De meeste mensen hier zijn nog zo jong, en dat vind ik heel erg omdat jullie nog zoveel kansen en mogelijkheden hebben.
Geloof in jezelf en laat je niet kisten. Je hebt nog zoveel te bereiken.
Ik bid dat jullie je geluk nog zullen vinden. Pak het dan en laat het nooit meer los. Je bent veel meer waard dan dat jezelf denkt.
Voor mij is het nu te laat....
Ik wordt over een paar maanden 40 en ben het gewoon zat.
Ik heb gevochten en verloren. Mijn tijd is geweest,
Ik heb niks bereikt en laat niks achter.
Ik ben als een zuchtje wind in de nacht.
Plezier beleef ik al lang niet meer, en ik heb nergens om naar uit te kijken. Het is wel goed zo.
Ik ken verdriet en heb gehuild tot mijn tranen op waren.
Ik ken haat welke mij verteerd heeft tot mij hart gitzwart geworden is.
Ik ken pijn, elke dag maar weer.
Ooit heb ik ook liefde en geluk gekend. Maar toen was ik nog een kind.
Ik heb het gekend, maar hoe het voelt zou ik nu niet meer weten.
Ik kan me niet herinneren wanneer iemand voor het laatst tegen mij gezegd heeft dat ik er toe doe. Liefde, affectie alleen maar een zoen. Ik ken het niet. En zonder kan een mens niet leven
Mijn verdriet en wanhoop zijn overgegaan in woede. Woede naar mezelf omdat ik al mijn kansen heb laten liggen.
Woede naar de wereld, omdat ze niet van me houdt.
Nu hoeft het niet meer. Het is wel goed zo.
Ja ik ben depressief. Maar dat ben ik al meer dan 20 jaar.
Ik heb echt gevochten, alles geprobeerd. Maar niks vult de leegte. Niks neemt de pijn weg. Het is zo eenzaam.
Een mens hoort niet zo alleen te zijn.
10 jaar geleden heb ik een pact gesloten met mezelf.
Als ik op mijn 40ste nog altijd alleen ben, dan stop ik er mee.
Nog een paar maanden te gaan dus.
Ik heb alles goed voorbereid.
De plaats waar ik mezelf zal bevrijden. (Want zo voelt het voor me)
De wijze waarop ik het zal doen. En de brief aan mijn dokter waarin ik laat weten waar mijn lichaam te vinden is.
Ik ben er klaar voor en voor het eerst heb ik weer iets om naar uit te kijken.
Dit is mijn afscheidsbrief.
Te lezen voor iedereen, maar niemand die het weet.
Het maakt niet uit.
Ik ben niet meer als een zuchtje wind.
Ik waai geruisloos langs.
Uit het niets, in het niets.
En dan voor goed verdwenen.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.