Levensverhalen (pagina 1739)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

vervolg van mijn verhaal op pagina 5

tjaa mijn leven, daar begon ik mijn vorige verhaal mee,
mijn leve,, is nu fucked up
ik zit nu bij mijn oppasadres, dit is de tweede nacht dat ik niet thuis slaap,
mijn ouders doen de rolluiken dicht als zE der niet zijn, dus ik kan alleen nog het huis in als ze thuis zijn, mijn acoutnet op de computer hebben ze gehackt, of iniedergeval het wachtwoord verandert, en alles gelzen wat er in stond, en dat doet pijn,, ik ga fmidag naar bureau jeugdzorg, en dan zien we wel verder..
ik heb in deze dagen wel geleerd, dat IK het belangrijkste ben, en dan pas school, dan pas me vriende,, ik moet nu eerst aslles voor me eigen op een rijtje zetten, en dan zien we wel. mensen echt keep ya head up, zoek hulp... als ik het kan,, kunne jullie het ook
Datum:
21-03-2006
Naam:
claudia van den bree
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

Waarom..??

Waarom ging alles mis.. ??
Wat heb ik verkeerd gedaan..??
Waarom hebben mn vrienden me de rug toe gekeert..??
Waarom deed mijn ex mn zoveel pijn..??
Datum:
21-03-2006
Naam:
ÐS
Leeftijd:
20
Provincie:
Noord-brabant

Diep gezonken.

Mijn leven is een ramp, een groot zooitje, ouders gescheiden, vader die ik amper zie, hij is zwaar aan de drank, moeder dat een enorm zielig zeikwijf is, ook al sinds kort ''Zwaar'' aan de drank, mee gesleurd door die nieuwe vriend van 'r na van allerlei kroegen, komen ze met z'n tweeen s'avonds laat thuis, straalbezopen, en ja hoor dan hebben ze weer ruzie, als je ze dan hoort schelden, schreeuwen, en dingen smijten, buiten of binnen, maakt ze niet uit, maakt dat me zo verdrietig en agressief, zo klinkt t als of het nog wel mee valt maar geloof me, in het echt is het absoluut verschrikkelijk, en dan heb ik sinds kort een negentien jarige vriend, die ook al zoveel zuipt, zijn vrienden staan bij 'm op nummer 1, en altijd maar dat gezeur over respect, hij neemt me ook nooit ergens naar toe, behalve naar de stad om voor m zelf te ''shoppen'', er is veel tussen ons gebeurt en mijn haat tegen hem word steeds groter, maarja als ik hem dump, dan heb ik helemaal niets meer, vrienden heb ik zoiezo al niet, familie wel, maar daar heb je geen bal aan, het enige wie dus over blijven, is ikzelf en hij.. Ik doe de hele dag bijna niks, ga s'ochtends tot s'middags na school, (waar het ook al super slecht gaat), het leren & schoolwerk dan. In de klas is het wel gezellig, maarja dat zijn alleen ''schoolvrienden'' die zie ik buiten school niet, ik heb vorig jaar ook heel wat domme dingen gedaan in die klas, echt idioot hgewoon. Kan het moeilijk terug draaien, anders had ik het allemaal wel anders gedaan'. Als ik uit school kom, ga ik of (heel droog) naar het bos, vervelen, (de enige plek waar ik een beetje alleen kan zijn), achter de com. tv kijken of slapen, of mn vriend komt langs, ja, hij heeft veel te doen, ja, ben er eigelijk best jaloers op af en toe, altijd naar vrienden, bergen leuke dingen doet ie op een dag, gaat altijd naar die kut kroeg, etc. En wat heb ik, ik heb niets, praat in mezelf, doe domme dingen, etc.etc. in t echt is t hele verhaal nog langer en nog erger, maar ik heb geen zin omdat helemaal te typen, Eigelijk twijfel ik aan zelfmoord, aan de ene kant heb ik dan eindelijk rust, geen gezeik meer, geen school die om mn nek hangt, geen verdriet meer, geen woede, etc. etc. Maar aan de andere kant kijk ik optimistisch naar de toekomst, ik denk nu gaat t slecht met me, maar als ik oud genoeg ben en een beetje geld kan verdienen, en het belangrijkste, alleen, VRIJ, en op eigen benen kan staan valt er toch nog wel wat te halen uit t leven?! Maar.. kan ik zolang wachten, nog MINSTENS, 5 jaar, kan ik die nog aan?!
Ik heb eingelijk een stukje op kunnen schrijven, van wat me dwars zit...
.............
Datum:
20-03-2006
Naam:
melanie
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

ik heb de neiging om dood te gaan

ik ben heel erg verdrietig. ik ben in de steek gelaten door mijn vrienden en familie. ik ben 23 jaar en 3 jaar geleden werd ik verkracht iedereen in mijn omgeving geloofde me niet.ik daar mee leren leven. ik zit in een huwelijk me teen man van wie ik niet hou en dat komt omdat hij mij niet steunde toen het gebeurde. mijn moeder negerde het situatie door er niet over te praten.ik had ze nooit een reden gegeven om mij niet te geloven maar toch deden ze dat niet. ik zit hier in nederland en ik heb niks en niemand. ik heb geen echte vrienden en familie. alles gaat mis ook op school.ik heb ee zoontje van 5 en soms denk ik dat ik hem met me mee moet nemen. maar hij heeft zijn hele leven nog voor hem. maar ik wil hier niet meer zijn ben zo verdrietig en depri. huil elke dag vooral als ik van school komt. op school praat niemand tegen me. ik wil dit niet meer.
Datum:
20-03-2006
Naam:
d
Leeftijd:
23
Provincie:
Zuid-holland

Zelfmoord

Ik ben hier via google gekomen. Ik hoor mijn moeder nu schreeuwen. Ze is erachter dat ik rook. Ze is er fel op tegen. Ze wil me terug naar m'n land van herkomst sturen. Ze verplicht me zelf om mee naar dit land te gaan, die ik liever geheim houd. Ik wil niet naar daar, ik heb daar een neef, die mij sexueel heeft misbruikt. Ik heb geen band met mijn moeder noch met mijn vader. De enige in huis met wie ik een band heb is mijn zus, maar die zal diep teleurgesteld in me zijn, als ze erachter is dat ik rook. Ik ben op dit moment onder invloed van alcohol. Op school gaat het prima. Ik ben zeker niet dom, maar ik mis de emotionele band die de meeste kinderen met hun ouders hebben. Alles wat ik doe wordt niet beloond. Ik werk hard voor school, daarnaast heb ik een baantje. Ik betaal alles. En heb laatst nog 200 euro aan mijn vader gegeven. Als meisje van 16 verdien je zowiezo niet veel. En dit bedrag heb ik moeten ophoesten. Ik kras wel, maar dit heb ik gedaan om mijn moeder te laten denken dat ik niet 100% ben, ik heb ook een tas ingepakt met mijn spullen. Ik hoop dat ze zo mij met rust zal laten. Ik heb hele goede vrienden. En ik houd ervan om met hun te zijn. En ik zie er echt tegenop om weer terug naar huis te keren. Ik ben op dit moment niet echt bang voor de dood. Iedereen gaat dood. Maar ik wil zo graag iets van mijn leven maken. Ik wil tonnen met geld verdienen, en daarvan niks aan mijn moeder geven.
Ik begrijp niet eens waarom ik hier ben. En de reden dat ik rook is, nu heb ik iets wat ik nodig heb. Zonder mijn sigaret kan ik de dag niet doorbrengen. Net zoals de kus van je moeder, voordat je het huis verlaat.
Datum:
20-03-2006
Naam:
Anoniempje
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

Alleen

Ik sta er alleen voor, heb 2 vriendinnen die helemaal niets van me begrijpen, een vriend die me alleen maar laat zitten! Een moeder die alleen aan dr kind denkt, en een vader die denkt dat ik altijd vrolijk ben! Een opa die me slaat, Een vader die me geslagen heeft! En een moeder die me ook al heeft geslagen! Een vriend die me keel dicht knijpt? Wie houd er van me .. na 7 x een zelfmoordpoging te doen ben ik er nog steeds.. Ik kan dit niet meer ik wil dit niet meer wie wil me helpen zo snel mogelijk van dit klote leven af te komen me bevrijden van alle pijn verdriet die ik in me leven heb en heb gehad. Op school gaat het kut, 5 x geschorst 1 x van school afgesturud 1 x geschorst op de andere school, leraren die een hekel aan me hebben. doe je je best haten ze je nog ! En god die me ook haat! Die me al deze dingen toch aan gedaan heeft, en me niet eens bij zich wil hebben die wil laten zorgen dat ik hier blijf. Wat een lul van een gozer !! Please help me :';( ...
Datum:
20-03-2006
Naam:
Alleen
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

waaorm!?

waaorm k0m je niet meer v00r me 0p ??
waarom laat je me vallen ?
waarom gebruiken mannen hum0r in stressv0lle tijden ?
waarom denk je dat je te vervangen ben!?!?DAT BEN JE NIET
waarom vertrouw ik j0u?!!?
waarom !?!? en waarom leefik als je me neit eens siet :S .... vaarwel .. xxxxx D ..
Datum:
20-03-2006
Naam:
h0pel00s meisjj
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

Ik doe alsof

Hoi, ik ben 16 jaar en ik denk laatste tijd vaak aan zelfmoord, ik weet niet of ik hetero/bi of lesbisch ben. Ik word gek van het gepieker erover en het lijkt alsof niemand anders dat heeft en ik de enige op deze wereld ben die er nog niet over uit is. Ik ben de vrolijkste van mijn vriendengroep, (tenminste zo lijkt het) als iemand ergens mee zit komen ze naar mij en zorg ik dat ze er weer een beetje bovenop komen, het rare is dat niemand dit bij mij doet. Van binnen ga ik helemaal kapot, het is net of mijn gevoelens mij van binnen opknagen! Als ik geen familie zou hebben denk ik dat ik er allang niet meer was. Maar ik kan het mijn moeder niet aandoen van haar weg te gaan, en misschien wordt het ook wel nog allemaal beter. Ik weet zelfs niet of ik haar ooit zal kunnen vertellen of ik bi of lesbisch ben, ik denk niet dat ze het zal begrijpen omdat mijn broer en zus helemaal normale standaardmensen zijn. Ik ben altijd al een buitenbeentje geweest, mijn broer is 7 jaar ouder en mijn zus 14 jaar. Ze hebben mij nooit echt geaccepteerd zoals ik ben, misschien heb ik daardoor wel een minderwaardigheidscomplex ofzoiets. In ieder geval hoop ik dat dit gevoel snel weggaat zoals ik me op dit moment voel. En ik hoop dat ik er ooit eens zal bij horen als een \"gewoon\" meisje.
Datum:
19-03-2006
Naam:
Lisa
Leeftijd:
16
Provincie:
Drenthe

helaas

ik denk er vaak over deze wereld te verlaten, meestal zet ik niet door omdat ik het mes niet dsoor durf te drukken of omdat ik niet durf te springen
ik heb al vaak geneog geporbeerd zelfmoord te plegen 1 keer zette ik door maar ons dak was niet hoog genoeg wat bleek! ikz ij tgn iedereen dat ik uit het rsaam was geval vanaf de vensterbank mijn vader waar ik veel vsan hou heeft mij vroeger mishandeld waarm ik nog vaak aan denk heeft een goor huis ik wil vaker bij hem zijn maar dat lukt niet het is daar zo vies! en mijn hondjes leven er wel:S en hij heeft altijd op een geheim plekje viese sex films liggen mijn moeder houd wel vn me maar meer van mijn broertje en zeker meer van haar al 4 jaar lange vriend!! ik ben altijd al anders geweest ik wil hier weg!!!!!!!
Datum:
19-03-2006
Naam:
mij
Leeftijd:
14
Provincie:
Friesland

lege kern

Geen ongelukkige jeugd, misbruik of trauma's.

Kort samengevat is het een 'niets met andere mensen kunnen' en daar geen vrede mee kunnen hebben.

Geen plezier kunnen beleven aan uitgaan, terrasje pakken of naar de bioscoop, niet omdat ik depressief ben, maar omdat ik me er nooit lekker bij voel.
Wanneer ik ergens anders dan thuis ben voel ik me opgejaagd (door wat?) en kan ik letterlijk nergens van genieten.
Er is nooit veel te zeggen, ik kan mezelf niet manifesteren, niet omdat daarvoor het lef ontbreekt, maar omdat er niets is om te laten zien, de kern is leeg, ik sta met lege handen...het lijkt of ik een identiteit mis.

Een bijhangsel van anderen, een bijrol spelend in mijn eigen leven, op het vlak van de liefde zal het ook wel nooit lukken en dit is een realistische verwachting; niets kunnen laten zien, niets kunnen bepalen, continue sprakeloos zijn betekent ook dat je geen band kunt opbouwen met wie dan ook.
Mensen tolereren je hoogstens, je kunt als praatpaal fungeren, maar ze zullen nooit gevoelens voor je ontwikkelen, omdat er niets te zien en te horen is, er is niets om van te houden.

Ik had een tijdje geleden nog vrede met mijn isolement; ik heb toch een baan, ik kan thuis luisteren naar muziek, films kijken en videogames spelen.
Ik heb weinig tot geen verplichtingen, dus alle vrijheid om te bepalen wat ik wil, dus wat zeur ik?

Het is vervelend om voor arrogant of hooghartig te worden aangezien in een winkel of bibliotheek, wanneer je niet kunt reageren op een vriendelijk verhaaltje van de verko(o)pster.
Ik mijd de bibliotheek sinds een tijd, omdat ik na een mislukt gesprekje op de cd-afdeling, waar mijn optreden - ik had niets te zeggen en voelde me opgejaagd - klaarblijkelijk als 'hooghartig' werd opgevat en de keren daarna werd genegeerd en nadrukkelijk onvriendelijk werd behandeld.
De biep is overigens niet de enige plek...het is vervelend om niet menselijk te kunnen zijn, de taal te missen om je vriendelijkheid (hoorbaar en zichtbaar) te bewijzen.
Datum:
19-03-2006
Naam:
anon
Leeftijd:
33
Provincie:
Noord-brabant

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.