Levensverhalen (pagina 1023)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

een leven lang bezig met de dood

ik zit vast, ik weet het niet meer.... ik ken geen moment dat ik echt gelukkig was en me geliefd en welkom voelde in dit leven, in dit land op deze aardkloot.... ik heb mijn leven in instellingen doorgebracht nadat we uit huis geplaatst werden wegens ernstige verwaarlozing, we werden misbruikt verwaarloosd en mishandeld door een vader die een verslavingprobleem had en er alleen voor stond. binnen de instellingen is het misbruik doorgegaan en mijn signalen werden door hulpverleners niet serieus genomen, ik verzon de boel want ik was nu eenmaal een probleem kind, ik werd voor een dubbeltje geboren en zou nooit een kwartje worden. dit leven leidde tot depressies als kind al, automutilatie en zelfmoordpogingen. ik heb me nooit welkom gevoeld op deze wereld, in deze maatschappij in dit land waar ik de eeuwige allochtoon blijf. ik voel me ontheemd en thuisloos het is een eenzaamheid die anderen niet begrijpen. net zo min als men mijn ptss begrijpt. ik moet gewoon zelf wat van mijn leven maken toch?! maar hoe? ik hou niet van mezelf vind mezelf niet waardevol en merk dat ik niet kan meekomen met de leegheid en oppervlakkigheid waar een ieder naar lijkt te streven.... ik ben niet jong snel en hip, heb geen zin om me bezig te houden met status en carriere. ik ben fobisch en kom liever niet buiten. ik begrijp mensen niet, ik vertrouw ze niet en anders dan walging of angst lijk ik niet voor ze te kunnen voelen... behalve dan voor mijn meissie want ik heb wel een kind. de meest bijzondere ervaring van mijn leven. ik voel me verdrietig voor haar, wat moet ze met zo'n moeder als ik? ik ben nergens goed voor...
ik dacht en hoopte vroeger altijd dat ik een nachtmerrie had en als ik zou ontwaken zou alles anders zijn. nu ben ik volwassen, lijkt het leven een nachtmerrie en kan ik niet wachten om mijn laatste adem uit te blazen want als ik wakker word zal alles anders zijn....
Datum:
23-10-2008
Naam:
memyselfandi
Leeftijd:
34
Provincie:
Flevoland

Ik nu

Waarom zou ik nog leven?!, ik verpest me zelf en alles altijd.
Eerst een moeilijk leven tot mijn 16 onder toezicht..psyg tot en met gehad..niets hielp.
Tot ik speciaal onderwijs kreeg, kleine klas en ruimte voor je talenten.
Ik kwam er na een jaar sterker uit als ooit tevoren, ik kreeg zelfs de kans om zonder diploma naar een mbo opleiding te gaan!
Dit ging heel goed, ik had de hoogste cijfers, ik was nog steeds het buitenbeentje maar ik zou mezelf bewijzen!
Ik ben hooggevoelig.
Ik moest naar stage, het voelt als eenzame opsluiting 4 dagen per week!
Ik krijg teveel prikkels, mijn leven kan niet draaien om een opleiding..
Ik ben gestopt met stage, gister!
Nu zit ik alleen thuis, een briljant mens met talenten..kapot gemaakt..omdat er geen enkele ruimte is voor mensen die zwakker zijn van geest!
Ik ben alleen thuis, ik voel me rot..
Soms vlucht ik het bos in, met alcohol in de hoop alles te kunnen loslaten.
Maar ik wil mezelf niet kapotmaken dus ik hou daar mee op!
Toch..verpest ik nu mijn opleiding.
Wat moet ik doen, was er ook maar 1 iemand die me nodig had en ik zal ervoor vechten.
Ik wil zou willen dat ik zelfmoord kon plegen, maar nee ik ga niet nog meer vluchten.
Ik zal vechten tegen de mensen, en ruimte vrijmaken voor mij.!Fock op wereld.
Ik ben niet alleen, zo te lezen..
Ik vind mensen die niet voor zichzelf opkomen altijd vrij zwak..Zelf ben ik net zo.
Daarom zal de wereld nooit verbeteren als iedereen die een andere visie of iets anders nodig heeft dan een " gelukkig" mens..gewoon de kans krijgt om de minderen kapot te krijgen.
Ik zal moeten vechten..voor nu kan ik alleen maar denken..en mezelf kwalijk nemen dat ik zo ben..
Mensen, kom op..
Datum:
23-10-2008
Naam:
L
Leeftijd:
17
Provincie:
Gelderland

nog steeds

op 20 april van dit jaar heb ik ook mijn verhaal geplaatst.

Op de grote dag terwijl ik bezig was met de uitvoering heeft iemand de politie gebelt. Ik ben een week lang opgenomen geweest in een inrichting. Nu ben ik weer vrij maar het leven is nog steeds een gevecht.

Nog steeds denk ik...was het maar gelukt. Maanden verder en nog steeds moeten knokken! Misschien is het de makkelijkste manier...misschien is het laf...maar dan heb ik wel rust! Ver weg van mijn problemen!

R.




Datum:
23-10-2008
Naam:
R.
Leeftijd:
32
Provincie:
Zuid-holland

zellfmoord?

Ik ben er na 25 jaar getrouwd te zijn er achter gekomen dat mijn 45 jarige vrouw gedurende 3 jaar doet msn met een nu 21 jarige man.
Hier is ze stapelverliefd op.
Ik zou met haar oud willen worden echter het sms'n , bellen en versturen van emails/smn en fotos geeft mij zo'n kut gevoel dat ik niet meer verder wil.
Datum:
23-10-2008
Naam:
juzt_me
Leeftijd:
52
Provincie:
Limburg

Kinderwens

Wat als je geen kinderen kunt krijgen en als je ivf pogingen op zijn. Wat als je dan geen nieuwe kunt betalen... tussen de 2500 en de 5000 euro voor 1 behandeling!
Wat als je de man die je lief hebt geen kinderen kunt geven, maar hij wil ze wel?
Wat als adoptie ook zo ongeveer 10.000 of 20.000 euro kost en je hebt het niet?
Wat doe je dan?
Ik weet het niet meer en het zou een stuk makkelijker zijn voor mijn liefste om een kind te krijgen bij een ander, dan is hij tenminste gelukkig.... over mij komt hij wel weer heen, eerst rouw, dan verdriet, en gemis... en dat gemis zal wel blijven... maar ja 't leven gaat toch wel weer verder.....
Datum:
22-10-2008
Naam:
Selena
Leeftijd:
30
Provincie:
Drenthe

waarom nog?

Waarom leef ik eigenlijk? Ik ben tegenwoordig meer te vinden in de psychiartie dan in mijn eigen huis. van de afgelopen 3 jaar ben ik 2 jaar in totaal opgenomen geweest. Het begon met mijn eetprobleem. Althans, daar werd ik het eerst voor opgenomen, daarna nog een aantal keer voor mijn depressie. Nu drie jaar verder blijkt ineens borderline mijn grootste probleem te zijn. blijkt al die jaren aan anorexia te hebben gewerkt geen zin te hebben gehad en dat ik alleen maar aan symptoombestrijding heb gedaan. Nu kan ik met mijn hele therapie opnieuw beginnen. Ik ga t niet meer doen denk ik. ik kan het niet meer, ik ben op, helemaal leeg, moe en depressief. alle professionele hulp heeft geen zin. Kijk waar ik drie jaar geleden was en nu, als ik had geweten wat me te wachten stond, had ik het toen al opgegeven. Nu ik weer opnieuw moet beginnen heb ik er echt de energie niet meer voor, en trouwens; grote kans dat ik er over nog 3 jaar net zo bij zit als nu. beter worden kan ik toch niet meer. de enige reden waarom ik vol zou willen houden is omdat ik het mijn ouders niet aan kan doen, zij heben al zoveel voor me gedaan en dat doen ze nu nog terwijl ik het al lang opgegeven heb. Zij zijn de enige die (zo niet door plichtsgevoel) zich inzetten om mij moed in te praten, echt diepe respect voor ze!! Vrienden heb ik gelukkig al lang niet meer, dus daarvoor hoef ik het niet te laten. Nu de vraag nog he ik het zal doen. Van een overdosis heb ik te vaak gehoord dat de kans dat je het overleeft heel erg groot is, vooral als er elke dag een paar keer begeleiding komt kijken hoe het gaat. Polsen doorsnijden is ook een te grote overlevingskans. ophanging lijkt me zo'n verschrikkelijke dood, ik wil in rust sterven. als ik n geweer zou hebben zou t makkelijk zat zijn... pfff wat moet ik nou??? Misschien kan ik het er het beste over hebben en mijn psychiater uitleggen dat ik niet meer wil en dat er voor mij geen kansen meer zijn, ik heb wel eens gehoord dat mensen onder de benaming uithenasie geholpen worden met hun keuze in een uitzichtloze situatie. Ik kan haar misschien wel overtuigen, dan heb ik iig kans op een rustige dood. kijk als zij me niet helpt, doe ik het alsnog zelf, maar als ik haar niet overtuigd krijg word ik waarschijnlijk weer opgenomen... Waarom kan iedereen maar gewoon kindjes maken, maar er weer een eind aan maken dat kan zomaar niet. Er zijn toch teveel mensen op de aarde, daar is iedereen het over eens.
Datum:
22-10-2008
Naam:
nobody
Leeftijd:
23
Provincie:
Noord-brabant

wtf?

Mijn moeder en vader zijn altyd boos op me om de kleinste dingen. Als mijn moeder ik en de vriendin van mijn broer gaan winkelen ha ze iets van 300 euro gekocht voor de vriendin van mijn broer en nee hoor ik krijg gwn nix ? ik zou vandaag alleen met de vriendin van mijn broer naar maastricht gaan maar ik vroeg gewoon of ik geld kreeg en begonnen ze helemaal te flippen ze brachten alleen de vriendin van mijn broer en ik mocht het huis niet uit. ik heb vandaag zelfmoord proberen te plegen maar is jammer genoeg mislukt. Mijn moeder had me betrapt en sloeg me in mijn gezicht ik zoek nu nog naar een makkelijke en onpijnlijke zelfmoord.
Datum:
22-10-2008
Naam:
anoniempje
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

THE POINT OF LIVING

Ik ben te moe van dit leven
All I need is my big sleep Alles wat ik nodig heb is mijn grote slaap
You are so far away Je bent zo ver weg
You love someone else Je houdt van iemand anders

Another day passed me by Een andere dag gaf me door
Another day filled with pain Nog een dag gevuld met pijn
You are not here U bent niet hier
You're with someone else Je bent met iemand anders

I love you to death Ik hou van je tot de dood
You love someone else Je houdt van iemand anders
So I just wanna die Dus ik wil gewoon om te sterven

Create hate Maak haat
I hate myself for loving you Ik haat mezelf voor liefdevolle u

"We have touched for the last time "We hebben gesproken voor de laatste keer
You are long gone, in love with someone else U bent allang verdwenen zijn, in de liefde met iemand anders
I now fear nothing but life itself Ik vrees nu niets anders dan het leven zelf
And I have learned that living is just a slow way to die En ik heb geleerd dat leven is slechts een trage manier om te sterven
I do not believe in life or in love anymore. Ik geloof niet in het leven of in de liefde meer.
The joy I feel are the joys of emptiness De vreugde mijns inziens in de vreugde van leegte
I hate myself for loving you Ik haat mezelf voor liefdevolle u
The fear I feel night after night has developed into a disease De vrees ik voel nacht na nacht heeft zich ontwikkeld tot een ziekte
No-one can see the emptiness in my eyes. Niemand kan zien dat de leegte in mijn ogen.
To escape life itself now seems the only solution Om te ontsnappen aan het leven zelf lijkt nu de enige oplossing
With relief i look foward of letting go of the pain Met hulp van i kijken naar voren laten gaan van de pijn
Finally... Tot slot ... there is peace in my soul is er vrede in mijn ziel
To lie dead without a concern , without a tear, Liegen dood zonder een punt van zorg, zonder een traan,
You own my heart U bent eigenaar van mijn hart
And life without you is so imensly painful En leven zonder jou is zo pijnlijk imensly
Just to think of you, talk about you, dream of you makes tears stream down Net na te denken over jou, over jou, droom van je maakt tranen stroom omlaag
my face mijn gezicht
I cannot imagine happiness without your beautiful smile, your angelic face, Ik kan me niet voorstellen geluk zonder uw mooie glimlach, uw engelachtige gezicht,
your wonderful body and your good heart: uw heerlijk lichaam en uw goed hart:
You are everything , I am nothing U bent alles, ben ik niets
I want to die Ik wil dood
But really... Maar echt ... I am already dead" Ik ben al dood "

I will not live Ik zal niet leven
Datum:
22-10-2008
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland

5 jaar elende

Oktober 2002: Alles was geweldig, ik had een leuke baan en ik kreeg zomaar het aanbod van een werfkelder voor mijn werkplaats in Utrecht....
Het begon dat ik opeens mijn baan kwijt was. In de ICT in die tijd als autodidact zonder papieren!...
Ik modderde aan, een baan incidenteel als fietsenmaker, dat was m'n hobby, niet mijn baan.
Ik raakte depressief en feittelijk overspannen.. Na een lang "gevecht" en met hulp van sociaalwerk ging ik in de ziektewet. De medewerker die mij behandelde, zei dat ik niet gekort zou worden. Later kreeg ik een brief dat ik in beroep kon gaan tegen de korting. "Fuck them" Hoe kan je dat als je overspannen bent!
In de tussentijd onderkende ik dat ik transexueel ben. In jan 2004(efectief augustus) ben ik bij hun onder behandeling gekomen.
Medio 2005 werd ik uit de ziektewet gedrukt.
Ik had al enige tijd voorbreidingen (met hulp van anderen) getroffen om de bestaande hobby werkplaats op te waarderen tot een plek waar ik van kkon leven.
Ik vroeg hulp van het uwv en kreeg geen, integendeel ik werd alleen gekort. De verantwoordelijke diensten zeiden eindeloos terug te bellen en deden het nooit!
Dus ik ging er maar voor. De doem van het arbeidsloos zijn, en het uitzichtoos solliciteren, hing boven me.
Ik heb het drie jaar gered en nu is het einde in zicht. Het absolute einde!
De huur is opgezegd. een baan lukt niet.
En zelfs mijn hond houdt me niet meer overeind. Hij gaat naar m'n broer. en m'n kat naar Humphrey Roest in Utrecht.
Datum:
22-10-2008
Naam:
Hika
Leeftijd:
44
Provincie:
Utrecht

Afstomping

Ik weet niet meer wat de wereld voor me betekent, of wat ik beteken voor de wereld. Alles voelt onecht, surrealistisch, alsof ik door dichte mist loop en af en toe wegwijzer tegenkom die me alleen dieper de leegte inleidt.

Stelselmatig naar de k*nker gaan en alles wat leeft haten. Het is een inspannend proces en het levert je geen ene reet op. Dag in, dag uit ben ik er mee bezig. M'n vuisten stukslaan op een betonnen muur is de enige manier waarop ik me lekker kan voelen.

En ik geloof ook niet dat het erg is. Er zijn mensen die het statistisch gezien een stuk slechter getroffen dan ik. Hulie-huilie snik-snik over hoe slecht m'n leven is, is niet alleen irrelevant, maar een stuk triester dan de daadwerkelijke inhoud.

Me van het leven beroven heeft rationeel gezien geen nut. Maar voor m'n gevoel is dat de enige manier om de afstomping te stoppen.
Datum:
22-10-2008
Naam:
Jake
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.