heej,
ik heb het laatste jaar zeer veel ongeluk gehad teveel om te zeggen. mijn ex-bestvriendin heeft me laten vallen voor een jongen ze begon te roddelen heeft geheimen van me door verteld en heel mijn klas bij me weg getrokken. Ik loop meestal alleen en ben helemaal veranderd op korte tijd, van een vrolijke opgewekte meid is enkel het omhulsel nog over. Mensen zien mij lachen maar van binnen huil ik aan 1 stuk door. Het is zo versschrikkelijk als mensen naar je kijken alsof je een vuile besmettelijke ziekt hebt, tijdens groepswerken blijf je over en wordt je ergens bij gedropt, krijg je de moeilijkste dingen voor gelegt en als er 1 foutje in staat ben je de schulldige van alles. Ik hoor mensen zo over mij praten. leerkrachten maken het er ook niet beter op en beschouwen het als normaal dat ik altijd alleen loop. Soms is het beter in de groep en durf ik soms wel eens mee praten maar, 1 fout wordt en ik ben weer satan.
door mijn verandering op school ben ik ook thuis veranderd, en dat brengt daar weer problemen met zich mee, mijn moeder is de enige persoon die ik vertrouw en die egt luisterd. mijn vader is een eerstrijder, hij doet er alles aan om boven iedereen te staan en toe gejuicht te worden en dat is dan weer nadelig voor mij en mijn mama.
Ik had elke 2de vrijdag iets om naar uit te kijken, mijn beste vriend/crush kwam naar mijn hobby waar we altijd zalige lange gesprekken nu moet je weten dat ik er al een 17 maand verliefd op ben. ik heb hem dit ook gezegt onlangs, hij zei dat hij nog steeds op hetzelfde meisje verliefd is (hij heeft me verteld wie toen hij dacht dat ik een vriendin was) toen brak er echt iets in mij, en ik was bang hem te verliezen.
gelukkig blijven we dat maar toch is het veranderd geen smsn meer geen filmpjes meer kijkn niets het maakt me gewoon kapot die jongen heeft mij van mijn eerste zelfmoord gedachten bevrijd maar deze kom langzaam terug ik zie niets meer positief.
mijn vriendinnen zie ik slechts 2 keer per maand ofzo dus heel weinig, het is niet genoeg om mijn leed met hen te delen; zij vragen mij altijd raad en verwachten een glimlach ik doe dit ook ik lach en speel heel de dag toneel enkel savonds haal ik mijn masker van mijn gezicht. velen denken dat ze mij kennen maar enkel de spiegel toont wie ik echt ben.
ik heb me al regelmatig gesneden en kan er niet me stoppen het is een bewijs dat ik nog leef.
ik wil hier weg maar mijn grootouders en oeder houden me toch hier. ze zijn de enige dingen die het leven waart zijn.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.