Levensverhalen (pagina 1821)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

wil niet meer ben geestelijk op

hallo ...
sinds een jaar of 1 terug kwam ik erachter dat ik geestelijk niet meer kon....hier is aan vooraf gegaan : een incest zaak vroeger in ons gezin altijd al die jaren erna tegen slagen gehad geestelijk en lichaamelijk en om dat dat nu nog niet is verandert en het geestelijk niet meer trek des ondanks ik hulp heb van het altrecht nieuwe gein ( die mij toch niet begrijpen ) kan ik niet meer .....neem nou is eens een voorbeeld omdat ik ook last heb van depressies moest ik een uitkeering aanvragen dit heeft al met al een jaar geduurt bijna om dat ik het geestelijk zelf niet kon nu ik er echt voor ben gegaan heb ik het toch weten te regellen althans dat dacht ik ik kom bij zo,n arts terecht die gaat kijken of ik inderdaad niet kan werken nu vanwege problemen geestelijk nou weet je wat daar is uitgekomen ondanks ik al vanaf me 18de geen inkomsten heb ontvangen nou het volgen : ze gaan nu overleggen of ik niet bij uw kan geen werken en dat al met al gaat nu dik 2 weken duren dus kort gezegd ze zetten me gewoon weer 2 weken zonder geld waar vervolgens ook weer een afspraak over heen gaat van 3 weken dus reken uit 2+3=5 dus weer 5 weken zonder geld terwijl ik schulden heb en deur waarders aan me deur komen maar om even terug te komen op het verhaal van mijn uitkeering volgens mij hebben ze een bord voor hun kop ik kan en ben NU niet in staat om te werken en al helemaal niet bij uw ...ik ben geestelijk in orde dus ga echt niet bij uw werken en dat is moeilijk te begrijpen bij het uwv ( gak ) terwijl een ander die ik ken zelfs 4 mensen ken die niks mankeren die hebben alle 4 een uitkeering en kunnen zo gaan werken want bij een keuring hebben ze overal last van maar om te gaan verhuisen zelf kan wel en ik die het echt gewoon nu even niet kan op brengen kan de ******* uitleggen dat is niet meer normaal en nu ik dus deze tegen slag er weer bij heb is het voor mij nu gewoon bekeken wat er ook gebeurd ik leef echt niet lang meer heb het echt helemaal gehad als het nu met mij al zo gaat wat heb ik dan voor toekomst? en mijn kinderen nou sorry het was even leuk om de wereld te zien zonder als die tegen slagen maar het houd ook bij een mens een keer op en ik piep echt niet snel maar naar 18 jaar alleen maar te hebben geslikt inplaats van verwerken en de leuke kanten te zien houd het nu voor mij echt op ......zelfs me moeder weet er van ik vind het alleen jammer dat ik dan voorgoed weg ben enzo mijn kennisen vrienden en familie in de steek laat maarja het is eenmaal niet voor mij weg gelegd het leven ohw ja nu zal je wel denken mischien ga dan hulp zoeken bij die en die en die das heel lief meen ik echt maar dit zijn mijn hulp instanties die ik nu heb : altrecht ( soort riagg maar dan erger ) een cultureel mederwerker voor inkomen en werk en in die tijd een voogd van bureau jeugd zorg ....deze allemaal die ik hier heb op genoemd doen echt maar dan ook echt helemaal NIKS en nu ik er zelf een echte streep onder heb gezet is het voor hunnie allemaal te laat nu ik ga nu echt mijn eigen weg zelfs mijn moeder krijg me niet meer over en niet alleen incest denk bv aan 25 euro in de week om te eten met 3 man waar je alles van moet doen van 25 euro schoonmaak spullen ervan halen alles + eten voor 1 hele week zelfs met de weekenden 1 moeder die vroeger vet in de war was die veel alcohol dronk omzo haar gevoelens te ontlopen zelfmoor pogingen waar ik als het even kon bij was ....veders geen familie het enige wat ik nu heb is 1 neef en 1 oom ( die oom heb ik nog nooit in het echt gezien ken hem alleen van msn nu )
noujah ik weet dat ik niet de enige ben die dit heeft mee gemaakt maar als je zelf geestelijk en lichaamelijk op ben en niemand begrijpt je en niemand heeft het beste met je voor dan snap ik dat het zo voorbij is ja en die mensen zou ik vanzelf boven in de hemel zien en ja het is echt niet raar dat je nu net als ik geen vertrouwen meer heb in het leven in hulp instanties das gewoon normaal ik zou zeggen schaam je er niet en als je eventueel nog kracht gebruik het heb je het niet zoals ik doe dan wat je hart je ingeeft das het aller belangrijkst tegen mij zeggen ze ook iedere keer nee zo moet je niet denken nee natuurlijk niet maar je helpen doen ze niet neeeeee daar word niet overgesproken ik ken zelfs iemand die samen met een familie lid van me zit die denkt gewoon dat ik zit te fake omdat ik zo gezed geen zin heb om te werken nou sorry dan hadden ze dat wel door gehad bij het altrecht en het uwv ( gak )

maar dat zijn mensen die geen ervaringen hebben en waar alles bij op rolletjes loopt tja ik en mischien jij kan er niet aan tippen nog niet voor sommige en nooit voor me zelf ik kan net zo goed naast een honde drol gaan zitten want ben net zo veel waard!!!
Datum:
22-09-2005
Naam:
michael
Leeftijd:
18
Provincie:
Utrecht

Pijn

Dit soort van gedichtje heeft mijn beste vriendin gemaakt toen ze heel erg down was...

"Pijn bestaat er in vele soorten. Als je jezelf snijdt, doet het pijn. Maar dat is niet de pijn, die je echt kunt 'voelen'. Het is de pijn aan de binnenkant. De pijn die niemand aan je ziet. De pijn die je zelf voelt, verschrikkelijke pijn. Maar niemand lijkt je te begrijpen, diezelfde pijn te voelen. Je bent alleen, in je eentje met de pijn. Wat moet je ermee? Soms kun je maar het beste dood zijn, denk je. Als ik dood ben voel ik geen pijn. Maar is dat wel echt zo? Nee, dan voel je tóch pijn. Niet de pijn van jezelf. Maar pijn van de anderen, die om je gaven. Zij, die pijn die hebben omdat ze jóu pijn nooit hebben gevoeld. "
Datum:
21-09-2005
Naam:
anonymous
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-holland

wat moet ik doewn

haaj..
ik ben een meisje van 13 jaar
jullie zullen vast denken van zoo jong..
maja dat kan dus..
dit is mijn probleem..:
ik wil heel graag een vriend die ik kan vertellen wat er met me gebeurt maar dn loopt het telkens mis of hij heeft me gebruikt of hij vin me niet leuk of hij kiest voor een ander meisje..
ik wordt thuis geslagen ik kan het niet op sgool kwijt iedereen denkt dat thuis alles goed zitr bij mij enzo..
maar me ouders zijn oowk nooit thuis en als ze thuis zijn in het rusie ik doe altijd alles in huis eten maken stofzuigen dweilen bedden op maken en ik wil zo niet langer leven weg lopen kan ik niet..
het enigen wat ik wil is DOOD..!! hoe erg het ook klinkt ik denk dat het de beste op lossing is..maar ik durf het niet waarom weet ik niet..maar ik kan het gwoon niet
floortje
Datum:
21-09-2005
Naam:
floor
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

Ik zit in de dipste dal van de wereld

Nou ik ben een meisje uit zuid-holland en ik heb hele rare ervaringen al heel mijn leven.. ik ben bedreigd door mijn oom... ik vind een jongen leuk die op een vriendin van mij is, mijn vriendinnen krijgen nieuwe vriendinnen en ik heb het gevoel dat iedereen mij in de steek laat.. en daarbij heb ik superveel stress van mijn school en mijn moeder heef het ook heel slecht omdat ze wil scheiden en ik heb het heel erg moeilijk :( het moeilijkste is nog tegen iedereen liegen dat het goed gaat met me want dat gaat het eigenlijk helemaal niet. en ik dacht er vandaag nog aan... aan zelfmoord maar ik vind dag te snel... want zoo verschrikkelijk ver kan en zal ik niet gaan... en ik ben al bijna 3 weken depressief en ik vind het maar vervelend... ik wilde dus even mijn hart luchten aan jullie anders blijf ik het opkroppen... xxxjes anoniempje
Datum:
20-09-2005
Naam:
anoniem
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

zucht..

ja mn vriendin.. zeheeft geen tijd voor me en ik heb al zo lang verkering met dr maar ze begrijpt me niet en nu gaat t uit en alles gaat mis en ik wil dood want ik haat mensen. ze maken me in de war.
ik heb geenvrienden.. ik vind mensen te kortzichtig en niemand begrjipt mij. :( school gaat kut, werk gaat kut, alles gaat kut
Datum:
20-09-2005
Naam:
muurboy
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

mijn verrotte kankerleven

Soms heb ik dagen dat het goed gaat,maar als ik dan ook maar 1x ruzie of een woordenwisseling heb met iemand,denk ik gelijk weer aan zelfmoord. t is dat ik te laf ben om het werkelijk te doen,anders leefde ik al een aantal jaartjes niet meer. Ik heb al voor mezelf uitgedacht hoe ik het zou doen. In elk geval met een overdosis drugs. Ik weet alleen nog niet welke,ik denk Heroine.
waarneer dit allemaal begonnen is weet ik niet precies,maar ik vermoed dat ik echt vaste plannen begon te maken toen ik 14 was.
Vanaf mn 4 tot en met mn 16 ben ik gepest. Maar mn 14e levensjaar was het absolute hoogtepunt. Ik ga verder niet in detail want dat kan ik niet. op mn 15e leerde ik een jongen kennen. Hij was echt zo'n all around bad guy. met hem heb ik toen een kort tijdje iets gehad. ik moest het uitmaken. kort daarnaa kreeg ik iets met een veel oudere jongen,ook al zo'n bad guy. hij was verslaafd aan cocaine. hij heeft me gebruikt voor de sex,en ik heb het toen niet gezien,k was inmiddels 16.
na een half jaar kreeg ik weer verkering met die 1e jongen,en dat zou nog twee jaar duren. op een gegeven moment gingen we drugs gebruiken. vooral speed. het maakte dat ik me fantastisch voelde. we werden er agressief van. hij sloeg me dan ook,en ik treiterde hem. echt een hel. dat ging uit,en ik was een tijdje eenzaam. nou heb ik pas weer twee weken bij hem gezeten.t ging hartstikke goed,totdat de speed weer in het spel kwam.hij sloeg me weer en ik treiterde hem weer. ik ben nu thuis en ik wil vrijwilligerswerk doen in het buitenland.nou heeft mijn moeder me het gevoel gegeven dat ik het toch niet red,het ver-idealiseer en dat het nix is voor zo iemand als mij,terwijl ze er eerst wild-enthousiast over was. ik zit er nu over te denken om weer trg te gaan nr mn ex,waar ik pas dus 2wkn gezeten heb. hij houdt echt van me,en daar is drugs. Ook Heroine...
Datum:
19-09-2005
Naam:
Garfield666
Leeftijd:
19
Provincie:
Gelderland

Wie zal me missen?

Het leven ziet er grouw uit.
Het was een zwoele zomer dag, iedereen keek me aan.
Mijn ouders waren op vakantie.
Het was de dag dat ik ruzie kreeg met mn beste vriendin.
Ik zag hete cht niet meer zitten.
IK heb nooit zo erg gehad. iedereen vond dat ik raar uit zag.
Mischien was het beter, mischien ook niet. ik wil gewoon niet zo verder. please help me.
Datum:
19-09-2005
Naam:
Bertina Kaffel
Leeftijd:
14
Provincie:
Utrecht

ik zou het niet meer weten hoor..

ik ben een meisje van 13 jaar en woon in Gelderland...ik wil ff mijn verhaal kwijt omdat ik het aan niemand anders kan vertellen....daarom wil ik het hier vertellen…
ik zat vorig jaar in de 1e…toen heb ik mijn beste vriendin verloren omdat ik zo stom was om haar in de steek te laten en alleen maar met mijn vriendje om te gaan…later dat jaar heb ik het gelukkig weer goed gemaakt…maar toen werd ik in elkaar geslagen (heb een hersenschudding gehad) toen gebeurde er iets heel ergs…ik had met mijn vriendje wat voor het oud en nieuw afgesproken en zo…dus ik ging daar met oud en nieuw heen. Wij waren op zijn kamer en hij begon me te zoenen en zo… ik zoende terug…opeens kwamen zijn vrienden binnen en grepen me vast aan mijn handen en voeten…hij begon mij nu OVERAL te zoenen en te likken en zo…echt heel goor. Toen ben ik dus verkracht worden en die 2 vrienden van hem die deden ook nog eens mee…toen sloten ze me op in de sauna die ze gelukkig uitlieten…een uur of 2 later kwamen ze weer terug en met z’n drieën tegelijk begonnen ze me te zoenen en zo…toen hielden ze ineens op en begonnen ze te dreigen dat als ik dit tegen iemand zou vertellen dat ze het dan nog een keer zouden doen en zo…dus ik heb het nog tegen niemand gezegd (behalve nu dan tegen jullie)…maar toen had ik dat weer een beetje vergeten had ik een feestje van een vriend van mij…(het was al lang uit tussen mij en mijn vriend en ik was verliefd geworden op een andere jongen) hij was ook uitgenodigd op dat feestje…wij zaten zo te praten en opeens vroeg hij verkering aan mij…ik was hartstikke blij en mijn dag kon niet meer stuk (dacht ik) tot mijn 3 vriendinnen naar mij toe kwamen en zeiden dat ze me er niet meer bij wilde hebben, ik was heel verdrietig maar mijn vriend die steunde me. Een maand later deden die vriendinnen er alles aan om mijn leven te ruïneren en dat was hun ook gelukt ook. Ze hebben mijn vriend zo ver gekregen om het met mijn uit te maken op een hele lullige manier. Een van die vriendinnen ging met hem knuffelen zodat ik het zag. En hij maakte het toen ook uit, ze hebben mijn beste vriendin tegen mijn opgestookt en ik was heel verdrietig voelde me klote maar ook boos…toen kreeg ik het niet meer…ik dacht dat ik waarloos was…dat ik voor niets goed was…dat niemand wat van me wilde…dat niemand naar me wil luisteren en zo…en dat ik beter niet had kunnen geboren worden…toen kreeg ik nog eens mijn ouders op het dak dat als ik niet beter op kon houden met stiekem roken en als ik niet beter mijn best op school zou doen dat ik dan zou worden opgesloten of dat ik naar een kostschool of een internaat zou worden gestuurd, daardoor ben ik begonnen met krassen (in mijn arm snijden dus) en brandtekens te maken in mijn huid met een hete naald en ik heb ook al meerdere zelfmoordpogingen gedaan zoals pols doorsnijden en een overdossis pillen nemen maar al die 2 keren zijn mislukt…ik wil ook heel graag weglopen van huis zodat ik van dit gedoe hier af ben en een nieuw leven kan beginnen,maar dan ben ik weer zow bang dat ik mijn nicht en vriendinnen (die ik dan heb) verdrietig maak en in de steek laat enzow, en o0wk dat ik dan geen goeie carrière maak omdat ik nu al VWO doe en ik wil heel graag rechter of rechercheur worden maar dat kan dan niet als ik wegloop…mijn nicht wilde niet dat ik dat deed en zei dat o0wk…gelukkig kras ik nu niet meer maar ik doe het af en toe nog omdat ik me dan zo klote voel…dit wilde ik dus ff kwijt…ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen…ik kan alles aan mijn nicht vertellen en dan heb ik nog een vriendin die o0wk naar me luisteren wil…die weet er nu o0wk alles van en mijn nicht die woont nu iets van 4 weken al bij ons is die heeft o0wk problemen en blijft tot ze genoeg geld hebben voor een eigen huis (iets van 2 jaar)…daar moet ik nu ook alles mee delen…niet dat het zo een probleem is…ze is tenslotte mijn lievelingsnicht maar nu weet je hoe kut mijn leven is…ik weet niet wat ik moet doen hoor…ik wil graag stoppen met krassen maar het geeft gewoon een kik en al helemaal als je depressief bent….
Datum:
19-09-2005
Naam:
josefine
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

heeft het leven zin??

hallo allemaal ik wil even em verhaal kwijt ik vind het leven kut voor mij gevoel heeft het leven geen zin,ik voel me leeg ik weet niet waarom ik leef en wat ik in me leven moet doen ik kan mensen heel moeilijk vertrouwen het leven heeft voor mij geen zin.
Datum:
18-09-2005
Naam:
patrick
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

ja...

ik ben een persoon waar je het niet van verwacht maar ben van binnen vaak erg deprie. ik zou alles moeten kunnen hebben om gelukkig te zijn maar vaak bestormt me toch een ongelukkig gevoel dat op mn borst drukt en waar ik gek van wordt. ik heb best een goed leven, ik zie er niet slecht uit heb een leuke baan huisje geen geldzorgen en als ik wil ook wel vrienden. mijn probleem is alleen dat ik denk ik te hoge eissen aan mn leven stel die ik gewoon niet waar kan maken. ik heb geprobeert van dat huisje boompje beestje maar tot nu toe val ik op de verkeerde types en gaat het altijd mis op dat gebied. om me heen trouwt iedereen krijgt kinderen enz. ik ben daar gewoon jaloers op al weet ik dat het ook niet altijd alles is. mensen om me heen stoot ik van me af als ze te dichtbij komen dus echte hartsvrienden heb ik niet echt. alleen een paar vrienden die alleen maar sex willen. als mensen eens wisten wat er in me omgaat...ik kan het niet vertellen ik kan mezelf niet bloot geven, wil het liefst perfect lijken. het liefst zou ik ook uit het leven stappen, maar m'n vader heeft zelfmoord gepleegt en daarmee mijn leven voor een deel kapot gemaakt, dat wil ik mijn familie niet aandoen..helaas.
Datum:
18-09-2005
Naam:
riste
Leeftijd:
25
Provincie:
Zeeland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.