Levensverhalen (pagina 903)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Myn verhaal

Ik val meteen met de deur in huis. Toen ik 7 weken was pleegde mijn eigen vader zelfmoord. Ik werd opgevoed tot m'n 4 de levensjaar door mijn tante. In het weekend ging ik wel naar mijn moeder , zus en broer. Mijn moeder heeft het bedrijf van mijn vader over genomen en daardoor had ze iets wat minder tijd voor mij . Wat begrijpelijk is en ik haar zeker niet kwalijk neem. Ik werd in het lager en in het kleuterklasje regelmatig gepest. Ik heb erg veel moeite vrienden te maken en ben ook een buitenbeentje. Op mijn 6 de werd ik voor het eerst seksueel misbruikt door mijn broer. het duurde tot mijn 8ste , Ik kreeg het lef om 'nee' te zeggen en hij haakte meteen af . Dan heb ik een redelijk normale jeugd gehad.. tot mijn 13de. Een echt ongeluksjaar . Ik kreeg twijfels over mijn geaardheid, kreeg last van mijn puberteit, in school lukte het niet goed en mijn broer deed het opnieuw. Dat jaar ging ik door een hel. ik kraste, en krabde soms mijn huid open. Ik bloedde iedere dag. Letterlijk en Figuurlijk. Uiteindelijk kwam er hulp, een vriendin van mij, toen mijn beste, steunde me en bij haar kon ik mijn hart luchten. Ze gaf me de kracht het tegen mijn moeder te vertellen. Dit gebeurde en het stopte! Ik begon me beter te voelen en uit onze vriendschap was een relatie ontstaan .. Meer een experimenteer relatie voor haar. Voor mij was het gemeende liefde maar niet van haar kant. Mijn ogen gingen open toen zij een jaar hoger zat en mij liet vallen . Ik hield me sterk, verbood mezelf nog toe te geven aan die gevoelens voor haar en zette door . En dat lukte mij ook! Nu, jah , nu heb ik 10 maand een relatie met een meid die ik erg graag zie n ook wat meegemaakt heeft. We steunen elkaar enorm . Maar ondanks dit heb ik geen vrienden en beginnen mijn punten opnieuw te dalen . Sommige dagen steekt alles tegen en dan .. dan kunnen de stoppen doorslaan.. Maar weetje , ooit word het beter . Daar geloof ik nu wel in. Maar als het nog lang slecht aanhoud dan stop ik met dit leven .
Bedankt dat ik mijn hart mocht luchten
(Ik blijf liever anoniem omdat dit erg persoonlijk is)
Datum:
27-05-2009
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
België

De Swing.

Ik heb de laatste 2 maanden in een kliniek gezeten ook door zelfmoord.
In die kliniek is het steeds erger geworden en ben ik met dingen begonnen waar ik spijt van heb.
Ik heb misschien wel ongeveer bij €200,- bij elkaar aan kleding ondergoed en sieraden gestolen uit winkels.
En dan nog zeker voor €50,- aan afslank pillen, ik heb geprobeert een overdosis er van te nemen omdat het meisje waar ik van hield me had verlaten, het is jammer genoeg niet gelukt, en ik heb er spijt van dat het is mis gegaan.
Nu zit ik ondertussen weer thuis sinds gister en ik vind het hier beter, ik voel me ook beter.
Ik heb er veel mee gemaakt dat me tot pogingen heeft gezet maar ter vergeefs is alles niet gelukt.
Misschien jammer maar misschien ook wel goed, ik hoop dat ik me meisjes snel weer zie.

Amen,
lobi for God.
Datum:
27-05-2009
Naam:
CIMM
Leeftijd:
14
Provincie:
Friesland

verkeerde start, verkeerde landing

Ik ben geboren in de oorlogswinter in Amsterdam Oost. Dat spreekt voor zichzelf.
Daarna geen goede begeleiding van ouders (die het zelf niet konden) naar stabiele volwassenheid. 12 banen, 13 ongelukken vanaf 14 jaar. Openstaan door eenzaamheid voor huwelijk met veel oudere man, die ook nog eens autistisch bleek te zijn. 25 moeilijke jaren, waarbij de aandacht meer op de man dan op mij viel. Man rookte vanaf 16e jaar en ging vrij plotseling dood nog voor zijn 75ste jaar. Ik, 15 jaar jonger, was plotseling weduwe (Gelukkig geen kinderen van autistische man). Maar nu zelf 65 jaar, wel eenzaam. Geen steun van omgeving, eerder agressie. Nu kan ik het niet meer.
Er is teveel gebeurd: ik wil graag dood.
Vorig jaar psychose, daardoor in de buurt verdacht. Hoewel geen nieuwe incidenten te verwachten zijn roddelt de buurt tegen mij. Ik wil nu graag dood. Help!
Datum:
27-05-2009
Naam:
J.M.
Leeftijd:
65
Provincie:
Friesland

Kan niet zwemmen

Ik voel me alleen, eenzaam, ook in de drukke wereld buiten. Ik word bekeken, ik word uitgelachen, ik word in de steek gelaten, ik kán niet meer. Ik heb gevochten voor wat ik waard was, en dat is verd.... weinig. Waarom ben ik er nog? Waarom moet ik nog leven? Ik heb laatst op een andere site gevraagd welke doses en soorten medicatie ik kan gebruiken om eindelijk dood te mogen en mijn rust te vinden.Weet je wat het antwoord was? Ze mochten daar geen info over geven. Ik wil zéker weten dat ik sterf en niet wakker word in één of ander ziekenhuis, met daarna opname (alweer) in een psychiatrisch ziekenhuis. Daar heb ik schoon genoeg van. Inmiddels weet ik wel hoe ze over psychiatrisch patienten denken. Ik heb mezelf heel heftig beschadigd. Voor de herkenbaarheid, ga ik daar niet verder op in, maar geloof me: het was heel heftig. Het is toch van de gekke, dat als je 26 hechtingen krijgt, daar in het ziekenhuis eerst al 2 1/2 uur moet wachten op een dokter, omdat andere patienten, die zichzelf niets hebben aangedaan, voorgaan. Dan, omdat je het zelf hebt gedaan, wordt je gewoon NIET verdoofd. Begrijpen jullie nu, waarom ik zeker wil weten, dat ik ergens aan dood ga en niet half-half. Ik heb méér dan mijn portie gehad in dit klote-leven. En ik kan 100 x vragen of iemand mij kan helpen om een beetje leefbaar leven te hebben, het KAN niet. Ik kan niet zwemmen. Ik kan mijn hoofd niet boven water houden, en iedere keer gooien ze me in het diepe, met de mededeling, dat ik niet nat mag worden. Sorry, hoor, maar donder-op. Mijn leven lang heb ik te maken met onmogelijke dingen (niet nat worden). Laat voor mij dan alsjeblieft één ding wél mogelijk zijn:
DOOD-STERVEN-HOEKIE OM-RUST.
Vooral rust, in hoofd, in lijf. Oogjes dicht, om nooit meer te openen. Iedereen die geprobeerd heeft mij te helpen, bedankt, maar sorry, het heeft niet geholpen. Ik heb gefaald. Gefaald in het leven, gefaald bij de hulpverleners. Dus geloof me: het ligt aan mij, niet aan jullie!
Datum:
27-05-2009
Naam:
Niets waard
Leeftijd:
52
Provincie:
Noord-holland

Ik wil niet meer Nooit meer...

Ik zal bij begin beginnen:
1,5 jaar geleden is mijn oma overleden, ik was er kapot van ik had een hele goeie band met haar. Daardoor werd ik steeds stiller overal. Ik ben nogal stevig en ging een kijkje nemen op een pro-ana site en probeerde het 1maand maar werkte niet. Ik begon met snijden. Ik dacht ik ben zo'n mislukkeling, het moet!
Ik kreeg steeds minder vrienden & gevolg was ik had niemand meer behalve me internet vrienden. & gevolg daarvan was werd depressief ik werd nergens meer blij van maar ik zette me beste lach op en deed net dat er niks aan de hand was. niemand leek het te merken. Totdat me moeder toen ik op school was me kamer had doorzocht. Toen ik thuis was wou ze weten waar ik mee bezig was. Ik zei gewoon dat het goed met me ging. Ik kreeg de tijd erna steeds meer ruzie met me ouders & me zus.
Ik heb MEGA MEGA veel stress niet normaal gewoon... Ik moet huiswerk maken maar ik kan me gedachten er niet bijhouden. Ik krijg steeds gezeik op school dat ik me huiswerk moet maken maar ik zeg niks wat er nou echt is. Straks denken ze nog dat ik om aandacht vraag ofzo... Ik heb 3 zelfmoordpogingen gedaan.. alleen met parcetamol overdosis maar werkt niet:S
Me moeder slikt medicijnen voor haar bloedruk en er staat op doosje als je niet last van je bloeddruk hebt en toch slikt je 95% hartstilstand krijgt...
Ik ga steeds meer bergafwaards.
Nog nooit gezoend/vriend gehad.
Ik weet nog maar een uitweg:
please weet iemand een 2de oplossing??
Datum:
26-05-2009
Naam:
Iemand.
Leeftijd:
15
Provincie:
Drenthe

waarom

in 2001 is mijn vader overleden aan de verschrikkelijke ziekte van kanker..sindsdien is het bergafwaarts gegaan met me..had toen (dacht ik) een leuke vriend gevonden die me uiteindelijk alleen maar ellende heeft gebracht..nu zoveel jaren later kan ik dankzij hem niet met geld omgaan en zit ik door hem ook met een toren hoge schuld en zie echt geen uitweg meer..de wil om te leven is er bij mij gewoon echt niet meer
Datum:
26-05-2009
Naam:
wendy
Leeftijd:
27
Provincie:
Gelderland

Ouders

Ik kom uit een liefdevol gezin, heb nooit echt heftige dingen meegemaakt. Toch heeft de depressie zijn grip op mij te pakken. Ik denk vaak aan stoppen met leven, maar het enige dat mij tegenhoudt zijn mijn ouders. Zij weten dat ik depressief ben maar niet dat het al zo ver is. De enige reden waarom ik het niet zou doen is dat ik hun niet wil kwetsen of schuldgevoel wil geven. Maar ik ben zo moe, kan niet meer. Hebben andere mensen hier ervaring mee?
Datum:
26-05-2009
Naam:
.
Leeftijd:
24
Provincie:
Noord-brabant

geen zon meer achter de wolken, geen zin meer om te leven

Hoi, ik mag iets, hier mijn verhaal vertellen. Alles wat ik verder wil om me door dit leven te slaan mag niet,kan niet, gebeurt niet, lukt niet. Wilde ik dan te veel? Nee, ik wilde de Liefde van God voelen, gebeurt niet. Ik wilde afkicken van de marihuana(die ik eerst wilde om niet te voelen, mag niet meer, kon ook niet meer), droog blijven van drugs en alcohol lukt prima, vandaag sta ik 33 dagen droog, na 28 jaar gebruikt te hebben. 33 dagen van eenzaamheid, 33 dagen de gehele dag voelen dat er nu helemaal niks is voor mij. 33 dagen lang heel duidelijk zien wat mijn onmachten zijn, wat ik zo verschrikkelijk graag zou willen bereiken maar nooit zal bereiken. Dagelijks lekker nuchter beseffen dat ik lelijk ben, van binnen zo mogelijk nog lelijker dan aan de buitenkant.Laat niemand zeggen dat schoonheid van binnen zit, de hele wereld draait om mooie mensen, zelfs in de verslaafdegroep waar ik de afgelopen maand in zat werd dat duidelijk. Leuk bekkie? Iedereen luistert vol aandacht naar je, iedereen lacht om je. Lelijke ik ? Kon net zo goed met de bomen praten.Door mijn lelijke binnenkant heb ik ondanks dagelijks bidden tot God, Jezus en Maria niks gevoeld van Hun, geen hulp van Daarboven. Zo rond mijn 20e nam ik ooit een LSD-trip waarvan bekend was dat het een waarheidsgetrouwe blik op je innerlijke echte zelf zou geven. Ik kreeg , kijkend in de spiegel een beeld te zien van een duivelsjong, ja dat was ik, en het vreemde was dat ik op dat moment een enorme vreugde voelde, heb nooit meer zo'n gevoel gekend. Ik ben nu een lelijke man van 48 die zichzelf haat, die geen werk heeft(ben nota bene bejaardenhulp, waar ze om staan te springen...niet om mij), ik heb geen vrienden of vriendinnen, ik heb geen geld,ik heb psychische problemen die ik zelf niet aan kan en mijn moeder en drie zussen zal dat worst wezen (kop op Tom, ga maar hardlopen of zwemmen, als je maar van de drugs afblijft komt alles goed), ze hebben zo vaak dingen gedaan die ik wel zou willen maar niet kan (reizen, luxe leven, huis kopen, kinderen krijgen, gelukkig zijn, elke dag te eten) maar wat blijft er over voor die ene broer die het niet heeft, niet kan? De vakantiefoto"s mogen bekijken, drie keer per jaar op familiebezoek mag ik komen om hun fijne leven even vanaf de zijlijn te mogen aanschouwen, en dan vort, terug naar je eenzaamheid.De telefoon rinkelt niet, wel drie keer per jaar naar overal terwereld, maar even naar Utrecht om een diepongelukkige een paar uren te vermaken, dat is er niet bij. Vaakgehoorde kreet: iemand die zegt dood te willen schreeuwt om aandacht, meer is het niet. Heb nu aandacht van professionele hulpverleners, en weet nu nog zekerder dan voorheen dat ik weg wil uit dit leven. Mijn problemen,zo stellen zij, zijn goter dan ikzelf aankan, en ik ben(door mijn "zeer gote aggressie-reservoir" )een gevaar voor de samenleving. Ik ga dus niet afwachten tot ik of in een inrichting of in de gevangenis word opgesloten. Ik ga datgene doen wat ik verplicht ben aan mezelf, mijn ziel wil weg uit dit lelijke lichaam , mijn hoofd wil rust, ik ga eindelijk IETS GOEDS DOEN!
Datum:
25-05-2009
Naam:
Thomas
Leeftijd:
48
Provincie:
Utrecht

ik haat mijn leven ik wil gewoon er een eind aan maken

ey ik ben een meisje van 21 jaar
ik heb sinds mijn 16de al zelfmoord neigingen
het is me bijna geluk toen ik 16 jaar was die dag vergeet ik nooit meer maar mijn ma kwam just mijn kamer binnen ik heb nog altijd spijt dat ze binnen is gekomen dan was ik hier nu niet meer en was ik misschien gelukkig toen ik 20 was mijn leven stukken beter was ik gelukkiger en was het op gehouden om aan zelfmoord te denken maar nu just 5 jaar later op 25 januari 2009 is alles weer begonnen het is stukken erger geworden het gaat gewoon niet meer voorbij of ik denk elke dag aan zelfmoord
nadat ik mij gesneden heb ben ik weer blij voel ik me opgelucht maar daarna begint alles weer opnieuw ik wil zo niet meer leven ik wil gewoon een oplossing voor goed van mijn leven af te zijn zonder messen of touwen van de eerste keer direct dood ben mijn leven beu kotsbeu ik haat mijn leeftijd volgens mij ligt het daaraan iedereen vind 21 een leuke leeftijd ik snap ni waarom ik haat het gewoon ik wil zelf geen 22 zijn ik wil zo geen 50 jaar met zelfmoordgedachte leven dan wil ik er nu gewoon direct een eind aan maken ben ik in rust en vrede
er komt toch nooit een einde eraan ik moet er zelf pillen voor nemen en met iemand er over praten niks helpt gewoon ik weet het niet meer
ben mjin leven kotsbeu
ik hou het niet meer vol
ik wil gewoon dood
Datum:
25-05-2009
Naam:
marleen
Leeftijd:
21
Provincie:
België

weet het niet meer

ik weet het niet meer, wat ik moet doen.
ik maak men familie ongelukkig, mijn lief negeert me sins daarstraks na een telefoontje en haar familie reageert ook niet meer. ik doe de laatste tijd voor iedereen slecht, terwijl ik het goed meen. ik word moe van me uit te sloven voor niets, voor altyd ruzie en problemen te hebben. ik wil niet meer verder zo. ik wil rust, eeuwige rust. dat mag toch, niet?
Datum:
25-05-2009
Naam:
kwieteke
Leeftijd:
16
Provincie:
België
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.