Levensverhalen (pagina 816)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Op, moe, vechtlust is over

Ik heb een mooie jeugd gehad, maar rond mijn 25j had ik de beslissing genomen om een huisje te kopen met mijn toenmalige vriendin.
We hadden samen geleend en samen gekocht, eens we erin gingen wonen begon de miserie na ongeveer 3m kwam ik erachter dat ze met een collega van haar het bed in dook.
Dus de relatie was over en hadden afgesproken om't huis te verkopen en alle 2 ons deel van de lening zouden blijven betalen.
Nog geen 2dagen later krijg ik een brief van haar advocaat in de bus waar in stond dat ik verplicht was om haar deel van de lening over te nemen omdat zij de woonst verlaten had. (in totaal moest ik dus 1000€ betalen alleen voor de lening van't huis met een inkommen van 1400€)
Ook kwam ik er achter dat ze al mijn geld geplukt had en zo ...
Mijn best gedaan en op water en brood geleefd 't huis proberen te verkopen met en zonder makelaar maar zij ging nooit akkoord en wou meer geld.
Op de lange duur is het huis door de bank aangeslagen en openbaar verkocht geraakt met 40000€ verlies, je kunt al raden wie dit mag betalen,...
Ik leef al 5j als een monnik, ik leef niet maar wordt geleefd.
Sinds een tijdje heb ik weer 2 advocaten (pro deo) en val ik onder schuldbemiddeling en moet zien te overleven met 400 € leefgeld voor mijn eten en drinken en mijn 3 honden en kater, terug bij mijn ouders wonen kan ik niet want dan moet ik ze wegdoen maar dat is' enigste dat ik nog heb, vrienden heb ik niet meer omdat ik aan huis gebonden zit zonder een rotte frank.
Vandaag is het begin van mijn "endgame" ga voor de laatste maal eten bij mijn ouders en dan ga ik samen met mijn diertjes mijn familie op mijn bedje liggen en lang slapen

Ik hoop dat mensen mij kunnen begrijpen en mij niet veroordelen maar ik ben allang dood maar ze beseffen 't niet
Datum:
15-11-2009
Naam:
boeit niet
Leeftijd:
30
Provincie:
België

Ik ben slecht

Ik heb alles en toch ook weer niks, mijn bedoelingen zijn goed, maar ze komen altijd slecht uit. Ik doe mensen verdriet en toch blijven zij van me houden en moeite doen, waardoor ik me nog schuldiger voel, ik hou me groot, maar eigenlijk ben ik heel klein. Ik leef in een leugen met haat. Mijn woede is genoeg om een ander op te blazen of te vermoorden. Als het aan mij lag zou ik de wereld op blazen. Ik verafschuw mensen, omdat ik alleen hartloze egoisten tegenkom en zie in deze krankzinnige samenleving, alsof we in een gevangenis leven. Ik leef met haat en verdriet. Ik geef niks om mezelf en de mensen waar ik om geef verlies ik. Hoe ik een dag overleef is door te denken aan de mensen die het minder goed hebben, maar elke dag dat ik leef, is weer een zorg voor een ander. Mijn vader heeft in de oorlog gevochten, heeft hart problemen en is corrupt geweest, hij is blij dat ik in Nederland leef en gezien mijn trots, lieg ik steeds weer door aan de telefoon te vertellen hoe goed het met me gaat. Hij moest eens weten hoe ik me echt voel en hoe slecht het met mn zieke moeder gaat. Ik ben gezond, knap en ik heb een goed hart, maar als ik om me heen kijk zie ik echter teveel ellende.
Ik ben het vechten zat. Je vecht altijd tegen de verkeerde mensen. Ik hoop dat ik als donor een ander goed mens gelukkig kan maken.
Ik wil geen zelfmoord plegen, ik dacht eraan om met mn gaspistool op de politie te gaan schieten. Maar nu er een website voor is, lijkt me dit de beste oplossing. Bedankt
Datum:
15-11-2009
Naam:
naamloos
Leeftijd:
25
Provincie:
Noord-brabant

Geen leven

Ik denk dagelijks aan zelfmoord.
Ik werk, studeer, heb kinderen en een man. Toch is zelfmoord de enige gedachte die mij rust geeft. Ik hou niet van mijn man, mijn kinderen ken ik niet, ik studeer niet wat ik graag zou willen, mijn werk is geestdodend.
Ik denk aan zelfmoord sinds mijn 14e. Ik dacht nooit ouder te worden dan 30 maar ik ben nu 42. Nog is er niets dat ik liever bedenk dan mijn eigen zelfmoord. Eigenlijk zou ik willen leven zoals ik wil. Vrienden zoeken, uitgaan, dingen beleven, genieten. Maar sinds mijn 14e realiseer ik me dat dat niet is gelukt. Sindsdien zijn mijn non-keuzes een bevestiging daarvan. Nu ben ik geemigreerd en is het leven nog minder dan het was. Ik ging met het idee een goede reden te hebben om zelfmoord te plegen na een jaar. Nu ben ik hier anderhalf jaar. Ik durf geen zelfmoord te plegen. Ik studeer heel hard en heb hogere cijfers dan gemiddeld, ook al is het in een taal die ik niet beheers. Maar ik haat mijn echtgenoot. Ik heb geen reden behalve dat ie anders is dan ik en ik kan dat niet accepteren. Hij wordt snel geirriteerd terwijl ik heel rustig ben. Hij is minder intelligent dan ik. Hij heeft een religie en ik niet. Ik hou niet van zijn religie. Ik hou niet van zijn familie. Ik hou niet van mijn leven. Ik wil weg maar ik ben bang voor pijn. Bang voor bloed.
Ik ben gewoon dom en waardeloos.
Datum:
15-11-2009
Naam:
FlowerSong
Leeftijd:
42
Provincie:
Noord-holland

zelfmoord, trek jezelf eruit!

Lange tijd was ik een gelukkig mens. Tot het uitging tussen mij en mijn vriendin, ik er achter kwam dat ik eigenlijk geen vrienden meer over had. Ook in mijn ouderlijk huis, waar ik even ben teruggekeerd, na de break-up-ik woonde samen, was het een zooitje. Ik heb twee jaar mijn draai niet kunnen vinden. Veel, echt veel suicidale gedachtes gehad door al die eenzaamheid. Bovendien wist ik niet meer wie ik was. In mijn relatie werd ik gedefinieerd door wat ik was samen met mijn ex. In de boze buitenwereld kwam ik steeds meer tot de conclusie dat mensen hufters zijn....tot ik besloot een aantal principes op te stellen voor mezelf

1 ik ben alleen geboren en zal alleen sterven, ondanks alle illusies die er zijn m.b.t. menselijke relaties.

2 Ik moet richting bepalen, doelen stellen, waar wil ik zijn, dan en dan?

3 Waarheid is relatief, ook mijn gemoedstoestand, buiten mijn ervaring is de gedachte er niet

Dus ik heb gekozen voor optimisme en besef dat de mens een wezen is vol mankementen. Dat gaat niet altijd, maar het is toch de moeite waard. Telkens als ik terugval plaats ik mijn gemoedstoestand/ervaring in een betrekkelijk perspectief. Het is allemaal niet zo erg, laten we er om lachen. Dat wil niet zeggen dat er geen ongeluk is, verdriet of intense depressie.

Maar weet dat je de moeite waard bent, dan kan alleen jij jezelf aanpraten. Doe dingen, bereik iets, en als je het niet bereikt: lach erom. Ga door!

En: TREK JE VOORAL NIETS AAN VAN WAT BEPAALDE MENSEN TEGEN JE ZEGGEN! KIES DE JUISTE MENSEN UIT! Dat is een les die ik in de afgelopen twee jaar sterk heb geleerd. Een bepaalde groep mensen gaf mij het gevoel dat ik er niet meer mocht zijn zoals ik ben. Na een aantal maanden optrekken met deze mensen begon ik het zelfs te geloven. Dit type mens moet je WEREN. De enige die bepaald of iets wat jij doet niet de moeite waard is, ben jij zelf!

JE MAG ER DUS ZIJN!

Groeten,

Gerben
Datum:
15-11-2009
Naam:
Gerben
Leeftijd:
25
Provincie:
Gelderland

Weg ermee!

Ik ga morgen zelfmoord plegen.
Ik heb er genoeg van dat mensen doen alsof ik er niet ben. Telkens afspraken met mij maken en ze niet nakomen.
En wat nog het ergste is, is dat zelfs mijn ouders dit doen. Ze maken afpraken met me om daarna daar weer afspraken over heen te gaan doen. Ik heb er genoeg van! Ik stop ermee!
Datum:
14-11-2009
Naam:
Whatever
Leeftijd:
18
Provincie:
Utrecht

zelfmoord

niemand wilt naar me luisteren.
op school doet iedereen schijnheilig tegen me.
maar na school ransele ze me af als een beest.
ik wil dood.
ik zie men leven niet meer zitte.
niemand ziet me staan.
alleen de tranen die over mijn wangen gaan.
sommige zien hun toekomst al voor zich
met 1 man en 2 kinderen.
ik zie het niet alleen 1 zwartgat.
ik wil dood.


groetjes fleur
Datum:
14-11-2009
Naam:
fleur
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

Nee!

Ik wil gwn niet meer!
Ik heb wel suffige redenen , andere mensen hebben meer problemen ..
Het is uit met m,n vriendje en hij verhuist naar Ibiza.
Ik heb het gevoel dat iedereen me haat!
Maar ik ben gwn een stom arrogant verwend kutkind. Het leven van andere mensen om me heen zou beter zijn zonder mij .. Heb ik het gevoel!...
Ik heb echt niks aan m,n leven er gebeuren toch geen leuke dingen in m,n leven dus ja wat heb ik eraan??!!

Xx
Datum:
14-11-2009
Naam:
anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-holland

Zelfmoord..

Hallo iedereen.
ik wil graag zelfmoord plegen omdat ik in een rot periode zit.
mijn ouders zijn sinds 2 augustus 2009 gescheiden en vanaf een maand geleden slaat mijn broer me.
ik heb altijd ruzie thuis en ik heb al een paar pogingen gedaan om zelfmoord te plegen.
bijvoorbeeld: Mezelf snijden. me verzuipen in bad. voor de trein gaan springen maar dat wou niet omdat het druk was. en ik had er de kracht niet voor.
ik wil heel erg graag dood.
mijn broer heeft me ook geprobeerd om te verkrachten maar toen sloeg ik hem heel hard en ben weg gegaan.
ik ben ook vaak weggelopen maar telkens hebben ze me terug gevonden met hulp van de politie.
ik ben ook 2 jaar in handen van een loverboy geweest en ik heb hem nooit aangegeven en hij stalkt me nu. ik durf niks tegen mijn moeder en tegen mijn vader te zeggen. omdat ik bang ben dat ze me in een inrichting stoppen.
ik hoop dat jullie me kunnen helpen.
x Greetzzx
Datum:
14-11-2009
Naam:
Louisee
Leeftijd:
14
Provincie:
Friesland

Waarom....

Waarom doet het zo een pijn, leven in angst een leven met 90% problemen niets durven zeggen om ruzies te voorkomen. De laatste 7 jaar zijn echt heel kut geweest ook heb ik mooie tijden gehad maar die worden gauw begraven onder een laag grijze massa met ellende. Je denk t de ware te hebben gevonden of toch niet of toch weer wel ik ben oonzeker en bang voor fouten. Bang om te falen, bang om alleen te zijn, bang dat ik die stap naar zelfmoord ga zetten.

Hulp is gezocht maar of het zijn vruchten afwerpt weet ik nog net zo niet. Heb het idee dat iedereen mij ziet als die verschrikking, mensen lopen weg voor me, ik duw en trap iedereen van me af, denk alleen maar aan mezelf terwijl ik in mijn idee met iedereen rekening probeer te houden.

Heb al meerdere malen aan zelfmoord gedacht heb ook al 3x echt een poging willen doen maar dan was mijn vriend er om me te helpen. Nu na 3 jaar bij mijn ex weg te zijn komt alle ellende weer naar boven ik trek het niet meer ik voel me kut en klote en vraag me af waarom ik nog alle moeite doe en waarom ik niet gewoon een einde maak aan me leven ik ben dan in 1 klap van alles af. Denk er vaak aan hoe het zou zijn als ik er niet meer ben op deze verdomde aardkloof zouden mensen opgelucht zijn? zouden ze verdrietig zijn?

Vraag me wel is af waar mensen dit aan verdienen om zo te denken waarom denken mensen altijd negatief als je zelfmoordneigingen hebt misschien is het wel een schreeuw om hulp een schreeuw om die armen om je heen een schreeuw om die geruststellende woorden. Het leven is gewoon fucking moeilijk en de tegenslagen zijn te groot voor me niets zit mee maar dan ook echt helemaal niets waarom zou ik nog...waarom zou ik iedereen nog tot last zijn.....waarom zou ik hen en mezelf niet uit deze lijden verlossen.
Datum:
14-11-2009
Naam:
Meisje25
Leeftijd:
25
Provincie:
Zuid-holland

Gedaan

Vroeger geen vrienden, altijd a n d e r s dan derest.. ze noemden me vooral dik. wat me geen moer kon schelen omdat ik wist dat dat om te lachen was... mijn vader sloeg me ondertussen ook heel hard... hij kwam vaak hysterisch en was bang. mijn pepe kreeg longkanker, kende al mijn ene kant van de famillie niet omdat mijn mama weggelopen was van huis, de andere kant heeft ons in de steek gelaten na mijn pepe longkanker had.. de sukkels! toen begon ik te snijden te verbranden botten te breken... heb al veel zelfmoord pogingen gedaan omdat zoveel dingen allemaal tegenzitten.. nu ik ook eetproblemen heb en ze weten dat , houden ze me vooral in school in de gaten.. waar is echt gék van kom . eten kan me nieks meer schelen, als ik blijf leven is dit even een wonder...
Datum:
14-11-2009
Naam:
elcke
Leeftijd:
13
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.