Levensverhalen (pagina 478)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

einde?

ik weet gewoon niet waar te beginnen, elke dag huil ik in de nacht in mijn bed stiekem zodat niemand het kan horen. de ochtend doe ik net alsof e rniks aan de hand is en ga ik na school, maar wel uitziend als een vrouw van in de 60. ik heb geen kracht meer om andere dingen te doen, tegen mijn vrienden doe ik netalsof er niks aan de hand is. terwijl ik helemaal kapot ben van binnen lach ik toch naar buiten. hoelang kan ik dit noch volhouden? ik heb al vaker zelfmoord geprobeerd maar durf het niet lukt niet. armen doorsnijden proberen te verstrikken. maar lukt niet. wil een andere oplossing/ waarom houd hij niet van me waarom ik kan er niet meer tegen ben uitgescholden van a tot z door de man van wie ik hou! ik zit nu met de gedachten of ik lelijk ben of ik te dik ben, maar je hoort iemand toch niet op zijn uiterlijk te beoordelen innerlijk is toch belangrijker? ik voel me gewoon iedere dag zwakker worden! ik wil hem terug maar hoe? kwil ook geen pijn meer wat moet ik nou doen ik wil niet meer verder...
Datum:
22-09-2011
Naam:
lale
Leeftijd:
21
Provincie:
Overijssel

verdrietig

ik ben verdrietig omdat niemand me kan helpen ik weet niet bij wie ik moet zijn om verder te leren ik wil veel geld verdienen maar weet niet hoe het moet kan iemand me helpen want anders denk ik dat ik toch maar zelfmoord ga plegen omdat het toch geen zin heeft om te leven zonder geld
Datum:
21-09-2011
Naam:
geheim
Leeftijd:
18
Provincie:
Gelderland

kijk eens naar de andere verhalen.

er zijn veel erge verhalen hier onder geplaast. vreselijk. sommige ook nog echt zo jong.( ik ben snel volwassen geworden)
maar eigenlijk zouden we gewoon samen moet zijn. zo veel mensen hebben zo veel pijn en verdriet. waarom kan niet iedereen elkaar gelukkig maken.
waarom worden mensen buiten gesloten?
zijn ze te goed?

Datum:
21-09-2011
Naam:
anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Anders

Ik ben Dom

Ik ben mijn hele leven Dom geweest en overal waar ik aan wil beginnen lukt niet.
ik voel me nu zo depressief en ga er een eind aan maken
Datum:
21-09-2011
Naam:
Jeroen
Leeftijd:
25
Provincie:
Friesland

ruzie

ik maak een paar keer per dag ruzie met mijn zus maar het is niet een kleine ruzie zoals zussen doen. maar wij slaan schoppen knijpen krabben trekken aan haren en ga zo maar door. ik wil dat niet meer dus ik wil zelfmoord plegen, maar ik weet niet hoe ik dat moet doen.. en ik weet niet of ik het wel moet doen voor mijn ouders. ik ga ze dan heel erg missen. maar als ik nog zoveel ruzie met mijn zus heb hem ik geen zin meer in mijn leven. ik heb geen zin meer in school, muziekles,sport, helemaal niks! ik wil niet meer zo door met mijn leven. en het ergste is nog dat ik keihard schreeuw dat ik dood wil en de buren kunnen gewoon meegenieten... ik schaam me ervoor maar ik kan iet stoppen , dus ik wil zelfmoord plegen. HELP!
Datum:
21-09-2011
Naam:
Kim
Leeftijd:
12
Provincie:
Overijssel

ik voel me eenszaam

ik ben zo moe van het leven alles zit mij zo tegen ik kan geen rust in vinden fam bemoeien in mij leven als ik een klein kind bent ik vecht al 34 jaar ik voel me negers thuis ik voelme alleen en eenzaam soms denk ik aan zelfmoord is . te veel dingen in mijn leven gebeurt is te veel op te noemen.omdat ik moeder bent bent van twee dochters ik leef alleen door mijn kids ik word geleeft ik ben geestelijke moe echt waar ik weet echt niet mer wat ik moet doen help
Datum:
21-09-2011
Naam:
moe
Leeftijd:
34
Provincie:
Zuid-holland

Remi

Ja, zo voel ik mij, een Remi, alleen op de wereld. Probeer zo hard om vrienden te maken om ergens bij te horen en het lukt niet. Voel mij zo enorm alleen. Alle mensen in mijn omgeving zijn voorzien van een partner of hebben wel een vriendenkring die hen opvangt. Het zal hun een zorg zijn of ik er nu wel of niet ben. De wereld draait er wel om door. Ach en ik ben vervangbaar voor wat mijn werk betreft. Daar is zo een ander op mijn plek die het net zo goed of zelfs beter dan mij doet. Mijn moeder en mijn zus ze zijn allebij getrouwd. Als ik er niet meer ben zullen ze even verdrietig zijn, maar dat gaat weer voorbij. Ze hebben elkaar. Echt, ik zie geen uitweg meer en voel mij niks waard. Er is maar een ding wat ik wil en dat is bij God zijn. Niet door de bijbel te lezen, letterlijk. Als God mij zelf niet haalt, dan mag ik toch zelf gaan? Wat voor toegevoegde waarde is mijn leven nu helemaal? Niks. Afgezien van mijn zus en moeder en hun partners is er niemand die mij echt ziet staan.
Daarom heb ik besloten dat ik zelf uit dit leven stap. Ik ga niet vertellen wanneer en ook niet hoe dan kan niemand mij meer tegenhouden.
Datum:
21-09-2011
Naam:
Thea
Leeftijd:
38
Provincie:
Overijssel

geen titel

ik ben hier om mijn verhaal te vertellen om te kijken als ik mijn verhaal vertel of dat mischien oplucht.
mijn depressie is al sins mijn 4e bezig, altijd met me hoofd naar beneden lopen "he tom doe je hoofd is omhoog!" zelf ben ik "autistisch" maar daar is niks van te merken mijn moeder en vader werden gek van dat ik met niemand kon communiceren, niet aangeraakt wilde woorden, oip mijn achtste dreigde ik zo diep mogelijk de zee in te rennen, ik heb met messen tegen me buik en nek gestaan, ik stond huilend voor mijn ouder "moet ik echt nog 92 jaar zo doorgaan?" sinsdien kreeg ik dippipiron wat mij alleen maar kwetbaarder maakte.. op mijn 11e gingen mijn ouders scheiden vanaf mijn 12 tot mijn 16e ging het perfect met me, haalde goeie cijfers had geweldige vrienden een leuke vriendin, todatik van mijn moeder naar mijn vader ging verhuizen mijn vader en ik hebben niks gemeen met elkaar we kunnen nergens goed overpraten samen mijn vriendin ging vreemd me moeder zou naar spanje verhuizen me tante kreeg kanker allemaal op het zelfde moment, sinsdien ben ik erg depresief zonder dat ik het laat zien tot alles eruit kwam op een klein feestje van een paar vrienden, me vrienden kunne de nieuwe ik niet begrijpen dat is begrijpelijk, ik denk al een tijde aan moorden plegen en criminele activiteiten waarbij ik mezelf ook het leven ontneem, ik hoop niet dat dat gebeurt maar tot de dag dat het goed met me gaat.. zal ik die gedachtes hebben en aan moord blijven denken dit zijn niet moorden met pistolen maar hoe gruwlijk je ze maar kan bedenken, als iemand mij kritiek geeft wat mij niet aan staat denk ik ik maak je helemaal kapot, een normaal iemand zou denken: wat een lul.. ik wordt soms bang voor mezelf ik leef neit naar de persoon die ik in de spiegel zie ikprobeer mensen zo dicht mogelijk te houden maar ben bang dat ik ze wat aan te doen... tot nu toe vind ik dta ik genoeg heb vertelt..
Datum:
21-09-2011
Naam:
tom
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

kweet het niet meer

ik haat mezelf gwn ik krijg straf voor niks ik mag niet buiten niet tv kijken en niet op de computer (dit is bij een vriend van me)
als ik iets mag is het studeren en dat is alles
Datum:
20-09-2011
Naam:
olivier
Leeftijd:
13
Provincie:
België

thuisgevoel?

Hey ik ben 14 jaar,
en zit nu in het 3de middelbaar. Daar zijn de problemen begonnen. Ik wou kunst volgen maar mijn mama zei dat dat geen goeie richting is voor mij :(. Mijn meter zei dat ik daar niets te zoeken heb want ik ben niet "artistiek" aangelegd ben (dat komt hard aan als het wel je droom is om iets met kunst te doen). Maar ik legde me er bij neer en ben moderne talen gaan volgen (totaal mijn richting niet) dus ik voelde me er al niet thuis. gelukkig had ik toen nog mijn vaste vrienden groepje dacht ik. De vriendin waar ik het beste mee overeen kwam is veranderd van school naar brugge en heeft geen tijd meer om eens te babbelen. En toen zijn er ook nog eens mensen van een andere school bij gekomen (redelijk achterbaks en zo ben ik niet). Die palmden al mijn vrienden en vriendinnen in en die werden zo als die "nieuwe". Dus had ik mijn "vaste" vriendinnen ook al verloren. Als ik eens met mijn mama wil praten (want mijn papa ziet mij niet meer staan en heb ik
Datum:
20-09-2011
Naam:
Delphine
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.