Ik zat op een moment in mijn leven waarin ik dacht wat heeft het nog voor zin, waarom zal ik nog doorgaan, alles wat ik doe gaat mis, niks gaat zoals ik het wil, om mee heen zie ik alleen pijn en verdriet.
Ouders die uit elkaar gaan, jonge mensen die te snel heen gaan, problemen stapelen zich op en weet mezelf e rniet meer uit te redden. Zal ik er gewoon afstappen en een einde aan maken, het enige wat mij tegen hield waren mijn eigen woorden die ik altijd (misschien wel onterecht) uitsprak.
Ik kan geen respect tonen voor iemand die zelfmoord pleegt, zoiets is zo zielig en egoistisch. Je bent te zwak om de dag door te gaan dus geef je maar op, je durft het niet meer aan dus je knijpt er maar tussen uit. Ondertussen laat je allemaal mensen achter die van je houden die je zullen missen, die zichzelf misschien de schuld geven dat ze de "tekenen"niet zagen, misschien drijf je iemand anders wel tot hetzelfde lot.
En dit was 1 van de keren in mijn leven dat mijn koppigheid mij goed deden. Doordat ik te koppig was om aan mezelf toe te geven dat ik eigenlijk wel kon begrijpen wat mensen er toe drijft hield mij steeds tegen, en des te dieper ik er over ging denken des te helderder mijn uitspraak voor mezelf werd. Ik zit hier te janken in het mooie nederland waar alle faciliteiten er zijn om je op elke manier mogelijk te helpen, financieel, juridisch, medisch, psychologisch en wat wel nog niet meer. Zoveel mogelijkheden en ik kan alleen maar naar me eigen zieligheid kijken. Er zijn mensen op de wereld die zo graag in mijn schoenen zouden willen gaan, wie dagelijks moeten vechten om te leven, honger lijden, niks hebben, hele of halve familie voor hun ogen uitgemoord, heb zulke mensen zelf ontmoet, en ik jank over de dingen in mijn leven met me; ik trek het allemaal niet meer...
Het enige wat ik me kon bedenken was, sukkel, sta op en vecht, ga door in het leven, als het je niet aanstaat dan is het aan jou om het zo te maken als je zelf wilt, als je reeele doeleinden zet en je focus daarop zet is het allemaal te realiseren. Enige wat je moet doen is je focus op je doel zetten en jezelf er door heen pushen. Doe je het niet voor jezelf doe het dan voor de mensen die van je houden om je heen, en die mensen die jou niet meer willen, vergeet ze, je leeft niet voor hun, de wereld is groot genoeg, je kan wel zonder ze leven.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.