Levensverhalen (pagina 908)

ik heb het gevoel dat mijn hele leven een mislukking is.

na 28 jaar geleden met spoed (7 weken te vroeg) gehaald te zijn omdat mijn hartslag stopte, heb ik een leven met weinig goeds achter me. of het lot er mee tart, zo lijkt het wel.

Ondanks het feit dat ik een rasechte atheist ben, spreek ik vaak tot "hem" over alles wat er mis gaat, en scheld hem dan voor alles en nog wat uit. puur uit frustratie en onmacht. als het echt tegen zit, schreeuw ik wel eens: kom me maar halen kankerleier! Maar datgene gebeurd nou juist net niet. Het lijkt soms wel op his sick little game dat mijn leven zo loopt, en ik heb er de laatste 2 jaar echt genoeg van.

alles waar ik de afgelopen jaren mijn enige plezier uit geput heb, gaat fout! mijn hobby is me zwaar tegen gaan zitten, sinds al mijn vrienden getrouwd/samenwonend/pappa-mamma zijn is het met stappen e.d. ook over.

daarom hoeft het voor mij niet meer! als dit mijn toekomstperspectief is dan vind ik 180km/h op een stilstaande boom zo`n slecht alternatief niet.

dank jullie wel

Ik haat mijn leven, Omdat et nergens toe leidt. Ik heb vaak gedacht en zelfmoord plegen maar was er altijd bang voor. Van jongs af aan werd ik altijd gepest op school omdat ik heel lang was en me familie schaamde zich om me ergens mee naar toe te nemen. Ik was altijd de zieligste van de groep en kreeg altijd klappen en niemand die voor me klaar stond ik had veel meegemaakt op me jonge leeftijd en zo ben ik ook gaan realiseren hoe hard et leven is hoe oud je ook bent. Ik heb allerlei dierbaren mensen verloren waarmee ik echt een band had. ik heb mijn eigen buurman dood zien gaan. Mijn moeder die werd mishandeld door me vader en me broer die altijd werd opgepakt door de politie. En zo ben ik foute dingen gaan doen ik wil niet zegge dat het niet aan mee heeft gelegen, Ik hing om met criminelen en begon mee te doen met ze begon mensen zomaar te slaan begon te stelen en ging mensen beroven, Door mijn lengte waren mensen vaak bang voor me, Maar ik was iemand die '' schijt '' had aan alles, En gewoon deed waar ik in had, Ik kwam terecht in een jeugdgevangenis in telingereind in sassenheim ik begon toen echt te realiseren dat ik fout heb gezeten, Alles wat ik heb gedaan en heb meegemaakt kwamen als foto's voorbij in me gedachte en ik begon te huilen, Waar ben ik mee bezig dacht ik, Ik heb nooit gedacht dat ik zou verlange naar de jeugdgevangenis als vandaag... Ik wil hier weg !

Mijn leven is altijd al een hel geweest.
Ik snij mezelf al best lang omdat ik niet meer thuis woon, maar bij mijn oma, hier heb ik het dus echt niet fijn. Nergens gaat het goed, iedereen haat mij. Wat moet ik anders doen, ik wil dood! ik kan niet meer tegen dat gezeik. ik kan niet meer tegen mijn ouders die constant ruzie maken om mij. Ik kan niet meer tegen dat snijden ! Ik kan niet meer tegen school & al mijn slechte cijfers, ik kan niet meer tegen mijn stiefvader die mij mishandelde, ik kan niet tegen mijn broertje die voorgetrokken word. Ik wil dood!
niks is meer goedin mijn leven.

Heb net heel wat verhalen gelezen. Zeer indrukwekkend en erg allemaal. Dat er zoveel mensen rondlopen die ongelukkig zijn.
Ik ben er zelf 1 van. Ik weet totaal niet wat ik moet doen in het leven en ben totaal radeloos. Ik zie voor mezelf geen route/ pad in dit leven en in deze samenleving. Alle wegen lijken geblokkeerd. Ik ben vaak alleen en verval hierdoor in een vicieuze cirkel waardoor ik me nog meer isoleer en slecht voel. Ik heb notabene een universitaire studie afgerond maar lijk hier niets mee te kunnen op werkgebied. 100 % cliche , maar ik voel me totaal onbegrepen door 'het systeem'. Ik heb nauwelijks nog hoop en optimisme, maar toch wil ik niet opgeven. Ik put veel troost uit goeie muziek. (als je goed zoekt is er ook echt GOEIE muziek), enkele lieve vrienden en familie. Alhoewel zij wel globaal op de hoogte zijn van mijn situatie, kunnen zij hier niks concreet aan veranderen. Dus, ik wacht maar af en strijd verder...

Nou ik ben 17 jaar en ik vond iemand al 4 jaar leuk en ik denk ook wel dat ze dat wist en dan gaat ze met een andere vriend die ik ook lope zoene ? ze zegt dat het een''onschuldige kusje'' was op de mond en ik ben er kapot van maar ik heb haar nooit echt verteld dat ik wat voor de voel en dan voel je je nog matiger dat je vriend dat ook nie weet want die vriend van mij is helemaal weg van haar en ik ook maar nu nie meer zo erg want het doet me gewoon pijn om het te hore van haar dat ze een vriend die ik ken heeft gezoent :(. En dan voel je je toch rot waarom doet liefde pijn !. En dan drink ik me verdiet weg maar het gevoel word dan steeds erger dan krijg ik gewoon een breakdown en barst ik in trane uit wat moet ik doen ze zegge wel eens er zijn meer vissjes in de zee maar wat nou als al die vissjes die jij wil er nie zijn ? wat moet ik doen :'( !!! .

ik ga miss zelf moord plegen ben het leven zat niemand kan me tegen houden en dat hoeft ook niet

Ik kwam toevallig op deze site terecht en wil graag antwoord geven op een verhaal…
Ook ik had het moeilijk toen ik 16 was en wilde uit het leven stappen…me ma zei altijd, je bent niets, je kan niets en je had niet geboren moeten worden…maar mijn poging van zelfmoord mislukte…werd net op tijd gered.
Ook ik dacht toen zo…wie wil mij dan nog…maar dat heeft met je minder waardigheidgevoel te maken…en als iemand tegen jou zegt…je bent niets waard…dan zijn deze mensen zelf onzeker en weten niet hoe ze met een kind of een ander om moeten gaan…omdat ze vaak nog niet aan ouderschap toe zijn….ik ben blij dat ik nog leef…en destijds zei ik tegen mezelf…nou ma…nu blijf ik expres leven…om JOU te laten zien hoe het anders kan…en het is mij allemaal gelukt…laat je door niemand wijs maken dat jij niets waard bent…meestal zeggen zulke mensen zoiets omdat ze zelf een slechte jeugd hebben meegemaakt…iedereen als mens is waardevol…laat jou niets anders vertellen…en zorg zosnel als mogelijk…dat je het huis uit gaat…en neem afstand…ga je eerst zelf ontwikkelen…je eigen waarden en normen bepalen…en dan pas kan jij gesterkt die mensen tegemoet treden die jou naar beneden wilden halen…want dan sta je er boven…veel succes…

Gr.Loesje

mijn god mijn buik werkt in me leven niet mee ik wilde kinderen gaat niet zegt de dokter ik ben kapot ik wil zo graag oh god wat doet dat pijn ik vrouw kan mijn vriend niet geven wat ons leven voor altijd zal verbinden een kind geopereerd want dat moet dan kan je wel kinderen krijgen even eierstokje weghalen ivf jarenlang cystes oh wer geopereerd worden blijven nu weg hoor die cystes oh mijn god net geopereerd weer zitten ze dr. ik heb geen zin meer wat is dit voor leven ben ik gemaakt voor pijn help dokter u bent toch goed u geneest met toch- weer pijn oh nee moet weer geopereerd worden maaamaaaaaaaaa help ik kan dit niet meer aan help waarom ik, ik wil gewoon gelukkig zijn heeeeeeeellllllllllpp oktober 2008 weer moeten er cystes uit uw lijf gehaald dokter nee ik kan niet meer ik ga mezelf op zee verdrinken niemand die je ziet niemand kan me toch helpen het komt steeds terug volgend jaar weer geopereerd maaaaaaaaammmmmmmmmmmmaaaaaaa waarom ben ik op deze wereld

02-08-08 eindelijk na 23 jaar krijg ik een relatie, en dat op de werk vloer.
probleem van deze relatie was alleen dat mijn vriendin van haar vader geen nederlandse jongen mocht hebben. en dat ik op het werk van ons, manager was en zei kassiere. en ze is 16 jaar. de relatie zelf was de eerste maand spetterend, we spraken vaak stiekem af en op het werk glipte we vaak weg om te kunnen zoenen.

veel mensen waren er op tegen, en van de baas mocht er abosluut geen relatie op de werkvloer. Maar dat boeide me niet ik had een dame waar ik alles voor zou geven.

na haar 3 weken niet gezien te hebben kreeg ik op 09-10-08 een huil bui, omdat ik haar eindelijk weer zag en kon zoenen, dit gebeurde op het werk en op een of andere manier werd ik boos op me zelf omdat ik zat te huilen. begon op de tafel te slaan en me zelf te slaan omdat ik me gewoon een klein kind voelde omdat ik moest huilen en me niet kon inhouden.
ik dacht dat die aanval maar 1 x zou zijn... 13-10 er werd al heel wat geroddeld op het werk over ons (al was het waar) en we wouden er alles op alles voor doen om te zorgen dat niemand het door zou zeggen, want als haar vader het zou weten zat ze met een probleem en dat kon ik haar niet aan doen. die avond toen we beide werkte riep ze me na buiten, en zei het ergste wat ik dacht ooit te hebben gehoord. ze wou het uit maken, ze had geen vriendje maar was het zat met het geroddel, vooral door 2 dames..

door 2 dames was ik haar kwijt, ze kwam opeens later in de avond huilend na me toe dat ze het eigenlijk niet wou uitmaken, ik was boos dat het zo moest gaan 2 stomme trutten die mijn relatie verpest hadden na alles wat we hadden geprobeerd.. die avond kreeg ik mijn 2e en 3e aggresie aanval. sinds die tijd heb ik daar ontzettend veel last van, heb tot nu toe al 1 x mijn hand gekneusd en ik snij me de laaste tijd van woede en verdriet graag in mijn arm snij.
Ondertussen ben ik door deze buien wat versterkt zijn geworden door depri buien.
Mijn moeder, en stiefvader en broertje verloren omdat ik 2 weken niets van me liet horen,
Mijn vriendin heeft het uitgemaakt omdat ze het niet meer aan kon,
Meeste vrienden verloren omdat ik er achter kwam dat ze achter mijn rug waren aan het zeggen dat ik mijn aanvallen nepte..

rond februari was het weer redelijk goed met me, had wel al in die tussen tijd 1x geprobeerd zelfmoord te plegen, omdat zelfs mijn moeder zo iets had van zoek het je maar uit. op het moment dat ik haar nodig heb laat ze me vallen. Ben schijnbaar toch niet goed genoeg voor haar. ze heeft me al eens eerder het huis uitgeschopt...

einde februarie nadat mijn vriendin het uithad gemaakt verloor ik weer de controle over alles, ik was al sinds oktober op zoek naar hulp, eerst naar dokter toen door gestuurd naar maatschappelijk werker, toen weer doorgestuurd naar mondriaan, toen weer door gestuurd naar MEE, en opeinde toch weer terug bij dokter. of wel na 4 maanden tijd nog geen hulp
ik ging voor een psygiator ik krijg niks... waarom zou ik dan nog vol houden als ik toch geen hulp kan krijgen :(

Onder tussen zijn er weer 2 mensen weer terug in mijn leven gekomen, mijn allerbeste hart vriendin, en een dame waar ik vroeger stapel op was.. wat blijkt
dame 2 vroeg op de eerste dag dat ik haar leerde kennen om geld, zat zelf al in de problemen daar mee, maar ik help graag anderen, in 1 week tijd 335 geleend...

week erna zo stom geweest om een nieuwe telefoon abonement te nemen op mijn naam voor haar, kosten eerste maand 314 2e maand staat nu al op 263, zei zou het betalen nu eerste rekening nog niet betaald. ondertussen krijg ik de rekeningen binnen dat ik binnen 5 dagen moet betalen. maar de dame blijft maar de datums veranderen van waneer ze het zou terug betalen.. onder tussen weer 70 geleend
stond ze op 405 eindelijk 20 euro terug gekregen... ondertussen stapelen de rekeningen zich op en vraag ik me weer af waarvoor ik nog leef. enige wat haar intereseerd is geld..

mijn ex nu 3 maanden mee uit, maar ik kan haar niet los laten, voor mij is ze nog steedts mijn alles, ik heb het er met mijn beste vriendin over gehad, heb haar verteltd dat ik van deze 16 jarige dame meer liefde kreeg dan ik ooit heb gehad in die 23 jaar, das incl de liefde van mijn "ouders". op dit moment denk ik nog otzettend vaak aan haar.
toen ik voor de 3x zelfmoord wou plegen dmv overdosis, kwam mijn beste vriendin ten hulp, ze had 112 gebeld en ik moest en zou overgeven, heb gezegd dat ik het had gedaan maar heb nooit overgegeven. mocht die avond niet meer alleen thuis zijn. dus mocht ik bij haar logeren blijven.

3x geprobeerd 3x gefaald, en eindelijk na dat het de 3x bijna was gelukt. heb ik mijn hulp na 7 maanden tijd.
eindelijk gesprekkem met een psygioloog, maar na mijn gevoel te laat, veel te laat.
wil zelf nog graag zelfmoord plegen, maar laaste tijd is er een gedachte bij, een persoonlijk heid zo als ik het zelf zie, waardoor ik niet alleen denk om me zelf wat aan te doen, maar ook mijn ex. en daar vechte ik al 3 maanden mee, ik vertelde het maar niemand neemt het serieus, ja is liefes verdriet, is normaal kom je wel overheen.

waarom snapt niemand dat ze meer is dan mijn ex, ze was voor mij mijn moeder, mijn engel, mijn vriendin, mijn alles en dat is ze nog steedts ondertussen heeft ze een andere, en mijn gevoel blijft maar zeggen nee ze is van mij ze hoort bij mij, hij is niet goed voor haar. andere mensen blijven herhalen wat ze je heeft aangedaan is niet goed, ze is niet goed voor je. Maar ik wil haar terug ze hoort bij mij wij zijn voor bestemd niet hun 2.
Je kunt haar niet dwingen zeggen ze.. laaste x dat ze hier was, eindigde het niet goed, ze wou gaan maar ik hield haar vast. hield haar bij me, ze mocht niet gaan, me niet weer verlaten. heb al zo veel verloren waarom snapt ze niet dat ze bij mij hoort, dat we voor bestemd zijn. hield haar vast bij me, zei verzette zich en ik bleef haar tegen houden , ze zei een paar x dat ik haar pijn deed maar dat boeide me niet, ze moest bij mij blijven.

kweet niet hoe of waarom, maar achteraf liet ik haar toch los ze liep naar de voordeur maar die had ik al afgesloten, toch opengemaakt. ze bekeek haar zij nog, en daar zat een grote rode plek. tot nu toe heeft ze me nog niet vergeven. dag ervoor had ik mijn arm nog besneden en haar naam er ingezet. ze betekend zo veel voor me. ik heb niks anders om voor te vechten.

mijn maatschapelijkewerkster zei eens noem iets positiefs in je leven.. mijn ex rest weet ik niks. daarom moet ze terug komen. ze zeggen als je zelf moord pleeg laat je veel mensen na, wie?
mijn moeder ? na wat die heeft geflikt is ze dood voor me, zelfde als mijn vader. stiefvader boeit me niks, tegen mijn broertje zullen ze vast wel een of andere verhaal hebben vertelt dat ik het schuld ben.

mijn beste vriendin? waarom zou ze, ze heeft zelf alles, ze geeft me zoveel en ik mag haar niks terug geven waarom :( ik wil niet iemand gebruiken ik wil ook terug kunnen geven.
mijn kater... die komt wel terecht bij iemand anders, doet toch geen vlieg kwaad. en anders neem ik die wel mee met mijn vriendin. dat we met zijn 3en samen zijn..

mijn baas is er niet blij mee omdat ik nu in de ziekte wet ben en een financieele last ben voor hem, omdat ie me toch iedermaand betaald wat ie netjes doet... krijg nu al 5 maanden lang nog steedts geld van hem...

arbo arts, net zo klote je komt daar 5 min later sta je weer buiten. lijkt wel een psygioloog praten en thats it, en dan moet ik nog daarna na de baas om het zelfde kut verhaal te zeggen, waarom dan een arbo arts :S

mijn baas vind ook dat ik niet goed genoeg mijn best deed om hulp te krijgen, wat moet ik doen met een pistool gaan rond rennen van help me of ik maak je af?

heb nu 2 maanden hulp van een psygioloog waar ik het gevoel van krijg dat me niet snapt, en na dat ik het gene heb gedaan met mijn ex, ook nu mooi een psygiator er bij. alles blijft maar erger worden, mijn baan kan ik wel vaarwel zeggen.
waarvoor zou ik nog moeten leven.. ik probeer mensen te vertelen wat er is, hoe ik denk maar niemand die het snapt. ik vind van me zelf dat ik 3 persoonlijk heden heb, de volwassene die de regels weet , en wat weet wat kan en niet mag. de kind deze huilt en is bang om alles te verliezen, en zo als ik het noem de krijger, die weet wat ie wilt, en ook hoe hij het eigenlijk kan krijgen. en daar ben ik bang voor dat ik de volgende x wel mijn gedachte uit en niet meer de klik krijg om te stoppen dat de volgende x mijn ex......
lang verhaal stop er effe mee, voel me vandaag al de hele dag rot omdat mijn ex naar het gala gaat, en ik zo iets heb van je hoort er met mij heen te gaan. ja ik geef toe, ik ben geobserbeerd door haar of hoe je het wilt noemen, maar voor mij is ze meer geweest dan een vriendin.
3x geprobeerd en mijn gevoel zegt binnen kort 4e en denk ik laaste, ik hoop het want ik slaap nu al de hele dag op de bank, omdat ik te moe ben om maar steedts door te vechten, waarvoor??? das mijn vraag waarvoor vechte...

he ik ben en jong van 15 jaar en ik heb zelfmoordgedachten.
dat komt omdat ik al een paar weken ruzie heb met mijn beste vriend en zelfs tegen hem heb gelogen waardoor we echt heel veel ruzie hebben.
ik denk dat mijn beste vriedn beter af is zonder mij.
ook is het omdat ik mijn tweelingbroer 9 dagen geleden is overleden.
ik ga er een keer over met mijn mentor over praten en dan met mijn ex beste vriend en dan hopen dat hij iets weet.
zo niet ben ik volgende week zondag dood.

groetjes michael