Levensverhalen (pagina 905)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

het spijt me zo.

ik weet het allemaal niet meer,
het leven is zo pijnlijk.
ik kan het neit meer.
het zijn de kleine dingen die het doen.
je kan me slap vinden, een rotwijf,
maar het lukt niet.
ik ben niet goed genoeg voor deze wereld.
de kleine dingen die worden gedaan, de ene na de andere keer mij laten zitten. en dat alles bij elkaar,
jongens, vriendinnen, school.
het zijn de standaard dingen.
maar ik kan het gewoon niet aan.
het doet me zo veel pijn.
alleswat mis kan gaan...
gaat mis.

met mijn ex heb ik al weer 2 keer wat gehad.
maar eigenlijk is het een kut joch.
het is een lang verhaal,
maar het maakt me kapot.
de meeste vrienden van hem,
zijn niet omuit te staan.
en doen mn vriendinnen veel pijn.

ik wil, ik wens,
dat ik zo
in een keer het leven uit kan stappen.
er zijn geen mensen die zoveel
om me geven als ze zeggen.
daar heb ik me al genoeg
zorgen om gemaakt.
ik ben er altijd voor iedereen,
maar wat krijg ik terug?
ik durf mijn eigen verhaal
niet eens te vertellen.
pff.
ik durf het gewoon niet,
zelfmoord.
kon je maar
in je vingersknippen,
en er niet meer zijn.

sorry allemaal.
maar ik moet dit kwijt.
ik kan het niet meer.
Datum:
23-05-2009
Naam:
m.
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

...

Hier zit ik dan, om 9 uur 's avonds achter mijn pc scherm op mijn 17de verjaardag..
een bericht te schrijven over mijn zinloos leven op een site over zelfmoord.

Ik heb totaal niks meer om voor te leven. Tot het secundair onderwijs altijd veel vrienden gehad, iedere dag weg. Vanaf toen viel alles weg, geen contact meer met vrienden, anderen zagen me niet meer staan. Weggaan zat er ook niet meer in.

Studeren gaat tegenwoordig ook niet meer, omdat ik constant zit te denken hoe het zover is kunnen komen. Ben vanaf het derde middelbaar ook niet erg spraakzaam meer op school, omdat ik het grootste gedeelte van de tijd zit te dagdromen en te fantaseren over hoe mijn leven er wel zou moeten uitzien.

Ik heb geen idee wat het leven mij nog kan bieden. Wat ik ga ik doen als ik afgestudeerd ben? Werken? En daarna? Op pensioen? En dat was het dan. "Leven".

Ik voel me elke dag moe en futloos, niks kan me nog schelen. Ik ben de routine van elke dag zo beu: wakker worden, school, studeren, slapen. En in het weekend: niks, absoluut niks.

Rock bottom...you know when you've hit it.

Datum:
23-05-2009
Naam:
L
Leeftijd:
16
Provincie:
België

verdomme

ik kom al een tijdje goed overeen met een meisje

sinds kort hebben we een relatie maar ze heeft nog gevoelens voor haar ex
ik wil ze echt niet kwijt maar ik denk dat ze voor die anderen zal kiezen pff
Datum:
23-05-2009
Naam:
ongelukkig ventje
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Waarom?

Iedereen die zelfmoord wilt plegen had vroeger een probleem of heeft iets ergs meegemaakt. Ik niet echt. Ik ben alleen verkracht door mijn neef,maar ik weet zeker dat ik daarom geen zelfmoords pleeg. Ik heb al zat geprobeerd zoals polsen doorsnijden wurgen verdrinken en ik ga binnekort van een hoog gebouw af springen, maar waarom? Ik vind het leuk, maar er moet toch nog iets anders zijjn of niet soms? Weet iemand misschien waarom?
P.S. Iedereen die ook zelfmoord wilt plegen, ik hoop dat je het niet doet, want al ken ik je niet, ik hou toch van je!
Datum:
22-05-2009
Naam:
Mij (N)
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

Waarom?

Waarom wil ik zelfmoord plegen? Ik heb geprobeerd mijn polsen door te snijden, mij te wurgen, te laten verdrinken, voor een auto proberen te springen en ik ga (als het lukt) van een hoog gebouw afspringen. Maar waarom weet ik niet! Ik vind het leuk, maar ook niet leuk. Vroeger ben i kwel verkracht door mijn neef en mijn vader slaat me, maar ik weet zeker dat ik het niet daardoor doe.. Het is een hobby geworden. Heeft iemand advies??
Datum:
22-05-2009
Naam:
Meisje van 12 jaar
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

Kapot!!

Haai,

Ik ben dan Eef, en 16 jaar. Nou waar zal ik eens mee beginnen?! Ik ben het allemaal gewoon helemaal zat, heb zo mijn momenten dat ik denk dat alles weer goed gaat koemen enzow, maar meestal heb ik er gewoon geen moed meer in.

Oke, heb sinds 2 maanden een dochtertje Fee, en daarvan weten we 1,5 maand dat ze leukemie heeft. Is moeilijk geweest allemaal al toen ik zwanger was. toch een tienermoeder, iedereen vindt het belachelijk, vooral uit het milieu waar ik vandaan kom. Iedereen heeft enorm veel geld en denkt alleen aan zijn eigen! alleen daar wordt je al gek van! Ik en mijn mannnetje proberen ons er maar gewoon door heen te slaan, maar tegen slag na tegenslag, mijn kleine meis ligt nu al weer 3 weken in het zhuis voor een infectie erbij, 25% dat ze geneest. Pff, ik wil gwoon niet meer! Zo fucking moeielijk om te zien enzow.

Datum:
22-05-2009
Naam:
Eef
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

geen zin

heb helemaal niemand met wie ik kan praten geen familie die mij goed kent, eigenlijk kent niemand mij echt. mijn grote liefde verlaat mij zomaar uit het niets, weet niet eens meer wie hij echt is heb alleen maar herinneringen over die zoveel pijn doen. heb zoveel verdriet en heb niemand met wie ik het kan delen.
Datum:
22-05-2009
Naam:
elis
Leeftijd:
20
Provincie:
Noord-holland

mensen die ik niet snap

ik heb veel dingen meegemaakt vanaf kleine af aan.
me moeder is ziek geworden elke dag heb ik ruzie met haar en met me broer en ik dacht als je een vriend heb dat het wel minder wordt maar hij doet mee hij geeft iedereen gelijk en ik wordt elke dag gebruikt om schoon te maken en iederee te verzorgen ik ben de enige die werkt en de rest niet maar tussen door moet ik alles doen en als ik nee zeg dan worden ze heel boos en sinds een jaar snij ik elke keer in me polsen en elke keer dieper en steeds langer. heb zelf een paar keer in het ziekenhuis gelegen voor zelfmoordpogingen want ik kan het leven zo niet meer langer aan en dat niemand dat dan snap ik fat ik nog steeds niet!
maar ik kan de mensen niet achter laten die wel om mij geven en dat houdt me elke keer tegen om door te snijden al doe ik het nog wel er staat zelfs in mijn arm geschreven ik haat me leven !!!
Datum:
21-05-2009
Naam:
cge
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-holland

Voor de jonkies

Tegen alle jonge mensen die hier posten wil ik dit graag zeggen: Toen ik 18 was wilde ik zelfmoord plegen. Maar toen zag ik in een film een man van 34 die heel gelukkig was, leuke vrouw, kinderen, redelijke baan. En toen dacht ik: wat maakt het eigenlijk uit dat ik NU ongelukkig ben. Als ik op m'n 34e maar gelukkig ben. Als je 34 bent en gelukkig, maakt je verleden je toch niets meer uit. En toen ging ik werken om de dingen te krijgen die me gelukkig zouden maken. En het lukte me! Ik was gelukkig op m'n 34e!

Helaas ben ik nu 37 en op de rand van zelfmoord plegen. En ik merk dat hetzelfde truukje niet meer werkt. Ik ben oud en lelijk geworden. Kan met niemand meer communiceren. Weinig geld. En het ergste, ik kan me niet meer voorstellen dat een vrouw me wil. Als ik het me alleen maar kon voorstellen...

Maar ik heb in ieder geval van m'n 18e tot m'n 34e mooie jaren gehad! Dus ik hoop dat iemand iets aan m'n verhaal heeft.
Datum:
21-05-2009
Naam:
Mar
Leeftijd:
37
Provincie:
Noord-holland

waarom

waarom is mij leven zo bitch soms wil ik het leven uit stappen elke keer komt de ziekte terug en dan weer dat hopeloos gevecht weer gemo en weer vechten me waakvlam raakt op niemand snapt me wand ze kunnen altijd bij me terecht maar ik nooit met mij verhaal elke keer word ik gevonden waarom laten ze me gewoon niet gaan ik ben zo moe van het gevecht tegen die naren ziekte maar eens gaat het me lukken weet het is laf maar de mensen wie van me houden kunnen er ook niks aan doen mijn besluit staat vast hoop alleen de tijd tevinden laat me los en wees niet boos op mij
Datum:
21-05-2009
Naam:
marlene
Leeftijd:
47
Provincie:
Noord-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.