Levensverhalen (pagina 969)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Hou vol mensen!

Hoi iedereen,
ik voel me ook weleens rot en heb 1x een periode gehad dat ik gek werd thuis. Nu heb ik dat soms nog.
Toch lees ik hier hele andere verhalen, verhalen zoals ik me nog nooit gevoeld heb! En dan dacht ik dat ik het erg had.. oke wij zijn arm thuis, hebben geen auto, gaan nooit op vakantie, dat is ook harstikke rot om steeds maar te werken in de vakanties. Maar jullie hebben het zoveel erger! Ik geloof in God, ik hoop dat mensen hier hun kracht uit bidden kunnen halen. God wil dat je gelukt bent, echt waar. De duivel is ook een engel, een zwarte vertstoten engel, hij zorgt voor al het leed in je leven. Ga eens naar de EO jongerendag, opwekking of praat met jongeren die geloven, misschien kun je daar steun uit halen! Als je niet kunt of niet meer wil geloven, probeer toch met iemand te praten, hoe makkelijk het ook klinkt zoals ik het zeg. Ik wil niet dat iemand een eind aan zn leven maakt, wie weet welke mooie tijden er nog kunnen aanbreken. Voor iedereen is er wel een klein iets in zn leven wat hem gelukkig maakt, al is het je hond, je buurvrouw, een vriend, het maakt niet uit. Blijf in jezelf geloven, jullie komen er wel! En als je gelooft, ga je zowiezo naar de hemel. Dus dan heb je geen pijn en verdriet meer.
Kom op mensen, jullie zijn mooi en gewild, ook al voelt het niet zo! Ik hoop dat iedereen die zelfmoordneigingen heeft, kiest voor verder leven, je bent mooi zoals je bent en verander je vooral niet voor een ander! Ik bid voor jullie...
Datum:
28-01-2009
Naam:
Ester
Leeftijd:
18
Provincie:
Drenthe

Er gaat geen dag voorbij....

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan zelfdoding denk,hoe ver moet ik nog gaan.

Jeff
Datum:
27-01-2009
Naam:
Jeff H
Leeftijd:
40
Provincie:
Noord-brabant

Een bericht voor LARS

Beste Lars,

Je vroeg in je berichtje om een reactie van iemand. Ik voel me wel geroepen dit even voor je te doen :-)

Ik denk dat er veel mensen zijn die wel eens aan zelfmoord denken. Als je erg onder druk staat, kan het een heel fijn gevoel geven om te bedenken dat je "helemaal niets meer zou hoeven."

Maar als je zo vaak aan zelfmoord denkt, dat je er zelf last van krijgt, is het belangrijk dat je het met iemand bespreekt die je vertrouwd. Dat kan misschien je vader of moeder zijn, maar ook een goede vriend/vriendin. Als je zou willen, kan je ook naar de vertrouwenspersoon op school gaan. Die is gespecialiseerd in dit soort dingen. Je moet even je moed bij elkaar rapen, maar ik weet zeker dat het je kan helpen.

Het is niet prettig als je je wanhopig voelt, en daarom serieus nadenkt over plannen om een einde aan je leven te maken. Ik kan me heel goed voorstellen dat je je rot voelt. Ik hoop dat mijn berichtje je een beetje kan helpen. Blijf er in ieder gevel niet in je eentje mee rondlopen. Het is een hele grote stap om mensen te vertellen van je gedachten over zelfmoord. Maar ik weet zeker dat je je dan beter voelt. Dan hoef je het niet meer alleen te dragen, en kunnen anderen je een beetje steunen.

Groetjes, ik wens je het beste. Paula
Datum:
27-01-2009
Naam:
Paula
Leeftijd:
23
Provincie:
Zuid-holland

het leven heeft geen zin

mijn leven heeft geen zin meer krijg geen steun van mijn familie heb tog alles FOUT gedaan ik was beter nie geboren ze zijn beter af zonder mij denk ik
Datum:
27-01-2009
Naam:
kelian
Leeftijd:
17
Provincie:
België

Mijn verhaal...

Ik heb zelf een X met een strop om mijn nek gelopen, k werd namelijk gepest, op mijn sportverenigingen ging het niet lkkren k had net ruzie met mijn ouders gehad... Toen werd k gebeld door mijn beste vriend. K heb het hem toen niet verteld, mr k heb het hem wel verteld...
Wat de meeste mensen niet weten is dat mensen die zelfmoord willen plegen gwn een eind aan het geestelijke lijden wil maken, niet rekening houdende met nabestaanden en de gevolgen...
En van die zelfmoordgedachten, het schijnt iets natuurlijks te zijn... iedereen die k ken heeft er wel eens last van
Datum:
27-01-2009
Naam:
Terry
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

Myn leven..

Myn leven is eigenlyk heel normaal... Ik ga elke dag naar school, heb vrienden en een stel lieve ouders. Ik ben nooit in aanraking met drugs geweest. Ik ben iemand die je zo op straat tegen zo kunnen komen laten we maar zeggen. En toch heb ik af en toe de gedachte dat ik zelfmoord zou willen plegen. Op school gaat het niet altijd even goed. Ik doe nu havo 3 en de druk op mijn schouders is heel erg groot. Mijn ouders verwachten namelijk dat ik havo 3 makkelijk aankan. Dit klopt niet volgens mij zelf. Ik heb trouwens ook weinig vrije tijd ... Als ik aan zelfmoord denk wil ik er gauw over stoppen. Ik verklaar mezelf dan een beetje voor gek want ik ben niet een buiten beentje ofsoow. Is er iemand die hier wel eens vaker over nadenkt? Is dit wel normaal? Ben ik niet gek aan het worden ofsoow? Af en toe maak ik me er wel zorgen over... Iemand die hier wat meer over weet zou die even een berichtje kunnen schrijven?

Lars
Datum:
27-01-2009
Naam:
Lars
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

annoniem

ik weet het hellemaal niet meer door alles wat ik heb mee gemaakt sta ik zelfs nu op het punt er een einden aan mijn leven temaken ik sta iedere dag op met pijn overal kan er niet meer tegen
Datum:
27-01-2009
Naam:
links
Leeftijd:
31
Provincie:
Zuid-holland

kan mijn geluk niet meer vinden

ben pas gescheiden, mn ex heeft me verlaten voor een andere man en ik ben nu alleen achtergebleven en ik een minderwaardigheidsgevoel gekregen, ook op het werk gaat het niet goed en ik vol beetje bij beetje mijn levensvreugde verdwijnen
Datum:
26-01-2009
Naam:
jonge man
Leeftijd:
35
Provincie:
Zuid-holland

hee

Hallo iedereen,
Ik kwam op deze site door een vriendin van mij, die moest het mij laten zien doordat het zó erg was wat hier op stond. Toen ik een paar reacties gelezen had dacht ik: hier moet ik wat op terug schrijven. Jullie zitten er allemaal zó doorheen. Door het hele leven. Ik wil jullie laten weten dat het leven soms echt wel zinloos lijkt, maar dat het het niet hoeft te zijn! Je kunt er wat van maken, je kunt zelf mensen zoeken die om je geven. Zorg dat je een fijne tijd beleeft met je leven zonder dat op te geven. Ik weet zeker dat iedereen geluk kan bereiken en/of zoeken. Misschien moet je je geluk ergens anders zoeken: in een ander land, stad of in andere personen. Denk erover na wat je wilt en realiseer het je, er is geen doel in het leven je moet dat zelf creeren.
Ik hoop dat ik wat mensen van de dood heb kunnen afhouden.
Dikke, dikke kus.
Datum:
26-01-2009
Naam:
ik
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

levens moe

ik ben een meisje van 16 bijna 17 , en ik ben zwaar levens moe ! het begon allemaal toen ik nog klein was , me vader sloeg me moeder heel soms gewoon waar ik bij was dat heeft me flink geraakt denk ik, verder ging ik toen ik 4 of 5 was altijd met al me knuffels bij de deur huilen en zeggen dat ik wou weglopen van huis omdat ik het zo erg vond! later toen ik 11 was werd ik deprisief omdat ik steeds weer gepest werd op school elke dag weer, en het werd steeds erger zo erg dat zij mijn haar in de vik wouden steken, elke dag huilend naar huis en helemaal overstuur raken als ik weer naar school moest , maar ik werd niet alleen helemaal overstuur omdat ik werd gepest op school , nee ook omdat ik gewoon niks voelde voor school ik leerde niks op die school , later toen ik 13 was gingen zelfs de leerkrachten me leven verzieken door mij tepesten, elke dag was dus een nachtmerrie voor mij om naar school tegaan, verder had ik ook nog eens klompvoetjes toen ik geboren was gelukkig hebben ze dat recht gezet en heb ik dus normale voeten nja normaal vind ik ze niet , ik schaam me dood voor me voeten ze zien er anders uit en vol litekens, met mijn voeten werd ik ook vaak gepest, dit heeft mij ook zeer zwaar geraakt! later toen ik 15 was werd mijn leven echt een hell, ik zat toen al 2 jaar op de middelbare school het eerste jaar ging redelijk , ik dacht eindelijk geen gepest en geen leerkrachten die mee doen , maar ik had het mis het 2e jaar ging helemaal verkeert ik begon een andere styl tedragen de zogeheete EMO styl , toen begon de elende weer helemaal opnieuw maar dan nog erger , elke dag weer gepest elke dag grepen kinderen mijn arm om tekijken of ik niet in me polsen sneed, en elke dag vroegen ze waarom ik nog niet dood was of wanner ik nou endelijk voor de trein zou springen! dit maakte mij zwaar depri! zo zwaar dat ik toen begon met in mezelf tesnijden! diepen wonden in mijn arm, mijn moeder kwam er achter en kon er niet tegen , toen begonen de ruzie's thuis weer elke dag werd me moeder helemaal kwaad op mij meestal om geen enkele reden, en dan ging ik mijn kamer weer in huilend, toen besloot mijn moeder om naar mijn mentor tegaan , dit had uitendelijk geen enkele zin , na dat gesprek gingen zij mee doen met al die elenden, altijd als ik en mijn 2 beste vriendinen ( die ook gepest wrden) naar hem toen gingen ging hij lachen of zeggen dat wij overdrijven en dat wij normaal moesten doen terwijl wij niks hadden gedaan! later vorig jaar eigelijk kon ik er niet meer tegen en ging en kwamen de zelfmoord neigingen weer terug , elke dag voor dat ik in slaap viel ging ik denken aan hoe het zou zijn om dood tezijn gewoon weg van deze wereld vol elenden en haat !! later eind vorig jaar ging ik van school af en zou ik bij een werkplek voor jongen die van school afwaren gaan , maar zonder suc6 ,want daar werd ik ook al gepest! en nu omdat ik niks doe en ik toch leerplichtig ben moet ik naar de rechter , de gedachtes aan dat maken mij alleen nog deprisiefer !!! oja ik was vergeten tevertelen dat ik ook nog eens last heb van angst aanvalen, ik heb veel angsten die mijn dagelijks leven verpesten , angsten om alleen naar buiten tegaan angsten voor dingen die niet bestaan enzo. ik zit al bij iemand die mij daar bij kan helpen maar helaas lijkt het niet veel tehelpen want er is niks veranderd het is alleen maar erger geworden! zo erg dat ik elke dag met angst de dag door ga! dit is vreselijk om mee televen! nu zie ik dus echt het nut niet meer om televen ik ben levensmoe, ik wil rust en naar een vredige plek gaan,waar je gewoon met rust word gelaten ,zo'n plek als de hemel.
Datum:
26-01-2009
Naam:
bambam
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.