Levensverhalen (pagina 1018)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

verdacht van vreemdgaan

Ik ben een meisje/vrouw van 20 jaar. Heb redelijk wat in mijn opvoeding gemist doordat mijn vader er nooit voor mij was en mijn moeder dingen voor mij verborgen hield. Ik woon nu samen al een jaar met mijn vriend en weet zeker dat hij de ware is! Ik ben niet helemaal eerlijk tegen hem geweest over mijn verleden (ik ben erg veel gepest geworden op de lagere en middelbare school, en heb na de school mijn uitweg gezocht in het uitgaans leven en heb me daar eigenlijk laten gebruiken voor de sex, dat ik voor mijzelf het idee kreeg dat ik toch niet zo lelijk was als dat die mensen me op school voor uitmaakten).
Nu denkt mijn vriend allerlei bewijzen te hebben gevonden dat ik ben vreemdgegaan en hij denkt met meerdere personen!!
Zijn moeder heeft al kaarten gelegd daar stond niets in van vreemdgaan (als het er niet in staat dan is het ook niet normaal)
Nog wil hij het niet geloven!!
Ik weet niet meer wat ik aan moet en heb het idee dat de relatie steeds meer door mijn vingers glipt!!
HIj gelooft mij niet meer, maar ik heb nooit iets gedaan, nooit een vinger naar iemand anders uitgestoken laat staan zoenen of sex hebben.

Ik kan er niet tegen dat ik mijn super relatie (wat het altijd is geweest) door zoiets kwijtraak, iets wat ik nooit heb gedaan!!!

Dat maakt mij enorm verdrietig en dan vraag ik me af waarom? wat heeft het leven nog voor zin zonder hem?
Ik wil het wel, heb mezelf ook wel eens gesneden maar ik durf niet zo diep bang dat het niet lukt.
Ik wil niet meer maar durf mezelf niet van kant te maken!!
Datum:
04-11-2008
Naam:
Sad Girl
Leeftijd:
20
Provincie:
Limburg

Voor Kimberley...

Lieve Kimberley,

Soms schieten woorden gewoon tekort... Maar geloof je me als ik je zeg dat ik heel veel in jouw verhaal herken? Ik wil je hoe dan ook heel veel sterkte wensen! Ik heb zelf een moeilijke tijd achter de rug (dat hoop ik in elk geval)... "Ze" denken van mij dat ik manisch depressief ben en nu ben ik dan zogenaamd manisch... Ben nu zelfs erg bang om plotseling dood te gaan, niet zozeer voor mezelf, maar vooral voor mijn moeder die ook al veel teveel mee heeft gemaakt... M'n vader is ook door suïcide om het leven gekomen in 2000, een rampjaar voor mij en mijn familie... :'( Maar genoeg over mij, ik wil je eigenlijk even heel stevig knuffelen en je gewoon nog eens sterkte wensen... Als je zou willen praten, wil ik er graag voor je zijn, maar dat moet je helemaal zelf weten... Ik hoop dat je ondanks alles de kracht vindt om door te gaan! Ik weet niet of je gelovig bent, maar ik zal binnenkort een kaarsje aansteken, speciaal voor jou... Pas alsjeblieft goed op jezelf, lieve Kimberley...

Frank
Datum:
04-11-2008
Naam:
Frank
Leeftijd:
30
Provincie:
Limburg

gaat tu fer

Lucile kklevuh zegt:
ja maat
Lucile kklevuhzegt:
TERINGZOOI
Lucile kklevuh zegt:
ook nog ongesteld
Lucile kklevuh zegt:
SEIREUS KAN NIET BETER
Lucile kklevuh zegt:
ik steek dadelijk echt vleesmes door mijn hart jongen

k wil sterven, school is kut alles is kut :(. Ze denken dat ik aandacht wil maar dat is niet zo.. Fijn dat ik het hier kwijt kan
Datum:
03-11-2008
Naam:
lucile
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

Waarom ik?

Mensen zouden nooit van mij verwachten dat ik deze gedachtes heb. Ze zien mij als een gelukkig meisje die "on top of the world is" laat ik het zo maar zeggen. Leraren verwachtte altijd het beste van mij, cum laude geslaagd maar nooit gelukkig geweest.

Ben nu druk bezig met allerlei projecten en voel me vreselijk als iets fout gaat, en dan is er nog die jongen. Ik weet dat het voor iedereen klinkt alsof ik een naief meisje ben die de gevaren van de wereld nog niet heeft gezien, en misschien ben ik dat ook enigzins ook, maar er is 1 jongen en die maakt me voelen dat ik minder nutteloos op deze wereld ben gezet als ik me voel. Laat het nou die jongen zijn die nooit op me zal vallen en me daardoor nog minderwaardiger, lelijker, dikker en eenzamer laat voelen dan ik me al voelde...

Dan denk ik allemaal, zou het niet zo makkelijk zijn om er gewoon een einde aan te maken, wie zou mij hier nou helemaal missen? zou er ook maar iemand zijn die het erg zou vinden als ik er niet was? ja, misschien mijn moeder, maar die komt er ook wel over heen, ze heeft meer dingen waar ze zich zorgen over moet maken.... mijn zusje zou het niet erg vinden, soms heb ik het gevoel dat ze me haat,.. zo nep doet ze tegen de hele wereld en zo gemeen doet ze tegen mij, dat niemand snapt waarom ik haar gewoon niet aardig vind...

ik weet eigenlijk niet waarom ik dit allemaal hier schrijf... misschien omdat het laat is, ik moe ben en ik vandaag weer meerdere keren ben teleurgesteld en op de feiten ben gedrukt dat ik gewoon een miezerige persoonlijkheid ben die toch nooit iets gaat bereiken in haar beleven en er daarom beter nu een einde aan kan maken voor ze zichzelf en de mensen om haar heen nog meer teleurstelt, misschien omdat ik het gewoon 1 x kwijt wil, en de mensen in mijn omgeving het niet durf te zeggen..

Wat ik hoop?
- dat ik die jongen vergeet, hij weet niet dat ik hem nu al een jaar leuk vind en dat kan ik hem niet vertellen, we zijn vrienden en hij zal nooit op mij vallen
- dat ik iets bereik in mijn leven
- dat ik niet elke dag meer denk aan zelfmoord en hoe makkelijk dat zou zijn
- dat ik eindelijk gelukkig wordt, of beter gezegd tevreden ben met mezelf en mn leven

bedankt dat ik het hier kwijt kon
x kim
Datum:
03-11-2008
Naam:
kimberley
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

nothing lasts forever

Niets in deze wereld blijft voor altijd, mensen zijn toch allemaal maar hetzelfde en er bestaat niet zoiets als liefde

Ik ben het zat om een masker te dragen alsof alles goed is... Ik ben de mensen om me heen zat.... Ik ben het leven zat..

Grappig dat ik vanaf mijn jeugd al wist dat ik nooit echt gelukkig zou worden
Datum:
02-11-2008
Naam:
Tim V
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

Zal ik het een 3de keer ,laten, doen. awt zijn de juridische reg

Op mijn 17de heb ik met medicijnen geprobeerd om me zelf van het leven te beroven.
Ik was altijd blij dat het niet is gelukt, ik ben gaan studeren en een zelfstandig leven op gebouwd.

Op mijn 36e zou ik in het huwelijksbootje stappen, mijn man heeft nooit meer iets laten horen en ligt nu in mijn eigen portiek op de bovenbuurvrouw. Ik wilde gaan verhuizen en emigreren en nu ben ik ook nog van mijn 3200 euro voor de verhuizing
bestolen . Ben op dit moment in Duitsland en wil me hier vestigen.
Er zijn nog 3 opties dat is binnen blijven in mijn huis, een opname en medicijnen, euthanasie of emigreren.

Nu ik ook van mijn geld ben bestolen wordt dat laatste ook moeilijk.

Ik denk nu achteraf, toen hij 29 februari niet meer belde had ik 1 maart een open ticket moeten kopen en direct een reis moeten gaan maken dan had ik niks geweten en was ik ook niet zo diep gevallen als nu. Hij werkt 3 straten bij mij van daan en de hele buurt vraagt aan mij ging het eerst niet goed met je. Hij heeft me met 15 man achtervolgd en heeft nu 7 vriendinnen, ik voel me ziek, in de maling genomen en ben bestolen. Wil het liefst n Duitsland blijven, maar dat kan financieel nu niet.

Hebben jullie tips.

A,s, donderdag heb ik een afspraak met de huisarts over euthanasie, mijn studie aan de universiteit is naar de filistijnen, verhuizing gaat niet door en mijn geld is weg en mijn moeder blijft maar schelden.

Met vriendelijke groet,

E
Datum:
02-11-2008
Naam:
E
Leeftijd:
36
Provincie:
Zuid-holland

Gedachten

Op School had ik weinig vrienden.
Nu is het wel anders maar toen nog niet
Ik had een Beste Vriendin maar Daar deed ik weinig aan.
Ik dacht dat ik alleen op de wereld stond
Ik weet zelf niet wat ik Wou enzo Maar het komt door mijn Gedachten dat ik teveel denk niet over Rekenen enzo maar over Gevoelens.
Ik Dacht ben ik wel eens iets waard ?
Wil ik nog leven ?
Hoe Zal ik doodgaan ?
wanneer Zal ik doodgaan ?
Ik Kon Er op een Moment Niet meer tegen
Toen ging ik met m'n Ouders praten dat hielp erg
Nu gaat 't beter maar ik denk er nog wel eens aan
Datum:
01-11-2008
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
11
Provincie:
Overijssel

Ik had nooit geboren mogen worden

Vanaf jongs van aan heb ik al enorm wisselende stemmingen alleen in mijn familie was ik gewoon een moeilijk kind en ben ik daarom nooit begrepen, ik ging naar speciaal onderwijs en daar kreeg ik het ook al moeilijk mee, in eerste instantie kreeg ik na mijn middelbare school een baan bij het GAK later UWV maar een flinke depressie zorgden er uiteindelijk voor dat ik na vier jaar in de ziektewet terecht kwam, door reintegratie van het voormalige BesthWerk kreeg ik nog wat korte baantjes maar kon ik het niet vinden, uiteindelijk ben ik in de Sociale Werkvoorziening terecht gekomen en ik kreeg ook eindelijk een relatie en ging samenwonen, ik was toen heel gelukkig en het leven lachte me eindelijk toe tot ik in 2005 weer in een flinke depressie kwam en tot overmaat van ramp ook nog de Ziekte van Crohn geconstateerd werd, eenmaal dat overwonnen pleegde de broer van mijn vriend zelfmoord en dat veranderde alles, mijn vriend ging veel drinken en blowen en dat zorgde er uiteindelijk voor dat er een einde kwam aan een relatie die vier jaar duurde, ik was weer terug bij af en zie het als een gemiste kans die ik nooit meer terug zal krijgen, ik ben in de schulden terecht gekomen met mijn ex vriend en vraag me af waarom ik uberhaubt geboren ben, hoe kan een mens zoveel pech hebben in zijn leven en vind ik ooit nog iemand die om mij geeft en van mij houdt zoals mijn exvriend dat deed, ik zie dit leven nu niet meer zitten, ik ben niet gelukkig en niet gezond en die financieen zorgen ervoor dat ik het niet erg zou vinden om niet meer wakker te worden.
Datum:
31-10-2008
Naam:
Kimberley
Leeftijd:
28
Provincie:
Zeeland

kziet niemeer zitte

ik bn mss jong ma et leve suckt en daar kan ik over meespreke
moeder al 3 jaar dood, nonkel al 3 jaar dood, andre nonkel al 2 jaar dood, veel te veel meegemaakt, word gepest, bijna geen vriende meer, mn lief wil dood, mn vriendin wil dood,...
mn leve is gwn 1 grote puinhoop, kzou ni wete wrm ik nog zou moete leve..
Datum:
30-10-2008
Naam:
Bieke
Leeftijd:
12
Provincie:
België

Love

Lieve mensen, als ik al jullie verhalen lees dan denk ik, wie ben ik om me verdrietig te voelen en inderdaad soms denk dat het niet meer leven de oplossing is. Ik denk alleen dat verdriet en het alleen voelen van binnen zit. Ieder mens heeft een ziel, en als die beschadigt wordt of eenzaam is of gebroken door alle ellende dan is het logisch dat je verlangt naar rust. En dan lijkt de enige oplossing de dood. Maar ik twijfel of je ziel dan wel rust vindt. Ik denk het niet. Laten we proberen om de liefde die in ons zit voorop te stellen. Liefde overwint alles, alles! In ieder mens zit liefde, probeer vanuit de liefde te leven. Love is more powerfull than hate, sadness and lonelyness. Probeer het, ik doe het ook. Hoe moeilijk het ook is, maar dat is de enige weg!!

Datum:
30-10-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
34
Provincie:
Overijssel

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.