Levensverhalen (pagina 471)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

machteloosheid

ik voel me machteloos ik zie geen uitweg meer. ik ben een jongen van 23 jaar woon nog bij me ouders en ben dik hierdoor ben ik al mijn hele leven onzeker over mezelf. ik zit nu bij een kliniek en werk nu goed aan me gewicht. hier heb ik dus ook aan me zelf gewerkt om me gewicht onder controle te krijgen. ik weet waar mijn eetbuien vandaan komen en dat komt door het eeuwige gezeik van mijn vader. die eetbuien heb ik onder controle maar nu zijn er het laaste jaar gedachten in me hoofd geslopen omdat hij mij zo treiterd en pest hij denk alleen maar in geld en niet in emotie. ik hou het niet meer uit vaak heb ik de neiging om een mes te pakken en door zijn hart te steken. dan naar het station te lopen om vervolgens voor de trein te springen. ik voel me zo machte loos ik kan hier niet weg omdat ik nog een opleiding doe en dus me zelf niet financieel kan onderhouden om op me zelf te gaan wonen. en zit dus nog minimaal 2 jaar met hem op gescheept. me gedachte worden erger en ik ben bang dat ik binnen kort echt mezelf wat aan doe.help me help me in leef op het randje van de afgrond en blijf maar wankelen... ik zie geen licht meer aan het einde van de tunnel :(
Datum:
10-10-2011
Naam:
Frank
Leeftijd:
23
Provincie:
Gelderland

ik weet het niet meer

ik ben een meisje van 17.
ik zie het echt niet meer zitten. het begon toen mijn vader ons verliet, zomaar zonder reden en hij kwam nooit meer terug.
in die tijd ben een een beetje depressief geraakt, ik deed alsof het niks met me deed en stopte alle verdriet en problemen weg. daardoor heb ik mij helemaal kapot gemaakt van binnen. iedereen denkt dat ik gelukkig ben maar dat is helemaal niet zo.

ik heb een slechte relatie met mijn moeder. ze heeft een paar keer gezegt dat ze wilde dat ik dood was, dat ze niet van mij hield en dat IK haar leven verpest. ze zei ook dat niemand zo'n kind als ik wilt hebben. dit komt echt heel hard aan, vooral als je eigen moeder dat tegen je zegt. Ik heb nog een zus (geestelijk gehandicapt) en 2 zusjes, dus eigenlijk ben ik de oudste. mij moeder geeft mij overal de schuld van ook al heb ik iets niet gedaan krijg ik de schuld. ik heb ook heel vaak gedacht aan zelfmoord plegen en ik ben er zeker van dat ik gelukkiger ben als ik dood ben dan dat ik leef. ik heb nog heeel veel dingen kut meegemaakt in mijn leven zoals een seksueel aanranding. niemand weet hiervan en dat wil ik ook graag zo houden.
thuis ben ik het liefst alleen op mijn kamer met niemand om me heen. echt gezellig bij t gezin zitten doe ik niet, ik krijg toch alleen maar gezeik met mijn moeder dus dan ben ik ook liever alleen. het liefst zou ik nu dood willen, maar dat is makkelijker gezeg dan gedaan...
Datum:
10-10-2011
Naam:
?
Leeftijd:
17
Provincie:
Limburg

vanallles

Mijn mama heeft n nieuwe vriend leren kennen al van vorig jaar ofz , en hij was vroeger echt lief en hij was echt goed voor mama en ook voor ons , en hij deed alles wat we wilden , en mijn broer is 19, en die heeft een lief en die zijn nu al 4jr samen , en dt meisje heeft komen wonen bij ons, al voor hij bij mijn mama ging, en nu wonen we in een nieuw huis, 'ze wonen samen' & nu draait alles om hem , en ik heb het gevoel dat hij mijn mama gebruikt, hij slaat me ook en hij heeft me al proberen te verkrachten. Hij doet dit steeds wann ik alleen thuis ben. Hij slaat me zonder reden , ik durf ook niet naar de politie gaan omdat ik bang ben dat hij mij, of mama iets zou aandoen.. Ik weet helemaal niet wat te doen, wie kan me helpen?
Datum:
10-10-2011
Naam:
ashley
Leeftijd:
15
Provincie:
België

zelfmoord

sins kort heeft mijn vriendin mij verlaten .
we hebben samen twee kinderen waar ik dol op ben
ik mis haar elke dag en val vaak huilend in slaap
ben er erg kapot van en zie het leven verder niet meer zitten
het is mijn eigen fout dat dit allemaal is gebeurt en vind me zelf echt niets meer waard mensen om me heen zien het niet hoe ik me voel maar heb er echt geen zin meer in
kan alleen niet verzinnen hoe ik het zal moeten doen
zit dit nu te typen met tranen in me ogen ik wil dood maar wil mijn kids niet dat verdriet doen
waat kan ik doen wie kan me helpen
ben nog steets heel gek op haar maar ik maak niemand gelukkig dat is gewoon niet voor mij weg gelegt denk ik
groet roy
Datum:
10-10-2011
Naam:
roy
Leeftijd:
30
Provincie:
Overijssel

wanhopig

ik zit op dit moment met een zware depressie heb jaren dag en nacht gewerkt om mijn gevoelens te onderdrukken en dan ineens door een dom toeval 3 weken in de gevangenis in die tijd verliefd geworden op mijn beste vriendin een relatie begonnen met haar in het geheim wand zij heeft nog een gezin maar ik kan niet leven met de gedachten dat ik iemand belieg ik loop nu vaker te denken om de eeuwige rust op te zoeken tot vandaag het zo erg is dat ik zelfs al afscheidsbriefen heb geschreven ik begrijp gewoon mij zelf ni meer langs de eene kant wil ik echt dood en langs de andere kant ben ik bang om da te doen
Datum:
10-10-2011
Naam:
jack
Leeftijd:
37
Provincie:
België

kanker en ik

Ik ben een man van 38jaar en heb een zeer agressieve vorm van kanker. Ze hebben me 4 maanden geleden zo'n 4 a 5 maanden gegeven. De pijn is sindskort haast niet meer te dragen en denk steeds meer na over zelfdoding. Ik heb alle medicatie die ervoor nodig is, maar het enige wat me tegenhoud het te doen is me lieve vriendin jeannette. Ze is zo lief voor me en ze verzorgt me zo goed maar ze vind het rot dat ik steeds meer op bed moet liggen. Ik ga steeds meer lopen terwijl ik eigenlijk niet meer kan. Ik ben op en wil dood
Datum:
10-10-2011
Naam:
k
Leeftijd:
38
Provincie:
Gelderland

kan niet meer.

ik ben een 14 jarige meisje.
ik spijbel vaak omdat ik de kinderen op school niet zie zitten van me ouders mag ik ook niet naar een ander school ik moet ook vaak naar de ziekenhuis omdat ik iets aan m'n ogen en nieren mankeer. maar vaak belt de school m'n vader en wordt hij kwaad op me ik ben vaak bang dat hij me heel erg pijn gaat doen. ik ben niet erg close met me ouders of anderen en wil graag zelfmoord plegen ik wou het vaak doen maar weet niet hoe ik ben bang en kan niet meer door gaan in dit leven van niks.
Datum:
10-10-2011
Naam:
-AnoCK-
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

Het is een competitie

vanaf mijn zevende speel ik piano, ik speel piano omdat ik er het beste mijn emoties in kwijt kan, ik praat via de piano maar de piano praat niet terug. Mijn vader heeft schizofrenie, en heeft nooit voor me kunnen zorgen. de vriend van mijn moeder die sinds mijn derde voor me zorgde, en de rol van vaderfiguur aan nam heeft 4 jaar geleden zelfmoord gepleegd. Ik begin nu zelf de fouten in het systeem te zien waarin we leven, het gaat om competitie en consumeren, en ik haat het...het is een verwend statement, dat weet ik, het feit dat ik geen intresse meer heb in het leven is heel oneerlijk tegenover mensen die het zwaarder hebben dan ik, en toch is het zo.
In de ruzies met mijn moeder zegt ze dat ik maar beter zelfmoord kan plegen, als ik geen motivatie meer heb voor wat dan ook. Ik heb de laatste tijd geen inspiratie meer voor de piano, mischien is het tijd.

Ik praat via de piano,
maar de piano praat niet terug

Datum:
09-10-2011
Naam:
Oscar
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

mijn verhaal

hoi allemaal,

Toen 12 jaar was ben ik erachter gekomen dat ik gebruikt bent door 4 van mijn beste vrienden. Toen ik erachter ben gekomen stortte alles in. ik dacht waarom gebeurt dit mij nou weer. ik heb gedacht dat niemand meer om me gaf. dat niemand me zou missen. ik huilde elke avond in mijn bed. ik was moe van mijn leven. ik ging naar een nieuwe school. daar voelde ik me veilig voelde ik me gerespecteerd. ik heb mezelf daar gevonden. ik had nog steeds last van de 4 vrienden die me gebruikt hadden. maar ik had weer een kans om mezelf te leren kennen. maar ik wou nog steeds niet meer leven. ik voelde geen liefde meer van mijn ouders. ik had nieuwe vrienden maar ik zag nog steeds de zin van het leven in. toen ben ik in de 2e was ik heel gemotiveerd en wou ik graag naar de havo toe omdat mijn ouders dat wouden. ik leefde voor anderen in die tijd omdat ik geen zin meer had in het leven. en toen werd ik naar het vmbo toe gestuurd. dat was een drama voor me. ik ging die zomervakantie naar griekenland toe. heb alles op een rijtje gezet en gewoon doorgegaan. ik dacht toen ik kan altijd nog havo toe. maar ben daar vorig jaar vanaf gestapt. dat kwam omdat hulp heb gezocht. wou het niet maar ik zat in een dip echt heel erg. ik heb op school altijd 1 keer per week naar de schoolpsygoloog gegaan. het heeft me geholpen. ik weet waarom ik er ben. er geven altijd nog mensenn om mij. er zijn mensen die het erg vinden als je er niet meer bent. nu doe ik een mbo en ga ik binnenkort naar een maatschappelijk werker toe ik merk dat ik praten erover fijn vind. moet nog steeds erover praten het is nog steeds niet voorbij.

ik heb een tip voor diegene die zelfmoord willen plegen. het is knap en dapper als je dat durft. maar ik vind het veel dapperde en moediger als je nog blijft leven en probeert erover te praten. het leven kan mooi zijn. ik geniet nu zo erg. als je geniet dan zie je weer waarvoor je er bent. en hoeveel mensen om je geven. ik heb nu een schrift en daar schrijf ik in wat ik die dag allemaal heb gedaan wat ik leuk vind. ik waardeer mijn leven daardoor meer. ik geniet ervan. en zoek hulp. ik heb vrienden die ook zelfmoord hebben willen plegen en praat er soms met ze over en je merkt toch wel dat er veel mensen het willen. je moet gewoon durven te leven.
Datum:
09-10-2011
Naam:
anonniempje
Leeftijd:
16
Provincie:
Utrecht

het is tijd

des better dat ik niet ben mijn leven was al klote in mijn buber tijd tot nu ik kan mijn hart niet luchten aan iemand zelfs nie aan mensen die me zo aan het hart lichen ik spreek niet van gelluk ik ben alleen en zo voel ik me ook ik voel me mss gellukiger onder een steen en zal ik blij zijn als ik aan de poort sta van de hemel vaarwel
Datum:
09-10-2011
Naam:
wesley
Leeftijd:
25
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.