Levensverhalen (pagina 311)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

DENK GOED NA!!!!

Op 6 Maart ben ik mijn grote liefde verloren door zelfmoord... Een prachtige jongeman van nog maar 29 jaar jong, 27 Maart zou hij 30 zijn geworden... Net als jullie dacht hij dat niemand om hem gaf, en dat iedereen beter af zou zijn zonder hem... Hij had eens moeten weten hoeveel verdriet iedereen om hem heen heeft door zijn heengaan, en hoezeer hij wordt gemist... Lieve mensen, bedenk goed wat je doet, en geloof me, ik heb meer leed in mijn leven gekend dan een gemiddeld mens in 80 jaar... Hoe eenzaam ik me vaak ook voel, er is altijd wel iemand die wél écht om je geeft!!! Desnoods spreken jullie mij maar aan, ik zal naar je luisteren, en ik kan je vertellen hoe het ongeveer voelt voor een nabestaande als iemand wie je lief heeft zijn leven beeindigt! Heel veel sterkte voor jullie allemaal, en denk alsjeblieft goed na!
Datum:
22-03-2013
Naam:
Ikkes
Leeftijd:
37
Provincie:
Noord-brabant

2 gezichten

Voor mijn omgeving ben ik altijd de clown, de lolbroek. Getrouwd, een baan en geen geldzorgen. Alles goed voor elkaar zou je zeggen. Achter de glimlach gaat een depressief mens schuil. Ik voel mij mislukt. Van jongs af aan heb ik door faalangst nog nooit een diploma of examen in één keer gehaald. ik had 2 zussen die altijd zeer goed presteerden. Hierdoor kreeg ik altijd te horen dat ik dom was, niets kon. Door mijn onzekerheid ben ik vaak doelwit geweest van pesterijen en mishandelingen. Zowel vroeger op school, als later op mijn werk. Uiteindelijk ben ik nog in een burn-out belandt en raakte mijn vrouw erg ziek. Ik heb hulp gehad van diverse instanties, maar ik blijf het ellendige gevoel houden. Ik wil dat het ophoud, maar weet niet hoe.
Datum:
21-03-2013
Naam:
Marco
Leeftijd:
30
Provincie:
Zuid-holland

start een leven na je dood

als je dood wil, prik dan een datum waarop je wilt sterven .
doe dan vanaf dat moment als of je dood was, maar leef door.
ga bijvoorbeeld zeilen, als je een beetje bang bent voor water, ga parachute springen, ga een klooster bezoeken, vezin taakjes , schrijf ze op, en voer ze uit. wel positieve taakjes. van kleine zaken , iemand groeten, tot grotere dingen, zoals vrijwilligerswerk doen. waarom niet, je bent toch dood? nou als er dan geen pijn en ziekte is kan dit de weg zijn om er weer een beertje uit te krabbelen.
als je gaat slapen zeg dat je gelukkig bent. omdat je Ademt omdat je kan zien. doen doen doen niet bang zijn voor het leven, elk mens is prachtig, ook in zijn of haar melancholie. kijk eens hoe bijzonder je bent ! je leeft !!!!
Datum:
21-03-2013
Naam:
maria
Leeftijd:
45
Provincie:
Gelderland

noodgeval

hallo, ik heb liefdes verdriet dat ik mijzelf heb laten aanrijden maar die l zelfmoordpoging is mislukt anders was ik al dood maar ik wil nog steeds zelfmoord poging doen en daar heb ik snel hulp bij nodig.
Datum:
21-03-2013
Naam:
naomi
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

..

Hoi,
Ik ben Mathias en ben 11 jaar,
ik ben echt jong en heb geen zin meer in leven, ik word altijd gepest op school en alles loopt fout, mijn rapport is altijd slecht op school, mijn ouders maken altijd super hard ruzie en zijn gescheiden, er is gewoon super veel druk. Soms zit ik echt met zelfmoord gedachten, vrienden heb ik ook niet.

Ik weet het niet meer
groetjes
Datum:
21-03-2013
Naam:
Mathias
Leeftijd:
11
Provincie:
België

geen zin meer

mijn eigenwaarde is weg ik voeg niets toe aan deze maatschappij alles wat ik probeer mislukt en erger nog krijg ik ook nog eens een rekening voor gepresenteert ik zou zo graag eruit willen eindelijk vrij en geen gezeik meer.......
Datum:
21-03-2013
Naam:
j
Leeftijd:
41
Provincie:
Noord-holland

hallo

Ik ben een gevoelige jongen van 20jaar.
het is gedaan met men vriendinneke het wa mijn eerste grote liefde. ik heb na 2weken dat het gedaan is nog altijd super veel pijn en heb al 2keer mijn polsen willen oversnijden :( thuis zit het ook al niet echt mee :( ik wil af van al die ellende ik ben het beu om mij te moeten opsluiten op mijn kamer omdat ik altijd maar moet wenen van ongeluk. het leven stelt voor mij niets voor. ik ben heel mijn leven al gekwetst geweest en het moet stoppen want ik kn het niet meer aan.
groetjes
Datum:
20-03-2013
Naam:
anoniem
Leeftijd:
20
Provincie:
België

mijn leven.

Onzekerheid is het grootste deel van mijn karakter of nee, dat is gewoon mijn karakter. Zolang ik me kan herinneren heb ik een sociale fobie, ik durf niet buitenkomen, telefoon opnemen, etc Ik ga ook nietmeer naar school. Dit jaar werd het alleen maar erger, het begin van de hel, mijn depressie, dit word alleen maar erger en erger aangezien ik ook met men fobie zit, sinds maanden uit ik men pijn vanbuiten, elke dag snij ik mezelf kapot, en het probleem is dat ik WIL geholpen worden, maar dat psychiaters me niet kunnen helpen, ik sta al maanden op wachtlijsten in verschillende psychiatrische instellingen, we hebben er de media bijgehaald etc, maar dit alles heeft geen goed einde gebracht, het lijkt wel of ze me gewoon niet willen helpen, Ik verlang maar naar één ding, dat is de dood.
Datum:
20-03-2013
Naam:
B.
Leeftijd:
16
Provincie:
België

Zonder mijn grote liefde hoeft het voor mij niet meer

Op 18 februari 2013 is mijn grote liefde geheel onverwacht overleden.
We waren de dag er voor nog zo druk bezig met de voorbereidingen van ons huwelijk en een dag later moest ik, samen met zijn familie, ineens zijn uitvaart regelen. Natuurlijk moest ik ook alle plannen voor ons huwelijk stop zetten.
Ik mis mijn allergrootste schat enorm. We hadden het samen zo fantastisch. Het is zo onwerkelijk dat ik nu ineens met lege handen sta. Ik begrijp gewoon niet waarom hij ons zo ineens moest ontvallen. Ik doe mijn uiterste best om het leven weer op te pakken, maar het lukt niet. Ik wil graag dat hij trots op me is, maar tegelijkertijd vraag ik mij af waarom? Waarom zou ik? Het leven heeft mij echt niets meer te bieden, als hij niet aan mijn zijde staat. We hebben allebei geen makkelijk leven gehad, maar toen we elkaar hadden gevonden... verdween al het verdriet dat we ooit hadden gevoeld. De toekomst lachtte ons letterlijk toe. We waren gelukkig. Intens gelukkig.
Dit had niet mogen gebeuren!! Maar één ding weet ik heel erg zeker. I will be his bride... no matter what. I belong to him and him alone... We will be together again.
Waarom toch? Waarom moest mijn prachtige mannetje, mijn schitterende Amsterdammertje sterven? Ik begrijp het gewoon niet. Ik mis je, lieverd. Ik wou dat je was gebleven. Maar ik kom... ik kom...
Datum:
20-03-2013
Naam:
GwillloveMforever
Leeftijd:
35
Provincie:
Noord-holland

verdrietig

zo voel ik me, keer op keer, teleurstelling op teleurstelling. doe ik het zelf? roep ik het op mezelf af? ik ging twijfelen aan mezelf en kreeg de aloude gedachten terug: ik wil niet meer, ik wil niet meer, ik wil niet meer..... lang geleden dat ik ze had, maar hardnekkig dat ze zijn. niet leuk. en toen ging ik hier lezen, de verhalen, zo verdrietig. ik wil niet jullie verdriet teniet doen en ook niet mijn eigen, maar wat zit het soms toch krom in elkaar. gevoel is zo iets ongrijpbaars, leegte ook (logisch, want dat is ook een gevoel). toch maar niet opgeven denk ik nu.... het leven biedt toch ook heel veel moois. het spijt me jullie verhalen hier te lezen, het raakt me en ik vind het in en intriest dat mensen zo door anderen teniet worden gedaan. maar lieve mensen, je waarde bepaal je zelf, dat moet je niet een ander voor je laten doen. wat weten zij nou. sorry dat ik dit verhaal begon met verdriet, ook al was ik wel echt even verdrietig, dat is toch niet wat het leven maakt. de dingen die vreugde geven wel. sterkte aan allen die met zoveel moeilijkheden te kampen krijgen.
Datum:
20-03-2013
Naam:
verdrietig
Leeftijd:
35
Provincie:
Groningen

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.