Levensverhalen (pagina 534)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

ik wil eruit stappen

2 maanden geleden is mijn vrouw met de kinderen verhuist omdat het niet goed ging tussen de kinderen en mij. Geen ruzie's of zo maar mijn vrouw vond mij te streng en ik vond haar te soft naar de kids toe. Ze zijn onverwachts verhuist van de 1 op de andere dag. Sinds die tijd heb ik haar meerdere malen benaderd via allerlei wegen wat door haar niet in dank werd afgenomen. Ik ben achter gebleven in ons koophuis wat ik absoluut niet alleen kan opbrengen en ik het een bankrekeningnummer die donkerrood is. Ik kan geen kant meer op... We hebben samen 1 dochter van 6 jaar ( mijn vrouw had al 4 kids uit een eerder huwelijk ), ik hou zielsveel van dat meisje en eigenlijk hou ik ook nog ontzettend veel van mijn vrouw al liggen we nu in scheiding. Mijn vrouw en ik hadden eigenlijk nooit ruzie onderling maar het ging puur tussen haar 4 oudste kids en mij. Ze heeft de beslissing genomen dat ze voor haar kids kiest en mij als een baksteen laat vallen. En ja, ik heb wel fouten gemaakt in de tijd dat we getrouwd waren ( eigenlijk nog zijn ) maar alles wordt op mijn bordje gegooid en dat kan ik maar niet verkroppen. Ik kan het gewoon niet aan om zo alleen in dit huis te wonen. De laatste dagen komen er bij mij de ergste gedachtes op ook die over het eindigen van mijn leven.... Wie o wie kan me hierbij helpen om die gedachtes te onderdrukken?...
Datum:
03-03-2011
Naam:
Paul
Leeftijd:
50
Provincie:
Zeeland

Herkenning

@Bang: bedankt voor wat je schreef ... een vreemd gevoel van opluchting om te lezen van een ander wat ik exact voel

slapen lukt me al eeuwen niet meer, gemiddeld val ik ook zo rond 4.00h in slaap, soms later soms helemaal niet ...

er gaat geen dag voorbij zonder dat ik heel even aan zelfmoord denk, niet dat ik het wil maar het zit er gewoon, tussen al die oneindige uitputtende gedachten die als een stroom door mijn hoofd kolken en mijn ogen zo zwaar maken

ik ben een mama, ik ben iemands dochter en iemands vrouw, maar ik weet al lang niet meer wie ik ben

heb geen zin om mijn hele treurige verhaal te vertellen van hoe dit nu zo ver gezonken is met mij ... laat ons zeggen het is iets ergers dan een dooie kat

vrijdag ga ik naar de arts, we zullen zien, heb al zo vaak gezegd dat ik naar de arts ga en dan muis ik er op de één of andere manier weer onderuit

ik wil gewoon slapen, eeuwig slapen ... ik ben uitgeput
maar het leven wacht niet op een vermoeide ziel
Datum:
03-03-2011
Naam:
Moe
Leeftijd:
33
Provincie:
België

kan niet mEer

Ik ben momenteel aan het huilen ik weet niet meer wat ik moet ik kan neit verder leven zo kan gwn kan gwn niet als god van me zou houde zou hij mij dit niet aan doen. Ik kan niet meer heb geen kracht om er voor te vecht niemand weet mijn pijn,of de verdriet, ik ben gwn zwaar depressief denk ik heb ee psygoloog maarja mij boeit eht alleen niet meer ik ag het proberen vol te houde tot vrijdag dan is me oma jarig en dan kan ik gelijk van iedereen afscheid nemen hoef ik in iedergeval geen brief meer te schrijven ze zullen het nooit begrijpen echt nooit.
Datum:
03-03-2011
Naam:
Mevr.Mendes
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

Vrienden

Ik snap het niet, op me 8ste wou ik al zelfmoord plegen omdat niemand me leuk vond en toen begin ik mezelf te snijden :'( toen lag ik in het ziekenhuis toen ik er weer uitmocht ontmoette ik een heel mooi meisje waar ik alles voor op zou geven toen ik haar verkering vroeg, brak ze mijn hart sindsdien ben ik weer begonnen met snijden en ik kom er maar niet vanaf.
Datum:
02-03-2011
Naam:
Chris
Leeftijd:
11
Provincie:
Friesland

pijn

ik heb vroeger een vriend gehad da mij slaagde voor niks, vanaf dan is mijn heel leven verandert,mijn gevoelens zijn verandert eigelijk alles? door hem kwam k in schulde en nu heb k een relatie van bijna 1jaar, en door mijn vorige relatie doe k soms ambetand tegen hem voel k mij ook op de 2de plaats als hij iets wilt gaan doen me zijn vrienden k weet da et nierg is om me vrienden iets te doen maar k kan er niks aan doen, nu wilt hij da wij eventjes pauze nemen , k zie gewoon heel mijn leven vallen heb onlangs nog mijn oma verloren, k bent gwn beu om altij gekwetst te worden , nu doe k dingens da k nooit gdn hebn en mn eet lsut is ook wle serieus vermindert, k weet gwn ni meer wa te doen, soms denk ik wrm verdwijn k ni gwn van de aarde dan is iedereen blij? en da gevoel heb ik nog steeds
Datum:
02-03-2011
Naam:
jessica
Leeftijd:
23
Provincie:
België

intimidatie

Pas geleden ben ik door een buschauffeur slecht behandeld. Hij heeft me eerst oversexte verhalen waarvan ik niet wist wat ik ermee moet. ( over zijn partner ) Daarna heeft hij me bij me hand gegrepen en me op me bek gepakt. Dit is vies.
En als je daarmee kostant aan gaat denken dan slaap je op een gegeven moment niet goed. Je weet niet mer wie je kan praten. Als je niet weet wie je kan vertrouwen. Op een gegeven moment denk ik dit ( deze wereld is niet voor mij ) Ik kan nergens terecht een persoon vinden waarmee je kan praten in NL een persoon die je even goed steunt ) Ik wil dit niet meer. Ik ben alleen eenzaam pfff
Datum:
02-03-2011
Naam:
SS
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

je vrij voelen

ik aanvaar dat je zelf niet kiest om geboren te worden ,je bent en wordt een product van hen die je verwekken.
Ongeacht te vragen of je dit leven wel wilt.
Je bent jong en vecht in heel je bestaan om liefde en geluk,waar je ook zeer trots op bent.
En plots verlies je op vier weken je man(53 jaar,een dochter 20 jaar) en heel de wereld verwacht dat je verde moet,je moet blijven vechten.
Dit verlies heeft een grote impact in mijn eigen bestaan gekregen.
Zovele die er zijn bij de begraffenis,maar eens de tijd erna,als de dagen en weken voorbij gaan is alles doodstil,de deurbel lijkt zijn stuk gegaan,de telefoon rinkelt nooit meer,en geloof me dat zijn je zwarste momenten uit je bestaan.
Rouwen heeft een tijd en dan wordt verwacht dat je verder gaat met je leven,welk leven?
Lopen naar die mensen die je woorden zeggen duwen je steeds dieper,e indien ik de juiste schouder had gehad dan was het zo anders verlopen,dan had ik zeker mijn leven kunnen herpakken.
En helaas ,ik heb twee pogingen gedaan om uit dit leven te stappen;en probeer me nu niet te vragen hoe je je dan pas echt voelt,nog dieper geduwd,want je hebt gefaald.
Op dit moment zal het me lukken,ik sluit de wereld van me weg,praat er met niemand over.
Elk moment voel ik me dieper gaan en zal dan pas gelukkig zijn als ik dood ben.
Dan vlieg ik zoals en vlinder naar de vrijheid,zonder zorgen,pijn en verdriet,zonder die eenzaamheid.
En ditmaal zal niemand me nog dieper duwen of vechten om te leven.
Lieve zachte groetjes van de vlinder die weldra is verlost
Datum:
02-03-2011
Naam:
vlinder
Leeftijd:
53
Provincie:
Limburg

Deel je leven!

Ik was 21 toen het ongenoegen zover opborrelde dat ik mijn eerste echte en enige poging waagde. Achteraf gezien vind ik het jammer dat het zo ver had moeten komen. Op het moment zelf zag ik de bomen door het bos niet meer, was wanhopig en totaal verward. Ik had het gevoel helemaal alleen te zijn en dat er geen mogelijkheid was om terug te draaien of een andere weg in te slaan. Het is een vervelend leermoment geweest in mijn leven; een extreme situatie die me dwong mijn leven anders aan te pakken.

Cliché hebben een waarheid in zich. Je bént regisseur van je eigen leven en ondanks alles blijf jij degene die de keuzes maakt. Ook al lijkt dat soms niet zo. En zelfdoding komt voort uit een emotionele uitbarsting. Zelf heb ik depressieve gedachten gehad sinds mijn 12e en hoewel ik er nog steeds redenen achter vind én de gedachten af en toe nog steeds in mijn hoofd spoken, heb ik nu de kracht gevonden om te blijven hopen en geloven dat alles slechts tijdelijk is en dat er een beter moment komt. Hoe jonger je bent hoe meer kans je hebt dat er betere tijden komen én hoe emotioneler je kunt zijn. It's a fun ride! Voor mij is de zelfdoodpoging nu bijna 7 jaar geleden en ik denk vaak zoiets van "als ik dat had moeten missen!". Er zijn veel dingen in de tussentijd gebeurd die me hebben laten zien hoe dierbaar mijn/het leven is. Je leven is en blijft een geschenk en iets waar jij uiteindelijk als enige écht iets mee kan doen. Weggooien is makkelijk, maar er van genieten en het met mensen delen maakt het pas echt de moeite waard.

Tot slot mijn ingeving die het leven voor mij beter maakte, als tip voor iedereen die 'er af en toe aan denkt': Deel je leven met anderen en durf hulp te vragen. Iedereen voelt zich eenzaam, maar écht alleen sta je nooit!
Datum:
02-03-2011
Naam:
Ruben
Leeftijd:
28
Provincie:
Noord-brabant

zelfmoord, wat anders?

En ja hoor.. Daar greepp ik de mes weer.. Een poging tot me zelf aan de kant te maken, ook al ismyn wil zo groot.. K ben te laf om het te doen.. K leg de mes wel op mijn pols maar durf hetniet eens 1mm te steke.. Ikweet het ookniet meer.. Moet k me zelf ophange? Bestaat er geen dood dat makkelyk en snel en pijnloos in 1 is? K wil dood omdat ik van de pijn af wil, en niet me zelf meer pijn doen wanneer ik dood ga
Elke nacht is myn kussen nat van het huilen.. Ik kan hetniet meer, laat god myn ziel afnemen.. Ik heb niets te zoeken op dit wereld, geen liefde van iemand, geen hou vast aan iets ik ben niets op dit wereld ik ben een 0 enblijf een 0 en nooit zal ik hoger komen.. Hoe erg ik ook mijn best doe.. Dus god gun dit kanker leven aan iemand anders AMEN
Datum:
02-03-2011
Naam:
no name
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

ramp

mijn hond is dood gegaan toen ik 3 was maar waarom weet ik niet en mijn mama zegt ietes anders dan papa en die waren toen al gescheiden en dat proces is nog steeds bezig en dan hoor en zie je mensen en gelukkige ouders en dat heb ik nooit gekend en gehad ze praten er nog altijd over en mijn pa praat over alles elk weekend opniew en dat brengt mijn gedacht naar daar op school en dat is nog een probleem waardoor mijn punten minder zijn en dat is nog allemaal bezig op dit momen 9 jaar geleden is dat gebeurt
Datum:
01-03-2011
Naam:
rampenkind
Leeftijd:
12
Provincie:
België
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.