Levensverhalen (pagina 481)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

ouders

hallo ik wil zelfmoord plegen omdat het klinkt misschien dom maar mijn vader wil niet kijken naar mij ik vraag al jaren voor mijn kamer wat mooier in te richten maar hij is altijd te druk bezig met zijn werk en mijn moeder kan niet want ze heeft iets aan haar been.
Datum:
10-09-2011
Naam:
tatjana
Leeftijd:
12
Provincie:
België

geen hulp

ja het is lastig als niemand je wil helpen ik loop bij de afpn in groningen heb een lang spygis probleem zins kinds zijn en heb een tbs verleden de dokters willen mij niet helpen en ze zeggen dat ik het exspres doe om zo een op namen te gegelen ik moet gewoon opgenomen worden zels politie en het om in groningen ben de latste 6weken veel met politie temaken zij weten ok niet wat ze moeten doen de dokter komt dan langs en word niet opgenomen op 26-07-2011 was net vrij gelaten 9:30 van het politie buro en om 17:36 heeft de politie en inval gedan in mijn huis en ben toen opgenomen in zuidlaren (groningen) voor 1week zelfs die dokter daar heeft gezegt dat ik deze zaken exspres doe voor en opnamen terwel zij nogeens met mij gespoken heb zij had haar ordel alklaar staan maar als ik deze zaken expres doe is dat dan niet zo dat ik ziek ben en als ik ziek ben heb ik toch hulp nodig maar krijg het niet heeeeeeeeeeeeeel vreemd op 9-09-2011 heb ik bij de huisarts de etanasi aan gevraagt ,ik weet dat ik en gevaar ben voor mensen om me hen en voor mij zelf snij mij zelf ok leker en vang het bloed op en drink dat ok op een het is lekker niemand wil mij helpen en de mensen die hun best doen voor mij kunnen niet veel doen zelfs de politie en het om in groningen wetten niet wat zemoeten doen dat heeft ok temaken dat de afpn(groningen)zig op het mediesgehuim ze verschijlen zig daar achter ze liegen en bedrigen maak niet uit ze merken wel waneer het telaat is mijn haat naar de afpn mijn fantazie word ook erger zelf als ik slaap droom ik over de mensen van de afpn afgelopen woensdag 7-9-2011 +- 18:15 liep ik langs de afpn en zag mijn oude vastebegelijder die niets voor mijn gedaan heb hij zag mij en wist niet hoe snel hij door de deur van de afpn naar binnen moest dat zegt mij al genog hij weet dat hij gelogen heb daarom wist hij niet hoe snel hij naar binnen moest bij afpn als kind zijn leef ik al in mijn eigenwerorld dat betekent niet dat ik alles verkeert zie in 1988 wert ik opgenomen in rossenburg(weet niet hoe dat nu heet) in den haag met rm omdat ik mijn ouders dood wouw maken heb daar 3half jaar daar gezeten in 1993 ging het niet goed met mij heb omhulp gevraagt en kreeg geen hulp 2weken lang heb ik om hulp gevraagt nee voor en andword op 18-12-1993 heb ik een man 4keer gestoken ben toen in de scheveningen gevanenis ben toen verordeelt voor tbs en volledig ontoerekeninsvatbaar verklaart dat is wel raar de enne dokter zegt daat ik in orde ben maar ,ik voelde mij naar een half jaar heelgoed nam zelfs mijn pillen niet meer in en het ging ok goed mijt mij ik ben toen erachter gekomen daat ik beter vast kan zitten dat is voor mij vielig ok voor de mensen om mij hen omdat ik geen hulp krijg denk elkedag om mezelf tedoden maar eerst moet ik nog wat doen voor ik dat doe weet geen uitweg meer krijg maar geen hulp
Datum:
10-09-2011
Naam:
dennis
Leeftijd:
40
Provincie:
Groningen

op verlaten en eenzaam en gebroken

hoi ben ashyra 39 jaar toen ik 8 was kreeg ik leukemie twee keer in paar jaar bestraling en veel gevecht nadat ik eindelijk verlost was dacht ik oke leven begint pas met werken ging het niet veel beter en werdt afgekeurd op me 18 jaar toen ik at ook moest verwerken kreeg ik een hernia die ik om het verhaal korter te maken 4 keer heb gehad laaste was heftig tot bijna rolstoel heb twee kids van twee exen en me kids zijn door alle omstadigheden en me laaste ex bij me weggehaald me dochter is nu 18 en wilt niks met me te maken hebben me zoontje 9 gaat het gelukkig goed mee en zit op een goede plek ben nu 6 jaar alleen en bijna zonder vrienden elke stap durf of kan ik niet nemen ff gaat het goed en dan zal ik weer weg had alleen nog een moeder maar ook die kan niet meer met mijn omgaan zegt ze je bent alleen maar voor het ongeluk gebeuren zit nu in schuldsanering en voel me vreselijk zo erg dat ik eigelijk niet meer wil een keer zelfmoord gedaan maar net als de rest geen succes miss omdat we niet de middelen hebben om het goed te doen als ik slaap voel ik me veilig wordt ik wakker begint alles opnieuw hoe lang moet ik nog 39 jaar een en al ellende waar is mijn geluk en als ik het heb waarom kan ik het niet vasthouden ik hoop hier andere mensen en hun verhaal te horen of steun zodat ik miss nog een opening zie maar voor wie nog mezelf ben ik al kwijt
Datum:
10-09-2011
Naam:
ashyra
Leeftijd:
39
Provincie:
Noord-holland

eenzaam

Ik ben nog geen jaar geleden geconstateerd met de ziekte MS. Ik ben 20 jaar oud en zie geen toekomst meer. Wat ik dacht was dat als mensen een ziekte hebben, het bv. aan de sociale kant weer heel goed zou gaan. MIS DUS. nadat iedereen me zielig heeft gevonden laat iedereen me in de steek. Word vaak vergeten om uitgenodigd te worden, en op school word ik vaak genegeerd. Mijn vriend en ik hebben alleen maar ruzie omdat hij vaak uit wil gaan maar z'n vrienden willen niet da tik mee ga want ik bederf de sfeer alleen maar.

Waar leef ik eigenlijk voor? om mijn toestand langzaam achteruit te zien gaan? ik weet dat ik met mijn 30e in een rolstoel zit en zou nu graag willen genieten van het leven. Alleen lukt dat niet als je niemand om je heen hebt.
Datum:
10-09-2011
Naam:
anoniem
Leeftijd:
20
Provincie:
Friesland

Ze is weg

T begon 3 maanden geleden toen ik ineens een meisje op mn werk erg leuk begon te vinden. Ik wou t eerst niet maar had me er later aan overgegeven, ik begon echt van haar te gaan houden. Maar sinds een paar weken kwam ik er pijnlijk achter dat ze iemand leuk vond, ik bad elke avond dat over zou gaan. En gelukkig vorige week las ik ineens op facebook dat ze het opgegeven had met hem. Ineens begon t te lijken dat ze mij leuk vond maar toen ineens vertelde ze me over een leuke jongen die ze had ontmoet. sinds deze week zie ik ineens allemaal liefdes berichten op dr social media en ze gaat hem morgen ontmoeten. Ik ben al 2 dagen helemaal van de kaart. Ik wil niet meer verder ik denk dat ik zondag nacht een eind aan mn leven ga maken ik kan t niet meer aan. Ik betuig mn spijt tegen de personen die me lief hebben maar ik wil gewoon niet meer.
Datum:
09-09-2011
Naam:
geheim
Leeftijd:
16
Provincie:
Flevoland

Zo alléén zonder hem..

Weet niet hoe te beginnen.. het is zo onrealistisch dat ik met de gedachten blijf .. het is zes maanden geleden dat ik mijn partner verloren ben in een auto-ongeval en heb het beste van me gegeven maar elke keer word ik verslagen , door mezelf .. de tranen blijven komen maar dat is niets het is als ik naar adem snacht , naar hem ..
Voel me zo zinloos en verslagen .. men vrienden denken dat het beter met me gaat maar dat is omdat ik er niet over praat want wat kan ik nog zeggen ; dat ik hem nog steeds voor me zie staan,dat ik alles hier zal achterlaten in de hoop voor bij hem te zijn,het lijkt gek maar hij begreep me niet alleen hij vulde me ook aan weet je en hij heeft me veranderd wat me zo'n deugd deed maar nu is die levenslust veranderd in ''doodlust'' zeg maar elke ochtend als ik opsta hoop ik telkens weer ..dat er iets met me zou gebeuren dat ik verder kan gaan , naar hem en he geprobeerd maar de plafond is niet hoog genoeg of ze verkopen me een valse gun waardoor ik me nog dommer voel..en ze zegge 'met de tijd zal het betere'..maar het gaat alleen slechter en ik kan er niet meer met omgaan !! het s niet eerlijk,dit is niet leven..geef me de rust & kracht want ben kapot..
Datum:
09-09-2011
Naam:
Sarah
Leeftijd:
20
Provincie:
België

macht

ik heb de knoop doorgehakt de enige manier om emdr therapie te krijgen is om me aan te melden bij de tiz van ggz in geest en daar pas ik voor ik wil geen controle in mijn huis het gaat eindelijk goed met mij ik vindt het laf het gaat veel te ver ik kom nooit meer van ggz in geest af omdat ik een dag op de gesloten heb gezeten door drank en verdovende middelen het enige wat ze doen is je volstoppen met pillen en je voorliegen ik ben zwaar teleurgesteld alexander
Datum:
09-09-2011
Naam:
alexander
Leeftijd:
47
Provincie:
Noord-holland

Intens verdriet om het verbreken van mijn relatie

Mijn naam is Rob Murrer en heb een 18 jarige relatie met mijn partner recentelijk zien beeindigen.
We hadden niet echt ruzie, maar de beweegreden van mijn partner was dat zij geen vertrouwen in mij had ( en lang nooit gehad heeft) en gaf aan dat ik loog terwijl dit pertinent niet waar is/was.
We hadden een pracht leven op Sri Lanka, eigen huis pal aan zee.
Ik denk dat de werkelijke reden gezocht moet worden in het isolement waar we in terecht zijn gekomen na 2008, de overgangsperikelen van mijn partner sommige invloeden van buitenaf.
Toen mijn partner mij dit meedeelde stortte er een wereld voor me in. Het kwam plotsklaps als donderslag bij heldere hemel.
Ik ben toen gaan graven en kwam uit bij aar dagboek.
Daar stond in 2010 vermeld dat zij van mij weg wilde en terug naar Nederland wilde om voor haar ouders te zorgen.
Verder op in de tijd heb ik gespreksnotities gevonden ( mei 2011) waar ik uit kon afleiden dat zij bezig was met orientatie voor woonruimte kort bij de woonplaats van haar ouders. Toen ik haar confronteerde met deze notities ontkende zij dit glashard. Maar de bewijzen lagen er.
Dieper gaan nadenken, blijkt dus ( zij wilde het huis verkopen), dat zij planmatig te werk gegaan is en mij zover gekregen heeft om het huis te verkopen terwijl ik dit niet wilde.
We zijn toen gaan praten hoe we onze leegte konden opvullen vanuit Nederland en nu pas krijg ik in de gaten dat zij dat uit de weg wilde gaan.
Op dit moment ben ik in Nederland en zij is zojuist teruggekeerd uit Sri Lanka.
Ik denk dat we allebei eruit kunnen komen met professionele hulp door erover te praten.
Een 18 jarige relatie op 56/58 leeftijd zet je net zomaar aan de kant.
Mijn pijn hierover is zo intens en mijn liefde voor haar gaat zover dat ik zeer sterke zelfmoord neigingen heb, alleen niet weet hoe.
Heb geprobeerd deze zelfmoordneigingen onder controle te houden. maar dit lukt me niet. Ik zak steeds dieper weg en door het de hele dag niets ( hoeven) te doen zijn mijn gedachten constant bij haar en mijn zelfmoordgedachten.
Het gebruik van alcohol neemt steeds meer toe en ik neig over te gaan naar het gebruik van drugs, terwijl ik dit nooit gedaan heb en nooit gebruikt heb.
Ik ben radeloos, voel me verraden, gepakt en in de steek gelaten.
Datum:
09-09-2011
Naam:
Rob
Leeftijd:
58
Provincie:
Limburg

DUO

Ik woon zelf al meer dan 30 jaar in Nederland. Mijn vrouw woont 21 jaar in Nederland. Wij hebben twee kinderen. Wij waren heel er gelukkig. Ik kan heel goed met geld omgaan. Ik heb altijd al full-time gewerkt. Ik heb altijd al een goede baan. Nog steeds trouwens. Mijn vrouw heeft ook een part-time baan. Haar baan past binnen ons gezinsleven. Zij werkt daar al bijna 8 jaar. Wij hebben nog nooit financiële problemen gekend. Wij waren dus altijd al heel erg gelukkig. Totdat.... Totdat mijn vrouw de inburgeringsplicht opgelegd heeft gekregen. Wij zijn namelijk van buitenlandse komaf. Zij moet van de Gemeente Den Haag inburgeren. Wij dachten. Dat is een makkie. Want, zij kent alles al. Zij spreekt en schrijft goed Nederlands. Zij werkt. Inburgeringsexamen is een makkie. Dat dachten wij allemaal. Totdat wij te maken hadden met de medewerkers van Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) te Groningen. Wat een verschrikkelijke mensen. Ondanks al haar pogingen, is het mijn vrouw niet gelukt om haar inburgering te halen door starre houding van de ambtenaren van DUO. Ten onrechte wijzen zij alles af. Een voorbeeld: Zij moet 20 bewijsstukken toesturen. Zij heeft er al bijna 120 bewijsstukken toegestuurd. Maar, het is elke keer weer niet goed. Telefoontjes worden (nadat je half uur aan het lijntje ben gehouden) worden niet beantwoord. Als je al iemand aan de lijn krijgt, krijg je nooit hulp van DUO. Enige wat zij kunnen vertellen is: Dit is niet mogelijk. Dit kan niet. Enzovoort, enzovoort. Zij wijzen al bijna twee jaar alles af. Naar onze mening ten onrechte. Wij hebben tot twee maal toe klacht ingediend bij DUO. Maar, de ambtenaar die de klachten behandelt is erger dan andere ambtenaar die alles afwijst. Met zelfde k...t smoesje wordt alles weer afgewezen. Wij hebben een klacht ingediend bij de TWEEDE KAMER der Staten Generaal, commissie voor verzoekschriften. Maar, onze klacht ligt daar al maanden op de plank. De secretaresse, heeft het niet aan de commissie aangeboden. Zij houdt het vast. Wij zijn ten einde raad. Ik weet niet meer wat ik doen moet. Mijn vrouw vindt het helemaal niet leuk meer. Zij lijdt erg onder. Zij is gestrest. Wij praten niet meer met elkaar. Zij dekt serieus aan echtscheiding. Maar, ik wil mijn kinderen niet kwijt. Dan ga ik liever door. Gisteren ben ik langs het spoor gaan lopen. Dit is namelijk een effectieve manier om er een eind aan te maken. Maar, toen dacht ik aan de arme machinist die op de trein zou zitten. Die man zal helemaal niet leuk vinden om iemand onder zijn trein te hebben gehad. daarom heb ik het afgezien. Vandaag ben ik paar van die hoge gebouwen gaan bekijken. Hoe ik daar boven kan komen. Aan de ene kant vind ik het jammer. Maar, aan de ander kant, ga ik liever door dan dat ik mijn kinderen kwijt raak Ze zijn nog jong (19 en 12). Financieel zijn zij van mij afhankelijk. Maar, ik wil zij ook niet kwijt. Dan ga ik liever door. Morgen (vrijdag) ga ik het stadhuis van Den Haag bekijken. Daar kan je namelijk met de lift naar de 10de etage of zo. Vervolgens naar beneden springen. Ik hoop dat het dan gebeurd is...... Ik stel wel de medewerkers van DUO en commisie vezoekschriften en burgerinitiatieven van Tweede Kamer verantwoordelijk voor mijn dood. Groet. Özcan
Datum:
09-09-2011
Naam:
Özcan
Leeftijd:
48
Provincie:
Zuid-holland

Thuis/school

Hoi,
Ik schrijf dit nu omdat ik er nu helemaal klaar mee ben.
Zelf ben ik al heel emotineel kind.
Deze week weer voor het eerst naar school geweest het laatse jaar van het VMBO. Mijn eerste en tweede jaar waren niet bepaald leuk/gezellig en ben dus ook naar een andere school gegaan, nu een jaar op die school gezeten een hele leuke klas gehad te hebben en lieve vriendinnen onmoet. Dit jaar helaas niet bijelkaar in de klas kunnen blijven vanwege mijn niveau. En blijkt ook nog dat ze me in een andere klas hebben geplaads dat ik had gevraagd vanwege dat ik in die klas met mijn niveau ook mensen ken. Nu wel meteen bekend gemaakt maarja dat kan niet 1 2 3 geregeld worden. Nu ook weer thuis irritatie punten maken mijn gevoel der niet beter op. 2 jaar al gedoe met mijn broer van 18. En heel wat meegemaakt. Nu 2 dagen niks gegeten behalve dan avondeten. Vandaag wel want was thuis en dan valt het me ouders toch op. Morgen stage lopen bij de kleuter op een bassischool daar kijk ik wel naar uit, maar heb ook het gevoel dat ik dingen meebreng die ik niet wil meebrengen. Daarom wil ik dat die gedachtes door die kut gevoel weggeaan. Op de meeste momenten gaat het goed maar dan komt er een moment dat ik helemaal in elkaar zak en barsten de tranen er uit.
paracetamol nemen en heel veel muziek luisteren en sporten.
Ik weet niet hoe ik dit aan iemand allemaal zo moet vertelllen. Kortom; het is een opstappeling van allemaal dingen die ik heb meegemaakt dat mij nog wel dwars zit.
Datum:
08-09-2011
Naam:
Ilona
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.