Levensverhalen (pagina 880)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

ik wil niet meer doe iedereen veel pijn mee

ik heb een fout gemaakt, waar ik heel veel verdriet van heb .ik ben al meer dan een jaar verslaaft aan gokken,mijn man weet het niet en mijn familie ook niet .nu heb ik een fout gemaakt ik heb een klant waarvoor ik werkt haar pinpas gebruikten er geld van af gehaal ik heb het haar vertelt en terug betaald ben nu me baan kwijt en nu ook mijn gezin .ik moet het nog aan mijn man vertellen maar weet niet hoe.ik kan niet meer zo leven met een geheim daar om ga ik er een eide aan maken. weet niet waneer maar het komt er wel
Datum:
10-07-2009
Naam:
sylvia
Leeftijd:
46
Provincie:
Zuid-holland

waarom leef ik?

mijn ouders zijn gescheiden en het is allemaal mijn schuld.kheb een depressie sinds 6 maanden en kgraak er niet uit.kben een maand opgenomen geweest in een phychiatrische instelling, kneem antidepressiva maar toch vraag ik me nog steeds af waarom ik leef?waarom?!antwoord!!!!!!!!!maar niemand antwoord. omdat het zo is.zegt mijn ma.ik was liever nooit geboren.ik wil zelfmoord plegen maar ik wil mijn ma en broers en zussen geen pijn doen.ze hebben me te veel nodig.maar moet ik dan constant lijden?ik kan het niet meer aan .ik ben niet gemaakt om te leven ik haat het gewoon.ik haat alles eten wassen.ik haat het gewoon om er te zijn waarom begrijpt niemand dat?ik leef gewoon niet graag en niemand begrijpt me.ik zou zo graag willen dat alles stopt de wereld is beter af zonder mij.maar als ik niet beter vlieg ik binnen 3 weken weer in de spyhiatrische instelling en dat wil ik niet en ik moet 10 kilo aankomen anders vlieg ik in een eetziekenhuis.ik wil dat alles stopt...
Datum:
10-07-2009
Naam:
jillisa
Leeftijd:
15
Provincie:
België

Klaar

Gebroken gewelddadig gezin. Onzeker kind en dus makkelijk doelwit voor pesterijen. In mijn jongvolwassen leven altijd het gevoel gehad te moeten vechten voor een plekje. Nooit het idee dat ik ertoe deed om wie ik ben.
De mannen die lief voor me zijn daar kan ik op de een of andere manier niet tegen.
Mannen die me (net) niet geven wat ik zou willen oefenen een enorme aantrekkingskracht op me uit.

Nu heb ik sinds 3 maanden een relatie met Frank, een geweldige vent. Ik ben stapelgek op hem. En ik dacht dat dat wederzijds was. Maar nu heeft hij aangegeven dat hij twijfelt. Het ligt niet alleen aan mij maar ook aan hem, zegt hij.
Maar ik ben nu dus afhankelijk van zijn beslissing.
Ik heb het idee dat ik voor hem door het vuur gegaan ben. En ik weet ook 100% zeker dat ik dat te allen tijde zal doen.
Hij is mijn grootste (en laatste) liefde.
Ik heb me (van mij uit dan) nog nooit zo diep verbonden met iemand gevoeld.
Dat hij ervoor kan kiezen mij te verlaten is voor mij ondraaglijk.
Na hem niemand anders meer.

Dat is een teleurstelling te veel.
Het hoeft voor mij niet meer.

Hoe ik het ga doen weet ik nog niet.
Maar 40 worden... dat zie ik niet meer gebeuren.
Datum:
10-07-2009
Naam:
K.I.
Leeftijd:
39
Provincie:
Gelderland

Dood

Mijn beste vriend, mijn alles pleegde zm. hij dacht dat niemand heb zou missen, maar door hem, is mijn hart gebroken, gescheurt aan stukken. en elke keer weer, alsik aan hem denk, breekt het weer omdat ik hem zo mis. dus alsjeblieft doe niet hetzelfde, een jongen van 17 schreef hier over dat hij het nietmeer ziet ziiten, hij was ook 17 en geloof me vele missen je... alsjeblieft doe het niet ik ken je niet.. maar ik smeek het je.. er is zoveel om voor te blijven
Datum:
09-07-2009
Naam:
ANO
Leeftijd:
15
Provincie:
Anders

Doodlopende straat

Ik kan niet meer.
Ik wil ook niet meer.
Heel erg is dat, want ik heb een vriendin die me lief heeft.
Ik heb een broer die 14 maanden ouder is en een moeder die om me geeft.
Beiden wonen in het buitenland. Nooit heb ik hen willen vergezellen, ze maken steeds ruzie voor de meest banala dingen. Als kind was ik rotverwend. Zo verwend dat ik me ervoor schaam. Mijn broer is nog steeds rotverwend en hij is 33 en heeft 2 kinderen, hij woont in het dorp naast dat van mijn moeder. Ik zie hen beiden graag, maar moet haast braken als ik aan hen denk, heel erg is dat. Ze maken van alles een probleem en ze hebben alles om gelukkig te zijn. Mijn moeder woont in een prachtige omgeving in de bergen in het zuiden van Frankrijk en heeft een prachttuin van 6ha. Mijn moeder vertelt prietpraat en heeft mythomane trekjes, ik kan haar debiele verhalen (meestal verzinsels om aandacht te trekken of spectaculair over te komen) echt niet meer aanhoren. Ik kan maximum 10 dagen in hun gezelschap vertoeven, waarna ik gewoon bij het minste dat ze zeggen wou dat ik nooit geboren was.
Mijn vader stierf toen ik 17 was. Zomaar plots, nadat we van een verjaardagsfeest kwamen. Nooit heb ik met hem een conversatie gehad. Als ik aan hem denk, zie ik hem als een soort dictator. Ik vreesde hem en ook zijn indrukwekkende woede-uitbarstingen. Nochtans kreeg ik, op materieel gebied, alles wat ik wensen kon tijdens mijn kinderjaren. Onze relatie was wat mij betreft gebaseerd op vrees en angst. Ooit kreeg ik in eetkamer een tweeloop op mijn hoofd, na slechte resultaten op school.
Ik zit ook in een verrekte kloterolstoel, na een auto-ongeval. ik was passagier en aan het stuur zat een meid met wie ik een 4-jarige relatie heb gehad. Ze heeft, terwijl ik op bezoek was bij m'n moeder, een andere leren kennen. Toen ze van gedacht veranderde en wou terugkomen, kon ze dat moi op haar klotebuik schrijven, het secreet.
ik heb zoveel te vertellen, maar zie nu even het nut niet om dat te deon, dus ga ik op versturen klikken.
Ik hoop gewoon dat de wereld vergaat, na één of ander cataclysme, want om zelfmoord te plegen, daar heb ik de kloten niet voor, nog niet...misschien morgen?
Ik hou van mijn vriendin en dan soms weer niet, ik leef tegen mijn zin, ik heb de pest aan "bestaan", ik kan echt niet meer. De fysieke pijn, de onmacht, de verveling, de nutteloosheid der dingen, de alledaagse bullshit, de hypocrisie van het smerigste levend wezen op deze aardbol, de leugens, ... ik haat de mens, ik HAAT de mens. vrienden die geen vrienden blijken te zijn, de godverdomde profiteurs, parasieten, de kloteprogramma's op tv, de medicijnen, Paris fucking Hilton en Britney Kankerspears, de culte van de kont, de miseducatie van de jeugd doorheen de media met hun valse waarden, de klotekerk, de katholieke sekte, de heilige oorlog van moslimextremisten, GODSDIENST is de grootste moordenaar aller tijden.
Ik zie dat ik op "versturen" ging klikken.
Ik hoop dat het einde snel komt.
Geniet van al deze kloteboel, geniet ervan zonder mij, have fun
Datum:
09-07-2009
Naam:
VN
Leeftijd:
32
Provincie:
België

vrienden

vroeger kon ik goed opschieten met me vrienden. nu dacht ik eigenlijk ook nog dat ze me vrienden zijn. maar een vriend is net jarig geweest en gaf nog even een feestje, gewoon lekker in zijn huis waar ik vorig jaar wel bij was

bijna alle jongens uit mijn klas zijn uigenodigt ..... behalve ik

nu voel ik me boos, verdrietig en ik voel pijn van binnen
Datum:
09-07-2009
Naam:
remco
Leeftijd:
14
Provincie:
Anders

help

eeen vriendin van me heefd het gedaan en het is gelukt :-( en voel me zo kut echt niet meer normaal daarom iedereen doe het niet ik meen het want je maak je hele familie kapot en vriendin doe het niet !!!
Datum:
09-07-2009
Naam:
rob
Leeftijd:
20
Provincie:
Noord-holland

eenzaam

Leeg, het lijkt alsof mijn hoofd vol met watten zit. Terwijl het druk om mij heen is, hoor ik niets. Totale leegte.

Door een stomme fout heb ik binnenkort een strafblad, iets waarvan ik heel veel spijt heb, maar het is gebeurd en ik kan het niet terug draaien. Ik moet twee jaar lang een schuld afbetalen. Mijn beste vriendinnen hebben me in de steek gelaten en ik was werkloos. Ik dacht dat ik op de goede weg was. Binnenkort weer aan het werk, ik ben in contact met nieuwe meiden om vriendschappen te sluiten...en nu wil mijn vriend er mee stoppen. Ik begrijp het echt niet, we hebben moeilijkheden gehad maar we hebben ze opgelost al zoekt hij altijd wel een reden om er mee te stoppen. Ik woon bij hem in en heb mijn huis gemeubileerd verhuurd. Voor nog een aantal maanden. Ik kan hier in de buurt bij niemand terecht. Mijn ouders zijn lief maar zij zijn vooral met zichzelf bezig en als ik vertel dat ik niet gelukkig ben, weet ik dat ze er van wakker liggen omdat ze dat altijd doen, zeggen ze. Mijn broer heeft het zo druk met zijn eigen leven, ik heb hem al meerdere keren verteld dat ik hem op dit moment heel hard nodig heb en hij beloofd dan veel maar ik hoor vervolgens niets meer van hem.

Ik voel me heel erg eenzaam, ik heb wel een paar vrienden en ook al zijn zij heel lief en steunen ze me, het gevoel gaat niet weg. Het wordt erger en ik heb er niet meer zoveel zin in. Ik moet toch gelukkig zijn, het is toch mijn leven? Waarom moet ik hier zijn als ik helemaal niet gelukkig ben. Ik heb er zoveel aan gedaan om het te zijn maar het is er niet en ik kan me eigenlijk niet herinneren hoe het was toen ik het wel was, of of ik het ooit geweest ben.

Ik praat met een psycholoog maar op één of andere manier heb ik niet het gevoel dat het werkt. Ik heb soms net eens zin om te praten, ook niet bij haar. Ik denk na over hoe ik er dan een eind aan wil maken en wat ik aan mijn ouders schrijf, of het erg is dat ik er klaar mee ben en over mijn ouders en broer.

Ik wil geen mensen kwetsen door wat ik ga doen maar het kan niet anders. 33 en ik had het me allemaal zo anders voorgesteld. Ik weet nu waarom ik altijd zei dat ik denk dat ik niet oud ga worden. Misschien heb ik het gewoon altijd geweten.
Datum:
08-07-2009
Naam:
M
Leeftijd:
33
Provincie:
Noord-holland

ik zie het totaal niet meer zitten

vroeger ben ik 3 jaar lang sexueel mishandeld geweest door eerste vriend. daarna had ik iemand gevonden waar ik 4jaar meesamen was en 3 jaar verloofd mee was, door zijn moeder zijn we uit elkaar gegaan wat heel mijn hart brak en sindsdien is het steeds meer slechter met me geworden. ik kon bij mijn vader terecht, maar sinds hij een nieuwe vriendin heeft ontmoet ben ik teveel in zijn leven en heeft mij helemaal verbannen uit zijn leven, heeft mij verschrikkelijke dingen aangedaan en al mijn spaargeld gestolen, zodat ik niets had en uit het huis gezet werd door hem. jarenlang heb ik in een hel geleefd. 23 aug 2008 trouwde ik en dacht dat ik nu eindelijk gelukkig kon zijn maar helaas... we maakten constant ruzies, tot agressiviteit toe. kreeg geen affectie meer en werd steeds dieper in de put geduwd. nu zijn we aan het scheiden, maar werd uit mijn studio gezet door mensen waarvan ik dacht dat het vrienden waren, dus daar kan ik ook niet terecht. ik ben naar ocmw geweest om me te helpen ondat ik dakloos ben, maar die helpen me ook niet. ik kan een weekje in een caravan verblijven maar kan niet lang blijven. ik weet totaal niet meer wat ik moet doen en zou heel graag uit dit helse leven willen stappen. niemand kan of wilt me helpen, zelfs ocmw niet. ik kan moeilijk als alleenstaande vrouw in mijn auto gaan wonen of onder een brug slapen. misschien moet ik het toch wel doen dan gebeurd er iets en kan ik eindelijk rusten in het hiernamaals...

een verscheurd en niet meer zien zittend angel
Datum:
08-07-2009
Naam:
angel
Leeftijd:
31
Provincie:
België

ikke

soms heb ik het gevoel alsof ik niets goed kan doen. Het enige waarin ik echt slaag in het leven is op school. Ook heb ik een warme familie die me graag ziet en omgekeerd. Maar voor de rest....
Ik ben 23; heb (bijna) geen vrienden, zit gewoon hele dagen thuis; omdat ik toch nix anders te doen heb. Ik zou zo graag gewoon eens vrienden hebben. Maar dat lukt me gewoon niet. Ik heb nogal moeite met echt sociaal contact. Ik moeilijk mijn gevoelens uiten in het bijzijn van anderen.
Oppervlakkige praatjes lukt me wel; maar wanneer mensen te dicht bij mij komen (figuurlijk dan) scherm ik me af.
Ik heb zo een angst om gekwetst te worden.

Het is allemaal niet zo makkelijk :(
Datum:
08-07-2009
Naam:
Ikke
Leeftijd:
23
Provincie:
Anders

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.