Levensverhalen (pagina 537)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Het gaat maar niet over

Jongens! ik weet het echt niet meer!
Ik denk er vaak aan om mezelf van kant te maken. De druk is zo hoog dat ik er maar niet uitkom.

IK heb al jaren last van depressie. Het komt en gaat weer weg. Sinds maanden na ontslag thuis te hebben gezeten, is het alleen maar erger geworden

Niets gaat zoal het gaan moet. Depressie wordt steeds erger. Ik val steeds dieper in een dal en kan er niet uit komen.

Het ergste van alles is dat ik er eigenlijk alleen voor sta. Er is niemand die mij begrijpt. Mijn vriend niet, vrienden en familie niet. Ik sta er alleen voor. En dat moet misschien ook?? Maar er is niets of niemand die mij de zonneschijn kan brengen.

Ik heb een kleine en ben in verwachting van mijn tweede. Mijn vriend wilde dat ik het weghaalde. Omdat ik en hij er niet klaar voor zouden zijn. Ik natuurlijk TEGEN. Ik ben TEGEN abortus. IK ben tegen het beeindigen van een leven. Maar mezelf van kant maken, graag zelf. Maar nu ben ik niet meer alleen. Kindje in me, kan het niet maken.

Op een of andere manier is mijn zwangerschap de rode draad naar een nieuw begin.

Maar mijn vriend dreigt bij me weg te gaan. Dit allemaal door mijn depressie. Het lijkt allemaal wel simpel. Maar dat is het niet. Men zegt vaak " je moet gewoon positief denken en dan komt het goed" Maar dat is natuurlijk niet zo.

Depressie heeft zoveel oorzaken. Bij mij is dat prikkelbaar zijn, geen voldoening kunnen halen uit dingen die ik vroeger hartstikke gek op was, geen zin in het huishouden, en geen prioriteiten kunnen stellen.....

Het enige wat ik hoor is alleen maar dat ik dit en dat moet doen en lui ben. Ook dat de relatie niet werkt!......

Ik kan dit allemaal niet verdragen. Ik heb er jaren alleen uit proberen te komen zonder succes. Het is zelfs zover gekomen dat ik een misstap in onze relatie gemaakt heb, omdat ik de wederzijdse liefde niet voelde. Ik was alleen......niemand die naar me luisterde......

Ik heb dit jaar, afgelopen week contact opgenomen met PSYQ. Ik weet anders niet hoe ik dit ooit overleef, zonder hulp van mijn naasten.
Het is best belangrijk dat ook je naasten je begrijpt en ondersteunt, maar als die wegvallen dan is het alsof je dieper in een dal zakt.

Ik doe mijn best. Ik probeer lief te zijn. Ik probeer een betere vrouw te zijn. Maar waar ik ook ga, wat ik ook doe, hoe ik het ook doe, mijn depressie loopt met mij mee. En het laat me niet los.

Wanneer ik denk dat ik er uit ben ( net als gisteren) dan zit ik er toch weer in (net als vandaag)

Ik zag weer licht aan het einde van deze lange donkere tunnel. Maar die licht zie ik niet meer.

Ik ben bang, Bang dat het fout gaat, want zodra ik totaal in het donker zit, kan ik zo fout gaan dat ik mezelf moord.

Ik heb alles zo goed mogelijk proberen te doen. Maar als je geen moeder meer heb die ervoor je is, geeen vader die je serieus neemt, geen zussen die zich zorgen maken (misschien ook wel) dan wil je ook niet meer.

Maar toch wil ik mezelf redden. IK heb daarom ook PSYQ gebeld. Misschien wordt het straks toch allemaal beter he, maar misschien ook niet.

Ik zie allemaal verhalen van mensen die behoefte hebben om te praten. Dat heb ik nou ook. Ik wil aandacht, Iemand die me begrijpt. Niet iemand die alleen maar de zon ziet schijnen in zijn leven en die mij niet begrijpt. Ik moet geloven dat die persoon op mijn pad komt.

En als dat niet de man is waarmee ik mijn hele leven mee zou willen delen, so be it!!


Groetjes,

Exceptionel
Datum:
22-02-2011
Naam:
Exceptionel
Leeftijd:
25
Provincie:
Zuid-holland

geen uitwegmeer

problemen stappelen zich op probleem in relatie kinderen uit huis geplaats je weet geen uitweg meer ik loop steeds meer met zelfmoord in mijn hoofd
Datum:
22-02-2011
Naam:
ik
Leeftijd:
35
Provincie:
Utrecht

ik wil dood

mijn leven is een en al kanker ik ben altijd de pineut bij me ouders ik ben altijd de slechte mijn ouders zien me liever dood of weg dat hebben ze zelf gezegd, omdat ik niet kan sparren en mijn geld zomaar weg gooi aan alles en het slecht gaat op school moet k weg en een baan zoeken maar liever hebben ze dat ik voor de trein spring, ik heb al vaak nagedacht omzelfmoord te plegen gwn om hun te laten voelen wat ik voel snapje en die gevoelens heb ik nu heel sterk ik zou egt dood willen gaan alleen om hun te laten voelen dat ik niet zomaar iets ben maar een iemand en tog uniek ben en dat ze het kut gaan vinden als ik er niet meer ben en het aller aller ergste is dat ze een voetje willen steken tussen mij en mijn vriendin
Datum:
21-02-2011
Naam:
luis
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-brabant

zelfmoord

lekker origineel leve is kut t leve is klote maar nogsteets als ik jou zie heb ik zin om een stickie te roke zo begon het dus toen coke heroine uit huis getrapt nuu woon ik bij een vriend bn afgekikt van de heroine maar nog moeite met de coke nu is me vriendin opgekankert door moi kn ik niks aan doen zij denkt vn wel maar mijn geest is behoorlijk aangetast (zieke geest )mja nu ik toch letterlijk niks meer hbt om voor te leve weer zow origineel eigelijk niiet.. ik spring wel van eendere vandere berg af helemaal stijf en strak aan de pille drux idk wat en dan splash dikke doodsmack lijkt me wel ziek
Datum:
21-02-2011
Naam:
lars
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

Luisteren

Waarom ben ik altijd diegene die luistert, maar luistert er niemand naar mij? Die complimenteert, maar zelf nooit te horen krijgt wat er leuk is aan mij? Het doet me twijfelen. Nee, ik word niet gepest. Niet meer. Ik heb mezelf twee jaar geleden al uit die put geholpen, had mezelf geaccepteerd zoals ik was. Tegenwoordig voelt het weer aan alsof ik een vreemde moet zijn om geaccepteerd te worden.
Ik haat het. Ik haat het allemaal, en mensen beseffen niet dat ik mezelf niet haat, maar mijn leven. Vroeger was het andersom.
Ik hield van iemand. Houd. Hield. Ik weet niet exact hoe het te verwoorden. Hij was/is mijn alles en nu is het al een maand geleden dat hij eigenlijk echt de mijne was. Een maand geleden heeft hij het uitgemaakt met me - net op de dag waarop ik hem alles wilde vertellen. Over hoeveel het voor me betekende dat hij me mocht oppakken en aanraken in mijn nek zonder dat ik de reflex had hem te slaan. Dat komt door mijn andere ex. Die sloeg me, gooide me neer, kraste me, brandde me. En op de laatste ontmoeting wurgde hij me bijna.
En dan heb je nog al de rest, waarvoor ik het fut niet eens meer heb om dat op te schrijven. Het enige wat ik te zeggen is, is dat ik dit leven niet verdien. Ik ben hier te goed voor, ik had mezelf geaccepteerd, was van mezelf gaan houden. Ik haat het, ik haat het, ik haat het. En ik hoop dat het anders gaat.
Datum:
21-02-2011
Naam:
Emma
Leeftijd:
14
Provincie:
België

ik ben kapot

ik heb juist een relatie van een half jaar achter de rug,, en meestal kan ik meisjes direct uit mijn hoofd zetten maar dit meisje niet ze is zo uniek zo iemand heb ik nog nooit ontmoet :( en als ik een nieuwe relatie wil beginnen slaag ik stil en kan ik niet meer verder,, en ik wil mij nu van kant maken omdat het nooit meer goed gat komen tussen ons en ik wil niemand anders,, zonder haar heb ik geen leven,, weet iemand wat ik kan doen want mijn moed is aan het zakken
Datum:
21-02-2011
Naam:
Looney_tuneZz
Leeftijd:
18
Provincie:
België

Geen zin

De laatste jaren zijn niet zo best geweest. Ik heb geen grote verliezen geleden of iets dergelijks; mijn beide ouders leven nog, ik heb een oudere zus en mijn beste vriend is als een broer voor me.

Met school het liep mis op mijn vijftiende. Ik deed een vwo opleiding. Het was al niet zo best gegaan vanaf het begin af aan, maar niet zo slecht dat ik ermee zou moeten stoppen. Ik kreeg willekeurige angst-aanvallen, andere mensen met wie ik op school zat vonden mij dom of juist slim, dat weet ik niet. Ik was altijd wel een van de slimmere, goed in sport, maar had nooit ergens echt zin in. Sinds de puberteit heb ik nooit echt ergens meer motivatie voor gehad.

Nu, zeven jaar, vijf pogingen tot een diploma van het een of ander, twee diepe depressies en drie kleinere, een aantal zenuw inzinkingen en een totale verwarring van situatie later, vraag ik me af wat ik er nou nog van moet verwachten. In de laatste paar jaar heb ik met veel mensen gepraat. Vorige buien van zelfmoordneigingen heb ik mezelf uit weten te trekken - de huidige is anders. Het is niet zozeer dat ik dood wil, ik heb gewoon geen zin meer in wat voor leven dan ook. Gisteravond had ik niet eens meer zin om te slapen; ook al was ik doodmoe. Ik verlies langzaamaan de motivatie voor alles. Ook de leuke dingen. Muziek luisteren is het enige wat me nog een beetje op de been houdt en ik neem het dan ook overal mee naartoe.

Eerlijk gezegd denk ik niet dat ik het zal doen. Ik ben er te bang voor. Aan de andere kant - de dood is een zekerheid die je niet zult ontwijken. Het leven is iets wat nog kan veranderen. Een zekerheid ruilen tegen iets dat onzeker is - dat is iets wat ik mezelf nog niet kan aandoen. We zullen wel zien.
Datum:
21-02-2011
Naam:
Blaat
Leeftijd:
22
Provincie:
Utrecht

Wat maakt het allemaal nog uit?

Ik ben 49 getrouwd en twee kinderen. Dit is mijn tweede vrouw maar zij komt niet uit Europa. Ik heb een lange strijd gestreden om mijn gezin in Europa te krijgen en na jaren van strijden is dit eindelijk gelukt. Die strijd heeft mij veel energie gekost, dag en nacht gewerkt om ons allen te onderhouden. Toch schulden
moeten maken die mij nu opbreken. Mijn geluk was groot toen ons gezin verenigd
werd. Dit heeft niet zo lang geduurd, de verschillen zijn groot in cultuur en lage inkomsten en grote schulden drukken een grote negatieve stempel. Ik heb vaak
gedacht als ik op de weg zat het zou toch mooi zijn om nu tegen een dikke boom te
rijden zodat er rust is. Elke dag is een strijd, werken is afleiding maar als ik thuiskom weet ik niet wat er te gebeuren staat. Wordt het leuk of niet. Ik kan niet meer tegen die ups en downs waarvan 90% downs zijn. Ik krijg overal de schuld van maar ik heb altijd toegegeven aan de wensen van mijn gezin, nooit aan mezelf gedacht. Nu is het uit ik moet voor mezelf kiezen. De telefoon heb ik uitgezet en de deurbel eruit getrokken vanwege de
schuldeisers. Thuis alleen maar gezeur en problemen, volgens mij heb ik dit niet verdient maar krijg het toch. Tijd voor aktie, het spijt me maar dit is hoe het moet zijn.
Datum:
20-02-2011
Naam:
Teleurgesteld
Leeftijd:
49
Provincie:
Zuid-holland

.

niets van ontvankelijk leek bleef open voor geluk


Datum:
20-02-2011
Naam:
ejh
Leeftijd:
21
Provincie:
Anders

zelfmoord ik haat mijn leven

ik haat mijn leven omday ik te vroeg getrouwd ben en ik weet niet wat doen ? het enigste oplossing is een einde maken aan mijn leven
Datum:
20-02-2011
Naam:
sabrina
Leeftijd:
19
Provincie:
België
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.