Ik ben het zat het gevoel te hebben dat ik niks waard ben. Het sombere gevoel. Het gevoel er alleen voor te staan. Ik heb het gevoel dat ik voor anderen leef. De enige reden waarom ik nog op deze wereld rondloop is omdat ik het mijn ouders en mijn familie en vriendinnen niet aan wil doen om zelfmoord te plegen. Maar ik zit er wel sterk aan te denken.
Het klinkt stom, maar ik had een hond. Ik had hem 10 jaar en als ik eenzaam was ging ik altijd met hem knuffelen. Dan had ik het gevoel mijn verdriet met hem te kunnen delen. Maar die is pas overleden. Ik was er kapot van.
Mijn kamer en huis is een zooitje waardoor ik me niet fijn voel thuis.
Met mijn ouders of andere familieleden kani k niet goed over mijn gevoelens praten. Ze snappen het toch niet en ik stel me toch maar aan.
Ik weet dat alles op deze leeftijd erger lijkt, maar toch zie ik alles niet meer zitten.
Ik ben gestresst van school, ik zit op de verkeerde school en heb geen vriendinenn in de klas. Wel mensen waar ik mee op trek.
Ik ben moe en futloos, ik ben ook chronisch vermoeid en ik weet niet waar het aan ligt. Ik heb al vanalles geprobeerd.
Niks helpt mij om mij beter te voelen. Ik ben op zich (Niet arrogant bedoelt) Een best knap meisje, ik loop er niet mee te koop ofzo maar ik krijg vaak reacties en aandacht van jongens. Maar zelf ben ik heel verlegen, en gesloten. Daar krijg ik natuurlijk ook alleen maar commentaar op.
Laatst zag ik alles weer een beetje zitten, omdat ik een vriendje had. Mijn eerste echte relatie zeg maar. Hij was perfect, hij gaf mij het gevoel speciaal te zijn en ik voelde mij wat beter. Als ik bij hem was, in zijn armen lag, voelde het alsof ik alles aankon. Dat alles weer goed kwam.
Maar nu heeft hij mij gedumpt nadat we seks hadden gehad. Ik vertrouw jongens ook gewoon niet meer, door mijn uiterlijk ben ik bang dat jongens maar 1 ding van mij willen.
Ik voel me hopeloos en weet niet wat ik moet doen.
Ik heb nergens meer zin in. Geen zin om te eten, geen zin in school, geen zin in de toekomst, ik heb niks om naar uit te kijken, al probeer ik het wel te vinden.
Ik kan ook geen manier vinden om mezelf op te vrolijken. Zelfs mijn favo tv series kijken of chocolade eten helpt niet.
Het liefst slaap ik of staar ik de hele dag voor me uit.
En alles gaat maar door, mensen verwachten vanalles van me en ik ben niet goed zoals ik ben. Ik wil niet meer voor anderen leven.
Ik ben blij dat ik het via deze site even van me af kan schrijven.
Het liefst zou ik weg willen van alles, weg van iedereen, mijn gedachten loslaten en helemaal overnieuw beginnen.
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Het gaat ook echt slecht met mij want ik drink nogal veel alcohol, om mijn problemen zo even kwijt te zijn. Heel slecht en ik ga er zelfs mee naar school.
Niemand heeft door hoe slecht het met mij gaat tot ik het vertel.
Ik wil niet meer, ik kan ook bijna niet meer.
Ik ben blij dat ik kracht kan halen uit mijn geloof, ik voel dat God bij mij is en mij hier door heen helpt. Daar ben ik dankbaar voor.
Ik wil gewoon weer zin krijgen in dingen. Ik wil niet alleen maar huilen en me depressief voelen.
Normaal ben ik altijd heel optimistisch van mezelf, maar als ik nu mezelf probeer te vertellen dat het nu alleen nog maar beter kan worden, dat ik sterk genoeg ben om hiermee te dealen en dat dit mij een sterker mens maakt, geloof ik er gewoon niet in.
Ik luister alleen maar jankmuziek, van romantische liedjes of verhalen of plaatjes word ik echt depressief. Ik maak mezelf echt gek met mijn gedachten.
Waarom kun je in deze wereld niet gewoon geaccepteerd worden zoals je bent? Waarom moet je je naar iedereen toe verantwoorden? Waarom is het nooit goed genoeg en waarom moet er altijd een negatieve kant van je bekritiseerd worden?
Ik wou dat ik helemaal overnieuw kon beginnen, dat ik alles kwijt was. Dat ik voor mezelf kon leven.
Bedankt dat ik dit even kwijt kon, dit is een hele fijne site...
xxx
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.