Levensverhalen (pagina 1021)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

ontheemd

Alle ellende daar gelaten, wat het meeste pijn doet is mijn kinderen geen goede nacht kunnen wensen of ze 's morgens vrolijk door het huis te zien gaan. Iedereen om mij heen roept: het is je eigen schuld, ze zijn niet voor niets nu niet bij je. Ga gewoon werken zorg dat je je zaakjes op orde krijgt en dan komt het allemaal wel goed. Ik werkte, had mijn zaakjes op orde en zorgde goed voor mijn kinderen. Dit alles is stuk gemaakt door een aantal personen. Nu ik, beroofd van al dat moois, totaal geen lust tot leven meer heb kan men niet verwachten dat die baan en dat huis er snel zullen komen. Wat wel rust geeft is het feit dat mijn kinderen na alles wat er gebeurd is nog steeds goed in het leven staan. De steun die ik van de weinigen die over zijn krijg is hartverwarmend en komt uit een hoek waar ik het niet van verwacht had.
Om me heen zie ik mensen die alles gratis krijgen waar ik keihard voor moet werken. Niet dat ik het ze niet gun maar deze mensen zullen nooit snappen hoe het is om overal voor te moeten knokken. Dit zijn de mensen die nu roepen dat ik me niet moet aanstellen en gewoon verder moet gaan met mijn leven. Jammer genoeg kan ik dat niet en rest er na zoveel jaren knokken voor niets voor mij nog maar 1 uitweg en dat is uit dit leven waarin alle vreugde omgeslagen is in ellende te stappen. Als ik hier mensen pijn of verdriet mee doe dan spijt mij dat maar dit is geen reden door te gaan met lijden. Mijn kinderen hebben fijne herinneringen aan mij ook al doet men bij bjz alsof ik de meest foute man op aarde ben.
Deze tekst tekst schrijf ik niet als zijnde afscheidsbrief maar meer voor mezelf om zeker te zijn dat ik geen overhaaste beslissing neem. Natuurlijk kan ik mezelf blijven pijnigen hopende op een beter leven maar wat dat betreft heb ik geen puf om wat dan ook te doen. Werken aan een betere toekomst gaat me niet lukken daar alles wat ik probeer in die richting genadeloos afgestraft wordt. Een groot deel van mijn familie weet hoe naar ik me voel en hoe ontheemd ik alleen in Arnhem op mijn kamer zit weg te kwijnen. Echter kiezen deze mensen ervoor me te laten hangen, het is toch mijn eigen schuld dus waarom helpen? Gelukkig zijn er ook mensen in mijn familie die niet met dat soort vooroordelen door het leven gaan en deze mensen zijn dan ook degene waardoor ik nu nog in staat ben dit te typen. Het is echter niet genoeg daar ik nu het gevoel heb misbruik te maken van hun goedheid door continu bij ze te zijn om maar niet terug naar Arnhem te hoeven.
Nogmaals alle ellende daar gelaten.... Ik mis mijn kindjes heel erg en als ik het zelf niet doe ga ik er vanzelf wel kapot aan.
Datum:
26-10-2008
Naam:
Marco
Leeftijd:
37
Provincie:
Gelderland

Even iets beter

Deze week heb ik al een bericht geplaatst. Die nacht was mijn energie helemaal OP, leeg, weg, gone nada. Inmiddels heb ik weer iets bijgeladen, maar ik weet dat er maar dít hoeft te gebeuren...
Die nacht dat ik eerder schreef, sloeg mijn 'beschermengel' toe. Ik zat héél diep. Zo ben ik nog nooit geweest. Opeens kwamen twee vrienden, die daar nooit komen en die dit echt begrijpen (ze zijn er deels geweest en hebben het overleefd) langs. Ze hebben me eruit gevist. Daarna heb ik het vorige bericht geschreven.
Sindsdien geloof ik absoluut niet meer in toeval. Het heeft me gesterkt. Maar of het genoeg is??????
O ja, ik mis in de enquête de optie:"Wat doet het ertoe, dacht je dat als ze bestaan dat ze in ons geïnteresseerd zijn". Zo werken toch alle 'autoriteiten'!.
Datum:
26-10-2008
Naam:
Hika
Leeftijd:
44
Provincie:
Utrecht

ik kan neit wachten..

wat als je chronisch depressief bent geboren, je hele leven al een gevecht is, je al in de psychiatrie zit sinds je 9e, inmiddels al 9x opgenomen bent geweest, je 20duizendmiljoen diagnosis'en hebt gehad en niemand precies weet hoe of wat, niemand je kan helpen, je 8 jaar geleden hebt besloten neit ouder te worden als 17, en vandaag DE GROTE DAG IS? (inmiddels gisteren.. 1.31 uur), wat dan? dan gaat dit gevecht gewoon weer op dezelfde manier verder, boos en verdrietig, wanhoop en haat, tot de dag dat ik mezelf wel van kant kan maken, de dag waarop ik wel dood wil, de dag waarvan ik hoop dat ie snel komt.
Datum:
26-10-2008
Naam:
linda
Leeftijd:
17
Provincie:
Groningen

teveel van alles

ik ben mn kinderen kwijt al 3 jaar
kmis ze teveel kan niet een levenopbouwen zonder hun
mn hond die weet nog steeds niet wat m overkomt
ander huis zonder kinderen
geen familie
mn zoontje wil me niet zien waarom zou ik verder gaan
ik ben zo moe nee ik wil niet meer kan niet meer
me eerst voorhouden ik kan t ik houd t vol maar t gaat niet meer
ik ben op
kwil afscheid nemen van alles help me aub hoe want ik wil echt niet meer
t doet me pijn iedere minuut om verder te moeten gaa
kan niet wennen aan n leven zonder leven in mn huis met mn kinderen
jeugdzorg heeft me mn eigenwaarde afgepakt door me voor te houden dat ze t goed met mij hebben en mn kind maar zelfs waar hij nu zit zijn ze jeugdzorg zat
en ik? ik kan er niets meer aan doen
Datum:
26-10-2008
Naam:
grietje
Leeftijd:
42
Provincie:
Friesland

kan niet tegen

mijn verhal is die..ik ben moe echt moe om altijd pijn binen te hebben ,als er weg is dan komt nieuw pijn ,k heb geen zelfvertrouwen meer en k haat mezelf k kan niet meer tegen ,
k wil echt in saap vallen en nooit meer wakker worden.
Datum:
25-10-2008
Naam:
dee
Leeftijd:
18
Provincie:
Anders

--

Het leven heeft geen zin en hoezo zou je onnodig lijden. Het enige wat je kunt doen is jezelf kunstmatig in leven houden met pillen en betaalde kunstmatige gesprekjes maar daar heb ik geen zin meer in. Autisten hebben in deze wereld gewoon niks te zoeken. Ook al ben je ergens goed in, er zijn gewoonweg geen mogelijkheden om dit te laten zien omdat je niet kunt communiceren met de buitenwereld. Genieten van de kleine dingen word er dan gezegd. Dit voelt voor mij leugenachtig en weegt niet op tegen het grotendeels ellendige bestaan wat ik heb. Liefde voelt voor mij alleen als stress. Het leven is survival of the fittest en ik ben een verstoten dier zonder overlevingscapaciteiten.

X---X
Datum:
25-10-2008
Naam:
Hoepla not
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

Oneerlijk

''Het Leven is Oneerlijk''

Mensen die wat hebben,krijgen steeds meer
Mensen die niets hebben,die krijgen ook niks
Datum:
25-10-2008
Naam:
Klaas
Leeftijd:
23
Provincie:
Zuid-holland

alles gaat fout

zover ik het me herinder begon de elende toen ik nog heel jong was..
ik ben licht autistish en ben altijd anders geweest..
meestal merk je niks aan me.. dat is juist het erge ervan.. want zelf snap ik het vaak niet..
mijn vader is overleden aan kanker toen ik 7 was en mijn moeder is cronish ziek.
ik voel me altijd al in de steek gelaten omdat ik al gepest werd op de kleuterschool en nu nog steeds.. het gepest worden heeft mijn leven kapot gemaakt!
vrienden heb ik niet veel.. en afgelopen jaren hebben al mijn vrienden me grof gedumpt en heb ik er nog maar 1 over..
nu wordt hij ook nog eens uit huis geplaatst buiten zn schuld om en zal ik hem waarschijnlijk nooit meer zien :'(
door alle stress die ik altijd al gehad heb ben ik ook altijd ziek... ik sta op ziek en ik ga ziek naar bed.
slapen lukt me amper en als ik slaap word ik huilend wakker door nachtmerries..
ik ben altijd doodop en voel me beroerd, bijna iedereen zegt altijd tege me dat ik me niet zo moet aanstellen.. dit is enorm vernederend..
elke dag denk ik aan zelfmoord.. maar ik weet niet hoe en ik ben bang dat ik nog meer pijn krijg als het mislukt..
als ik zelfmoord pleeg hoop ik ermee te berijken om de mensen te raken die mijn leven tot een hell hebben gemaakt.
Datum:
25-10-2008
Naam:
Manon
Leeftijd:
17
Provincie:
Limburg

dood!!

ik wordt thuis uitgescholden door mijn ouders zoals: Rot jong
ik wou hebben dat je dood was.
als ze dat zeggen dan krijg ik de neiging om zelfmoord te plegen
ik heb het ook al een keer geprobeerd maar was niet gelukt
nu ben ik bij een pysioloog
aan het praten dat gaat wel wat beter
maar wordt nog steeds uitgescholden door mijn ouders en heb nog steeds de neiging om zelfmoord te plegen

Jeroen
Datum:
25-10-2008
Naam:
Jeroen
Leeftijd:
15
Provincie:
Zeeland

zelfdoding

Ik ben een laffaard durf geen eind aan mijn leven te maken voor de pijn etc.
ben ook bang dat ik het overleef en dan begint het rotleven weer.
Nu hoop ik dat het vanzelf wel zal gaan zo snel mogelijk.
Eindelijk rust
Datum:
24-10-2008
Naam:
diesel
Leeftijd:
69
Provincie:
Friesland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.