Levensverhalen (pagina 843)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

ben op ben moe het is nooit goed hoe ik het ook doe

dit is mijn geval
Datum:
04-10-2009
Naam:
m.s
Leeftijd:
45
Provincie:
Friesland

wat houd een mens tegen?

vele zeggen, als ze het hebben over iemand die zelfmoord heeft gepleegd, dat ze laf zijn omdat ze het hebben opgegeven, dat ze niet dachten aan diegene om hen heen.
het gene wat dan altijd in m'n gedachten opkomt is dat niemand stilstaat bij de pijn van diegene die zelfmoord heeft gepleegd. ik weet dat ik dat nog niet begrijp, maar ik weet hoe pijnlijk het leven kan zijn, en als de pijn die ik voel maar een voorproefje is dan kun je ze toch niet laf noemen. het idee is l vaak bij me opgekomen, een mes pakken en beginnen snijen, een raam open zetten en springen, op de rand van een brug staan en springen. tot nu toe heeft nog niets me zover gedreven, maar de pijn wordt erger, en wat als het binnenkort teveel wordt wat dan? ik denk dat in mijn geval het enorme schuldgevoel dat ik voel ten opzichte van mijn famillie me tegenhoud. maar ooit zal het schuldgevoel gewoon voor pijn zorgen en wat houd me dan tegen om aan het laatste hoofdstuk te beginnen?
Datum:
03-10-2009
Naam:
DSS
Leeftijd:
16
Provincie:
België

een mooie en zachte dood, zonder dat iemand dit weet.

dat vergt nogal wat studie, doodgaan zonder dat iemand erachter komt dat het expres is....maar het is wel mogelijk.
Datum:
03-10-2009
Naam:
lola debois
Leeftijd:
46
Provincie:
Groningen

sorry

sorry
voor mijn taal fouten. toen ik 48 jaar was heb ik 2 hersenbroerte gehat daarna 5 tias. daar door kan ik niet goed schrijfen.
een leven vol kuilen 10 jaar mijn vader overleden 46 mijn lieve moeder die heeft altijd achter mij gestaan die mis ik iederdag nog altijd gewerkt tot 2008 ben HOMO ik heb veel mensen laten werken maar door de gemeenten amsterdam ben ik als kwijt. en zelfs Cohen doet niet voor me hij schrijf mij ik zal mij nek niet uit stekken voor je. werk was alles voor mij nu ben ik thuis 29 dagen per maand ik voel mij moe heel moe ik wil niet zo leven
afz x
Datum:
03-10-2009
Naam:
x
Leeftijd:
56
Provincie:
Noord-holland

aub

aub help me want ik kan niet meer :'(:'(:'(
ik hield van hem zoveel, en nu blijk ik zwanger te zijn en laat hij me vallen en hij eist dat ik het laat wegpakken want volgens hem is het toch maar een 'hoopje cellen zonder gevoelens', maar in mijn ogen heef het een kloppend HART en is het moord als je zoiets laat wegnemen :'(:'( hij zegt dat hij het anders zelf wegpakt met een mes :'(:'(:'( zwanger is was één klap maar nu hij me ook nog eens laat vallen kan ik gewoon echt NIET meer :'(:'(:'(:'(:'( ik wil dan nog liever zelf dood gaan samen met mijn ongeborene dan zo verder te gaan ik hoop dat als ik dood ben, dat hij dan beseft hoeveel pijn hij me heeft gedaan en ik hoop ook dat mijn ouders, oma en broer me vergeven :'(:'(:'( ik heb nog zoveel te bereiken in het leven, ik ben 24 jaar en bijna afgestudeerd als kleuterjuf, maar ik heb de levensmoed niet meer, mijn liefde is stopgezet terwijl ik niks liever wou als een heel leven lang mijn liefde kunnen schenken :'(:'(:'(:'( ik ben er een beetje bang voor om te doen, maar ik heb vaak ook momenten waarop ik erg rustig ben en het gewoon zou kunnen als alles weer tot me doordringt. Ik wacht op dat moment het gaat een onverwacht moment maar ik ben blij en dankbaar dat ik toch even mijn hart heb mogen en kunnen luchten hier aan jullie :'(
Datum:
03-10-2009
Naam:
E.
Leeftijd:
24
Provincie:
Limburg

lelijk

Ik ben maar lelijk, ik ben niks waard. Ik ben dik en niemand geeft om me. Ik wil weg van hier. Ik sta zelf vaak voor het raam om er uit te springen. Ik heb het lef niet. Ik ben laf.
Datum:
03-10-2009
Naam:
Kelly T.
Leeftijd:
12
Provincie:
Gelderland

comeback

mijn leventje was miserabel, hopeloos... op m'n 15e werd ik op school gepest: "wanneer ga je nou eens dood?!" werd weleens geroepen. om het te vergeten was ik na schooltijd aan de drank zonder dat m'n ouders het wisten. ik maakte de school af maar heb het moeilijk in 'het echte leven'. rijbewijs wou niet lukken, baan wou maar niet lukken, vriendin wou maar niet lukken... vaak ging ik in m'n eentje uit en zat ik in een hoekje van het cafe aan een tafeltje alleen te drinken... ik ging veel blowen... had vaak ruzie thuis omdat ik me laks gedroeg, omdat het me allemaal niet meer leek te schelen en blabla. ik ging harddrugs uitproberen en raakte aan de crack... ik maakte al m'n geld op... telkens weer, had schulden, bleef nachtenlang van huis, sprak m'n vrienden niet meer... m'n ouders zaten met de handen in het haar, ik heb ze veel verdriet gedaan... het liefste wou ik dood... maar op gegeven moment heb ik de knop omgezet van DIT NIET MEER! ben nu alweer een tijdje clean, ik ben verhuist en heb m'n leven opnieuw opgepakt. heb weer contact met m'n zusje en m'n ouders en voel me beter. als het slecht met je gaat kan het alleen nog maar beter!!! laat niemand met je fokken! en vooral: fok jezelf niet altijd op!! kijk niet teveel naar anderen want die weten het toch altijd beter, laat ze de tering krijgen!! maar laat zien dat jij sterker bent door alleen al te blijven leven, SURVIVAL OF THE FITTEST! only the strong will survive! ik laat me niet meer gek maken door wat dan ook... ik ben wie ik ben en dan ben ik maar een mongool waarbij het mislukt, altijd beter dan een ambtenaar!! onthou: BIJNA IEDEREEN WIL ZIJN WIE DIE WORDEN WIL MAAR MIJN WIL IS DAT IK WIL WORDEN WIE IK ZIJN WIL, WANT WE KUNNEN BETER ACHTERLOPEN OP DE FEITEN DAN DAT WE ALLEMAAL VOORLOPEN OP DE FOUTEN! ....... RESPECT! peace...
Datum:
03-10-2009
Naam:
Denny
Leeftijd:
23
Provincie:
Overijssel

ben het van plan......

heb verhalen gelezen. dat het my weerhout. maar ook , van. ja waarom niet . weet het niet meer
Datum:
02-10-2009
Naam:
mickel
Leeftijd:
40
Provincie:
Zuid-holland

het leven heeft geen zin meer

ik weet nie hoe ik het moet uitlegge
myn zus is 4 jaar geleden gestorven aan een verslaving van drugs
en een bloedklonter in haar hersenen en noch vanalles
ik mis haar zo, ook al laat ik dat nooit zien
ik ben op!
het leven heeft geen zin meer voor my
ik zie zoveel mensen lachen
maar ik ben dan echt gekwetst
al een dikke maand kan ik niemeer fantsoenlijk lachen
en ik weet nie waarom
myn punten op school zyn echt super slecht!
ik kan myn verdriet nie rap tonen
en k krop liever alles op
ik wil egt niemeer leven!
mn lever is op
ik heb ,ergens geen zin meer in ='(
op school heb ik al met de leerlingenbegeleiding gepraat
maar het helpt gewoon niks!
elke dag neem ik super veel pillen in
omdat da helpt
ma das ook het enige!
Datum:
02-10-2009
Naam:
Broken
Leeftijd:
16
Provincie:
Limburg

Elke dag bang.

Hoi,

Mijn naam is Lily, 18 jaar oud en ik wil mijn verhaal kwijt.

Ikvoel me eenzaam, rot, depressief. Soms heb ik zelfs zelfmedelijden.

Sinds 3 maanden zie ik het leven niet meer zitten, dit komt doordat ik altijd bang ben. Ik heb last van paniek / angst aanvallen. Deze treden op wanneer mijn moeder ver weg is.. Ik heb dan het gevoel dat niemand mij kan kalmeren en ik mezelf wat wil aan doen. (wat ik dus eigenlijk helemaal niet wil) En als ik zelf ver van huis ga, weg van de vertrouwde omgeving, weg van iedereen. Dan speelt er ook een bepaalde angst bij mij op.

Maar door dit ga ik me zo treurig voelen. Ik kan bijv niet meer uit mijn omgeving weg. Ik issoleer mijzelf. Ik hou mezelf gevangen. Ik wil wel uitgaan, naar een discotheek bijv. Maar dat kan niet in mijn dorpje... dan moet ik naar de grote stad. Maar dat durf ik niet... Ik wil wel naar het strand met vrienden, maar dan moet ik met de auto... En dat durf ik niet... Ik wil wel naar amsterdam winkelen, maar dan moet ik met de trein, en dat durf ik niet...

|elfs nu ik dit schrijf word ik steeds droeviger en beeld ik me in hoe het zou voelen als ik in me polsen zou snijden. Alleen al is het maar een hulp kreet. Of om zo even mijn gedachtes te vergeten.

Help. Is het woord dat door mijn gedachte spookt.

Help, laat me alles vergeten, laat me in slaap vallen en niet meer wakker worden.

Mensen zien niet dat ik me zo rot kan voelen, ik ben altijd het vrolijke, spontane, leuke meisje die je altijd aan het lachen maakt. Oh zo vrolijke meisje. Het meisje die continue toneelspeeld. Maar ik kan het niet helpen. Het is me aangeleerd.

Als je me zou zien, kan je , je niet inbeelden dat ik dit voel.. Ik heb lang blond haar, sproetjes, blauwe ogen en een grote lach. een en al vrolijkheid dus.

Ik was ook echt gelukkig een half jaar geleden.. Atands, dat dacht ik. Mijn eerste paniek aanval was toen ik had geblowed. En sindsdien is het in mijn gedachten blijven hangen. En alsmaar erger en erger geworden. Dit is zeker al 8 maanden geleden gebeurd. Maar ik ben alleen maar angstiger en angstiger geworden.

Ik hoop dat dit voorbij gaat. En iedereen die dit leest realisseerd dat het je gek kan maken...

Datum:
02-10-2009
Naam:
Lily
Leeftijd:
18
Provincie:
Utrecht

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.