Levensverhalen (pagina 56)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Weg van deze wereld

Ben klaar met deze wereld deze dome consumptie maatschappij waar je gebruikt wordt .
Heb mezelf nooit thuis gevoeld in deze wereld.
Heb een liefde volle ouders maar mijn jeugd is geen sprookje middelbare school was hell gepest geslagen getrapt nooit geholpen door de school viel wel mee zeiden ze fuck you all. Hoop trajecten moeten volgen om hoe met mijn leeftijdsgenoten om te gaan . pff boel shit . Uiteindelijk krijg je ingeprint wat je zaaid zul je oogsten , als je je best doet komt het allemaal goed. Ja niet dus altijd alles gegeven in leren en werk zodat ik met 32 een zware burn out krijg en totaal ten onder ga daar voor al zelfmoord neigingen maar nooit sterk genoeg om door te zetten . tijdens de burn out weer traject in om mezelf te vinden en het nut van deze wereld weer te proberen in te zien , dit lukt uiteindelijk ook door mijn vriendin die mij bijstaat. Mijn werk kon ik omzetten in partime waar ik blij mee was , 3 maanden gezien daarna voor 5 van de 9 werknemers ontslag was aangevraagd waaronder ik. Dus gaan we weer vannalles beloofd en dan sta je 3mnd later opstraat .geen vertrouwen meer in werkgevers. .
Werk sinds dien niet meer gezien ik alle vertrouwen in de maatschappij ben verloren. Alles gaat om geld we vernietigen de natuur om geld en bling. En dan vrijheid we hebben geen vrijheid we moeten heel veel van de overheid dus zijn niet vrij!
Hopelijk zijn we vrij na onze dood .
Waar ik graag naar uitkijk maar het lef nog niet heb om het zelf te doen .
Misschien verlaat ik de wereld snel samen met mijn lief en de diertjes
En zijn we vrij
Datum:
29-03-2018
Naam:
Mike
Leeftijd:
37
Provincie:
Gelderland

titel

ik ben een jongen van 18 jaar uit de buurt van utrecht. Ik zit al een tijd niet lekker in m'n vel. niemand weet dit van mij omdat mensen mij niet zullen begrijpen. ik heb altijd een hele hechte vriendengroep gehad op de middelbare school. we deden alles samen. ik was altijd de enige die werkte naast mijn school werk(te) ik bijna 50 uur in de week. op een bepaald moment stopten mijn vrienden met mij uitnodigen als ze wat leuks gingen doen. wel hadden we nog gezellig contact via bellen facetime enz. ik vroeg een keer aan een van mijn vrienden waarom ik niet meer werd uitgenodigd. toen kreeg ik als reactie: ja, je kan nooit want je werkt altijd. dit hakte er bij mij erg hard in, harder dan verwacht. toen pas realiseerde ik me dat ik niet de vriend ben/was die ik zou moeten of willen zijn. niet dat ik niet vind dat je niet moet werken, ik stimuleer het juist. op dat moment wist ik dat ik te weinig aandacht had voor mijn vrienden. helaas kan ik het me niet permitteren om minder om minder te gaan werken wegens verschillende redenen. ik zie mijn "vrienden" nooit meer en vind dit erg jammer. met mijn studie loopt het ook niet allemaal even lekker en moet overal voor knokken zonder enig resultaat. ik ben het zat om voortdurend te moeten vechten zonder er iets voor terug te krijgen. ik zou graag willen dat het anders was maar dat is het nu eenmaal niet. ik durf er niet met mensen over te praten omdat ik weleens heb verteld dat ik niet helemaal lekker in m'n vel zat en dan werd ik een beetje weg geduwd met de woorden "ach man doe normaal je hebt het allemaal al voor elkaar" maar eigenlijk is daar niks van waar alles waar ik aan begin mislukt of loopt niet zoals ik had gewild. ik durf dit ook niet tegen mijn ouders te zeggen omdat ik bang ben dat ze zullen instorten. met name mijn moeder is heel emotioneel en ik ben bang dat wanneer ik haar vertel dat ik me niet fijn voel ze helemaal in zakt. ik kan het gewoon niet meer. ik ben het zat om voortdurend zo hard te werken maar er niks voor terug te krijgen
Datum:
29-03-2018
Naam:
teun
Leeftijd:
18
Provincie:
Gelderland

Sorry

Ik zit al 4 maanden te denken aan zelfmoord , Kheb het geprobeerd door me in Mn polsen Tw snijden maar ik durfde het niet , niemand geeft om me en ik voel me ook waardeloos waar ben ik goed voor ? Niks , iedereen die ik lief heb is dood gegaan nu wil ik ook dood ik kan niet meer ... me moeder id deperesief we hebben een jaar lang alleen maar brood gegeten totdat ze medicijnen kreeg maar die neemt ze niet meer .. ze heeft een waterspuit naar Mn hoofd toe gegooid en toen ik flauw gevallen was liet ze me liggen omdat k van zelf wel bij zou komen
Datum:
28-03-2018
Naam:
Noa
Leeftijd:
13
Provincie:
Anders

Sad

Ik zie het echt niet meer zitten iedereen waar ik van hou is bijna dood , me moeder Js deperesief ik heb geprobeerd me polsen door te snijden maar ik durfde het niet , zal er iemand om me huilen als k dood ben : nee iedereen is me na een dag al vergeten k ben zo bang voor mezelf Mischien ben ik morgen wel dood of over 2 weken je weet maar nooit
Datum:
28-03-2018
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Overijssel

Leven lijkt onzinnig beide ouders laten mij in de steek

Hallo allemaal,

Het begon allemaal toen ik 8 jaar oud was, ik zat op een school werd daar verschrikkelijk gepest toen ontmoette ik mijn buurjongen, we werden goede vrienden. Maar hij had alleen iets kwaads in zich. Ik ben verkracht door 6 jongens vrienden van mijn oude buurjongen daarna zijn we weer verhuisd in de hoop dat het daar beter zou gaan.. Dat was dus niet zo ook daar ging het pesten door toen kreeg ik een vriendje waar ik het super mee had maar ook dat duurde niet voor lang zijn vader deed iets te aardig en werd op mijn verjaardag dan ook aangerand door zijn vader die even te diep in het glaasje had gekeken.. alsof dat niet genoeg was geloofde mijn moeder mij ook niet en verdedigde die vader van Mn toenmalige vriendje. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik tot de dag van vandaag nog geen contact met haar heb nu mis ik verschrikkelijk een moederfiguur mijn vader leeft zonder structuur is dan moeilijk om dan naar school en werk te gaan ik ben beland in een sleur en weet niet hoe ik eruit moet komen en toch via jeugdzorg blijft mijn moeder mij zwartmaken wat mij toch pijn blijft doen zelfs mijn laatste vriendje heeft ze ervoor gezorgd dat het uitging tussen ons terwijl ik hartstikke veel van hem hield en zijn familie was ook geweldig was gelukkig maar nu is alles kapot en lijk ik voor niks meer te leven...
Datum:
28-03-2018
Naam:
Charissa
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

Hoe?

Ik ben denk ik su�cidaal en depressief, sinds anderhalf jaar. Ik heb tijden gehad dat ik mezelf sneed en allemaal cutting accounts volgde op instagram, zodat ik toch de "satisfaction" van het snijden kreeg, maar niet zelf hoefde te snijden en mijn ouders niets zouden merken. Uiteindelijk kwam mijn moeder er op de een of andere manier toch achter, maar omdat mijn ouders gescheiden zijn kon zij dit niet 1 2 3 met mijn vader bespreken.Nu is mijn vader een ontzettend zorgzame man en hij verteld me elke dag hoeveel hij van me houdt en hoe hij niet zonder me kan enzovoort. Dus nu ben ik bang om hem te vertellen over mijn depressie en mijn gedachtes over zelfmoord enzo omdat je dat op het eerste gezicht niet van mij zou denken. Ik ben heel bang dat hij daar ter plekke instort en zal gaan huilen omdat hij ook al heel veel heeft meegemaakt in zijn leven. Hoe kan ik het dan het beste aan hem vertellen? Als je denkt dat je me kan helpen stuur me dan alsjeblieft een berichtje op mijn wattpad: riannexverona of mijn fanaccount op insta: @samatsse alvast bedankt want ik weet echt niet wat ik moet doen.
Datum:
28-03-2018
Naam:
Rianne
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

ruzie met ouders en zwaar depressief

ik heb de laatste tijd heel vaak ruzie met men ouders en ben kei depressief enzo en kamp met zelfmoord gedachten
Datum:
27-03-2018
Naam:
julie
Leeftijd:
16
Provincie:
Oost-vlaanderen

Nooit liefde gehad

Ik ben ondertussen 22, nog nooit heeft iemand genoeg van me gehouden om met mij een relatie vast te houden. Ik ben klaarblijkelijk afstotelijk.

Niemand moet me.

Ik heb honderden mensen gezien die er uit zien als mij, toch hebben ze een relatie gehad, eens, of meerdere keren.

Ik heb genoeg vrienden die praktisch dezelfde personaliteit hebben, wederom hebben ze genoeg relaties gehad in hun leven.

90% VAN DE MENSEN DIE IK KEN HADDEN VOOR HUN 15e OP ZIJN MINST 1 RELATIE GEHAD.

Nogsteeds moet niemand me, en ik weet niet wat er verkeerd met me is.
Ik doe al jaren mijn uiterste best om punten te vinden om mezelf te verbeteren, maar iedere keer als ik weer mezelf interesseer in iemand word ik genegeerd of lacherig afgewezen.

Ik weet het af en toe gewoon niet meer.

Ik geef mezelf tot mijn 25ste, als er geen verbetering is, dan maak ik er een mooi eind aan.
Datum:
27-03-2018
Naam:
anon
Leeftijd:
22
Provincie:
Gelderland

leven beu

ik weet niet meer wat het leven nog zin heeft. Iedereen is tegen mij en niemand moe mij hebben. Ik voel mij nergens meer goed.
Datum:
27-03-2018
Naam:
marie
Leeftijd:
14
Provincie:
West-vlaanderen

Laat mij maar gaan.

Niks lukt me.
Ik wil afvallen, maar het lukt niet. Ik wil goeie cijfers halen, maar het lukt niet. Ik wil gelukkig en blij zijn, maar het lukt niet. Mijn leven is waardeloos. Ik ben op de verkeerde plek en in de verkeerde tijd geboren. Mijn familie zou even verdrietig zijn, maar die slaan zich er wel doorheen. Laat mij maar gewoon gaan. Weg van deze plek, weg van de wereld, hopelijk. Ik voel me alleen ook al ben ik niet alleen. Ik voel me lelijk en niks waard, ik ben ook niks waard. Ik wil geen hulp ik wil gewoon gaan.
Datum:
24-03-2018
Naam:
Damaris
Leeftijd:
16
Provincie:
Utrecht

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.