Levensverhalen (pagina 929)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

liefde is voor mij een teken voor zelfmoord

heey allemaal,

in de zomer vakantie heb ik een hele lieve jongen ontmoet S.
sinds een tijdje heeft hij een vriendin A.
eerst zat ik dagen te huilen.
toen ging t weer beter.
maar nou alleen weer slechter. zo slecht
dat ik redelijk vaak denk aan zelfmoord.
ik word ook niet echt geaccepteerd in de klas.
t is nie echt gepest worden. maar het voelt toch zo.

in de zomervakantie ga ik weer naar dezelfde camping toe. en S. gaat ook.
daar heb ik zin in. maar ik ben bang weer gekwetst te worden. wand ik vind hem nog heel leuk.

en hij zegt ook vaak dat ie me mist enz. maar ik denk dan dat ie me weer leuk vind. maar dan hoor ik weer van zijn vriendin dat ze int weekend weer wat leuks gaan doen. en dan heb ik helemaal geen zin meer int leven.

xjes

Datum:
05-04-2009
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

dood

ik was al 9 toen ik dacht aan zelfmoord. toen had ik me eigen bijna laten verdrinken, dat gevoel van toen heb ik 2 jaar achter me gelaten. maar nu is het weer terug gekomen, thuis heb ik elke dag ruzie, als ik mn ouders zie dan beginne ze te schreeuwe tegen me, ik zit in groep 8, en al mijn vrienden in het 2e. op school heb ik niemand, en niemand ziet mij meer staan. thuis wordt ik genegeerd of moet ik alles doen(huispoetsen enzo). soms heb ik het gevoel dat mensen mij gewoon dood willen hebben. een vriendin van mij zit met het zelfde probleem en we praten er best veel samen over. als we samen naar het dorp fietsen, dan komen we langs het spoor. en als dan de spoorbomen omlaag gaan en er een trein aan komt, zegge we vaak tegen elkaar; zullen we nu gaan ?. maar we zijn toch te laf om dat te doen.. ik wil dood, dat is het enigste. er zijn twee dingen die ik echt wil; - een beter leven. - of dood gaan. als ik dood ga dan ga ik naar een vriendje waarvan ik veel hou, hij is door een autoongeluk overleden, en ik hou heel veel van mij , dus ik denk vaak, dat het daaar veeel leuker ik dan hier, en dat weet ik eigelijk ook zker. dankje dat ik mijn verhaal kwijt kan hier. xx
Datum:
05-04-2009
Naam:
geen naam
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

kanker leven

ik heb helenmaal geen zin meer in dit leven ik heb een kut opas die elke dag op me let als me alcohollistiese moeder die me elke dag slaat, en mijn opas veriend het geld om me tegrazan te nemen dwz:dat ik elke dag me gezicht uitgescholden krijg weet je wat ik steek mijn eigen strot door! en me vader is een maand geleden overleden en mijn beste vriend half jaar geleden mijn vriendin gaat vreemd ! wat moet ik doen om te blijven leven ik overleef dit niet!!
Datum:
05-04-2009
Naam:
piko
Leeftijd:
16
Provincie:
Limburg

dan?

Het is heel gemakkelijk om te zeggen dat ik dood wil, maar het is nog veel gemakkelijker (als buitenstaander) om te zeggen dat het wel weer goed komt.
Na regen komt zonneschijn.
Zal best, maar de 'zonneschijn' weegt niet op tegen de pijn/verdriet/leed die de 'regen' me aandoet.
En dan wat?
Datum:
05-04-2009
Naam:
jauma
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

WIl niet meer alles kapot in me leven

ik heb zo rot leven er zijn al zo veel meensne die ik ken zijn dood en goeivredinne en me eigne vredin ook zelfmoord ik kan gewoon niet meer :(

iederee keer als ik meisje heb gaat altijd goed maar daarna maken ze altijd uit en ik hou zo veel vna ze waarom ik ze willen em gewoon niet doet me zo pijn alles is gebroken ik wil niet meer wil einde aan meleven maaken lief zo snel mogelijk dan ben ik van af en sorr van de vrienden die wel om me geven maar is beter zo ik wil er niet meer zijn sorry ouders mar wil niet meer :(
Datum:
05-04-2009
Naam:
roy
Leeftijd:
18
Provincie:
Zeeland

Mijn leven is nooit goed gegaan

Het begon eigenlijk aan het begin van de basisschool. Groep 2. Nooit heb ik vrienden gehad. Ik deed met iedereen mee, maar heb nooit vrienden gehad. met het buiten spelen zat ik vaak alleen. De enige wie ik had was mijn tweelingbroertje Ramon. Dit ging allemaal tot groep 5 door. Ze negeerden me niet, maar namen ook niet de moeite me te leren kennen. Het besef dat ik geen vriendenliefde leerde kennen drong niet tot me door. Maar toen kwam ik in groep 6. Ondertussen was ik naar een andere school gegaan, maar daar ging het precies hetzelfde. In groep 6 sloot iedereen me buiten. Ze namen niet de moeite me te leren kennen, en wilden dat ook niet. Als ik meedeed met een spelletje, en ik raakte iemand aan om bijvoorbeeld te tikken, begonnen ze me aan te kijken alsof ik de vuilnisbeld was. Ik voelde me vreselijk alleen, en was blij dat ik op de middelbare school kwam. Ondertussen had het geestelijke litteken van 'geen vrienden' zich op mijn hart getekend. Op de middelbare school kreeg ik 1 vriendin. Ze betekende veel voor me. Maar toen begon ik te spijbelen. Ik redde het gewoon niet op school. Ik voelde me gevangen. En door de voldoendes die ik moest halen kwam er een grote druk op me terecht. Natuurlijk kwamen mijn ouders erachter. Ik kwam niet opdagen tijdens de les. Ik moest naar de psygoloog. Maar die vertelde ik leugens. Zij bedacht dat ik misschien aanpassingsproblemen had. Ik was blij met deze ontsnapping om de waarheid te zeggen. Uiteindelijk leek het erop dat alles goed ging. Voor de anderen dan. Ik begon me depressief te voelen. Ik begon mezelf te haten. Ik heb alles wat ik wilde. Maar dan nog was ik depressief. Ik vond mezelf raar. Op geve moment begon ik mezelf te snijden. Het deed vreselijk veel pijn, maar ik bleef mezelf maar zeggen dat ik het verdien. In de tweede kreeg ik meer vriendinnen. Ik heb altijd goed kunnen opschieten met de jongens. Maar toen begon het allemaal fout te lopen. Ik was op school een niveau omlaag gezet, wat ik vreselijk vond. Ik moest me weer een niveau omhoog werken, wat een vreselijke druk gaf. Toen begon iedereen ook nog tegen me aan te zeiken. Buiten school werd ik zonder woorden de 'leidster' van het sportteam waarbij ik hoor. Ze begonnen me overal op af te zeiken wat ik voor het team deed. Ze dachten niet bij hun woorden na. Op school begonnen docenten te zeiken dat ik beter mijn best moest doen, terwijl ik al alles gaf. Het enorme druk kwam op me. Ik kreeg steeds meer een gevoel dat ik me gevangen zat. Ik kon het tegen niemand zeggen. Tranen van verdriet liet ik nooit los. Het lukte niet. Ik zei tegen mezelf dat ik niet moest janken, en werd keihard voor mezelf. Ik begon mezelf steeds meer te pijnigen. Nooit kwamen er tranen.

Uiteindelijk gaat dit nog steeds hoe het op het laatst gaat...

I'm the girl that nobody trust, that nobody will trust, dat always lie. She do always happy, but is always... Unhappy
Datum:
05-04-2009
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

...

Ik lees de verhalen en het maakt me treurig. Ik voelde/voel me ook zo. Ik werd deprissief rond mijn 13de ik voelde niks meer zat dagen achter de pc en soms werd ik gewoon heel boos. Ook kwam ik er op deze leeftijd achter dat ik homosexuele gevoelens heb, hoewel dat niet zo heel lastig voor me was. Daarmee ben ik wel gepest in de 2de klas van de middelbare school, ik was een dromer ik lette niet op en moest naar een andere school. Daar kwam ik dan, totaal onbekend en bij vreemde. Omdat ik niet makkelijk contact legde was ik de stille jongen uit de klas. Ik sneed wel eens af en toen en dat zagen ze dan. Voor de rest ging school wel makkelijk een niveau lager ex cetera. Vorig jaar zomer het was warm weer die dag geweest en ik had vooral veel gecomputerd. Ik wilde niet naar bed ik ging naar buiten. In mijn badjas en boxer liep ik over wegen. Hoewel ik hier had moeten beseffen dat ik een grote fout maakte dacht ik niks. Auto's reden voorbij en ik strompelde in de berm. Op een gegeven moment kwam een fietser die belde de politie dat er iemand in verwarde toestand was of iets dergelijks. Ik rende weg een natuur gebied in. De politie vond het blijkbaar belangrijk en ging met zoeklichten opzoek. Ik werd gevonden en in de cel gegooid. De crisisdienst kwam langs ik had nog geen 5 zinnen met ze gewisseld en toen vonden ze dat al voldoende om me naar een psychiatrisch ziekenhuis te brengen. Daar heb ik 3 maanden gezeten niks doen, wachten. Want als jij je daar sociaal en maatschappelijk wenselijk gedraagt mag je weg. Ik klom voortdurend over het hek en ging weg. Uiteindelijk mocht ik weg. Ik ben daar nog een aantal keren heengeweest en heb veel gespijbelt van school. Ik voel niks meer, geen leven. Het houdt soms op. Echt doe je best voor je eigen leven en probeer niet op te geven.
Datum:
05-04-2009
Naam:
aroniempje
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

hey ho let´s go

ik snap niet dat hier zoveel verhalen staan van mensen die nog zo jong zijn.
hey toen ik 17 was had ik echt nog plezier.
niemand kreeg mij kapot.
lekker werken.en dan in het weekend opstap ,lekker gek doen.what the hell :-).
nu 35 jaar is het wat anders .
geen zin meer alles al gezien meegemaakt en beleeft.
weet je met 35 jaar vindt ik het wel best allemaal.
mis mijn zoon te veel.hij kan ook zonder mij.ja dat kan die .geen gezeik van mensen die het beter weten!!
na een paar weken kent tie mij niet meer.ja is niet lullig maar het is zo.
nee een god is er niet.shoarma wel haha
ik moest tot mijn 16e naar de kerk .nou wat een feest als je er bent geweest,
lulkoek bullshit.
geloof in je zelf ,en zeker de mensjes hier die jonger zijn dan 20.
geloof in de muziek of wat dan ook,ga lekker naar het buitenland werken ofzo.ik heb mijn kansen allemaal verkloot.
doe niet hetzelfde als bram .zeker als je jong bent .
klinkt een beetje ouderwets,
nou jonge mense als je mij ziet en met mij praat dan lach je je helemaal verot.ik heb genoeg te vertellen en ben helemaal vollgetattooerd -enne?
have fun you people
Datum:
05-04-2009
Naam:
bram
Leeftijd:
34
Provincie:
Anders

Was het maar anders geweest..

Ik voel me zo eenzaam..
Altijd denk ik van wat ik eigelijk op aarde doe..
of ik inderdaad wel een doel had om te leven..
te genieten..te leven.. voort te blijven bestaan..
alles wat ik doe .. of probeert te doen lopen allemaal voor geen meter goed..
een mislukking zou je kunnen zeggen..
alles loopt ook helemaal niet goed meer..
financieel, relatie, sociale leven..
soms denk ik of god wel bestaat..
of dat god mij op aarde heeft gezet voor een doel..
welke ik eigelijk in mijn hele leven lang nog steeds uit moet vinden..
wou dat ik vrienden heb waarmee ik kan praten..
en een vriendin die mij kan steunen..
helaas moet ik dit weg schrappen..
om hier een einde van te maken..
waar ik eigenlijk al de hele zit te denken..
Was het maar anders geweest..
Dan had ik dit nooit kunnen vertellen..
ciao

Datum:
05-04-2009
Naam:
doet niet terzake
Leeftijd:
22
Provincie:
Zuid-holland

Mensen...

Ehm, hallo mensen. Ik weet dat het hebben van zelfmoordneigingen soms heel voor de hand ligt als je leven gewoon zuigt ofzo. Maar ik vind het gewoon frckn zielig zo deprie doen enzo. Dit is moeilijk om te zeggen, en misschien hebben jullie zoiets van: rot op waarom ben je zoiezo naar deze site gegaan, maar dit moet ik serieus even kwijt. Je leven is niet rot, jij maakt het zelf rot. Als mensen kut doen tegen je, dan zijn ze dat, word maar boos op ze ofzo, maar ga jezelf als je blieft niet zielig vinden. Je kan je leven zelf veranderen. Zelfs als je dit niet lukt, zelfs als je jezelf zwak vindt, laat dit niet merken, doe gewoon alsof. Als je namelijk zelfmoord pleegt wordt het er echt niet beter op. Ookal is het dan allemaal voorbij, je kan niet zo vreselijk egoistisch doen, dan ben je even erg als zij zijn, als alles wat je haat. Want ookal ga jij dood, het leven hier gaat verder. Je zal deze wereld alleen maar meer vervelend/kut/hoe je het ook maar wilt noemen maken. Sure, als je alles netjes opruimt, niemand er last van laat hebben dat jij zelfmoord pleegt of iets in die richting, doe met je leven wat je zelf wilt. Maar als mens wat is verwond door deze wereld, zou je toch moeten weten dat het verwaarlozen van dingen slecht is. Wij mensen leven namelijk alleen om te leven, geen diepere redenen, just survive. Ik weet dat je dat kan, ik weet dat ieder mens dit kan. Verwaarloos niet de trots van het leven als de wereld en mensen (volgens jou) jou hebben verwaarloost. Survive, en bewandel deze wereld zo lang als je kunt, zoals elk mens het in zijn aard heeft.
Datum:
04-04-2009
Naam:
-
Leeftijd:
14
Provincie:
Flevoland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.