Levensverhalen (pagina 840)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

......

Al vanaf mijn 9de denk ik na over zelfmoord. 9 klinkt heel jong (dat is het ook) maar ik ben (volgens sommigen) hoogbegaafd en toen ik 9 was zat ik al ik groep 8. Omdat ik al vroeg een klas over heb geslagen, ga ik al vanaf mijn 5de om met kinderen die ouder zijn. Ik heb me nooit echt geestelijk en emotioneel aan kunnen passen aan de kinderen waarmee ik om ging (lichamelijk wel). Dit werd alleen nog maar erger toen ik nog een klas oversloeg. Ik ben ook veel gepest op de basisschool. Ik had geen vriendinnen en werd overal buitengesloten.
Ook heb ik niet bepaald een leuke jeugd gehad. Mijn ouders zijn al sinds mijn geboorte gescheiden. Ik woon bij mijn moeder, en mijn vader heb ik al 1,5 jaar niet gezien (ook niet met mijn verjaardag), terwijl hij toen ik nog klein was naar de rechter is gestapt omdat hij mij per se wilde zien. Dit raakt me heel erg.
Na de basisschool, ging ik naar het gmnasium. ik was 9 op de kennismakingssdag, omdat ik nog 10 moest worden. Ik kwam bij allemaal kinderen in de klas die ik helemaal niet kende en die 2-3 jaar ouder waren. Ook hier had ik geen vriendinnen, sprak ik nooit af en werd buitengesloten. Ik werd altijd als het ukkiepukkie gezien die alles beter dacht te weten. Toen ik in de tweede zat, was er een jongen uit de 4de voor een trein gesprongen, hij was op slag dood. Hierdoor begon ik te denken dat ik dat ook best wel kon doen. Dan was ik in 1x van alle problemen af! Na 2 jaar ging het niet meer, dus besloot ik naar een andere school te gaan, een vrije school. Na heel veel gesprekken, besloot het bestuur dat ik de 2de over moest doen, zodat ik de kan kreeg om me sociaal te ontwikkelen. Dit was het ergste deel. Omdat ik het jaar over moest doen, verveelde ik me het hele jaar door. Omdat ik niet sociaal aangelegd ben, maakte ik niet veel vriendinnen. Ik verveelde me zo erg, dat ik dagenlang alleen maar achter de computer zat. Zo maakte ik natuurlijk ook geen vriendinnen! Ik raakte verslaafd. Ik kon niet stoppen. Als mijn moeder er iets van zei, werd ik helemaal gek. Al heel lang lijkt zelfmoord mij de enige weg uit deze shit. Ik ging vaak naar bed met het idee: "Morgen ga ik het doen, morgen spring ik voor de trein." Dat heb ik niet gedaan. Nu kan ik 's nachts niet slapen omdat ik steeds denk: "Had ik het maar gewoon gedaan, dan was dit allemaal niet nodig geweest. Had ik het maar gewoon gedaan..." Ik heb wel een keer aan de rand van een spoorlijn gestaan. Toen wilde ik springen, maar ik durfde niet. Ik was bang voor de pijn.

Nu vraag ik hulp, als ik dit nog een tijdje vol moet houden, dan doe ik het gewoon. Dan waag ik de sprong wél.
Datum:
07-10-2009
Naam:
Yara
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

vriend

vriend[ broer ] bijna ik mis je nu al ik kan het nog steeds niet begrijpen dat jij een echte levensgenieter het gedaan heb alles had je voor elkaar maar toch vragen die zovelen stellen waarom de manier hoe geen woorden voor de kinderen lieve vrouw echt alles weer de vraag waarom toch sjonnie waarom een levens genieter bij uitstek altijd de eeuwege optimis supper fantastish [ouwe] 47 sjon zelf 41 ik mis je echt nu je er niet meer bent dag vriend het gaat je goed mensen waar dan ook denk aub heel goed na als jij of zij zo iets doet voor de mensen die je acher laat aub sjon mijn gezin zullen altijd aan je denken jouw buurman en vriend het gaat je goed
Datum:
07-10-2009
Naam:
willie
Leeftijd:
47
Provincie:
Gelderland

ACHTERGELATEN

ik ben gewoon een meisje dat zeer verdrietig is omdat ik tot nu toe geen echte vrienden hebt of vriendje en dat maakt mij echt verdrietig en dat is niet alles , op school heb ik het gevoel dat ik de domste ben ,dat ik altijd om hulp moet vragen,nooit zelf iets weet ,voor sport ook , ik ben het beu ............
echt zelfoord plegen wil ik niet maar ik heb er soms wel aangedacht dus daarom kwam ik op deze site .
Datum:
06-10-2009
Naam:
nadia
Leeftijd:
15
Provincie:
België

Ik ben moe

Zo'n drie jaar geleden is mijn papa gestorven ten gevolgen van kanker. Iedereen kon zijn verdriet uiten behalve ik. Niemand wou luisteren. Eigenlijk nog altijd niet, maar ik besloot verder te gaan met mijn leven en te proberen er iets moois van te maken. Af en toe speelde de gedachte van zelfmoord door mijn hoofd. Elke keer vond ik wel een rede om verder te vechten. Maar nu na drie jaar kan ik niet meer. Ik ben moe, ik kan niet meer verder vechten tegen mijn verdriet. Ik kan geen enkele reden meer bedenken om verder te gaan. Niet mijn mama, niet mijn vrienden, zelft mijn het kindje waar ik meter van ben kan mij mijn zelfmoord gedachte niet doen verdrijven.
Het lijkt alsof het elke dag erger wordt. Alles wat mensen zeggen doet mijn drang naar rust en de dood toenemen.
Ik ben gewoon moe en kan niet meer verder vechten voor iets wat ik nooit meer ga terug krijgen. Ik ben op! Ik vraag maar één ding en dat is dat alle pijn stopt.
Datum:
06-10-2009
Naam:
Lies
Leeftijd:
18
Provincie:
België

x

Mijn ex vriendje en ik hebben altijd een knipperlicht relatie gehad. en woonde dan ook echt 2uur van mij vandaan. Maar we hadden het er allebei voor over. Ik hou zo veel van hem.
Een maand geleden is zijn moeder overleden aan kanker, en ik wou er voor hem zijn. Ik voelde me verplicht, ook al was het mijn vriendje niet meer. Ik geef om hem dus ik moest daar wel heen.
En elke keer als we bij elkaar zijn voelt het allemaal goed. Er gebeuren dan meestal ook dingen, waardoor ik me daarna alleen maar klote door ga voelen. Ik had gehoopt dat als ik er voor m zou zijn met het rouwen van zn moeder dat hij en ik weer closer zouden worden. En dat we opnieuw konden beginnen. Maar nee, natuurlijk weer verkeerd gedacht. Ik geef veel om hem, ik wil hem niet kwijt. Ook al ben ik hem wel kwijt, hij zit namelijk nu met een ander meisje te klote. Ik kan het niet meer, ik wil niet meer. Ik ben alleen maar aan het huilen, ik heb dit al een jaar volgehouden en ik weet niet of ik dit nog wel langer kan. Ik ben moe, moe van al het huilen en het hopen dat hij bij me terug komt. Want dat gebeurd toch niet. Dat is het enige wat ik wil, wat mij gelukkig maakt; dat hij bij me terug komt. Er is verder niemand die me zo gelukkig kan maken. Dus waarom zou ik nog verder leven? Ik wil niemand anders, alleen hem. S.S. i loveyou.
Datum:
06-10-2009
Naam:
xx
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

crises

in mei is onze dochter overleden bij de geboorte dat was traumatisch voor mij en mijn vriendin . ik heb haar zelf begraven het mandje heb ik in de grond gelegd . wij hebben totaal geen steun gehad van onze omgeving in de periode erna en ik kon er ook niet met haar over praten omdat ik in een depressie zat .nu kom ik er achter dat zij al vanaf augustus vreemd gaat . ik heb steeds moord gedachten en voel me doodongelukkig
Datum:
06-10-2009
Naam:
ko
Leeftijd:
41
Provincie:
Friesland

geen toekomst

ik ben een persoon van 55 jaar en zie het al heel lang niet zitten verlies heel veel mensen om mij heen terwijl ikzelf weg wil gaan maar dat lukt niet heb heel veel last van bordeliner en doe het ook heel vaak het kan niet erg genoeg zijn droom heel vaak over zelfdoding en heb wel dreiging maar ben bang dat het niet lukt omdat ik nu geen auto meer heb ga zelf lichamelijk erg achter uit door klachten en het wordt alleen maar erger moet hulp vragen wat ik heel moeilijk vind en het liefst het leven wil bekorten ik heb wel wat in mijn hoofd wat er niet uitgaat en ben volgens mij er ook mee klaar er is alleen iets wat mij tegen houd en dat zijn mijn katten ze betekenen meer als mensen voor mij ze zijn echt en de meeste mensen niet wat liefde betreft ik hoop van harte dat het me een keer zal gaan lukken dat zal niet lang duren denk ik een datum heb ik wel in gedachte het komt steeds dichterbij.
Datum:
06-10-2009
Naam:
geentoekomst
Leeftijd:
55
Provincie:
Gelderland

Belijden

Dit leven.

Je wordt neergezet en moet naar school! daar krijg je te horen wat je plichten zijn. Je gaat door een sleur van kritiek. (Ik ben gevoelig). Richtlijnen zijn vooral gebaseerd op: sterk in je schoenen staan, concentratie, de beste zijn.

Wat gebeurt er eigenlijk met mensen die autodidact zijn? Creatief? Open minded?
Je wordt voor stront eigenwijs uitgemaakt zal ik je vertellen!

Je zet je hobby's opzij om hogere cijfers te halen met vakken die je niet interesseren en veel moeite kosten.

Iets studeren is iets voorgeschoteld krijgen, als je er zelf achter wilt komen is er altijd iemand die het beter weet! (Dat is mijn les)

Geboren naïef door sprookjes, cynisch geworden en gebukt onder toezicht van autoriteiten probeer je de vastgestelde plichten na te komen. Alsof je hun tevreden moet houden!

Soms kom je voor je zelf op, maar dan worden de riemen der verantwoordelijkheid nog weer even extra aangespannen.

Vrijheid blijheid!

Vraagtekens hebben mij altijd geholpen om dingen te leren, maar nu zijn ze mijn vijand geworden.

De duivel is de enige die me nog aan het lachen maakt! haha
Datum:
06-10-2009
Naam:
R*GEAR (:
Leeftijd:
25
Provincie:
Utrecht

Ik

Waarom houden de mensden van wie ik hou niet van mij?/
De mensen die mij het gevoel geven goed en gewaardeerd te worden, de mensen van wie ik wil dat ze voor mij kiezen, onvoorwaardelijk in een 1 op 1 situatie, waarom houden zij niet van mij, zoals ik van hen hou..
Waarom kunnen zij zich niet aan mij binden, op een manier waarop ik mijn aan hen kan binden..
DAt zij van mij houden, zoals ik van hen houd, onvoorwaardelijk...
x
Datum:
06-10-2009
Naam:
F.Smits
Leeftijd:
34
Provincie:
Noord-brabant

i hate it

het leven is een strijd tegen alles en iedereen voor mij. ik zie het mooie in van het leven alleen nog maar als ... online is. en het stomste van alles is dat iedereen denkt dat ik dat vrolijke opgewekte en grappige meisje ben, terwijl ik van binnen aan het rotten ben, niet lichamelijk, maar wel in mn geest.
al vanaf mijn achtste kreeg ik eigenlijk een depressie...
toen kwam ik pas achter de waarheid dat de wereld lang niet zo leuk is als die eigenlijk is. en pas vanaf nu zit ik aan zelfmoord te denken omdat ik er nu pas aandacht. ik heb al vier keer geprobeerd om mijn polsen door te snijden en die zijn allemaal mislukt. nu ga ik proberen een overdosis asprines te nemen...
het leven is een kwel en iedereen om me heen denkt alleen maar aan wat het beste is voor zichzelf en ik meot alles oplossen, ik moet altijd voor ze klaar staan en tegelijkertijd het pispaaltje zijn.

xxx
Datum:
05-10-2009
Naam:
Elisa
Leeftijd:
12
Provincie:
Drenthe
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.