Levensverhalen (pagina 930)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

--

Ik hoor me vrienden praten; zelfmoord is voor watjes. Ik praat dan maar mee, omdat ik denk, laat ik maar niet over mijn gedachte praten. Ik hoor stemmen in mijn hoofd, gedachtes dwalen maar niet af. Ik word gek van me zelf, telkens maar die beelden in mijn hoofd, en als ik het iemand vertel, tranen in mijn ogen, tranen van verdriet. Maar toch denk ik dan, nog maar even, dan is alle pijn verdoofd, wil ik opstaan nadat ik met me vriendin heb gepraat, die me tegen wilde houden, dan denk ik; ik doe dr straks nog pijn, ik wil niet meer leven, ik wil nu echt gaan, niemand begrijpt waarom ik wil gaan, het leven is zo kut, ik voel me verlaten, alleen, gehaat, gebruikt, genaaid, me leven heeft geen zin, waarvoor leef ik? voor de pijn? het leven heeft toch een doel? wat is mijn doel? ik heb geen doel, mijn doel is dood gaan, ik heb echt geen flauw idee waarom ik nog leef, ik had niet geboren hoeven worden, ik had allang moeten gaan, maar ik durf niet, want hoe reageren mijn vrienden? doe ik die dan pijn? ik blijf die trein maar in gedachten houden, nee die gaat niet weg, ik heb zelfmoord proberen te plegen in groep 6 (!!) heb nog een litteken, waarom ik?
Datum:
04-04-2009
Naam:
//
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

Genoeg

Ik ben pas geleden met de zoveelste depressie gediagnosticeerd en eerlijk gezegd verbaasde me dit in eerste instantie. Zo vreemd, ik was me er na zoveel depressies allang niet meer bewust van dat ik waarschijnlijk alweer jaren depressief ben. Ik leef al ieder dag sinds mijn ± 7de met zelfmoord gedachten. Er is geen dag dat ik niet de energie uit mijn tenen of ergens buiten mijn lichaam vandaan moet halen om een nieuwe dag aan te kunnen. Ik zit nu voor de tweede keer in mijn leven thuis omdat het niet meer gaat. Ik kan niet meer ik heb er zo genoeg van! Ik weet alleen, helaas, hoeveel impact het op de nabestaanden heeft als iemand in de omgeving zelfmoord pleegt. Ik durf telkens maar niet de hand aan mezelf te slaan omdat ik me verantwoordelijk voel en vind dat ik andere geen verdriet aan mag doen. Ik heb al gedacht om met iedereen de banden te verbreken om uiteindelijk ergens ver weg, weg te kunnen glippen en eindelijk rust te vinden.
Het heeft toch immers geen nut als je al praktisch je hele leven worstelt met het leven, wanneer mag het genoeg zijn? Want echte hulp blijkt er ook niet echt te zijn, ik heb nu meerdere keren zo hard mijn best gedaan en waarschijnlijk zal het in de toekomst niet veel anders worden. Mag het nu eens afgelopen zijn, genoeg is genoeg.
Ik ben moe, op en het strijden zo zat! Welke les zou ik hiervan toch moeten leren, want ik zie het nut niet meer.
Datum:
04-04-2009
Naam:
anoniem
Leeftijd:
26
Provincie:
Noord-holland

rust

mn ouders maken al wekenlang ruzie
ik heb da al op school gezegt ma...
mn ouders roepen,schreeuwen ze werken alles op mij uit

Datum:
04-04-2009
Naam:
paulineke
Leeftijd:
12
Provincie:
België

Alles spookt door mijn hoofd

Ik zie het niet meer zitten, alles draait door mijn hoofd en kan er gewoon niet meer tegen .
ik ben sins kort verhuizd terug naar mijn geboorte stad wat ik dacht dat leuk was maar het liep heel anders uit .
Herrineringen komen naar boven en dat is niet altijd even leuk . mijn vriendinnen die ik al vanaf baby af aan heb gebruiken me als oud vuil nu.
en alle gedachten van de laatste jaren draait in mijn hoofd en nergends ben ik veilig.
Ik ben op mijn 7e naar apeldoorn verhuist met mijn moeder en me 2 zussen .
om de 2 weken ging ik naar mijn vader in zoetermeer( mijn geboorte plaats) in 1 van die keren was hij boos en heeft hij me in me ondergoed over straat laten lopen. dat was een TRAUMA voor mij .
later ging me moeder samenwonen met haar vriend en verhuisde we naar Hoofddorp. daar is ook het en en ander gebeurd met jongends dat ik bedreigd ben en nu levenslang met littekens loop en een pijn die ik nooit heb vergeten omdat hij met een mes in mijn lichaam heeft gesneden omdat ik hem uit zelfverdediging een klap gaf .
ik zie nog elke nacht voor me hoe zijn vrienden me vast pakte.
het doet me pijn en het achtervolgd me.
en hier in zoetermeer is het ook niet beter de trauma's van verleden tijd hebben mijn toekomst gemaakt. ik ben bang voor jongends geworden. bang dat ze me weer pijn doen .
en ik word gepest het word me alleemaal teveel er is zoveel in mijn hoofd aan het spelen.
Het enige wat ik wil is DOOD!!.
geen pijn,angst,woede,verdriet voelen.
gewoon helemaal vredig en leeg zijn.
Datum:
04-04-2009
Naam:
Daylene
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

leven is een hel, maar eruit geraken is een spel!!!

hey, ik ben joke
ik loop al van men 12jr met rot leven.
ik ken geen liefde of vriendschap of vertrouwen meer ik ken alleen maar haat.
ik denk dat ik ziek in mijn hoofd ben.
ik heb geen familie die na me op zullen kijken want ik kan niks goeds doen ben weg gelopen van thuis toen ik 18jr was waarom om dat men neef me zover heeft gekregen had altijd ruzie met men ma.
over onozel dingen soms wou ik men zin maar toch wist ik dat het niet even gemakkelijk was ik werd geslagen roepen dat ze deden alles ging omzeep ik ben op mijn 12jr verkracht geweest heb nooit gezegt tegen mijn ouders omdat ik bang was dat sleep ook me nu nog ik heb een relatie achter de rug van 6jr die heeft ook met me voeten zitten spelen ik kan niet meer aan ik zie nu alles zwart ik wil niet meer zijn ik heb al vanalles gedaan om me van kant te maken pillen gesligt, me proberen op te hangen, polsen snijden dat het bloede, alles gedaan wat ik kon maar elke keer toen ik dat deed was er iemand die me tegen houden om die met men na ziekenhuis ging om maagspoeling te doen! ik snap het niet ben ik nog goed voor de wereld ik ken men eigen broer of mijn ouders en familie niet meer ik woon nu 7maanden alleen ik heb één keer bezoek had van mijn ouders dat was heel in begin en nu sturen ze hun kat ze maken geen tijd voor ik. ben gisteren na de dokter geweest zou weer in therapeut
moeten gaan wat ga da helpen niks heb dat zoveel moeten doen en wat deden ze elke keer opnieuw dat verleden op halen elke keer pillen voor schrijven je kent da wel dat je maf als een lammetje bent en wat doe je als er geen oplossing zie en als je geen verbetering ziet ja uw pillen in één keer slikken! ik denk dat ik zot ben niet meer goed wijs iegelijk mag niet kagen ik ben op mijn eigen benen gaan staan ik heb werk maar toch van binnen heb je je ouders nodig MAAR HET DOET PIJN ALS ZEN NIET NAAR JE OMKIJKEN!
ben al blij dat ik het hier mag zeggen!
maar ik kan boeken schrijven over mijn leven maar ga da nu niet doen of ik ben nog uren en dagen of weken of maanden bezig! ma kijk ik zie wel wat komt!
grtz joke
Datum:
04-04-2009
Naam:
Joke
Leeftijd:
22
Provincie:
Limburg

wat heeft het nog voor zin

na 18 jaar geestelijke mishandeling van mijn ex heb ik nu eindelijk de ware gevonden mijn grote jeugdliefde na zoveel jaar weer ik dacht kan mijn geluk niet op nu na 2 jaar samen komt er dan weer ellende door mijn ex en 1 van mijn zoons die deze relatie saboteren op hun manier,mijn lief is nu 2 weken tijdelijk bij mij weg en nu is voor mij de keus wat te doen mijn zoon het huis uit die pas 17 is of mijn relatie is over,in hemelsnaam welke moeder zet haar kind op straat voor een man ik weet het niet meer ik hou van mijn kind maar ook van mijn lief deze keuze maakt me gek moet ik wel kiezen ,neeeeeeeee ik kan het niet ik lig nu met tranen ga kapot van pijn en verdrtiet en denk aan 1 ding ik stap uit dit leven het is genoeg geweest ,en de instanties die je willen helpen die zeggen neem een antidepresiva daar knap ja van op jajaa neem erteveel van ben je zelf euthanesie aan het plegen maar je problemen lossen niet op
Datum:
03-04-2009
Naam:
christa
Leeftijd:
47
Provincie:
Noord-holland

ik weet niet wat ik moet doen.

ik zie het leven al een tijdje niet meer zitten vroeger ben ik mishandeld door mijn vader werd opgesloten op mijn kamer en kreeg soms geen eens eten,
me moeder ging scheiden.
en toen dacht ik dat alles normaal werd maar dus niet, er kwamen steeds meer problemen me vader wou mij terug maar ik was bang voor hem.
ik ben er 3 jaar niet meer geweest.
mijn zus mishandelde mij ze sloeg me elke dag en ik durfte het niet te vertelen!
mijn broer die had savonds ruzie thuis politie alles kwam erbij ik was zo bang.
en later dacht ik alles word weer normaal ik vond een lief vriendje, maar ondertussen vond die een andere meisje leuk en ging daar ook mee, ik was kapot ik maakte het uit, maar ik hield te veel van hem dus ik nam hem weer terug maar er kwamen steeds meer ruzie's ik mocht niet naar buiten met andere jongens ik was echt kapot, toen heb ik het uit gemaakt.
en nu is het 1 dag uit en ik ben kapot,
mijn tranen die stoppen niet met huilen '
mijn vrienden zeggen, je was veelste goed voor jou, we steunen je erdoor heen.
door al deze problemen ben ik me gaan snijden, ik zie niks meer zitten.
ik denk vaak aan zelfmoord maar ik ben bang dat ik mijn moeder teveel pijn doe + mijn lieve stiefvader!
ik weet het echt niet meer.
Datum:
03-04-2009
Naam:
--
Leeftijd:
14
Provincie:
Overijssel

omdat..

omdat ik nooit iets goed doe
omdat ik een kutkind ben
omdat ik toch altijd stiekem ben
omdat ze me toch niet vertrouwen
omdat mijn broertje veel beter is
omdat ik anders ben
omdat ik lelijk ben
omdat ik toch niet slaag
omdat niemand mij echt mag
omdat mijn ouders eens verdriet moeten voelen..
omdat ze het toch niet erg zullen vinden
omdat ze toch niks om me geven
omdat ik een stom lelijk kind ben zonder mentaliteit en nooit posietief ben
omdat ik zelfs nu huilend achter de pc zit

maar ik weet nog niet hoe
nog niet wanneer..
maar die dag komt steeds dichterbij
Datum:
03-04-2009
Naam:
dikkii
Leeftijd:
16
Provincie:
Drenthe

niet gdn wel in gedachte ='(

Ik heb er nooit over staan twijfelen, maar nu is het toch even moeilijk. Ik zit aan alles en iedereen te zeggen dat ik hun ga verlaten, gewoon omdat ik het nu moeilijk heb. Waarom vragen ze me dan. Waarop ik antwoord, ik heb problemen thuis, heel vele problemen op school waarnaar ik vandaag EGt gestopt ben. En als laaste heeft mijn vrinedin me dan nog eens verlaten en dat doet me pas helaam pijn. Dat is de doorslag die me aan het denken heeft gezet. Ik weet dat ik haar pijn zal done, maar ik kan niet leven zonder haar. Dus jah. Maar is er een oplossing hiervoor, zoja zeg me die dan. Ik heb dit meisje maand en 23 dagen geleden leren kenne, zei was mijn wereld en mijn ziel. Haar kwijt is eigenlijk alles kwijt. Nu maak ik van mijn hart ene steen, en mijn tranen worden tranen van bloed. De pijn die ik nu voel is zo ondraaglijk dat ik ervan af wil zijn.

Liefs Quinten :'(
Datum:
02-04-2009
Naam:
Quinten
Leeftijd:
15
Provincie:
België

helemaal op

lieve mensen want ik ben er nog steeds van overtuigd dat die bestaan. na een gelukkige jeugd die heb ik echt gehad sprong ik de weidde wereld in, na veel teleurstellingen in de liefde vond ik mijn grote mijn thuis samen met mijn dochter uit een vorige relatie begonnen we een nieuw leven, uit deze relatie kwam ook een dochter een liefdes baby.
alles wat op je pas kan komen kwa zorgen is op ons pad gekomen gezondheid,financieel,vreemdgaan alles ik ben nu 12 en half jaar in deze relatie en heb hier liefde in leren kennen, ook veel zorgen en problemen altijd ben ik er van overtuigd geweest dit te kunnen oplossen altijd heb ik ervoor gevochten, er zijn kinderen bij aanwezig je gaat tot het uiterste, maar nu ben ik op helemaal op . 40 jaar en opgebrand zulke lieve ouders en kinderen leuke baan maar ik kan niet meer het is over zovee; financiele problemen zoveel tegenslagen is teveel ik heb altijd van net leven gehouden en waardeer ook de kleinen dingen ik wil iedereen bedanken die wat heeft betekent in mijn leven en vooral de mensen doe om mij gaven sorrij dat ik jullie teleurstel zal altijd van jullie houden liefs mama moon kus
Datum:
02-04-2009
Naam:
moon
Leeftijd:
40
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.