Levensverhalen (pagina 361)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Ik weet het niet meer.

ik zie het allemaal niet meer zo zitten, omdat ik vroeger van mijn ouders heb gejat en van een juffrouw daar denk ik nog vaak over na, ik word heel vaak gepest van kleins afaan al omdat ik dik ben. ik doe leren werken en zit op het vmbo, en dat trek ik zelfs niet * andere woorden ik ben heel dom, ik heb heel vaak ruzie met mijn vader omdat hij wil dat ik ga leren, daarom bedreigt mijn vader me vaak. Ik hoop dat ik reactie krijg van deze site.

Vaarwel .
Datum:
09-10-2012
Naam:
Danny
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

Desondanks alles

Ik kan me in vele verhalen hier terugvinden. Ik ben nu 22 maar heb een enorm bewogen jeugd achter de rug, en heb vaak aan zelfmoord gedacht, ik durfde nooit, maar daar ben ik nu wel blij om.

Al van toen ik klein was werd ik regelmatig gepest op school, zo erg dat ik zelf werd achtervolgd na schooltijd. Toen ik groter werd werden deze pesterijen minder kinderachtig, maar des te meer pijnlijker. Ik ben verschillende keren van school veranderd, ik bleef thuis omdat ik niet meer naar school wou. In de liefde was ik ook ontzettend naief. Ik werd snel verliefd maar daarom ook snel verdrietig en wanhopig. Dit waren ontzettend moeilijke tijden, kut op school, kut in de liefde, ik had het gevoel dat ik er beter niet was. En de psycholoog en psychiater vond ik maar geldverdienerij.
Mijn hogere studies hebben wel mijn leven veranderd, andere mentaliteit onder de klasgenoten, meer begrip en aanvaarding. En net toen ik dacht dat ik het beter met me ging zijn mijn ouders snel na elkaar overleden. Ik wou ook gewoon dood, om bij mijn ouders te zijn. Goede vrienden deden ineens zo anders tegen mij, bang om iets verkeerd te zeggen... Dit is nu bijna 3 jaar geleden, en hé ik leef nog. Iedere dag doet het verlies van mijn ouders nog pijn en sleur ik mijn jeugdtraumas mee. Maar dat zijn soms de dingen waar ik mij aan optrek. Desondanks alles leef ik, adem ik, kan ik nog altijd geluk vinden in de kleinste dingen. Ik wil hier dan ook een kleine noot van steun posten, een beetje helder licht.
Datum:
09-10-2012
Naam:
Vanessa
Leeftijd:
22
Provincie:
Utrecht

ik wil uit mijn dagelijkse sleur stappen

hoi,

ik ben het zat...mijn hele leven sinds mijn huwelijk ben ik voor alles verantwoordelijk, en als ik het niet doe, dan gebeurt er niets...mijn man is tevreden met een hele da achter de pc te zitten, de kinderen denken aan niets anders dan spelen en nemen geen enkele verantwoordelijkheid op............
ik ben het beu, kan het niet meer aan, ziet het niet meer zitten, wil volledig verdwijnen
aan de andere kant zie ik ze wel graag, hou ik van hen en ben ik bang hoe ze verder zouden evolueren zonder mij
maar ik zie geen antwoord op mijn wensen...........
ik werk me te pletter.......en 't is nog niet genoeg
pfffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff
Datum:
08-10-2012
Naam:
anoniempje
Leeftijd:
39
Provincie:
België

waarom

waarom kan een mens zoveel problemen hebben? hoe kan een mens er een puinhoop van maken zoals ik dat momenteel gedaan heb.
waarom gaat alles mis in mijn leven, zelfs zelfmoord pogingen lukken me niet...heb er inmiddels al meerdere achter de rug.
weet het allemaal niet meer recht te lullen wat ik krom heb geluld...
waarom kan een mens zoveel pijn blijven houden over dingen uit het verleden, waarom!!....wat is daar de reden van dat een mens zoveel pijn heeft? wat is daar het doel van ? liefst zou ik nu nog van 3 hoog naar beneden springen maar weet gewoon dat ik dan de pech heb dat ik zelfs dat overleef...
Datum:
08-10-2012
Naam:
anonimus
Leeftijd:
36
Provincie:
Noord-brabant

Ik kan niet meer.

Ik voel een intense haat voor mezelf. Ik heb pas geleden abortus laten plegen en voel me daar heel slecht door. In juni is mijn moeder overleden aan kanker. De tante bij wie ik nu toont totaal geen medelijden en heeft geen enkel inlevingsvermogen. Ik ben al een hele tijd depressief en het is niet de eerste keer.
Van m'n 10e tot 16e levensjaar heb ik een aantal keer zelfmoordpogingen gedaan, en heb lang bij een psycholoog gelopen.
Als ik nu doodga, zijn er een aantal mensen verdrietig, maar na een jaar zijn ze me vergeten en is alles beter.
Ik voel me zo moe.
Datum:
08-10-2012
Naam:
Sam.
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-holland

ik ben het allemaal zo zat

ik voel me veel vaker slecht dan goed, ik wil niet werken want dat vind ik eng ik ben autistisch kan geen vriendschappen aangaan en nog veel meer, heb er geen zin meer in :( dit speelt echt al jaren
Datum:
07-10-2012
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
28
Provincie:
Zuid-holland

Ik kan niet meer

Ik voel me in de steek gelaten. Ik voel me onderschat door mijn eigen ouders en het dragen van pijn vanuit het verleden is vermoeiend.
Een paar jaar geleden ben ik een tijd lang betast door mijn stiefvader en het feit dat ik hem nog elke dag in de ogen moet kijken is zo verschrikkelijk slopend.
Als mensen zeggen dat ik mooi ben kan ik het niet geloven, als ik in de spiegel kijk zie ik niemand. Ik ben maar 1 van de zoveel mensen op aarde. Ik ben moe en ik kan niet meer.
Datum:
07-10-2012
Naam:
-
Leeftijd:
15
Provincie:
Flevoland

Het leven is kut

Het leven is kut. Ik ben 14 jaar en snij mezelf al een jaar. ik kan er niet mee stoppen, ik ben verslaafd. ik heb wel vrienden maar geen echte, die echt om me geven. mn ouders weten dat ik mezelf snij, maar het kan ze echt niks schelen. ze hebben een keer met me erover gepraat, misschien 5 minuten. Ik denk vaak genoeg 'ik wil dood'. Maar de kans dat ik het echt doe is heel klein. Ik zou wel willen dat ik het kon. dat het me niks zou kunnen schelen. Maar het boeit me wel, jammer genoeg. Ik wil gewoon dood, is dat zo moeilijk?
Datum:
07-10-2012
Naam:
Daphne
Leeftijd:
14
Provincie:
Anders

eenzaam

Moeilijk hoe te beginnen. Als ik de verhalen zo lees schrik ik hoeveel jonge mensen er tussen staan. Dan vraag ik me af wat doe ik hier? Ik heb toch alles? Waarom voel ik me dan zo ongelukkig?
Zaterdagavond; kamer alle licht uit; lig op de bank onder dekentje mezelf ellendig te voelen; mijn echtgenoot die de laatste jaren steeds meer apatisch begint te zijn neemt niet eens de moeite om heel even bij me te kijken. 2 dagen geleden nog een soort van ruzie met m gehad. Zoals zo vaak de afgelopen 10 jaar. Maar mag dat ruzie genoemd worden. Hij zegt helemaal niets, al jaren niet. Zucht alleen en zegt af en toe eens ja en kijkt als een hond die geslagen wordt.
Ooit 27 jaar geleden hebben we elkaar verklaard door dik en dun altijd voor elkaar er te zijn. Waar is hij dan nu?
Ik doe mn best.
Financiele problemen; ik maar praten en praten en oplossingen zoeken; al jaren.
Ook voel ik continue het gemis aan aandacht zoals dat in een huwelijk hoort te zijn.
Altijd vraag ik naar hem of z.n werk. Nooit vraagt iemand naar mij of hoe ik me voel. Nooit nooit nooit.
Heb 2 kinderen (23 en 20). Ze houden van me, maar zij gaan ook hun eigen weg.
Ik ben zo moe. Van t vechten om alles nog te redden: mn huwelijk, de financien, de relatie vader-zoon. Echt het zijn schatten van kinderen. Eigenlijk ben ik super trots op ze, want ze doen hun best en bewandelen altijd het rechte pad.
Maar waarom wil ik dan elke dag gewoon niet meer wakker worden de andere dag? Waarom denk ik dan elke dag over hoe netjes hier op aarde te stoppen? Eigelijk kan ik het niet maken om er uit te stappen. Voor mn man niet, want die heeft hulp nodig en zeker voor mn kinderen niet. Maar waarom wil ik dan dood? Waarom? Kan ik niet gewoon een hartinfarct krijgen? Dat is voor iedereen het beste.
Ik ben zo verdomd eenzaam in mijn strijd en heb zoveel vrienden. Waarom ben ik dan nu alleen? Waarom?
Waar kan ik nu hulp vinden? Ik jank wat af. Onvoorstelbaar dat ik nog zo functioneer. Ben zo moe maar kan niet slapen. Heb een eigen zaak (net als mijn man die zijn eigen zaak heeft).
Op mn eigen zaak daar ben ik gelukkig. Daar wordt ik gewaardeerd voor wie ik ben en wat ik doe. Maar ik ben zo moe zo moe dat ook dat heel zwaar begint te worden.
Ik wil hulp.
Van mijn kinderen mag ik dat niet vragen; mijn man is niet in staat me te helpen en verder hang ik mn vuile was niet buiten. Heb echt een paar hele goede vriendinnen maar toch schaam ik me om hulp te vragen.
Nee gewoon hartstilstand. Dat zou het beste zijn.
Ik wil niet meer.....
Datum:
06-10-2012
Naam:
Lonely
Leeftijd:
50
Provincie:
Zuid-holland

i dont care anymore

Ik ben het meisje verloren waar ik voor het eerst echt gevoelens voor had. Ik hou zoveel van haar en ze denkt dat ik haar alleen maar heb gehad om sex met haar te hebben ze denkt dat ik haar altijd naaide en altijd met andere meisjes ging. nu heeft ze het uitgemaakt en ze wil me kapot maken. terwijl ik alleen maar vecht om haar terug te krijgen. alles wat ik zeg negeert ze en word ze weer boos. ze zegt dat ze met andere jongens gaat doen whatever weet ik niet. nu gat ze vanavond op stap en ik wil niet weten wat er gaat gebeuren.. ik doe alles voor dit meisje altijd gedaan. ik durfde niet eens meer gedag te zeggen tegen vriendinnen van mij. vriendinnen die me nooit iets hebben geboeid. Maar zij boeit me wel wat en ik krijg haar niet terug. alels wat ik probeer. ik ga iedere avond de kroeg in en zuip me helemaal klem. met steeds de gedachte ik wil dood ik wil dood ik wil dood. Ik ben 20 for fucks sake! probeer wat volwassener te denken maar et blijft hangen. dit meisje was de liefde van me leven. en ze denkt datk haar altijd pijn heb gedaan terwijl ik niks lievers wou dan een lach op haar gezicht. ik dacht ik deel het maar even voor het geval ik er echt niks meer uithaal. school lukt me niet me moeder snauwt me af. k kan niks. alles wat ik ooit probeerde mislukte. nu ik bijna naar school ga en het leven weer wat zin kreeg verloor ik haar. zij is de reden voor alles wat ik doe. en ja miss betekend dit dat ik alleen maar op haar focus en niet op mezelf en misschien is dat de grootste fout.. maar ik kan er niks aan doen.. zo zit mijn hoofd in mekaar. Ik stond vanmiddag al naar de vuurtoren te staren met de gedachte "die moet toch hoog genoeg zijn" heb er 3kwartier naar lopen staren.. kan niks verzinnen wardoor ik zou moeten blijven.. ik wil haar terug thats all i want...
Datum:
05-10-2012
Naam:
Jelle
Leeftijd:
20
Provincie:
Friesland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.