Levensverhalen (pagina 1687)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

25jaar en teveel ellende!

Ik heb voor mijn leeftijd al veel te veel meegemaakt. Ik vraag me soms af wanneer dit gaat stoppen al die ellende.

Ik ben in mijn jonge kinderjaren sexueel misbruikt, ik ben gepest vanaf de eerste kleuterklas tot het laatste middelbaar. Ik ben dan maar op mijn 18de van school gegaan.
Ik heb toen mijn ex leren kennen, waarvan ik na 3 maanden zwanger was van mijn dochter. Die man deugde niet en maakte me het leven zuur. Ik moest me van hem prostitueren. Hij wilde niet werken en mijn dochter mocht thuis niks van hem. Uiteindelijk ben ik bij hem weggegaan en heb ik een hele lieve jongen leren kennen, althans dat dacht ik toch. Ik ben toen direct zwanger geraakt van een tweeling, was niet gepland. Ik wilde hem dit niet zeggen maar mijn moeder overtuigde me. HIj was in de wolken, althans dat maakte hij mij wijs. Op 3 weken zwangerschap moest ik mijn appendix eruit laten halen. Mijn vriend toen liet me voor 6 weken zitten en kwam nadien met excuses terug. Ik geloofde hem, ik wilde hem geloven. Op 4 maanden zwangerschap kreeg ik problemen met mijn blaas en moest ik 4 weken met een blaassonde rondlopen.Op 6 maanden kwam ik erachter dat mijn vriend nog 5 andere vriendinnen had. Ik was ten einde raad. Ik heb mijn plan toen getrokken. Ik kreeg wel financiële problemen maar dankzij familie ben ik eruit geraakt. Met mijn geboortepremie heb ik achterstallige rekeningen betaald.
Ik dacht dat ik eruit was!
Maar het begon pas, mijn uitkering van het ziekenfonds liet op zich wachten met het resultaat dat ik 6 weken zonder geld zat. Uiteindelijk was alles in orde, ik opgelucht. Toen heb ik mijn huidige vriend leren kennen, de man van mijn dromen en dat is ie nu nog. Hij zit echter nog in een echtscheiding en dat maakt het wel een beetje moeilijk. Maar hij is dat waard! Ik hou heel veel van hem en hij houd mij recht. Ik ben begin april teru beginenn te werken part-time en toen zijn de problemen begonnen. Ik krijg een werkeloosheidsvergoeding boven op mijn loon, maar die al 3 maanden niet betaald omdat telkens weer papieren niet in orde zijn. Met gevolg, 4 maanden electriciteit achter (500€), 3 maanden huur achter (1800€), mijn ziekenhuisrekening nog niet betaald (400€), ik kreeg deze week dan nog eens een brief in de bus dat ik mijn ex zijn electriciteit moet betalen omdat hij de verhuispapieren niet heeft opgestuurd vorig jaar! (650€). Het ergste is dat ik een ander huis moet zoeken met 3 slaapkamers, mijn huisbaas had me vorig jaar een contract belooft, mijn moeder woonde hier eerst en ik heb de huur overgenomen maar nooit een contract gekregen. Ik zie geen licht meer aan het eind van de tunnel, ik ben ten einde raad. Ik verdien nu amper 110€ per week. Ik zie het niet meer zitten. Binnenkort moet ik terug bij de gyneacoloog op onderzoek, ik ben al eens geoppereerd voor baarmoederhalskanker en het zit er dik in dat ik dit terug heb.
Het enigste wat ik wil is gelukkig zijn met mijn gezin en mijn lieve vriend, waarom is me dat niet gegund? WAAROM WAAROM WAAROM WAAROM????
Datum:
03-07-2006
Naam:
Veke
Leeftijd:
25
Provincie:
Noord-brabant

alleen

Toen ik 4 jaar was heeft mijn moeder mij proberen te wurgen ,het was mijn schuld dat ze alleen was terwijl elke nacht een andere vent in haar bed lag.Elke dag werd ik eraan herinnerd dat ik een mislukkeling was.ik liep toen ik 11 jaar was 5 krantenwijken omdat mijn moeder alles verzoop en elke dag dronken was.Toen ging ze ineens trouwen met een jehova's getuige ,die mij en mijn moeder geregeld in elkaar sloeg.Daarna in mijn moeder in de prostitutie gegaan.In die tijd ben ik volkomen aan mijn lot over gelaten.Toen mijn moeder in huize Henriette terecht kwam (kliniek voor alcohol verslaafde)ben goed opgevangen door de zus van mijn moeder.Toen mijn moeder uit de kliniek kwam ,heeft ze altijd mij de schuld gegeven van haar verslaving.Hier heb ik een enorm negatief zelfbeeld van gekregen.Kreeg verkering en na 3 maanden werd mijn vriendin zwanger.Na een jaar zijn we uit elkaar gegaan.Hier heb ik nu spijt van .Een paar jaar later heb ik heb ik laten doorschemeren dat ik mischien wel een nieuwe start wilde maken ,maar zij wilde alleen een man die meer als 5000 gulden verdiende.Mijn 2e vriendin bedroog mij met een vlieger en maakte ook even mijn hele vn toelagen en alles op ,en vertelde ook even erbij dat ik mijn dochter misbruikte.Ze fraudeerde ook met mijn bankrekening(ze werkte bij een bekende bank )De bank zei dat ze een bank geheim hadden en dat ze geen enkele uitspraak deden waar al mijn spaargeld was.De advocaat zei ga maar achter in de rij staan vanwege de zaken tegen die bank,ik zou alles aan advocaatkosten kwijt zijn en ik was toen een emotieel wrakTenslotte haalde het meisje met haar vliegertje al mijn spullen uit mijn huis en sloegen die op in zijn vakantie huisje .En hij vertelde aan de commandant dat ik hem met de dood had bedreigd.Toen was ik bijna mijn baan kwijt .Na ik gedwongen ben mijn huis te verkopen heb ik 1 jaar op straat geleefd,omdat alles naar die huizenhoge schuld ging.Een maat heeft mij later gehopen.Toen ik vroeg waarom, zei ze dat het zuiver financieel was.Ik heb toen 2 zelfmoord pogingen gedaan(waarschijnlijk een kreet om hulp want ze mislukte allebei).Ik heb toen met oud en nieuw toen iedereen me had laten zitten mijzelf een belofte gedaan nl. dat ik mezelf nooit meer zo eenzaam wilde voelen.Mijn 3e vriendin dook na 5 jaar samen te hebben gewoond met weer een vlieger(portugese)in bed .Na 3 maanden uit elkaar geweest en net als het beter gaat duikt ze weer met een officier in bed.Na een reorganisatie ben ik overgeplaatst naar een ander onderdeel waar ik met mijn 4e vriendin heen verhuisde ,Deze juffrouw verraste ik met haar vriendje waar ze al een tijdje mee in bed dook in mijn huis.Het was ineens al een jaar kloten zei ze.exit..En weer voelde ik me hetzelfde als toen mede omdat ik hier (waar ik nu woon niemand ken ,sociaal isolement)Na 1 1/2 jaar vrij geweest te zijn .Kom ik iemand tegen die ik eigenlijk al langer ken.En het klikt waanzinnig .We trekken een tijd met elkaar op (rustig aan)En we besluiten de stap te nemen.Eergisteren vertelt ze me dat weer vrij wilt zijn.Eindelijk kan ik van iemand houden en doei.Nu voel ik me weer hetzelfde.Dit is mischien een lang verhaal Maar ik heb de nog ergere dingen gemakshalve weggelaten.Ik vraag me nu af waarvoor ik leef,voor deze shit zooi ,echt niet meer.Ik zal het mischien wel redden maar soms wil ik het eigenlijk niet meer....ik voel me zo alleen en eenzaam

altijd optimist(not)
Datum:
03-07-2006
Naam:
pluk
Leeftijd:
42
Provincie:
Noord-brabant

Ik wil dood

Daar ben ik dan 28 jaar ik ben meerder malen verkracht sexsueel misbruikt en ik heb al16 jaar anorexia nervosa.Ik heb een dochtertje van bijna 2 jaar maar ik kan haar niet geven wat ze nodig heeft.
De koek is op voor mij ik wil niet meer verder leven hoeveel mensen ik ook verdriet zal doen.
MIjn pijn weegt veel zwaarder samen met een groot verdriet.
ER rest mij niets meer om op deze wereld te zijn er is niemand maar ook niemand die mij hier bij kan helpen en ik wil ook niet meer geholpen worden ik ben het zo zat en zo op echt ik kan niet meer.
Ik kan niet wachten tot het over is echt over voor mij .
Datum:
03-07-2006
Naam:
Patricia
Leeftijd:
28
Provincie:
Zuid-holland

RuZie Met me Beste VrienDin

HeeJJ,, DiSs My Story [VerHaal.......]

Ja..

ik Heb een Super Coole en Super Aardige VrienDin Alleen En Gebeurt me SteeDs weer Dan KwetSs ik Haar Of TerleurStel ik Haar en dat Doe ik Nouw Altijd en Als Ze Dan AnderSs reaGeer Dan Ben ik Altijd Bang Dat Ze BooS iS ik Kan Dit Gewoon Niet Langer.. Als ik er gewoon Niet Meer was dan ik alleSs Beter Kan Ze ook Weer vrij Leven ToCh..??


GreetZz : ScorPionS [BanD] Fan

LUiStert Nu: ScorPionS Met WinD of Change

** WinD of ChanGe **
Datum:
03-07-2006
Naam:
FeLIne,,
Leeftijd:
12
Provincie:
Gelderland

EENZAAM EN IN DE STEEK GELATEN

ik ben een man van 41 jaar ik ben nu 10 maanden van mijn vriendin af we hebben 1kind mijn schatje dylan hij wordt zo 6 jaar na deze breuk is het net of iedereen tegen je is iedereen kijkt je anders aan ze laten je in de steek ik heb mijn vader in januari verloren en mijn oudste broer in maart ik ben een goede vriend kwijtgeraakt omdat hij mij in de maling nam de opa van mijn zoon is overleden was hij heel gek op zijn zoon is overledn had ik een redelijke band mee heb je het op je werk naar je zin beginnen ze je daar ook al te negeren op een of andere manier werkt alles tegen je en dan mag ik mijn kind 2keer in de week een paar uurtje,s zien ik kan er niet meer tegen ik heb al afscheidsbriefen gemaakt ook voor mijn zoon je kunt wel zeggen je hebt je zoon nog maar ik ga elke dag door een hel als je alleen bent daar heeft dat kind ook niks aan ik heb vandaag 70 mg valium genomen ik denk dat ik straks er een einde aan maak want ik ben zo moe van deze wereld het enige wat ik wou is aardig gevonden te worden door iedereen en wat krijg je ze negeren je daar heb ik geen zin meer in bedankt voor het luisteren en tot ziens
Datum:
03-07-2006
Naam:
tonnie gerrits
Leeftijd:
41
Provincie:
Gelderland

Ik ben het zat

Ik wil geen leven meer volgen dat niet van mij is. Het klinkt raar, ik weet het. Maar alles in mijn leven gaat FOUT.
Op de basisschool heb ik nooit vrienden gehad... Ik speelde altijd in me eentje op het schoolplein. Waarom? Omdat ik anders was. Niemand mocht mij, want ik was ANDERS. Dat was ook de beste reden om mij te gaan pesten vonden ze. In groep 5 kwam er een nieuw meisje... Ze was hoogbegaafd. Zij is mijn vriendin geworden. Mijn beste vriendin. En nu is ze mijn hartsvriendin... Ze begrijpt mij, zij is ook gepest, ook vaak alleen geweest. Maar zij denkt niet aan zelfmoord, ze is heel vrolijk... Ik zit nu in de puberteit, ik heb altijd ruzie met me moeder. Ik kan het niet met haar vinden. Ik heb ook nooit echt me broer gekent. Als ik bij hem ben, lijkt het als of ik bij een vreemde zit.... Toen ik van de basisschool naar de middelbareschool ging was ik blij. Ik dacht; een nieuw begin zonder pesten. Maar nee... Jongens in de klas begonnen me te pesten. Ze vonden me dik (dat valt ook wel weer mee, ik weeg 55 kilo...) en raar. Omdat ik alleen maar zwart draag, andere muziek luister en een andere mening heb. Als ik een vriendje heb, gaat het altijd verkeerd. Ze bedriegen me of gaan tegen me liegen, of ze gebruiken me. Liefde heb ik afgezworen. Ik voel me eenzaam. Ik heb maar 1 vriendin. 1 echte vriendin. De rest van mijn vrienden ken ik via het internet, daar meet ik soms mee. (7 juli ga ik met ze naar Duinrell) Heel leuk, maar het is anders. Ik zie ze niet elke dag, ik kan ze niet volledig vertrouwen als echte vrienden. In het echte leven. Daarom voel ik me eenzaam... Op mijn 11de is mijn tweelingzus overleden aan een auto ongeluk. Daar heb ik nog steeds nachtmerries over. Mijn halfzus is op dit moment vermist. Ik ben schizofrenisch, ik zie dingen die er niet zijn. Ik word gek. Ik heb er geen zin meer in. Ik ben het zat.
Datum:
03-07-2006
Naam:
Dana
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

leegte

ik weet niet wat ik met mezelf aanmoet. niemand gelooft in me, niemand ziet me zoals ik gezien wil worden.. niemand ziet me zoals ik ben..

in de ogen van degene waarvan ik het meeste hou, ben ik het meest verachterlijke, luie en waardeloze wezen wat er op deze aardbodem rondloopt. liever kwijt dan rijk. kijk toch eens in de spiegel hoe je er uit ziet.. lelijk wijf..
Dat zegt de vader, de vader van dit meisje wat zich zo klein voelt, zo nietig, zo alleen en zo zonder doel.
al waar ik aan kan denken is wat mensen met me moeten, hoe zullen leven zonder mij..
de nu al jaren van martelng en eenzaamheid breken me op, ik kan niet meer, ik kan niet meer verder. ik wil sterven tot in de oneindigheid en zakken tot de bodem van alles.
de messen die ik heb gevoeld, de drank die door me lijf vloeide hebben me niet geholpen. het maakt me nog meer realizeren waar ik sta in het leven en wat voor een leven ik lijd.
het leven van een zombie. de leegte word opgevuld met nutteloze vriendschappen en gelogen liefdes.
laat me zijn zoals ik ben en laat me niet alleen. ik wil iemand die er voor me is zoals ik er voor hun ben.

maar er is iets wat een nadeel is voor mij. mensen vragen om hulp. ze komen ook bij mij. Ik help ze.
maar ik, ik kan geen hulp vragen.. ik voel me er te bang voor.. ik ben al zo nutteloos, dus waarom zouden mensen mij helpen??

wat ben ik voor iemand als ik toch zo alleen sta. ik hou het nu zo'n 15 jaar vol, maar ik kan niet meer. ik ben op helemaal op..
Datum:
03-07-2006
Naam:
Samantha
Leeftijd:
18
Provincie:
Gelderland

waarom?

Mijn leven......mijn leven zuigt.
Als kind werd ik door mijn vader in elkaar geslagen,mijn moeder deed niets omdat ze machteloos stond.

Op de basisschool werd ik geslagen,op vakantie werd ik op mijn 5de sexueel misbruikt

Op de middelbare school zocht ik zogenaamd aandacht....(tieners kunnen zooo wreed zijn.)

Op mijn 16de kreeg ik MS......Op mijn 19de kreeg ik een dochtertje

Nu ben ik 23 en ik ben al levensmoe.....
Ik heb echt het gevoel dat ik mezelf voor de gek hou.
Iedere keer zeg ik dat het leven mooi is en dat er beter dagen komen,mijn leven is reeds voorbij maar dat van mijn dochtertje is net begonnen...,alles doe ik voor haar.....zonder haar had ik mijn leven allang beeindigd....
Datum:
02-07-2006
Naam:
anonymous
Leeftijd:
23
Provincie:
Noord-holland

erg

Ik heb zelf nooit iets ergs moeten meemaken! maar het is natuurlijk wel heel erg! ik moet er niet aandenken dat bijvoorbeeld mijn zus zelfmoord pleegt. ik vindt het super knap van alle mensen die iets ergs hebben meegemaakt dat ze dat allemaal durven te schrijven of durven de vertellen. Ik las eerst een verhaal van een meisje die een zus had en die had een vriend, toen ze samen een stukje gingen rijden kregen ze een auto-ongeluk. In het ziekenhuis is die vriend overleden. De zus van dat meisje had op een dag tegen haar gezegt dat ze een einde aan haar leven wou maken. natuurlijk schrok iedereen daar van. Het enige was die zus toen ooit nog heeft achtergelaten was een hele lange brief voor haar zusje en een voicemail berichtje. Toen heeft ze een dosis slaappillen in genomen en bijna een hele fles sterke wijn achter een gedronken. Zo iets is toch te erg voor woorden?!?! zelf heb ik niet iets ergs meegemaakt. en ik hoop het ook nooit te hoeven meemaken. Maar voor de mensen die het wel al hebben meegemaakt is het verschrikkelijk erg. Ik heb wel eens gehad toen ik een hond had die dag had ik hem een knuffel gegeven en gezegt dat ik altijd van hem hou en ik hem altijd in me hart zou houden en van niemand anders zoveel zou houden als van hem. Die had was eigelijk ( dat wist ik toen nog niet ik was nog maar jong ) vreselijk ziek. Hij had geloof ik kanker. Of in ieder geval zo' n bult. Die dag had mijn vader die hond in laten slapen. Ik had zoveel verdriet. Maar dat is niet te vergelijken met het verdriet van iemand anders die bijvoorbeeld wat ik had verteld over dat meisje dat die zus zelfmoord heeft gepleegd ik had al zoveel verdriet en hoeveel verdriet zo je dan wel hebben als je zus zelfmoord pleegt. Dan heb je niet alleen verdriet maar ook nog eens heel veel pijn. Ik bedoel je zus pleegt zelfmoord en haar zusje leeft met pijn in haar hart. nooit meer een grote zus, voor haar kinderen heen tante meer. Het is zo moeilijk te beseffen. Ik moest dit gewoon even kwijt na dat ik dit verschrikkelijke verhaal heb gelezen.
Datum:
02-07-2006
Naam:
Eef
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-brabant

ik en niemand

Ik woon in België. mijn ouders sloegen mij als sinds mijn kinderjaren. ik ben de jongste thuis en krijg altijd de schuld. ik help zogezegd nooit mee met het huishouden, ik wil altijd weg van huis, ik leef niet graag thuis zeggen mijn ouders. dit is niet waar, ik wil gewoon bij mijn vrienden zitten omdat ik het beu ben om altijd de zondebok te zijn. ik doe muziek, sport en zit in een jeugdbeweging. overal wordt ik aanvaardt... hier niet.
Hier ben ik enkel de profiteur. Mijn ma heeft me zopas uit de auto gezet. We gingen naar de mis en ik zei dat ik niet meer geloofde in God. al jaren sleept de zelfmoord-gedachte mij.
Overdosis aan pillen hielp niet, euthanasie is onmogelijk te verkrijgen, ik heb het lef niet om mij op te hangen.

Ik wil graag wegvluchten en opnieuw beginnen met mijn leven. Gewoon gelukkig zijn en weten wat liefde is die ik nooit heb gekregen. als 17-jarige is dit helaas moeilijk.
Datum:
02-07-2006
Naam:
Sam
Leeftijd:
17
Provincie:
Limburg
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.