Levensverhalen (pagina 968)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Pijn

ik heb veel te veel mensen pijn en verdriet gedaan(vriende) ze willen me niet meer spreken.
Datum:
30-01-2009
Naam:
-
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-brabant

Mijn verhaal

Waar zal ik beginnen? Ik kan het begin geeneens zoeken zoveel is er gebeurd.
Ik kan het allemaal niet achter me laten ik leef sinds me 9e met maskers op.
Ik lach jarenlang een stalen ijzeren lach die gewoon nep is. Maar 't voelt goed om positiviteit te laten zien aan de mensen om me heen. Ik heb vroeger geleerd door de dingen die zijn gebeurd dat ik ''hard'' moest zijn ''geen gevoel'' mocht tonen. Ik moest even hard op me tanden bijten en doorgaan. Daarom ben ik nu zo ik kan het niet veranderen. Sinds een tijd ben ik weer erg depressief. Ik loop nu een tijdje bij een psygoloog heb niet echt het gevoel dat 't ''helpt'' ofzo. Als zeg ik tegen iedereen van wel. De muur om me heen word steeds hoger en hoger. Stoot de Engel die ik van God heb gekregen zelfs zo nu en dan af. Ik wil niet geloven dat hij om mij geeft dat hij van me houdt. Ik heb haast geen vertrouwen meer in de ''mens''. Allemaal zo beschadigd. Ik ben bezig met me eigen ''Ik'' te zoeken, en ik heb er eentje gevonden maar volgens mij ben ik niet zo.
Ik ben te assertief te grof te agressief.
Heb overal schijt aan gekregen scheld er op los. Niks is voor mij een verplichting. Het maakt me niet zoveel meer uit allemaal. Ik heb ook een verslaving: Mezelf snijden/krassen.
T begon heel onschuldig met paar krasjes op me hand maar, ik begon het mooi te vinden en ging door en door. Het branden zo erg derna het deed echt pijn maar die pijn voelde heerlijk. Nu is al het pigment weg uit me huid op me armen je zit allemaal vlekken. Nee heb er geen spijt van heb NERGENS spijt van. Ik loop elke dag met zelfmoord neigingen en ik verzin plannen schrijf afscheids brieven. Ik plan 't allemaal binnenkort is het misschien wel zo ver. Althans dat hoop ik wel ben het zo zat ik wil gewoon echt niet meer vechten zo uitgeput, ik ben een echte doorzetter dat is wat ik weet. Maar nu is deze doorzetter ook kapot en kan ze niet meer.

Liefs x
Datum:
30-01-2009
Naam:
Marjolein
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

mostt ff kwijt:$

hallo,
Ik ben 15 jaar en loop zelf ook al met wat problemen
Op de basischool ben ik de laatste 3 jaar lang gepest elke dag weer.
Toen ik na groep 8 naar de 1e klas ging dachtk ik fijn een nieuwe start vrienden maken Iam happy.
in het begin ging het idd ook goed ik zat bij mijn nichtje in de klas en we ware de beste vriendinne.
Todat ze mij onder de les frans opeens vertelde dat haar vader haar al vanaf haar 6e misbruikte.
Dat kwam bij mij erg hard aan en omdat ik had beloofd niks te zeggen hield ik mijn mond.
Een maand later was het allemaal openbaar en is ze samen met haar zusje uit huis geplaatst.
Ik heb nog veel contact met haar gezocht maar krijg helaas niets meer trug.
In de 2e kreeg ik weer nieuwe vriende dat heb je als je een jaartje verder bent.
Ook kreegk voor het eerst een vriendje mar dat was maar voor korte tijd 6 dagen hij had ja gezegd omdat hij mij wou zien janken.
Aan het eind van het jaar zat het zo tegen dat ik erge ruzie kreeg met de meide uit mijn klas.
Ook ging het met mijn cijfers niet meer goed en moest ik een nivo lager.
In de 3e weer geprobeerd vrienden te maken.
Ik kreeg weer een vriendje dit keer bleef het langer aan mar toch zatt niet lekker.
Na 8,5 maand heb ik het alsnog uitgemaakt.
Ondertussen was ik begonnen met roken en had me al een paar littekens bezorgt.
en ook al een paar zelfmoord pogingen die mislukt zijn.
Nu zit ik in de vierde en ik heb nog vaak dat ik in een dip zit.
De ene keer is het erger dan de andere x als ik me op zn moment rot voel ga ik weer snijden en probeerk weer n poging om er een einde aan te maken.
Tot nu toe zijn die pogingen op niets uitgelopen omdat ik het mezelf niet aan kan doen aan de ene kant.
Mijn ouders wete nu ook dat ik snij en we zijn al langs de dokter geweest voor hulp maar die beschouwde me alsof ik een gek was en had het allemaal over gekke ziektes die ik niet heb.
Dus dat heeft niets geholpe
Nu heb ik 1,5 weke terug een jongen ontmoet hij is sper lief en hij is helemaal smoor op mij.
nu heeft hij mij deze week verkering gevraagd en heb ik ja gezegd alleen twijfel ik er nog wel een beetje aan omdatk ik hem nog maar net 1,5 week ken.
Ook probeer ik nu te stoppen met roken al is dat niet gemakkelijk als je in een standaart vriende groepie zit waar ze bijna allemaal roken.
Ook zit ik nog eens erg in de knoop met mijn geloof .
mijn ouders zijn allebij christelijk maar vanwege mn moeders rug kan ze niet lang zitten en kan dus niet gaan.
Wij thuis mogen zelf kiezen of we wel of niet gaan en de verleiding is daarom altijd groot dat ik sochtends maar even lker uitslaap.
en savonds ja dan eten we meestal wat later dus dan komt het er ook niet meer van.
Ik ben ook niet zn prater dus eiglijk heb ik het er met mn ouders ook niet egt over.
De laatste dagen gaat het weer wat beter
Ik eet nu ook sochtends en smiddags al zijn het maar kleine beetjes het is al meer als helemaal niets eten.
Al vind ik mezelf nog steeds veel te dik.mn korsjes worde littekens.
Ook krijg ik eindelijk alles een beetje verwerkt waar ik wel veel hoofdpijn aan over hou en hil erg moe van word
ook heb ik het nog ns druk met school opt moment dus het zit nie allemaal mee.
De lesse op school volg ik ook niet allemaal trouw ben er eiglijk maar de helft van wat ik er moet zijn.
Datum:
29-01-2009
Naam:
Danielle
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

kut

rijbewijs kwijt,financieel bedonderd en onder curatele,alleen,en.........na 43 jaar eindelijk kans op jaja HET medicijn,mar helaas pas een lichte tia gehad,zo geen pillen,please kill me
Datum:
29-01-2009
Naam:
looser
Leeftijd:
45
Provincie:
Zeeland

Ik hoop dat er paradijs op me wacht

Ik ben nu 16 jaar oud... Ik weet dat het nog zo jong is maar ik weet het gewoon allemaal niet meer. Alle problemen lopen op. ik zit nu op vmbo-k ik haal me examen waarschijnlijk niet. Me besten vriendin waar ik alles tegen kon zeggen.. daar is het over tussen (geen contact meer) Ik heb nog maar 1 iemand in deze wereld van wie ik weet dat hij altijd naar me zou luisteren en altijd voor me klaar staat. Dat is mijn opa. Er zijn nog zo veel problemen het lukt me gewoon niet ik kan er niet meer onderuit komen... ik probeer het maar het lukt me niet... Dit is nu de 2de keer dat ik dood wil. Dit keer is het zo erg dat ik het serieus wilt. Ik weet dat ik mensen pijn ga doen maar het is niet de makkelijke weg uit voor mij niet dan. Ik weet niet of er een god is maar als hij er is waarom laat hij me dan door al die pijn gaan? wil hij dat ik naar boven kom? Als ik weg ben dan krijg ik hoopelijk antwoord... The Good Die Young, Im Not good so why do i have to died so young?
Datum:
29-01-2009
Naam:
Niet belangrijk
Leeftijd:
16
Provincie:
Utrecht

-

hoi ik ben een jongen van 13 jaar en het liefst wil ik gwn dood mijn ouders zitten elke dag aan me kop te zeiken dat ik niks doe in huis terwijl ik juist zo hard me best doe met van alles altijd als ze iets aan me vragen om te helpen doe ik het en als ik iets vraag is het meteen een drama in huis mijn nep vrienden op school laten me alleen maar zitten als ik ergens mee zit en in de pauze komen er kinderen naar me toe om geld te schooien ik wil dan geen neezeggen omdat ze dan nog raarder gaan doen
Datum:
29-01-2009
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Anders

Hoe verder?

Hoe verder? Dat vraag ik me bijna elke dag af. Vanaf ik mijn vrouw en mijn dochter niet meer bij me heb lijkt alles zinloos. Een week na de scheiding is ze met mijn kind bij een andere man ingetrokken. Stiekem,toen ik aan het werk was. Tegenwoordig mag ik mijn kind 1x in de 2 weken ophalen en is ze een weekend bij mij. Ik ga er kapot aan om mijn kind bij een andere man thuis te moeten ophalen en mijn ex daar ook te zien. En mijn kind daar weer naar toe te moeten terugbrengen. In mijn wanhoop heb ik alles gedaan om ze terug te krijgen. Mensen hebben me beloofd om voor veel geld ervoor te zorgen dat ze bij me terug komen. Wanhopig als ik was heb ik er duizenden euro's aan uitgegeven. Met als gevolg dat ik nu zwaar in de financiële problemen zit,zonder mijn vrouw en zonder mijn kind. Ik weet niet meer hoe het verder moet. Loop al maanden met het idee er maar een eind aan te maken. Hoe moet dit ooit nog goed komen. Kan het niet meer aan.
Datum:
29-01-2009
Naam:
niemand
Leeftijd:
43
Provincie:
Anders

waarom bestaan we

hallo allemaal,
wat is de zin van het leven?
we staan met z'n alle elke morgen vroeg op gaan werken komen thuis eten gaan slapen en de volgende dag weer precies het zelfde. waar leven we eigenlijk voor wat is de zin van het leven? ik ben niet gelukkig ik lach bijna nooit en heb geen vrienden. waarom zou ik hier nog willen blijven. wie weet als ik dood ben kom ik misschien weer tot leven. maar misschien is er wel helemaal niets meer. ik denk dat ik er snel achter zal komen.
groet ik
Datum:
29-01-2009
Naam:
ikke
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

ik weet het niet meer

ik kan nergens meer terrecht
Datum:
29-01-2009
Naam:
annemie
Leeftijd:
59
Provincie:
België

in de steek gelaten door iedereen

in de steek gelaten door de hulpverlening
veel beloftes door iedereen ,het draait alleen maar om geld en niet om hoe je je echt voelt ,ik geloofde het ook allemaal
ik heb er genoeg van ik sta er gewoon alleen voor en dat zal zo blijven .
ik vertrouw niemand meer ,ik ben moe en ga weg van hier maakt niet uit of ik in de hemel kom ik wil gewoon weg van hier
weg van de mensheid weg van deze vressenlijke wereld hier wil ik niet leven.
Datum:
29-01-2009
Naam:
bibi
Leeftijd:
37
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.