Levensverhalen (pagina 883)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

soms word het me te veel!!

Waartoe heeft men leve nog zin... Het begon allemaal z'n 12jaar geleden... Mijn papa bedroog mijn moeder en dronk, sloeg en kwam dagen niet naar huis ... Mijn mama beloofde ons om weg te gaan bij onze papa... Ze wou ons een goed gezin geven... Ze was alles aan het regelen dat we 1ste op vakantie zoudden gaan naar italie en ondertussen zou een vriendin voor haar een huisje huren en kondde we daar in trekken maar alles veranderde ... Mama voelde haar niet goed vrienden van haar zeidden das omdat je stress hebt om te vertrekken ... maar de 28ste januari stelde ze kanker vast en de 8ste maart was ze dood.. Papa leek veranderd te zijn... hij zei dat spijt had dat hij haar had bedrogen en dronk niet meer enz en deed het super voor ons... Stond altijd klaar voor ons vroeg goeie uren aan op zijn werk... Maar op een dag vroeg een collega hem om eens zijn uren over te nemen en spelletje was weer vertrokken ... Hij liet ons dagen allleen thuis dat hij op cafe zat ... alleen de buren wistten dat hij ons alleen liet op school merkte ze niks... We gingen met school op vakantie en papa zou ons vrijdagavond komen halen maar was de enige die nooit is afgehaald geweest belde op zijn gsm en nam niet op... de leerkracht heeft toen een bericht op zijn gsm achtergelaten en is met mij naar huis gereden om me af te zetten maar er was niemand niet thuis en zei das niets kan binnen ... De leerkracht van toen had er toch geen goed oog in omdat ze allemaal raar vond en de buurvrouw ondertussen met haar had gesproken... maar was toen 15 oud genoeg om alleen te blijven vond ik ... ze wist al langer dat er iets scheelde met mij deed aan zelf verwondingen enz... Ze vroeg of ni wou bijverdienen om mijn gedachtte te verzetten en dat deed ik ... Daar leerde ik mijn 1ste vriendje kennen ... ik woonde daar meer als thuis want mijn vader zat altijd op cafe ... tot op een avond dat hij me in de middenvan de nacht is komen halen... toen begon alles weer en kreeg ik weer neigingen om zelfmoord te plegen. Dus liet hij me vallen want hij kon zo niet leven ... iets later had ik een ander vriend echt de jongen van mijn leven ... waar ik in eind 2007 een zoontje mee kreeg ... mijn papa en ik hadden bijna geen contact meer samen en ineens vertelde hij me dat hij met zen nieuwe vrouw in buitenland ging wone ik belde hem niks kreeg ik van hem te horen tot ineens augustus 2008 belde hij me bijna wekelijks op hij mistte me enz zei hij... ik vertelde hem dat hij voor de 2de keer opa ging wordden enz in november was hij terug in land dus ging terug vaak bij hem over de vloer... maar wat ik niet wist is dat hij mijn vriend overal ging slecht maken. hij wou ni dat ik met die gast verder zou gaan in mijn leven dus in januari 2009 kwamen de ruzie's tussen mijn vriend en mij en beslote we om uit elkaar te gaan... we kregen ons 2de kindje samen... en trekte mijn plan super goed maar ik mis mijn vriend meer en meer ... mijn papa had me gewoon liggen gehad hij wou me geen gezinsgeluk gunnen... ik heb 4 maanden gevochtten voor ons gezinnetje terug goe te maken... ging weg me de papa van mijn kinderen enz ... vroeg hem laat ons proberen en hij zei je bent het ni waard ... ik voel me nu zo slecht ... zijn moeder maakt me bijna ook dagelijks uit dat mij laten vangen heb dat ik zo goed als mijn moeder moest geweest zijn maar da stom ben geweest en dat ze me nooit kan vergeven... Meer en meer denk ik er terug aan om er een eind aan te maken... heb het al meerdere maals willen doen maar kan het gewoon niet ... vanwege mijn 2 kleine jongens ... ik weet hoe leven zonder moeder is maar toch heb ik gevoel dat me een keer te veel gaat wordden...
Datum:
03-07-2009
Naam:
lieveke
Leeftijd:
24
Provincie:
België

Ik weet het niet meer.

ik heb mijn hele leven al mee gemaakt dat ik niet helemaal gewenst ben. mijn moeder wilde mij in eerste instantie niet, maar kreeg mij toch. vaak te horen gekregen dat ik beter dood kon vallen. Ik had en ik kreeg wel alles, maar liefde of een band was ver weg. op mijn 19e ben ik weggelopen naar mijn vriend. terwijl ik zwanger was en niet wist. sinds dien woon ik nog met mijn dochtertje van 16 maanden bij mijn schoonouder. mijn vriend is arbeids ongeschikt door een handicap aan zijn arm. en ik ben net mijn baan verloren. Door geld ect en door mijn moeder (die ons veel heeft aan gedaan) hebben wij veel ruzie. we doen mekaar lichamelijk en geestelijk pijn. ik kan het niet meer. ik kan niet meer bij mijn schoonouders wonen, ze zijn goed voor mij maar bemoeien zich met ALLES! mijn vriend dreigt mij te doden als ik wegga ( met of zonder dochter). soms heb ik dagen dat ik gewoon veel pillen inneem. Maar ik word gewoon wakker de volgende ochtend. ik vind het moeilijk want ik houdt zo verschrikkelijk veel van mijn dochter, maar van zon moeder als ik word ze ook niet blij. ik doe alles voor haar echt alles, maar ik ontplof in mijn hoofd. ik vind het moeilijk om posotief te zijn. ik weet het echt niet meer. ik houdt van mijn partner maar ik weet niet of ik het nog lang uithoudt dit leven, er zit geen vooruit gang in. ik heb hem beloofd om me niet meer te snijden en te kappen met zelfmoord gedachtes. maar ik kan dit niet meer. ik wil geen pijn meer voelen. drank/drugs zijn geen optie voor mij. maar dit lijf en dit leven hoe ik me voel... als ik naar mijn dochter kijk, wil ik leven. maar als ze er niet is en slaapt, en ik alleen ben dan.... ik weet het echt niet meer. en ik heb geen medeleiden met mijzelf, ik ben het gewoon beu om anderen mee te trekken in mijn ongeluk. ik snap niet dat mijn moeder mij geboren heeft laten worden, en me verder laat stikken... ik zie wel.
Datum:
03-07-2009
Naam:
007
Leeftijd:
21
Provincie:
Zuid-holland

dood

me hele leven zit ik me al dwars met me ouders de ouders van me vrienden zijn vet aardig en zo maar die van mij vet streng
ik weet ook dat ik geen vriendin meer krijg ook al ben ik zo jong het maakt niks uit
Datum:
03-07-2009
Naam:
jelmer
Leeftijd:
12
Provincie:
Groningen

zelfmoord

Hallo, Ik voel me de laatste tijd heel erg Down Gewoon me vriendin heeft het uitgemaakt, heb er ruzie mee, de meeste mensen laten me stikken Enzo, Iedereen zit tegen Ik wil gewoon niet meer leven,
Datum:
03-07-2009
Naam:
luke
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-brabant

Het leven is het leven waard omdat HIJ leeft !!

Ik groet een iedere die in aanmerking zal komen met mijn verhaal, ik ben een jongeman ik was hier terrecht gekomen via een broer van mij , het eerst wat ik deed was schrikken :| , het deed me pijn dat het tot zover was kunnen komen tot zelfmoord. Daarom besloot ik om ook een stukje te zetten op de site, eigenlijk is het een boodschap..misschien denkt u, pfff daar gaan we weer maar ik wil dat u echt de tijd neemt om dit stukje te lezen....ondanks uw gedachte, gevoelens zeggen verder scrollen..vraag ik u om het toch even te lezen oud of jong dik of dun doet er niet toe..ik heb een boodschap voor jouw, ja jij die dit nu lees ja jij die claimt geen hoop meer te hebben in het leven dit is een boodschap voor jouw...ik wil u vertellen over een man Jezus Christus...die Zijn leven voor u heeft neergelegd Hij is gestorven voor u, ik weet het u bent door moeilijke dingen gegaan..u gaat misschien nog steeds door hele zware dingen die te zwaar voor u zijn, ik wil u zeggen dat Jezus uw leven wilt veranderen Jezus zegt vandaag nu terwijl u dit leest Hij zegt tegen jouw...geef jouw zorgen aan mij nu, vandaag,geef uw lasten die veelste zwaar voor u zijn aan Mij...want IK ben voor u gestorven aan het kruis..misschien gaat u door liefdesproblemen of acceptatie problemen heen..Jezus zegt : IK VIND U GOED ZOALS JE BENT, JA MET AL JOUW TEKORTKOMINGEN IK KEN JOUW HART EN JOUW MANIER VAN DENKEN EN IK WEET OOK WAAROM U ZO DENKT IK ACCEPTEER JOUW, JE HOEFT JE NIET TE BEWIJZEN OF JE VOOR TE DOEN ALS OF JE ZO OF ZO BENT IK KEN U EN IK WIL IN UW HART KOMEN WONEN EN VOOR ALTIJD MET JOUW LEVEN IK WIL U UW GEBREKEN AANVULLEN EN IK WIL AL JOUW FOUTEN BEDEKKEN, IK VOND HET WAARD OM TE STERVEN IK HEB MIJN BLOED VERGOTEN VOOR JOUW, VERGEET NIET DAT IK WEET DAT U LEIDT MAAR IK WIL U HELPEN EN DE HULP DIE IK BIED ZAL U OPLOSSING GEVEN , GEEN PROBLEEM IS TE GROOT VOOR MIJ GEEN ZIEKTE TE KRACHTIG VOOR MIJ OM TE GENEZEN, IK BEN DE LIEFDE DIE JOUW NOOIT ZAL FALEN DE KRACHT DIE BOVEN DE JOUWNE IS EN MET DEZE KRACHT EN LIEFDE WIL IK U OVERSCHADUWEN...HET MAAKT NIET UIT HOE VEEL JOUW PROBLEMEN ZIJN IK WIL U LEVEN GEVEN EN GENEZEN HET MAAKT NIET UIT HOE JIJ ERUIT ZIET OF JE NOU DIK OF DUN BEN KORT OF LANG IK HEB U GEMAAKT EN HOU VAN JOUW ZOALS JE BENT, MIJN LIEFDE ZAL JE GEZOND MAKEN EN JOUW LEVEN KLEUR GEVEN OVERAL WAAR ZWART WIT WAS ZAL WORDEN GEKLEURD DOOR MIJN LIEFDE, ER IS NIEMAND DIE ZOVEEL OM JOUW GEEFT ZOALS IK DAT DOE NIEMAND DIE ZOVEEL VAN JOU HOUD ZOALS IK DAT DOE.
Ik adviseer een ieder die dit leest deze boodschap ter harte te nemen, weet dat het niet gaat om een kerk of een bijbel boek maar het gaat om een echt persoon een LEVEND persoon die zichtbaar is JEZUS-CHRISTUS ...ik zeg het u Hij heeft het bij mij gedaan en wilt(als u er voor kiest met geheel uw hart) en gaat het ook in uw leven doen. U hoeft niet veel te doen ik zou u willen vragen als u wilt om u ogen nu te sluiten, laat alles even los, overal waar je doorheen gaat laat het even los voor deze 2 minuten en lees dit gebed en zeg het hardop na het enigste wat u hoeft te doen is geloven:
1 Heere Jezus-Christus
2 Ik ben een zondaar, ik heb gezondigd tegen u, en ik ben het niet waard om goed genoemd te worden
3 Vergeef mijn zonde , en was mij met uw kostbare bloed
4 Kom in mijn hart wonen en leven in mij
5 Schrijf mijn naam in het BOEK DES LEVENS
6 Help mij met mijn noden, ik kan het niet met mijn eigen kracht maar ik geloof dat u mijn leven kunt veranderen , vul mijn leven
7 Dank u Jezus-Christus, Amen

Datum:
02-07-2009
Naam:
Jouw vriend(in) Helder
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-holland

WEET HET NIET MEER

Tsja, weet het niet meer. Ben zo'n beetje alles kwijt wat ik liefheb en dan bedoel ik ook alles, kind, partner, werk, huis noem maar op. In mijn beleving heb ik niks meer om voor te leven, vind het nu wel echt zwaar worden. Kortom, ik weet het niet meer
Datum:
02-07-2009
Naam:
Jumpy
Leeftijd:
57
Provincie:
Zuid-holland

25 jaar vechten-ik heb er genoeg van!!!

ik was 15 en wist niet eens wat sexueel misbruik was. tot de dag dat iemand er anders over besliste en van mij een levende dode maakte.ik ben nu 40 en heb sinsdien nog enkel elende verdriet en problemen gekend.na 2 huwelijken en 1 poging om samen te wonen is mijn leven enkel nog draagbaar op de weinige momenten dat ik mijn 2 zonen kan zien opgroeien en zonder zorgen door het leven te zien gaan maar de mooie momenten zijn altijd veeeel te kort.
het enige wat ik nog wil is slapen zonder te dromen.ik weet als geen ander wat het is om op te boksen tegen ongeloof en dat 18 jaar lang met alle gevolgen vandien.mijn dader heeft nooit de straf gekregen die hij verdiende erger nog niemand heeft het ooit willen weten ik kreeg de titel van homo en werd er jaren mee geconfronteerd.heb hulp gezocht een paar jaar geleden en dat werkte een tijdje maar snel kwam het verleden telkens weer terug!!!!ik raakte zwaar aan de drugs en verdroeg geen gezag meer wat me dan ook nog zware gerechtelijke problemen opleverde. ik heb de wil om te leven verloren en heb geen geloof meer in het gerecht dat mij telkens weer bekeek als crimineel terwijl ik nooit iemand wou kwetsen.mijn 2 zonen 18 en de jongste van bijna zes geven me nog mijn laatste krachten maar ik ben opgebrand moegevochten tegen mijn onrecht waar niemand oog voor had. ik zal blij zijn om eindelijk te sterven en alles ophoud. maar in ons land beseffen ze blijkbaar steeds veel te laat wie dader en slachtoffer is.in mijn dorp waren de rijkswachters liever bezig met zich te bezuipen en dan onschuldige mensen lastig te vallen.mijn dader is er al lang niet meer maar ik loop doelloos en zonder liefde recht naar mijn einde. maak niet dezelfde fout lotgenoten en praat er over ik had het ook beter gedaan maar nu is het te laat.
maar mijn eindhalte is op komst eindelijk rust hoop ik.
Datum:
02-07-2009
Naam:
patrick
Leeftijd:
40
Provincie:
België

Slechte tijden

heel me leven is verpest .. ik wil er niet meer zijn dan is het voor iedereen beter. Altijd verhaal hier verhaal daar, iedereen loopt te lullen wat niet waar is maar ze geloven het allemaal wel terwijl ze weten dat het niet zo is, Ik wil gwn dood.
Datum:
02-07-2009
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-brabant

Niet geschoten is altijd mis...

als je eraan denkt... geef niet op,
als je het nare overwint,
komt al het goede je vanzelf tegemoed!

ookal duurt het soms lang
wat heb je dan als je opgeeft?
helemaal niks...

je laat mensen achter met verdriet,
je doet mensen leed aan, en dat alleen maar om je eigen beter te laten voelen?

je zal er nix meer van voelen...
je bent er niet meer..

je bent geprezen met het land waar we in leven...
na 2x uruzgan zijn mijn ogen open...
die mensen daar hebben vrijwel niks,
leven dag voor dag, maken zich geen zorgen... nee helemaal niks...

toch gaan ze door, zelfs die mensen maken het beste ervan
kijk verder dan vandaag

mocht je het van plan zijn...
hoop ik dat ik je op een andere gedacht heb gebracht...

mvg
alex


Datum:
02-07-2009
Naam:
Alex
Leeftijd:
20
Provincie:
Zuid-holland

ik ben het allemaal zo zat!

Ik ben een meisje van 17 en heb al heel veel meegemaakt in mijn leven.
Ik ben vanaf mijn 7 tot aan mijn 16de , mishandeld, misbruikt,sekusueel mishandeld en seksueel misbruikt.
en lijkt als of het allemaal maar niet wil stoppen!
want nu ben ik nog geen 2 weken geleden opnieuw weer sekusueel misbruikt!
ik ben het zo zat, ik heb het idee dat ik niet mag leven omdat iedereen mij altijd alleen maar pijn doet.
ik wil niet meer, probeer vol te houden, maar als het echt niet meer wil loop ik weg thuis en pleeg ik zelfmoord!

Datum:
02-07-2009
Naam:
anna.
Leeftijd:
17
Provincie:
Zeeland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.