Levensverhalen (pagina 1676)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

ik zie geen zin meer in het leven

mijn ouders gaan scheiden na bijna 25 jaar huwelijk, de spanningen lopen voor mij te hoog op. mijn broer is een authist en is daardoor heel asociaal. hij heeft totaal geen begrip voor andere mensen. ik heb een vriend, hij is wel heel lief enzo, maar zodra ik met iets zit draait hij zich weg en luistert niet. terwijl ik niet eens zo vaak wil dat hij luisterd, heel soms maar, iedereen is wel eens verdrietig toch? ik heb 1 vriendin, zij woont bij mij in de straat maar gaat bijna verhuizen waardoor ik haar minder vaak kan zien. en aan haar durf ik niet te vertellen waar ik mee zit omdat ze nogal tegen me opkijkt en ze heeft het zelf toch al moeilijk genoeg. ik wil haar ook de rust gunnen en de gezelligheid als ze bij me is, ik wil het haar niet nog lastiger maken dan dan ze het zelf al heeft.
ik begon vorig jaar met de studie hbo rechten maar dat mislukte, ik had er geen interresse voor en ik had die studie maar gekozen omdat ik het verder niet wist. nu heb ik een half jaar gewerkt en zijn we intotaal een jaar verder en ik moet al bijna weer naar school, en ik weet nog steeds niet wat en de angst dat het weer mislukt is ontzettend groot. ik wil ook niet weer gaan werken want ik voel me dan zo stom. ik wilde altijd heel graag iets bereiken maar ik kan dat niet. ik kan geen keuzes maken, ik weet nooit wat ik wil.
ik heb ook helemaal geen zelfvertrouwen, als ik door de stad loop heb ik het gevoel dat mensen me aankijken en me raar of vervelend vinden, me dom of irritant vinden. misschien dat ik daarom zo weinig vrienden heb. ik zie geen uitweg meer, ik heb het gevoel dat ik mislukt ben als mens, en ik denk dat niet veel mensen mij gaan missen. 5 een beetje zoals ik het nu tel. ik geef het wel wat bedenktijd, maar als er geen zonneschijn meer in mijn leven komt (en daar werk ik hard genoeg voor, geloof me, ik zit echt niet af te wachten tot er iets goeds gebeurd) dan hoeft het van mij niet meer. ik heb mijn hele leventje lang al altijd alles opgekropt, en ik heb er altijd alleen voor gestaan omdat alle steun en aandacht toch maar naar mijn broer ging, want hij was altijd degene die hulp nodig had. ik hoop dat er iemand is die op mijn verhaal wil reageren, ik voel me zo ontzettend eenzaam, en ik wil niet meer eenzaam zijn. altijd ligt de last van een ander op mijn schouders, ik heb 24/7 migraine en daardoor kan ik ook niet zo vaak leuke dingen doen. ik weet het echt niet meer....
Datum:
16-07-2006
Naam:
ellis
Leeftijd:
19
Provincie:
Gelderland

ik wil dood!! en zo snel mogelek!!!

hééj...
ik wil er echt een eind aan maken...
ik heb al veel meegemaakt in mijn leven...
mijn ouders maken altijd ruzie,mijn broer zit aan de drugs,mijn opa is dood en toch zie ik hem altijd voor me,mijn beste vriend pleegde zelfmoord,...enzoveel meer...
vroeger toen ik het niet meer aan kon ben ik beginnen snijden in mijn polsen,,ondertussen snij ik me al 11 maand maar niet alleen in mijn polsen,,nu staat heel mn arm al onder de littekens...
ik heb ook al 3 zelfmoordpogingen achter de rug maar die zijn niet gelukt... gisteren had ik er nog een...ik ging in bad en voor ik het wist kwam ik hoestend terug boven water...mijn zelfmoordpoging---mislukt...
maar vandaag moet het gedaan zijn...ik wil nu direct weg van hier! deze keer moet het me lukken!! want het is nu al de 2de keer dat een beste vriend van me doodgaat dankzij zelfmoord...ik wil het ook want ik kan niet leven zonder hem!!
hoe pleeg ik nu het beste zelfmoord??
met de minste pijn??
xXx
Datum:
16-07-2006
Naam:
meisje dat al tijdje doodwil...
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

me nicht en neef verloren

me nicht en neef waren 17 en 19 jaar oud en een dag later gingen ze naar huis en ik zag op de nieuws dat me nicht en neef omgekomen waren en had me moeder ze nicht vertelt en me ma schok een keer wat er was gebeurt en wij namelijk ook me moeder en me vader gingen een week later naar Doetechum..me neef en nicht wedden daar begraven en gecrimeerd en ik mis ze heel erg..toen me vader en me moeder terug kwamen waren ze overtoeren..en natuurlijk wij ook ik keek hele dag naar de sterren en vak zit ik te denken en schijf hierover wat er gebeurt is..en dat was mij verhaal
Datum:
16-07-2006
Naam:
aileen
Leeftijd:
15
Provincie:
Gelderland

twijfel wel of niet doen ?

Ik heb in m'n leven twee zelfmoordpogingen gedaan. Ook nu loop ik met de gedachten om er maar een eind aan te maken.

Echter m'n moeder, m'n zus en haar kinderen en familie zijn me teveel waard om het tot uitvoer te laten komen.

Ik ben nu 35 jaar, ik heb nog nooit een
langdurige relatie gehad, daarnaast word ik keer op keer ontslagen of neem ik zelf ontslag .

ik wil gewoon rust in m'n hoofd.
Datum:
15-07-2006
Naam:
p
Leeftijd:
35
Provincie:
Utrecht

Waarom nog verder? Wat is het doel?

Ik sta op het randje.... Eigenlijk al met 1 been er over heen. Heb het gewoon helemaal gehad.... De nare ervaringen uit mijn jeugd beginnen met steeds meer parten te spelen.... Werd altijd bekritisseerd.. Nooit was eens iets goed.... Had je een rapport vol met 8'en, maar een 5, dan was het lijden en last!! Even een keer als 4/5 jarige tegen je vader aankruipen.... Uit den boze!! Moest je niet zo hangerig zijn. Altijd was er commentaar, was het niet goed genoeg! Hoe goed je het ook probeerde te doen.... er was altijd wel commentaar. Werd vrijwel dagelijk, geestelijk misbruikt en onderdrukt.
Nu heb ik sinds korte tijd een kameraad...(alhoewel kameraad?).... en die bekritisseerd me soms ook... Met alle gevolgen van dien... de geschiedenis komt weer boven!! Toen ik hem om hulp vroeg, omdat ik het totaal niet meer zag zitten, noemde hij dat aanstellerij en laat me aan mijn lot over. Net iets, wat je dus NIET kunt gebruiken! Hij gaat vrolijk naar een feestje, terwijl ik hem om hulp vraag omdat ik het niet meer zie zitten.
Mijn vader leeft gelukkig niet meer, maar de nawerking van zijn 'opvoeding" speelt me steeds weer meer parten!! Heb al prof. hulp gezocht, maar weet niet of at nog wel op tijd komt. En helaas, is dat ook nogal kostbaar en dus is die hulp niet voor iedereen weg gelegd!
Ik weet niet, wat het wordt. Maar alle dagen is het leven zo zwaar aan het worden... Ik zie het doel er niet meer van in. En aan een geloof heb ik geen steun, want ik geloof niet!
Datum:
15-07-2006
Naam:
Trijn
Leeftijd:
43
Provincie:
Groningen

Problemen

problemen zijn te erg geworden.. altijd is er wel iets.. ik kan niks meer.. al dagen niet geslapen en het snijden houd maar niet op.. het ging zo erg.. dan ik mijn hele tandvlees kapot heb gepoetst.. de hele wasbak was rood.. toen ik het bloed langzaam met het water door het putje zag lopen dacht ik aan zelfmoord.. het liefst brandend.. brandend als het verlangen dood te zijn..
Datum:
15-07-2006
Naam:
Dis Guise
Leeftijd:
15
Provincie:
Overijssel

haat!!

Ik ben meisje van 13. ik mag helemaal niks van mijn pa,ik word thuis geslagen om niks alleen omdat ik moeite heb met leren! hij maakt mij erg belachlijk.ik wou dat ik hele lieve pa had die om mij geeft.dus ik heb besloten om zelfmoord te plegen. Dit heb ik aan myn vrienden verteld.Ze waren heel kwaad op mij,ze zeiden niet zelfmoord plegen,maar ik kan echt niet zo leven.Praten en naar de politie gaan heeft echt geen zin.Als ik zelfmoord pleeg,dan ben ik dood en dat wil ik ook !! wegg van papa.ooit zal myn familie die ik nooit heb gekend erachter komen dat myn leven haat ontnomen is.en dat ik zelfmoord uit haat heb gedaan!! ik wou zelfs dat myn pa dood was! Dit heb ik echt nooit verwacht! zelfs niet van mijn vader
Datum:
15-07-2006
Naam:
Jennifer
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-holland

mijn vriend heeft zelfmoord gepeegt

toen mijn vriend en ik op vakantie waren naar portugal gebeurde het:we zaten met zn 2en in de auto en toen waren er ook nog vrienden van ons mee en die reden voor ons een van hun woonde in portugal dat was mn vriend zn broer.En die reed voor op.Er reed ook nog een vrachtwagen voor ons en die had boomstammen in de wagen het was al wat donker dus je kon die niet zien een van die boomstammen was uitgestoken en die ging door het voorruid van mijn vriend zn broer vriend hij was meteen al overleden door die klap op zijn voor hoofd. Een maand later zaten we weer thuis vanaf toen het ongeluk gebeurde was mn vriend hele maal van de kaart hij at niks meer hij dronk al haast niks meer en hij sliep al haast niet meer een week daarna was hij een stuk maageder geworden toen ik vroeg dat er iets was zij hij: nee, er is niks hoor ik ben aleen verdrietig.Daarna begon ik me steeds meer zorgen te maken want hij had me verteld dat hij bij het graf van zijn broer wilde gaan slapen.Hij had het ook nog gedaan toen hij doe morgen weer thuis kwam toen had hij griep toen zijn moeder opnam hoeveel graden hij had was dat:45!Hij was dus heel er ziek toen werd het steeds maar erger hij moest naar het zieken huis ik kwam elke dag bij hem op bezoek en elke keer dat ik heb zag kon ik wel in huilen uitbarsten!Ik vond het zo erg voor hem wat der met zn broer was gebeurd!want ze deden echt alles samen ze: aten samen, ze voetbalden samen, ze sliepen op een kamer, ze deelden geheimpjes, ze hadden een keer de zelfde liefde!Er waren zoveel dingen dat ze samen deden en op een dag dat ik bij hem kwam toen zij hij tegen mij:hoi schat ik hou echt heeeel veel van jou maar sinds mijn broer is gestorfen kan ik het niet meer.En dat was nog niet alles een week later werd zijn moeder in de badkamer dood aangetrofen ze had een hardstilstand gekregen.Toen ik dat hoorde was ik hele maal bang dat hij een eind aan zijn leven ging maken!Toen ik weer bij hem in het ziekenhuis kwam kwam ik zn kamer binnen het eerste wat ik zag was dat hij een wit zakje beed had ik had meteen door dat, dat drugs was ik schok zo!Ik moest echt van de schrik bekomen even later vroeg ik waarom hij aan de drugs zat hij vertelde me: nou zo probeerde ik een eind aan mijn leven te maken ik was zo verdrietig dat ik snel naar huis ben gerent ik heb de hele dag op mijn bed zitten te huilen.En opeens kwam er op een Maandag morgen ook nog goed nieuws hij mocht weer naar huis toen ik dat hoorde werd ik hele maal blij toen ben ik gau naar het ziekenhuis gerent toen stond hij voor mijn neus ik ben in zijn armen gesprongen en we hebben daar nog wel een tijtje gestaan.Op een Zondag morgen hoorde ik gehuil op mijn vriends kamer ik kwam binnen en ik zag dathij lag te huilen ik vroeg waarom: Hij zij dat hij zo wanhoopig was dat hij perongeluk zijn moeder met de knuppel op het hoofd heeft geslagen en zij is daar aan ook van overleden.Ik vond het trouwens raar dat ik hele maal niks gehoord had!Zijn vader en mijn vriend en ik woonden nu samen in een huis mijn vriend zn moeder lag naast zijn broer begraven. En ik was in de stad toen mijn mobiel afging toen zij ik : ja, hallo aan de andere kant van de lijn hoorde ik gejank de stem zij: Sorry, lieve schat ik hou echt super veel van je maar ik kan het gewoon niet meer ik vind dat het leven geen zin meer heeft,toen werd er opgehangen ik ben als een bezetende naar huis toe gefietst toen ik bij de voor deur kwam en die open deed zag ik dst hij daar lag op een stoel bij de keukentafel ik zag dat der een mes im zn hand had een alle maaal bloed in zn keel ik wist ook meteen dat hij dood was want het was al een uur geleden dat hij had gebeld de tranen sprongen in mijn ogen ik heb zijn vader gebeld en toen zij hij bel een ambluance!Ik zij dat hij al dood was en we niks meer voor hem konden doen!En nu wist ik echt niet meer wat ik moest doen ik dacht dat ik nu ook een eind aan mijn leven zou willen maken maar dat heb ik tog maar niet gedaan.Ik werd ook in het ziekenhuis opgenomen omdat het ook steeds slechter met me ging maar ik mocht al snel weer naar huis.Een jaar later was ik er alweer boven op gekomen ik woonde weer bij mijn ouders in huis en naar 3 jaar had mijn vriend zijn vader ook al kanker gekregen. Het was het treurigste gezin die ik ooit heb ontmoet...
Datum:
15-07-2006
Naam:
Suzan
Leeftijd:
19
Provincie:
Flevoland

ik wil het wel vertellen maar weet niet of ik het wel kan

hooi
ik ben eeen meisje van 13 en heb al paar keren zm pogingen gedaan en wil het liefste gewoon een einde aan mn leven maken maar ik durf het niet ben bang om mn vrienden enzoo te verliezen..
ik snij mezelf en pratte samen met eenvriendin met een leerlingenbegleider
mn ouders worden een keer gebeld maar ik weet niet wanneer..
het liefst heb ik dat mn ouders er niet achter komen maar dat komen ze zoiezo..
ik wil het nu mn moeder gaan vertellen maar ben bang dat ze gaat flippen enzoo..
en ik durf het niet echt..
xxx celine
Datum:
15-07-2006
Naam:
celine
Leeftijd:
13
Provincie:
Utrecht

Zelfmoordgedachten

Ik ben een vrouw van 35 jaar. Ik lijdt onder zelfmoordgedachten. Mijn leven is niet makkelijk geweest. Ik sloeg mezelf er toch altijd wel weer doorheen. Mijn vader gaf me niet de warmte die ik nodig had en ging vreemd. Ik groeide zonder hem op, wel samen met mijn moeder en mijn zusje. Met mijn moeder had ik een haat-liefde-verhouding. Ik doorzag haar vaak. Mijn zusje vertoonde altijd maatschappelijk verantwoord gedrag terwijl ik tegen de regels in ging. Ik zat zit vol frustraties. Op mijn 10e werd ik aangerand tijdens een kindervakantieweek. Mijn vader was inmiddels voor de 2e maal getrouwt en we hadden geen contact meer met hem. Rond mijn 15e had mijn moeder kort een fling met een man die een open huwelijk had. Ze lagen een keer op de zolder te vrijen. Ik had het daar erg moeilijk mee. Toen ik 18 jaar was, kreeg ik liefdevolle aandacht van een getrouwde buurman. We begonnen en affaire. Omdat hij een bepaalt geloof had, hield ik het geheim, anders werd hij uitverstoten. Mijn moeder bracht het aan het licht en zette me uit huis. Ik werd opgevangen door de moeder van de getrouwde man, die haar schoondochter totaal niet mocht. Het lukte me een baantje en een flatje te krijgen. Een tijd later ging ik weer naar school. Tijdens deze opleiding ontmoette ik mijn exman. Hij had veel schulden. Hierdoor konden we zijn legerbonnen tezamen met mijn luncgeld niet meer opbrengen en ik stopte dus met mijn opleiding. Ik werd zwanger van mijn oudste dochter. Haar geboorte was 1 van de mooiste dagen van mijn leven. Mijn man kon zich echter ook niet binden, was agressief en ging vreemd. Vlak na de geboorte van mijn 2e dochter zijn we gescheiden. De jaren na de scheiding bloeide ik op. Ik ging in therapie en leerde omgaan met mijn gevoelens. Ik ging naast kids en huishouden een avondopleiding volgen en overdag 20 uren werken. Ik spaarde nieuwe meubels bij elkaar. Ik was trots op mezelf! Toen leerde ik mijn huidige vriend kennen. Hij leek in 1e instantie de ideale man. Lief voor mij en de kids, een harde werker, eerlijk en loyaal. En dat is hij ook. Maar ook hij heeft emotioneel moeite met geven. We zitten momenteel op het randje van uit elkaar gaan. Door alle ellende ben ik afgelopen jaar gestopt met werken, wat me erg goed deed. Ik kwam tot rust. De oude onverwerkte emoties konden er uit terwijl hij aan het werk was en de kids op school. In eens kreeg ik mijn paranormale vermogens, die ik al langere tijd voelde, versterkt door. Ik wordt hierin geholpen door een nuchtere down-to-earth vrouw die dezelfde gaven heeft. Alles bij elkaar is het best zwaar. Ik voel me vaak niet van deze planeet, voel me dan eenzaam. Ik heb een aantal goede vriendinnen die van mijn situatie op de hoogte zijn en me steunen. Nu in de vakantieperiode is iedereen weg en voel ik me extra eenzaam. Mijn vriend steunt me niet op de goede manier, waardoor ik steeds verder wegzak in mijn ellende. Wer houden wel van elkaar, maar ik heb het gevoel dat hij niet voldoende voor onze realtie over heeft. Dat kwetst me enorm. Ik twijfel nu aan zijn liefde, aan mijn vermogen als moeder, aan alles. Ik weet gewoonweg niet meer wat ik moet doen.
Datum:
15-07-2006
Naam:
D.
Leeftijd:
35
Provincie:
Noord-brabant
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.