Het is een opeenstapeling van dingen. En het ziet er niet naar uit dat die dingen snel veranderen. Het zijn omstandigheden, maar het is ook hoe ik zelf in elkaar zit. Het is werk, het is liefde, het is vriendschap, het is familie. Het is niet slapen en geluidsoverlast. Het is pms. Het is me onaantrekkelijk voelen, of wellicht onaantrekkelijk zijn. Het is sociale angst.
Het is dat ik veel energie heb en die steeds in mijn leven pomp, althans probeer te pompen. Maar gezond leven, sporten, praten over mijn gevoelens, praten met een psycholoog, mediteren, met collega's praten, met de buren praten, me elke dag weer aan mijn werk zetten - het helpt me niet. Ik ben ongelukkig. Ik ben wanhopig. Ik voel pijn.
Het meest logisch zou zijn om medicijnen te gaan slikken: anti-depressiva.
Maar ik ben bang voor de bijwerkingen.
Ik weet wel wat ik moet doen. Ik moet wachten tot de fucking pms weer over is. Maar dat kan weken duren, want soms blijft mijn menstruatie weken uit.
Ga dan met een gynaecoloog praten, zou je zeggen. Ja, misschien moet ik dat doen.
Maar alles wat ik tot nog toe heb gelezen over menstruatie-problemen zegt hetzelfde: ongrijpbaar, we weten het niet, we hebben geen oplossing.
En pms is maar een onderdeeltje in de hele reeks van problemen.
Ik ben zo moe. Ik zou er zo graag van af zijn. En het gaat al zo lang zo, ongeveer 18 jaar. Ik vind geen oplossing. Andere mensen vinden ook geen oplossing. Of liever gezegd: ze dragen legio oplossingen aan, die allemaal niet werken, geen zoden aan de dijk zetten. De beste stuurlui staan aan wal. Ik vind het niet fijn, die adviezen. Het voelt als een verkapt verwijt: je zoekt niet hard genoeg of niet op de goede manier. Misschien is dat laatste waar. Maar zij weten het net zo min als ik.
Er zijn nu eenmaal levens die niet op gang komen, die van koers raken, waaraan je kunt blijven sleutelen, en het helpt niet. Wat moet je doen als zo'n leven jouw leven is? Blijven zoeken, natuurlijk. Blijven zoeken. Maar ik ben bang dat ik iets raars en gevaarlijks ga doen, als er nog wat meer tegenvallers zijn, als een nog wat ongelukkigere samenloop van omstandigheden zich voordoet. Ik ben bang.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.