Levensverhalen (pagina 835)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Is iedereen hetzelfde?

Halllo.. Net had ik nog tranen in mijn ogen maar nu ik dit aan het typen ben is alles al weer weg.. Ik weet niet wat ik op dit moment moet doen.... Ik maak mezelf al een aantal jaren gek... Ik denk dat het door het blowen komt... ooit een verkeerde keuze gemaakt en in een roes doorgeleefd zonder ook maaar te stoppen. Waarschijnlijk ben ik vroeger ontzettend achter gebleven in het overdenken van de dagelijkse normale dingen... Ik ben begonnen toen ik 14 was en doe het nu nog steeds afentoe.... Ik heb in de tussen tijd ook veel verschillende soorten harddrugs gebruikt... Ik heb spijt van mijn eigen keuzes: dat is je eigen schuld... maar zo ervaar ik het niet, het overkomt je gewoon.. je leeft in een bepaalde leefomstandigheden en er gebeuren dan bepaalde dingen op een bepaald moment... andere dingen ben je vergeten of sta je niet bij stil en an ineens ben je verkocht als je problemen zijn weg alles is goed en zo kom je langszaam met mensen in aanraking die ook andere dingen gebruiken... Zoals: XTC en Cocaine... Volgens mij zijn mijn hersenen voor de rest van mijn leven naar de klote... Mijn uithoudingsvermogen doet het nog wel... elke keer weer stop ik met roken voor een paar weken en dan op een een of andere manier gaat het toch weer verkeerd.... omdat ik dan gedronken heb en even niet goed bij de toekomst kan stilstaan... Op dit moment ligt alles overhoop ik vind mijn studie niet leuk... ik doe een studie waarbij je veel moet doen... en heel veel dingen snap ik ook niet... het kost mij ontzettend veel energie om deze studie te volgen.... terwijl ik vroeger altijd nog zon slimme jongen was??? Nu lukt het me niet meer... Ik zit nu vast... ik weet niet meer wat ik moet doen.... als ik dit jaar doorga met de studie dan haal ik het niet en dan ben ik weer een jaar ouder... plus de studieschulde is hoger.... Als ik nu stop en ga werken.. owrdt ik zeker depressief... Omdat mijn hele leven al staat ingesteld op een goede opleiding is noodzaak nummer 1. Mijn vader is Dokter en woont op Aruba... ik heb nog 2 zussen die ook allebij geneeskunde doen... ik heb mijn havo gehaald toen ik 21 was... Mijn vader betaald op dit moment mijn huur en school.... maar als ik het neit haal dan betaald hij helemaal niks meer.... en ik wil dus stoppen omdat ik de studie niet leuk en te moeilijk vind.. Ik weet neit wat mijn vader gaat doen, als ik stop... ik heb het idee dat ik dan maar beter niet meer op Aruba hoef te komen omdat hij zich dan schaamt voor zijn eigen zoon.. En als ik daar kom dan krijg ik ook een hoop gezeik over me heen... door zijn alcohol gebruik... Ik weet het niet meer.... ik heb ook zoveel dingen gedaan vroeger die niet konden en mijn vader ook en dan wordt er nog wat vanuit mijn moeders kant geroepen... Ik moet mijn eigen leven zien op te bouwen... maar ik weet niet waar ik naartoe wil... omdat ik niet weet wat ik leuk vind... vind ik alles nou leuk of vind ik niks leuk??? Mijn vind dat ik met iemand moet gaan praten... die me een beetje ''structuur'' geeft (en dan de manier waarop dat gezegt word, wordt ik al knetter gek van..... ben ik dan zo'n gemene jongen??) Naja ik ben nu al bij een paar mensen geweest om te praten over van alles en nog wat... ik weet niet eens meer wta ik zelf heb gezegt!! Deze mensen geven je wel even een goed geveoel maar dat is dan naar een paar uur ook weer weg... ik schiet er niet veel mee op... Het schiet allemaal niet op.... Want wat is ons levensdoel wat vinden wij belangrijk wat moeten we in ons leven doen om gelukkig te zijn het zijn zoveel vragen die niet beantwoord kunnen worden omdat er zoveel verschillende opvattingen zijn die weer op andere mnieren bekeken worden door anderen.... He tis een proces dat nooit ophoudt...

Voor mij zijn deze drie dingen belangrijk:

Praten. (sociaal)
Liefde (vriendin)
Rustig kunnen denken (geen angst)

Dit zijn mijn problemen..... ik krijg altijd te horen van ja je ziet er goed uit en je bent leuk sociaal en dit en dat en blablabla. Maar zo voel ik me niet... ik voel me dom.... en ik ben bang dat ik eeuwig alleen moet leven, dus nooit een leuke vriendin vind door dat ik niks meer echt heel leuk vind... ik doe ook vaak dingen voor een ander en niet voor mezelf... Ik wil wel weer een knappe vrouw want ik ben zelf oook niet lelijk. maar voel me wel heel heel heel dom en saai omdat ik zelf er goed uitzie maar niet echt een vriendin heb ofzo. Als ik bij mensen thuis ben voel ik me altijd raar er gaan ook de heel tijd rar gedachtes door mijn hoofd heen die ik niet kan stoppen... ik ben neit meelf... ik kan me niet goed concentreren op wa er zich op dat moment afspeelt dus waar mensen ovr praten e wat ze bedoelen... ook mijn algemenen kennis is niet goed.. waardoor ik op sommmige momenten gigantisch voor lul sta... maar voor lul staan kan ik ook niet echt meer.... het boeit allemaal niet echt... ik weet neit wat er aan de hand is maar zo kan ik nog wel uen doorgaan.... ik heb geen zin meer ga sigaretten kopen...
doei

Datum:
13-10-2009
Naam:
jurrien
Leeftijd:
22
Provincie:
Overijssel

het maakt niet uit

het is normaal dat ik veel alleen doe. op school vind iedereen me raar en thuis heb ik wat problemen met dominante ouders. mijn vrienden zou het ook niet erg veel uitmaken of ik nog leefde of niet want ze zijn toch niet geintresseerd. op myspace en facebook en chrunhyroll praat ik elke dag met buitenlandse vrienden die wel geintresseerd zijn. maar meestal maakt het me allemaal niet uit. zo'n 2 jaar leef ik nu met die gedachte dat het me niet intresseerd. dit jaar ben ik ook gestopt met huiswerk maken omdat het me niet intresseerd. ik lig veel op bed en doe niks meer. ik denk alleen maar. en met denken besef ik veel dingen. waarom zou de dood slecht zijn? waarom moeten we leven? wat maakt het allemaal uit? niks dus. allemaal leugens van de staat. een halfjaar geleden heb ik shampoo gedronken. tijdens de vakantie heb geprobeerd mezelf op te hangen terwijl ik dronken was. beide zijn niet fijne herinneringen vanwege het overgeven en de pijn van een schurend laken langs mn keel. ik probeer door te leven voor mn buitenlandse vrienden die het wel zou uitmaken maar nog steeds voel ik me leeg. het kleine gedeelte van me dat wil voortleven schreeuwt om te wachten tot betere tijden. maar waarom zou ik? ik zie wel..... het maakt me tenslotte niet uit
Datum:
13-10-2009
Naam:
Mir
Leeftijd:
17
Provincie:
Utrecht

storm na zonneschijn

mijn verhaal begint een jaar geleden toen men vriendin en ik een tweeling hadden verwekt .ik was 18 zij 17 allebei zwaar in de war.We wisten niet wat we moesten doen houden we het doen we abortus geven we het weg. dit was een ware hell de eerste 2 maanden waren stressvol. kwist niet wat ik met 2 kindere moest doen! maar ben tegelijkertijd RADICAAL tegen abortus .die optie zat er voor mij en mijn vriendin niet in.tot op maand 3 hadden we het verteld tegen mijn en haar ouders . grote fout haar vader wou mij all voor de rechtbank slepen wegens verkrachting!! we waren all 2 jaar samen !toen liep alles aan duigen en scherven.allebei onder zware stress we kregen vaker en vaker ruzie.tot uiteindelijk haar ouders haar hadden verplicht tot abortus.sinds die dag ben ik helemaal in elkaar gestort kon ni ete ni slape. niks ging meer zoals voorheen had geen plezier meer met men vrienden .tot een week later hoor dan dat ze zelfmoord had gepleegd .toen knapte er iets bij mij !kheb all 3 keer zelfmoord probere plegen 1keertje polsen overgesneden maar hebben me te snel gevonden en konden me in leven houden. 2de keer overdosis amfetaminnen hartstilstand gehad .maar weer niet fataal. 3rde keer ga ik niet verder op in kwil geen ideeen geven .maar waarom al die moeite om mij dan te reanimeren kwil gwn van men klote leven af !!!
Datum:
13-10-2009
Naam:
hartverscheurd
Leeftijd:
19
Provincie:
België

een rot leven

ik heb een kut leven om dat ik ten eerst
een beperking heb ten tweede haat ik
me zelf ten derde de school waar ik opzit
maakt me kwaad er kwaad zo kwaad
dat ik er een eind aan wil maken.
Datum:
12-10-2009
Naam:
finnian
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-brabant

ik haat me moeder

Hallo

ik ben Kimo ik wil dood
omdat ik mijn moeder een heks vind
zij geef niet om me als ik ziek ben gaat
het haar niks aan.
Datum:
12-10-2009
Naam:
kimo
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

toekomst

Ik zie geen toekomst voor mezelf. Alles wat ik doe mislukt. Ik vecht al zo lang, maar uiteindelijk komt het toch altijd op hetzelfde neer. Mijn familie kan niet trots op me zijn, integendeel. Mijn relatie zal toch stranden, dat weet ik zeker. Ik zal weer alleen komen te staan. Weer vechten; vechten voor geld, vrienden, interesses, een relatie, een leven. Niets lukt zomaar. Niets is normaal. Het enige wat normaal voor me is is leeg zijn, mislukken, problemen hebben, alleen zijn, ...
Datum:
12-10-2009
Naam:
e
Leeftijd:
22
Provincie:
België

Ik leef voor mijn kinderen

Hallo allemaal ik wil mijn verhaal even kwijt.
Ik ben getrouwd 26 jaar heb 2 kinderen 1 van 4 jaar en 1 van 10 maanden oud. Mijn man is 25 jaar en is mijn neef van mijn moeders kant.

We zijn in 2004 getrouwd 5 jaar geleden. Ik ben altijd heel sociaal geweest veel vriendjes gehad hou van aandacht en lol maken flirten etc.

Nadat mijn zus was weggelopen met een jongen hebben mijn ouders op mijn 20ste mij hersensgespoelt om met mijn neef te trouwen bang dat ik ook zou weglopen.

Nou toen zijn we getrouwd in Turkije hij heeft mij met een leugen zwanger gemaakt zijn garantie voor dit huwelijk in zijn ogen. Ik ben nooit trouw geweest aan hem. Ik hou van hem op een andere manier.

Vorig jaar januari 2008 ben ik begonnen aan een relatie met een collega, hier ben ik zwanger van geraakt. En later in december bevallen van mijn zoontje die nu 10 maanden oud is. Ik ben ontzettend verliefd geworden op hem hij is van de Nederlandse afkomst. Mijn moeder en zus weten van mijn affaire ed. Hij had een relatie van 12 jaar die is vorige maand ook beëindigd omdat hij echt ook verliefd is op mij en we hebben een kindje samen. Mijn oudste is echt een turk en de jongste echt een kaaskop dat is zo goed te zien. Mijn man weet dat ik graag flirt enz. Maar verwacht niet dat ik vreemd zal gaan. Ik ben een fulltime werkende moeder van 2. Ik heb geen tijd meer voor sociale activiteiten enz. Heb een beetje overgewicht baal ik enorm van. Gisteren voor de zoveelste keer mijzelf willen doden alleen wil ik mijn kinderen niet achterlaten kan ze ook niet meenemen. Het doet pijn om te moeten leven zoals mijn ouders dat willen, ik leid het leven van een ander lijkt het wel. Dit ben ik niet. Als ik ga scheiden moet ik verhuizen, wil mijn kids meenemen, de reden dat ik niet wil scheiden is mijn familie accepteert mij niet meer hierna vanwege de eer en wat zullen de mensen zeggen!! En ik wil mijn kind de oudste niet zonder vader groot brengen. Ben bang dat ik de schuld krijg als hij ouder wordt. Ik schaam me dat ik ben vreemd gegaan. Ik hou van hem kan het niet helpen.

Mijn man werkt hard als hij thuis is doet hij werkelijk niets geen huishouden geen koken niets met de kinderen. We hebben nu al een hele tijd geen seks. Voor mij hoeft het ook niet want ik walg van hem als hij aan me zit voelt het verkeerd want ik hou nu van een ander.

Ik heb momenten dat ik er niet uit kom en dat het me teveel wordt..

Dan wil ik er een einde aan maken, maar wil ik mijn 2 schatjes niet alleen zonder moeder achter laten.

Ik ga woensdag naar de psycholoog voor het eerst kijken of die mij kan helpen.

Ik wil iedereen zeggen dat het leven eigenlijk heel mooi kan zijn alleen moet je zelf keuzes kunnen maken en niet denken van wat zullen de andere mensen zeggen of denken!

Sterkte allemaal!

We komen er wel uit blijf positief denken!


Groetjes Moeder van 2

Datum:
12-10-2009
Naam:
Moeder van 2
Leeftijd:
26
Provincie:
Zuid-holland

Mijn moeder geeft niet meer om mij

Hallo lezers,

Ik ben 16 jaar oud, dat is nog heel jong . Maar ik zie het nut niet meer hier op aarde. Mijn moeder noemt mij een rotjoch, ze scheld me uit, terwijl ik helemaal niks heb gedaan. Het enige waar ik kritiek op heb is dat mijn moeder de hele dag alleen maar chat. En ze gaat elke weekend weg naar haar "vrienden". Dat zijn 4 mannen ofzo. Ik noem geen namen. Wat ze daar doet, ziet God alleen. Ik zie haar bijna nooit, hoewel ze beweert dat ik haar altijd wel zie. Als het aan haar lag, laat ze me thuis ziek achter. En ze jaagt me telkens het huis uit. "Ga naar je vader!" zegt ze. Ze zegt "Je vader is een hoer". Ga daar maar naartoe, jij bent ook een hoer! Alsof ik iets te doen heb bij mijn vader, ik mag hem niet zo. Deze woorden raken me heel hard, en mijn hele familie ziet ook, dat mijn moeder de laatste tijd niet meer haarzelf is door het chatten en daten. Het huis ruimt ze niet meer op. Ik leef in een "Varkensstal" vind ik zelf. Ik heb er zelfs overwogen om naar mijn familie te gaan. Maar ik heb eigenlijk meer een gevoel om zelfmoord te plegen. Geen zorgen meer. Ik heb toch alleen maar mijn moeder hier. Mijn familie zal me missen als ik dood ben. Elke dag bid ik, om mijn zelfmoordneigingen te vermijden en dat mijn moeder eens weer zoals vroeger wordt.
Datum:
12-10-2009
Naam:
I-Belong-In-Heaven
Leeftijd:
16
Provincie:
Anders

bladiewha

*zucht*
het zit weereens niet mee.
er is niks voorgevallen vandaag niks gebeurt. maar toch voel ik me blug.
en ja ik weet het echt niet.
ik wil dood ik wil niet dood.
het is gewoon klote, en ik weet wel hoe het komt. doordat ik gender ben [ga dan zelf maar uitzoekken op google genderdysforie] maargoed ik ben het dus wel en het is en blijft klote.
en ik weet het nietmeer.
het liefst spring ik voor de trein maar dat wil ik niet want ik wil zelf ook condekteur worden zou ik het ook nietzo lekker vinden als iemand voor me trein springt.
dan hang ik mezelf op. ja maar dan moet ik nog ergens heen waar niet iemand me vind waar ik van hou.
dan schiet ik een kogel door me kop. ja makkelijk gezecht hoe kom ik aan het wapen? dan um snij ik me pols door ja um ik ben niet zo dol op pijnlijke dood..
[sorry heb wel een voorkeur dusja] en verdrinken verzuipen hoe je het ook noemt. ik ben bang voor water. ik ben nog banger voor water dan voor de dood. nja de dood en ik zouden onderhand vrienden kunnen zijn want voor hem ben ik niet bang. en het regend en ik wil naar buiten! maar ben al strondziek. zucht.!
Datum:
11-10-2009
Naam:
jongetje
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland

en nu

hier sta ik dan als mister positievo himself
ik heb in mijn leven net als vele anderen heel veel meegemaakt ben weggelopen van huis
had een zeer agressieve vader die er op los sloeg wanneer hij wou
"k heb mij altijd zeer goed staande weten te houden met een in mijn ogen stabiele realtie
wat dit helaas niet was
we hebben twee kinderen schatten ben er super gek mee
mijn vrouw heeft vorig jaar besloten om vreemd te gaan met verschillende kerels
ze is er ook mee naar bed geweest . ik heb haar gebracht en opgehaald (ik dacht dat ze naar vriendinnen wilde)
ze heeft sexueel alles met deze mannen uitgehaald en ze vond het reuze spannend
ze heeft er nooit spijt van gehad en vertelde mij vol trots dat ze eindelijk iets voor haar zelf had
in dezelde maand liep mijn baan af en heb een baantje geaccepteerd
ik ben mijn gezin kwijt en daar is voor mij mijn lebven ook ten einde merk ik
ik ben moe om door te gaan met vechten
hoeft voor mij allemaal niet meer voel zo een grote leegte zonder mijn meissie
ik mis het enorm
weet ook wel dat het zo niet verder gaat met zo een vrouw
mis mijn gezin en mijn vechtlust is weg
zit er heel sterk aan te denken om weg te gaan uit dit leven
waar doe ik het voor ????????/

Peter
Datum:
11-10-2009
Naam:
peter
Leeftijd:
43
Provincie:
Gelderland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.