Levensverhalen (pagina 475)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Waaroom?x(

dat het leven niet makkelijk is dat weet iedereen maar waarom kan er gewoon niet iets met ons gebeuren zo dat wij het weer zien zitten? maar neen dat geluk is ons niet gegunt. mpa heeft em opgehangen maar is net op tijd gered en had ook al 3,oo promille alcohol in zijn bloed dus hij kon al in koma graken. waar is dat eigenlijk voor nodig? al die problemen van andere mensen maken de andere mensen nog bozer of verdrietiger...zelfmoord is niet echt een oplossing ik zou zeggen als je 1 probleem hebt is het niet zo erg maar is het erger dan 20problemen. ik wil het ook doen maar mijn vriend helpt mij met moed te geven en vertrouwen maar hij weet gewoon niet dat het nog in mijn hoofd zit maar ik wil het hem niet zeggen hij is zijn pa verloren aan zelfmoord ik kan dit gewoon niet meer het gaat gewoon niet meer!!!!!! ik wil geholpen worden dit kan niet zo verder ik heb ook al littekens en er mogen er geen meer bij komen of ik kom zot er hebben al specialisten gezegt dat ze mij niet kunnen helpen omdat het te diep gaat wat moet ik dan doen toch zelfmoord plegen?! maar ik weet toh dat dat geen oplossing is maar ik wil gewoon niet meer en kan gewoon niet meer ik denk toch van mezelf dat ik het ooit zal doen! en dat ben ik zeker! x(
Datum:
02-10-2011
Naam:
Melanny
Leeftijd:
15
Provincie:
België

Life sucks!

Ik ben ongelukkig. Nu denk je zeker wie niet, iedereen heeft zo zijn momenten maar die van mijn duren al zo lang dat het precies geen einde niet meer heeft. Ik moet momenteel verhuizen maar dat zie ik al niet zitten. Ik woonde hier al heel mijn leven en opeens krijg ik te horen dat ik op een hele korte tijd weg moet. Daarnaast nog kan mijn moeder geen appartement betalen en zegt mijn vader dat we dan tijdelijk bij hem mogen wonen. Maar mijn ouders zijn uit elkaar en mijn moeder is ermee akkoord gegaan omdat ze geen andere weg ziet. Ik zie dat persoonlijk niet zitten omdat mijn vader heel erg agressief is. Daarnaast nog zit ik met mijn problemen van vroeger. Altijd gepest geweest vanwege mijn uiterlijk, altijd alleen geweest, ouders die niet naar me omkeken. Overtlaatst gaf iemand me een knuffel en dat voelde zo raar. Ik stoot mensen af omdat elke keer als ik m'n verhaal doe ze me scheef aankijken of me ineens laten vallen als een baksteen. Het doet me pijn dus om er zeker van te zijn dat ik geen pijn meer lijdt, zal ik ook niemand meer aannemen. Dat maakt het voor mij dan ook heel erg moeilijk om iemand te vertrouwen en zit ik met gevoelens die ik al 10jaar meeneem. dank je dat ik mijn verhaal hier even mocht neertypen. Maar één ding wil ik iedereen zeggen:"niemand verdient het om zo'n leven te hebben!"
Datum:
01-10-2011
Naam:
Nicki
Leeftijd:
17
Provincie:
België

Kom op!

het leven is het waard voor iedereen, gun het elkaar gelukkig te zijn want we leven met z'n alle op deze planeet en ben gelukkig.
Af en toe had ik het gevoel dat ik alles voor niets deed dat het allemaal toch geen zin had.
maar dat heeft het wel! Geluk is een recht, maar je moet ook het geluk een kans geven om jou te overkomen, je moet de zonneschijn zien die na de regenbui komt, niet alleen de natte kleren die je ervan hebt gekregen
Be happy er is te veel leuks in het leven om het te verlaten
Be happy het is het waard :)
Datum:
01-10-2011
Naam:
Harriëtte
Leeftijd:
12
Provincie:
Groningen

niks lukt

Ik voel me slecht heel slecht ik weet niet hoe moet ik beginnen, ik ben een moslim meisje en ik weet dat koraan kan mij helpen maar dat kan ik zelfs niet lezen, ik verlies snel mij geduld en raak in paniek,ik heb geen geduld meer voor niks, vroeger zei iedreen dat Amira heeft veel geduld oooh amira is gedulgid ooh amira is goed en verstandig, maar nu ben ik dat niet meer ik kan niks doen ik kan niks goed doen,elke probleem of kleine probleem maakt me gek en snel wil ik opgeven, ik geloof in niks meer ik kan mij school niet afmaken ik kan niks worden ik ben niks, ik leef voor anderen ik stress voor anderen, en vandaag kan ik niks meer doen ik wil alleen dood want dat is de enige weg om van dit leve af te komen, ik kan geen geluk vinden nergens nergens, ik weet dat god gaat mij nog straffen, want ik moet niet zo wanhopig doen terwijl ik ben gezond en anderen lijden van ziektes, ik kan niet ik kan niet ik wil niemand zien of spreken ik wil niemand
Datum:
01-10-2011
Naam:
amira
Leeftijd:
24
Provincie:
Overijssel

het leven voorbij

Lieve Chantal,

door jou is mij leven veranderd .
met jou had ik een mooie toekomst .we gaven veel voor elkaar ,op die zondag middag ging het mis .
doordat een kameraad laurens liet vallen en hij he heel moeilijk had
jou er in vertrouwde om hier bij te helpen
is uit gelopen tot het grootste drama .
nu is hij alles kwijt en vertrouwt hij niemand meer .
hij kan niet meer werken
denk leven
of over zijn gevoelsen praten
want die gaan om jou .
wij weten dat het voor jou ook moeilijk is
maar wat als ij wel de volgende dag niet wakker meer werd
wat nu bijna het geval is

de eenigste hulp red middel bij jij
Datum:
01-10-2011
Naam:
anoniem
Leeftijd:
26
Provincie:
Overijssel

zelfmoord gedachten

hallo ik ben jongen van 26jaar en had een relatie met een leuke dame waar ik nog steeds heel veel om geef.
op een dag kreeg ik te maken en het gevoel dat ik buiten de de kameraden groep werd gezet ,ik werd over buiten gehouden .
een kameraad gng trouwen en was niet welkom op zijn vrijgezellen feest .
hierdoor had ik besloten ook nie naar zjn bruiloft te gaan en me hier voor afgemeld .en voor mij vriendin gekozen om wat leuks met elkaar te gaan doen .
naar een paar maan waren we op de verjaardag van een andere kameraad .en die toen vroeg de jongen aan mij waarom ik niet op zijn trouwdag was
en het deed me pijn en is hier niet mee om te gaan kon he niet eerlijk zeggen wat waarom ik zo gekozen heb .
hier heeft hij naar 20 jaar de vriendschap verbroken
en ik had zo veel pijn
ben met mij vriendin naar huis gegaan en zo emotieneel en kwaad
en wis niet wat ik moes doen
ik heb gezeg waar mij vriendin bij was dat ik niet zo veder wil leven .en zij was bang dat ik mij wat aan zou doen
ze zij dat we er samen aan konden werken en dat het goed kwam
ze is naar huis gegaan
en heeft ze de relatie tussen ons verbroken
.en ik hou nog super veel van haar
.ik weet niet wat ik moet doen
en kom nu weer in het zelfde vaarwater dat ik niet veder wil met wat ik nu allemaal kwijt ben
ben bang dat ik er nu wel een eind aan maak omdat ik nu een heel belangrijk persoon kwijt ben
Datum:
01-10-2011
Naam:
laurens
Leeftijd:
26
Provincie:
Overijssel

Angst

Ik heb jaren een eetstoornis gehad, mezelf gesneden, depressief geweest en een angstoornis gehad.
Door alle stress werd alles nog erger en ik zie het niet zitten om te leven met al die angst en onderdrukte gevoelens.
Ik heb heel kort therapie gehad maar ik stopte want het hielp niet.
Soms moet ik huilen om hele kleine dingen, en onderdruk ik grote dingen.

Dood zijn lijkt me zo rustgevend, zonder zorgen en zonder angst.
Maar ik doe elke dag mijn best en soms lijken dingen beter te gaan.
Datum:
01-10-2011
Naam:
Anon
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

Verstoten

hoi ik ben alexander,

ik wil graag op deze site mijn jarelange onderdrukte emoties delen. even wat over mij zelf ik ben het derde kind in een rijke family die een stuk grond heeft in friesland. ik heb 2 zussen een tweeling van zes jaar ouder. hierdoor heb ik me heel lang ongewenst gevoeld omdat mijn ouders altijd bezig waren met hun. naar mate de jaren verstreken voelde ik me steeds meer buiten gesloten in de family. het was om mijn 11de levens jaar dat ik marlin manson ging luisteren met mijn vriendin des tijds frederiek. toen ik in mijn puber tijd steeds meer ging rebelleren stapte ik de alternatieve scène in. op mijn 14de rookte ik voor het eerst een joint. op mijn 16de rookte ik vast, dit ging tenkoste van me GYMNASIUM. de druk om te presteren was zo groot dat ik me daardoor gekleineerd voelde. mijn zussen daar integen deden het zeer goed waren klaar met hun school gingen studeren. dit was waarschijnlijk het moment dat ik me het meest buiten gesloten voelde. ik was al naar HAVO gezakt, wat mijn ouders totaal onacceptabel vonden. dit was ook een van de meest donkere periodes uit mijn leven. ik stapte de "gothic" scène in stapte, deed veel pep ging naar underground party's en raakte aan de drugs. ik ben since toen werkloos en flink af getakeld woon nu in leeuwwarden onder begeleiding van maatschappelijk werkers heb 3 pshychose's geleden en zie het echt niet meer zitten maar heb nog een klein hoopje vertrouwen over voor de goeie moed die ik ooit had


Met sombere groetjes van Alexander
Datum:
01-10-2011
Naam:
alexander
Leeftijd:
24
Provincie:
Friesland

relatie.

Ik weet het echt niet meer, ik zie geen toekomst meer. ik had een vriend ( ik noem hem B) ongeveer 2 jarige relatie.. hij was mijn beste vriend... en toch ook mijn echte vriend.. we deden echt alles samen hoe gek het ook was. Ik vertrouwde hem volledig.. durfde alles aan hem kwijt. Ik ben een paar jaar geleden verkracht door mijn eigen vriend .. voor dat de relatie begon met B.
Ik durfde geen seks meer te hebben.. maar B hielp mij daarover heen. Hij vond seks niet belangrijk.. maar wou mij er toch overheen helpen.. daar ben ik hem zo dankbaar voor geweest. maanden gingen voor bij.. maar hij had blijkbaar betere dingen te doen.. en zag mij niet meer staan.. ik was er kapot van.. iedere avond zat ik weer alleen, En hij ging liever feesten dan naar mij toe. als ik vroeg of hij naar me toe wou komen.. deed hem dat niets meer. Toen kwam er een jongen.. noem hem even J. Toen ik al een relatie met B had .. kwam J in mijn leven. ik werd stapel verliefd op J.. maar ik ging nog steeds voor B... uiteindelijk na al dat gedoe met B.. mistte ik J heel erg.. en hij mij ook.. we spraken af.. en als ik vroeg of hij naar mij toe wou komen zei die meteen; ik kom eraan!! dat deed mij zoveel goed.. want alles wat ik miste in B... had J wel.. toen het uitging met B.. dacht ik misschien een relatie te kunnnen beginnen met J.. omdat hij echt zei dat hij van mij hield.. avonden waren gezellig.. totdat ik aan hem vroeg of hij me nou écht leuk vond.. wat ik ben niet echt een lopende konijn.. hij zei tegen mij dat hij zich niet fijn voelde bij mij. en hij vrienden wou zijn.. dat deed mij dubbelop zoveel pijn.. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.. ik geef nog ZOVEEL om B.. omdat het uitging om de ruzies.. en niet om het gevoel... ik heb echt het gevoel dat mijn hart weggenomen is.. kan alsjeblieft iemand me helpen.. als ik er met iemand over praat krijg ik alleen maar te horen'; het komt wel goed... het komt wel goed..
Maar ik wil hier echt gewoon weg..



groetjes..
Datum:
30-09-2011
Naam:
eva
Leeftijd:
16
Provincie:
Friesland

Geen leven

Ik ben een 24 jarige jongen. Ik ben homoseksueel en heb daar veel moeite mee. Vooral toen ik erachter kwam. Ik wilde het niet en voelde me vies. Op zich wordt het door mijn omgeving wel geaccepteerd, maar ik word nooit echt serieus genomen. Er worden vaak grapjes over gemaakt. Mijn broertje is ook homoseksueel en hij is best wel knap en krijgt veel aandacht. Het is zelfs zo erg dat mijn ex (toen nog mijn vriend) verliefd op hem werd... Nu ben ik daardoor nog onzekerder geworden dan dat ik al was. Ik durf geen contact meer met andere jongens te zoeken, omdat ik bang ben dat het weer gebeurd. Het klinkt makkelijk om te zeggen dat er genoeg jongens zijn en dat ik nog ben en de ware komt wel bla bla bla. Maar niet op ieder potje past een deksel. Van kleins af aan werd ik al genegeerd door mijn vader. Hij mishandelde me, schold me uit en keek niet naar mij om. Hij heeft gezegd dat hij niet van me hield. Mijn moeder heeft dit bevestigd. Ik was altijd een stil kind die overal maar 'ja' op zei, anders kreeg ik weer slaag. Op school werd ik gepest, omdat ik er homo uitzag en ik praatte langzaam. Dit alles heeft de nodige sporen achter gelaten. Ik heb nooit liefde gekregen en ik kan het nu ook niet aan iemand geven. Ben een soort van sociaal gestoord. Ik denk tegenwoordig alleen maar aan mezelf. Ik weet niet hoe ik met mensen om moet gaan. Alsof dit nog niet genoeg is, heb ik ook nog Borderline en BDD. Dat laatste noemt men ook wel spiegelvrees. Als ik in de spiegel kijk zie ik dingen die er niet horen. Ik zie een man van 40. Verrot, verrimpeld, een slechte huid. Dat alles zorgt dat ik geen relaties kan onderhouden. Vrienden ben ik na een paar weken of hooguit een paar maanden alweer kwijt. Ik weet dat dit nooit overgaat, kan er alleen mee leren leven. Maar waarom zou ik? Ik woon op 11 hoog in een flat en heb vaak gedacht eraf te springen. Het enige punt is dat ik het niet durf en toch is er heel diep van binnen iets dat zorgt dat ik wil blijven leven. Wat het is, weet ik niet, maar er is iets. Daarom ben ik nog in deze hel op aarde. Ik haat mensen!
Datum:
30-09-2011
Naam:
Dennis
Leeftijd:
24
Provincie:
Gelderland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.