Levensverhalen (pagina 972)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

...

Ik heb gewoon geen zin meer in het leven, op school gaat het fout..thuis praat ik met niemand meer. Ik zit haast alleen maar achter de pc thuis, kom zelden buiten. M'n vader mishandelt me, ik mag als Marokkaans meisje niet even veel als de gewone Nederlandse meid bijv. Ben heel erg depressief, ik ben haast al m'n vriendinnen kwijt geraakt..heb niet hele erge goede contact meer met ze. Behalve met 1, maar dat is nu ook aan 't minderen merk ik...
Ik wil vaak dingen doen die ik niet kan doen, ik zou het liefst van thuis weglopen. Ik heb serieus haat gekregen tegenover mijn vader en de rest hier thuis, alleen m'n moeder niet....
Ik ben niet meer blij..niet meer vrolijk, ik mis 't gevoel van geluk gewoon..en blij zijn. Ik ben nog zo jong en voel me gewoon niet goed, ik word gewoon depressief van mijn thuissituatie ik probeer hier iedereen thuis zo vaak mogelijk te mijden, ik zit nooit bij ze. Ik doe gewoon niets leuks meer...ik voel me echt heel erg depri, ik wil niet meer thuis wonen. De enige wie me ervan afhoudt om echt zelfmoord te plegen is m'n vriend... ik heb nu al bijna een jaar lang een hele lieve vriend, ik ken hem al wel veel langer... we waren eerst goede vrienden. En ik sneed in me zelf vroeger...en viel vaak flauw, doordat ik maandenlang niet goed at of dronk..ik wou namelijk afvallen, ik vond dat ik er niet uitzag. Hij heeft me echt zo goed geholpen om daar van af te komen....hij is de enige die ik nooit kwijt wil raken, hij is de enige reden dat ik wil blijven leven. Hij betekent namelijk echt heel veel voor me, en als ik hem niet had zou ik het opgeven. Ik ben totaal geen doorzetter, mijn doorzettingsvermogen is echt klein... ik zie al snel het negatieve in iets, 't maakt me al snel verdrietig. Soms huil ik zomaar op m'n kamer...in het donker, helemaal alleen...om m'n leven. De hele avond/nacht door....ik voel me zo leeg van binnen.
Datum:
24-01-2009
Naam:
N.
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

Houdt moet

Lieve schatten

Ik lees jullie verhalen en dan komen er allerlei herinneringen naar boven. Ik weet het, het is moeilijk en je voelt je echt heel k#t. Geef het niet op. Bij mij is het overgegaan dat gevoel en de twijfel die wordt ook minder, hoewel ik nog geregeld aan zelfmoord denk. Maar soms kan ik ook zeggen dat ik gelukkig ben en die momenten zijn er steeds vaker. Ik wens jullie heel veel sterkte. Ik leef met jullie mee.
Datum:
23-01-2009
Naam:
Franciska
Leeftijd:
26
Provincie:
Groningen

leven of zelfmoord?

M'n leven is echt doelloos. het liefst ga ik gewoon dood. Ik heb ruzie gehad met vrienden en vriendinnen, en thuis ook veel ruzie. ik heb een depressie en zit in therapie. maar het helpt allemaal niet. ik kan me snijden en/of pillen slikken, maar daar komen ze in de klas achter, en gaan ze me daar mee kutte. ik weet al tijden niet meer waar het naartoe moet met mij. M'n ouders irriteren zich ook alleen maar aan m'n gedrag en willen niet gestoord worden door mijn problemen. M'n opa is dood en m'n oma ook bijna. M'n zusje heeft ook al zelfmoord gepleegd toen ze 15 was. Ze was eigenlijk de oudste. ik ben nu ook 15. Hoe moet ik zm plegen? M'n polsen doorsnijden? Mezelf ophangen? Voor een trein springen? Het lijkt allemaal zo eng.. het is allemaal zo moeilijk. Het liefst wou ik nu gelijjk door naar de hemel. ik haal op school ook alleen nog maar 1en en verder niks. Ik weet echt niet meer wat ik moet doen, ik voel me lelijk, en opmaken heeft geen zin, want ik kan me 's ochtends niet uit bed krijgen, hoewel ik 's avonds niet kan slapen. M'n kleren zijn lelijk, omdat m'n ouders te arm zijn om fatsoenlijke kleding te betalen. Ik mag ook maar 1x perweek in de douche, anders kost het te veel.. wat moet ik nu doen, zm, of iets anders?
Datum:
23-01-2009
Naam:
S.
Leeftijd:
15
Provincie:
Zeeland

zb.

Ik heb ook echt een kut leven, het liefste wil ik dood. Ik heb hier toch niks meer aan,
Ik word gepest op school, en via internet, cyberpesten dus. Ik heb ruzie met iedereen, ze vinden me dom. Dat komt omdat ik mezelf snijd, tegen de pijn.. Ik weet niet meer wat ik moet doen, Mijn ouders zijn nooit thuis en mijn broer kan ik me niet meer herinneren hij is overleden op mijn 3e. Niemand geeft iets om me, ze pesten me altijd. Ik zit op school overal alleen en als ik door het dorp fiets kijkt zelfs iedereen me aan! Ik heb niks meer aan dit leven, het liefste zou ik dood zijn. Ik denk dat dat ook beter is want niemand heeft wat aan mij. Er is 1 iemand die mij in heel mn leven van iedereen kan boeien! een jongen, maar hij haat me ook. Iedereen.. IEDEREEN! Ik weet het niet meer. Ik voel me lelijk als ik voor de spiegel sta en iedereen noemt me lelijk. Ik denk dat ik er gewoon maar een einde aan moet maken. Ik heb hier toch niks meer te zoeken!
Datum:
23-01-2009
Naam:
N.
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

Zelfmoord (ik weet het niet meer)

Hoi ik ben jongen van 14 jaar. En ik zie het gewoon niet meer zitten. Mijn vader drinkt dus. Mijn moeder brult altijd en kan niet meer voor mijn broer en zus zorgen, dus ik doe dat dan. Ik kan dan niet leren en dan heb ik kei slechte punten voor school. Mijn vrienden verlaten mij constant. En ik vind mijzelf kei lelijk. Ik snij mij al 3 maand enzo.
Datum:
23-01-2009
Naam:
Tsjebbe
Leeftijd:
14
Provincie:
België

geen kracht meer.

ik weet niet hoe ik het moet uitleggen maar ik heb geen kracht meer .
ik ben een jonge moeder van 26 jaar heb een dochter van 8 en een zoon van 2 dus men zou denken he gaat top niet dus... vanaf geboorte geen vader gehad me vader was de verkrachter van me moeder , me moeder heeft me toch op de wereld gezet maar dat heb ik moeten boeten de eerste jaren ken ik niet zeggen maar wat ik nog weet en dat gaat tot 15jaar!! is slaag geweld beledigen dag in dag uit niemand die het zag ( wilde zien ) ik ging het verkeerde pad op drugs leerde een jongen kennen he toffe gozeralles ging prima we kregen een dochter en gingen trouwen dacht top heb iemand die van mij houd niet dus hij ging me ook slaan bedriegen kleineren ik weet niet wat me bezielde maar ik liet me dochter toen bij hem en vluchte helemaal blauw geslagen en kwam in verkeerde handen alweer 2 jaar geen huis gehad alleen maar moeten werken voor de verkeerde handen !!! 3jaar later leerde ik me huidige partner kennen en kreeg een pracht zoon heb op zich een goed leven van hem maar kleineerd beledigd zijn ouders drijgen steeds ik kan het niet meer aan geen krachten meer ik ben nooit geliefd geweest heb nooit warmte mogen en kunnen voelen me vader wilde me niet me moeder sloeg me me partners sloegen me heb me lichaam moeten verkopen . zal niet meer lang duren draai door me dochter ben ik kwijt me exman heeft gek genoeg bedankt NL wetten me dochter gekregen ik heb wel me zoontje hij is me alles net me dochter is mis haar zo erg ik heb geen kracht meer . ik wil dood zijn zodat me niemand meer pijn kan doen ik zal me zoon dan in een pleeggezin laten gaan dat zal ik proberen te regelen zodat hij goed terecht komt ik wil niet dat me zoon net zoveel pijn moet lijden als ik ik ben een jonge moeder die niet meer kan ik ben op kapot gebroken . niemand die me begrijpt niemand die me steunt ik heb geen vertrouwen meer me kracht is op
Datum:
22-01-2009
Naam:
een jonge moeder
Leeftijd:
26
Provincie:
Limburg

?

Ze zeggen allemaal dat ik een knap, superlief& vrolijk meisje ben maar.. van binnen ben ik helemaal gebroken:(
Ik ben helemaal niet tevreden met mezelf terwijl er veel mensen zijn die in mijn schoenen willen staan.. Zelf begrijp ik het niet.. Ik heb steeds een eetstoornis, snij in mezelf& heb een brand &een oorlog meegemaakt.. ik ga niet overdrijven&vragen om medelijden want .. er zijn hier genoeg mensen met ergere problemen
Datum:
22-01-2009
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

alles gaat fout.

Ik ben een meisje van 16 jaar, en zover ik me kan herrineren heb ik nooit lekker in mijn vel gezeten. ik wordt soms onnodig uitgescholden, voel mezelf lelijk en ik haal mezelf altijd naar beneden met stomme reacties. ik voel me een nietsnut, ik kan niets goed doen. op school gaat het ook niet goed, en ik heb geen famillie & weinig vrienden. ik sluit mezelf eigenlijk van binnen op. thuis gaat het ook heel slecht, mijn ouders staan op het punt te scheiden & mijn moeder is op een andere man verliefd geworden, maar blijft volhouden dat dit niet waar is. ik heb vaak ruzie met haar, en ik voel me daar heel slecht over. niemand begrijpt wat ik meemaak of voel, en daarom praat ik er ook nooit over met mensen. ik heb al een paar keer een mes uit de keukenla getrokken, maar ik kon het gewoon niet omdat ik mijn vader niet in de steek wil laten omdat hij ook in het midden van alle narigheid zit. er is niemand die mij begrijpt, alleen mezelf. ik wou dat ik iemand kon vinden die hetzelfde meemaakt, zodat ik eindelijk eens begrepen wordt. ik heb gewoon zoveel verdriet, dat ik gewoon geen zin meer heb in het leven, omdat het toch allemaal geen nut meer heeft ..
Datum:
22-01-2009
Naam:
Meisje.
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

Ik weet het allemaal niet meer

Ik weet gewwon niks meer. Weet niet wat ik vind van dingen of van mensen. Ik voel me een robot, beinvloed door de meest uiteenlopende indrukken. Dag in dag uit. Mijn motivatie om dingen te ondernemen is weg. Het kan me niks schelen als ik nu dood zou zijn. Zelf zal ik dat niet doen. Maar het hiernamaals en wat ik me daarbij voorstel lijkt zoveel beter, zoveel makkelijker dan hier.

Ik moet zoveel, op een of andere gekke manier. En het vervelende is dat mijn hoop om 'gered' te worden, tot een alles veranderd inzicht te komen steeds kleiner wordt. Ik ben maar zo'n miniskuul wezentje, dit is relatief, maar wat is het balang van mijn leven? Rotterdam werkt niet inspirerend op me. Waar is mijn vlam? Waar is mijn energie, mijn lach?

Bah, vind ik mezelf ook nog zielig. Zwak. Terwijl ik zoveel mee heb. Zie er volgens veel leuk uit. Heb een goede diploma behaald, heb vrienden.. Maar ja, wat moet je ermee als je er niet mee om weet te gaan.

Help!

Redt me alsjeblieft...
Datum:
22-01-2009
Naam:
Annabel
Leeftijd:
30
Provincie:
Zuid-holland

hopeloos

Ik ben ten einde mijn vrouw is 7maanden geleden overleden.
Nu wordt ik vals beschuldigd van het mishandelen van mn zoon en die willen ze nu uithuisplaatsen
Mijn kinderen heb ik nog nooit geslagen maar jeugdzorh rotterdam heeft mij nu voor de rechter gedaagd
Ik zweer dat als hij bij me weg gehaakd wordt day ik een einde aan mijn leven maak
Ik heb nu spijt dat het 5jr geleden mislukt is dan had ik nu niets meer geweten van alle ellende die jeugdzorg mij aan doet.
Datum:
22-01-2009
Naam:
pieter
Leeftijd:
58
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.