Levensverhalen (pagina 798)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

pijn liefde

Man heeft twee jaar geleden voor mij heel onverwachts verteld dat hij niet meer verleidf op me was na een huwlijk van17 jaar. 3 maanden later is hij vertrokken en ingetrokken bij vriendin in Duitsland die hij 4 maanden daarvoor heeft leren kennen. In de tussen tijd hebben we elkaar nog regelmatig gezien en gesproken en gaf hij steeds aan dat h ij van me hield en niet wist wat hij moest. heb hem regelmatig gevraagd of hij me alleen als vriendin zag maar hij vèrtelde me steeds dat hij meer voelde een sterke band . In al die tijd heeft hij drie keer tegen mij en de kinedre gezegd dat hij terug komt. Zijn auto zat vol zelf auto met kindere weer uitgelaaid. maar steeds weer vertrok hij weer binnen 1 of twee , afgelopen november een ultimatum gesteld of hij komt terug of blijft weg. Ook nu weer hebben we uitgebried met elkaar gesproken en voor mij voelde het weer heel goed aan ( ik hou van hem en mijn liefde is intens groot voor hem anders had ik het niet zo lang volgehouden) . Bij deze geprekken heb ik hem nog eens gevraagd of hij wel meer voelde voor me als vriendin en hij vertelde me dat dit het geval was vriendin was onvoldoende hij voelde veel meer.Hij zou bij haar weg gaan en we zouden samen de draad op pakken. Ook hebben we samen de kinderen weer ingelicht. Die week heeft hij met z'n vriendin proberen te praten maar dat liep niet v ertelde hij me vandaar dat hij zondag nog eens langs wilde gaan bij haar om dat hij het netjes wilde afsluiten. Die zondag is hij vertrokken en niet meer terug gekomen. Kreeg maandag sms dat hij haar niet los kon laten en dat hij in de put zat. Dinsdag een uitgebreide mail gekregen dat hij gevoel van liefde en verliefdheid bij mij niet heeft en me alleen ziet en voelt als een zus. Hij Vraagt in belang van kinderen, mijzelf en hem gewoon met elkaar om te gaan. Ik ben kapot hoe kan ik een man waarvan ik ziels veel hou confronteren en zien dat hij gekozen heeft voor een ander. Ik ben geheel geflipt heb kinderen de angs van hun leven bezorg zit de hele dag te janken ook geen goede omgeving voor je kinderen. Met de feestdage zijn ze bij hem ga dan opzoek naar rust . wil slapen en niet meer wakker worden heb genoeg van de pijn en wil mijn kinderen niet in deze sfeer en omgeving verder laten opgroeien . Kinderen hebben vrolijkheid en geborgenheid nodig en dit kan ik hun niet meer geven en dit doet heeeeeeeel erg veel zeer om dit te beseffen dat je dit niet meer kunt. Maar voor hun moet het geen leidens weg worden met hoop dat ik het weer op de rails krijg. Heb dit nu twee jaar geprobeert maar mijn liefde voor hem is te groot en zal hier nooit van af komen. Met dat inzicht en die pijn wil ik niet meer verder en denk echt dat het ook in het belang van mijn kinderen is om eruit te stappen zodat ze bij hun vader met z'n vriendin in een fijne en gelukkige omgeving kunnen opgroeien zonder dat zo ooit een keuze moeten maken tussen mij en mijn man. Want dat kun je je kinderen niet aandoen. De kracht om normaal om te gaan met hem heb ik niet moet ook eerlijk zijn . Dus ben echt van mening dat mijn keus op langere termijn ook beter is voor hun en ik heb eindelijk rust en geen pijn meer. besef me heel goed dat mijn kinderen hier zeker in het begin psychisch bij moeten worden ondersteund en dat ik ze ook door deze keus heeeeeeel wat aandoe. Maar dit is snel en hard en lijkt me beter dan traag en langzaam leiden wat de ander weg zou zijn voor hun. Mijn man neem ik absoluut niks kwalijk ik kan ook niet boos of kwaad zijn ben alleen heel verdrietig met het feit dat hij niks voor mij voelt en dat dit het einde is tussen ons.
.
Datum:
13-12-2009
Naam:
prive
Leeftijd:
45
Provincie:
Anders

pesten pesten pesten

ik zal het maar meteen zeggen, ik denk erover om mezelf te vergiftigen. ik word op mijn school echt letterlijk doodgepest door die kutkinderen! weet je wat ze zeggen: "hee, nicolientje! heb je nou al een kiendje!" dat betekent dus dat ze denken dat ik neuk! of ze zeggen: nico! je doet "het" veel te wild!
Datum:
13-12-2009
Naam:
nicolette
Leeftijd:
15
Provincie:
Utrecht

Ik wil niet meer leven

Elke dag weer zie ik ertegen op om op te staan,
Ik ben geestelijk
Kapot,moe en zie geen uitweg meer. Sinds mijn 18 de ben ik zwaar depresief,
En gokverslaafd.
Het begon allemaal met blowen ik werd er paranoide van en kreeg angstaanvallen,
Soms durf ik niet eens naar de supermarkt te gaan ik ben antisociaal en zit altijd maar thuis.
Heb ook schulden zo'n 15ooo,- euro
ben net mijn baan kwijtgeraakt, ik woon alleen en heb geen vrienden meer.
Elke dag verlies ik weer een beetje van mijzelf. Ik wil dood,weet geen andere uitweg meer.
Datum:
13-12-2009
Naam:
E
Leeftijd:
26
Provincie:
Groningen

voor bereiding

'bugs'in mijn hoofd de baas kan. ik heb me lang tegen laten houden door de gedachte dat ik mijn vrienden en mijn ouders dit verdriet niet kan aandoen. het spijt me maar ik zie er geen gat meer in in leven te blijven om hen verdriet te besparen terwijl ik mijn leven on dragelijk vind. ik heb alles gegeven om meer van mijn leven te maken en het is me niet gelukt. het spijt me..
ik wil niet dat iemand zich daar schuldig over voelt,niemand treft blaam, maar ik breng de kracht niet meer op.

.
Datum:
13-12-2009
Naam:
doet er niet toe
Leeftijd:
38
Provincie:
Noord-holland

..

uhm ik wil graag zelfmoord plegen wantt ik en mijn vriendin stelen regelmatig ik word er gek van tis een verslaving samen zitten we tegen de 1000 euro.
ik wil graag stoppen maar t lukt niet ik voel me zo slecht en ik kan zo niet verder leven
Datum:
12-12-2009
Naam:
Onbekend
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland

mislukte zelfmoord poging

hallo ik ben jeffrey 25 jaar oud en heb op donderdag 10 dec 2009 zlefmoord poging gedaan en is mislukt ik was me leven bu me vriendin heeft het uit moeten maaken met mij omdat haar ouders vonden dat ik te oud was mij gevoelenis waren opeens weg mij verdriet was zo groot dat ik het toen gedaan heb persies om 0.00 uur dat ik haar een smsjes stuureden van ik ga het nu doen hou super veel van je en zal vanuit de hemel op je kijken en zal je bescherm engel zijn.toen ging er alles door mij waarom is het hulp hoe veel kijk de beelden van mensen aan je graf en mensen aan je kist die je draagen ik was echt kapot dat ik het gedaan had toen dacht ik je hebt een poging gedaan heb het lef en spijt
maar heb het toch overleeft
ik had de ziekenhuis gebeld schaamden me echt heel diep in me hart dat ik het gedaan heb.wil alle mensen waarscheuwen van als je zlefmoord gaat plegen denk er goed over naar denk hoe je het doet en aan de pijn die je achterlaat bij naasten van je familie kennissen vrienden.als ik het nog zou doen een keer dan zou ik xtc in nemen en dan hoopen dat ik wel sterf 30 pillen en 1 fles drank dat zou mij perfecten dood zijn volgens mij maar zou het nooit weten.er zijn ook gisteren de 11 dec 2 politie agenten geweest en hebben met me gepraat maar durfden niet te zeggen tegen de agenten maar heb het toch besloten te zeggen en barsten in huilen uit

hoe ik op de idee kwam dat ik zelfmoord wilden plegen

1 ben misbruikt geweest
2 ben 2 vrienden aan de dood kwijt geraakt 1 voor mij ogen zien gebeuren
3 altijd bij hulp instanties geweest en je magteloos voelen en ze verklaaren je voor gek

4 je oma zien dood gaan

5 je vriendin kwijt raaken naardat je haar de week gezien hebt en de volgenden dag vraagen hou je nog van mij en dan ja zeggen en dan vraag je gaat het en opeens laat zig niks meer van zig horen en opeens zegt ze van moet het uit maaken van me ouders en mag geen contact meer met je maar gelukkig hebben we nog contact dat geeft me doorzettings vermogen


6 op je 14 misbruikt zijn door een viesen marocaansen man in marocco en zeg je tege je ouders en ze lache je gewoon uit en zeggen van je zou het je wel verkeert gezien hebben nee ben geen marocaans maar gewoon nederlands heb geen buitelandse familie ben echt een kaas kop

het leven is gewoon een hel en als ik dood wil zou ik sterven in de bus van me ouders dat ze zekken me vinden.
Datum:
12-12-2009
Naam:
jeffrey
Leeftijd:
25
Provincie:
Noord-brabant

Weet niet meer wat ik wil.

Sinds dat mijn opa voor zijn 3e keer in het ziekenhuis kwam door een hersen infarkt.
Het ging na tijdje weer goed, totdat hij te wijnig vocht bleek te hebben, en zijn medicijnen al tijdje niet had gekregen.
Maar, om dit stukje kort te houden.. door vele fouten van het ziekenhuis is hij overleden, en begraven.
Na tijdje was ik hier overheen, maar na tijdje werd ik verliefd.
Helaas moest een vriend het verpesten door het door te vertellen.
De vriendschap die ik al had met haar was bijna verloren.
Na dat ik daar bijna overheen was, ging ik met familie uit eten waar mijn vader ook nog eens vertelde dat hij langzaam verlamd.
Dit is te verhelpen door een operatie, maar als hij zich laat opereren wordt hij ontslagen van zijn werk.
Ook sta ik zwaar onder druk door vele klijne dingen.
Dan zou je denken, dit verhaal. het valt mee toch?
Maar niet als het allemaal in 1 maand gebeurd.
Ook na de begravenis van mijn opa, kon ik meteen naar school en verder gaan alsof er niks gebeurd was.
Sinds kort wil ik weer zelfmoord plegen.
Heb er ook gedichten over geschreven.
Meestal haalt het de pijn weg, maar het helpt niet.
Ook rook ik zo nu en dan een joint.
Maar ook dit helpt niet super.
Eigenlijk wordt ik er hopeloos van,
Verdrietig, boos, en mijn hard is gebroken.
Of dit nu reden zou moeten zijn tot zelfdoding, ik weet het niet.
Maar diep in mijn hard verlang ik naar rust, wil ik mee kijken met me opa . van boven.
En geen zorgen meer.
Eigenlijk, weet ik niet meer wat ik wil.
Leven of dood zijn.
Het is hopeloos.

Hieronder zal ik mijn gedichten zetten:

-Kut gevoel-

Waarom heb ik een kut gevoel?
Gewoon, omdat er toch niks is in dit leven.
Ik wil iets kunnen geven, genieten, iets doen.
Maar eigenlijk voel ik me een domme oen.
Ben verliefd, maar zal het nooit kunnen krijgen.
Zal er dus maar over zwijgen.
In de hoop dat dit over gaat, of dat iemand het leest, ondertusse leef ik het liefs voort als een geest.
Of gewoon weg van hier, gaan doen wat ik wil.
Bijvoorbeeld een eigen kroeg, met altijd genoeg bier.
Ik voel me kut ergere woorden gebruiken zal ik maar niet doen, dan voel ik me weer zo'n oen.
Voel me gwn triest, mis iemand die niet weet dat ik d'r mis.
Wil stoned zijn, dood zijn, er niet zijn, gewoon ff weg zijn.
Maar niet hier zijn.
Dit is hoe ik me voel.
Gewoon verneukt.
Weet hier ook geen goed einde voor, dus is dit het einde van deze meut.
-Einde-

-Waarom-

Waarom zo veel problemen op een hoop?
Waarom alles bij elkaar.
Is dit niet te verdelen met een schaar?
Gewoon over 2 dagen,
dan ben ik niet in 1 dag al verslagen.
Het overlijden van iemand is namelijk iets moeilijks.
Het houden van iemand die waarscheinlijk niet van jouw houdt ook.
En als er dan nog extra dingen bij je dwars zitten,
Zie je het zelf even niet meer zitten.
Waarom dit gedicht?
Gewoon, dan heb ik het geschreven, en er niet over geswicht.
Maak het niet te lang,
Anders jaag ik dalijk andere mensen op stang.

-Einde-


Datum:
12-12-2009
Naam:
A.G.C.
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

Ik wil niet meer

Ik zie het al voor me, de brief ..
De brief die ik schrijf ..
De brief die ik schrijf naar mijn ouders, en naar mijn vrienden, en ander familie.
De brief dat ik vertel, dat ik niet meer verder wil.

De brief waarin ik uitleg dat niemand me mag, dat niemand een fuck om me geeft, de brief waarin ik zeg dat school niet lukt, wat ik probeer, de brief dat ik zelfmoord wil plegen, de brief voor m'n dood.

Mijn leven is een en al fake.
Ik durf niet in de spiegel te kijken ..
Waarom ben ik zo? zo stom, dom, lelijk, onopvallend, oninteressant, saai en kut?

Ik wil de mensen waarvan ik hou niet kwijt. Maar het heeft geen zin meer. Niks heeft zin meer.

Waarom ben ik verzot op aandacht?
Waarom ben ik zo anders ..

Ik krijg niks ..
Geen kans voor verbeteringen,
Geen kans om mezelf te zijn,
Geen kans om iets te zeggen zonder dat ik 'een brutale bek heb' of dat ik 'onrespectvol' ben ..

Waarom houd niemand van me ..
Zoals ik leef, kan niet meer, als ik wil veranderen gaan mensen me raar aankijken, me haten, nog meer dan ze al doen.

Mensen zeggen: zelfmoord is niet de oplossing, maar wat dan wel?

Voor de trein springen lijkt me het beste, vandaag nog.

Maar ik durf niet ..
Ik ben te slap ..
Datum:
12-12-2009
Naam:
..
Leeftijd:
13
Provincie:
Flevoland

O.GOD verlos mij

O GOD neem me mee ,ik heb hier niks te zoeken en ik wil zo graag dood.....hoop dat ik het kan realiseren en van mijn eeuwige rust kan genieten...O GOD,O GOD.....verlos mij ben eenzaam en het lijkt wel alsof ik alleen op de wereld ben, sinds je mij in de steek heb gelaten je weet niet wat je voor mij betekende en mij nooit gewaardeerd.....O,GOD......HELP.
Datum:
12-12-2009
Naam:
Joellie
Leeftijd:
43
Provincie:
Zuid-holland

het witte licht komt steeds dichter bij

ja.. hoe moet je nou beginnen met een verhaal dat je al heel lang wil vertellen, maar niet wist van hoe moet ik het uitleggen.

15 jaar oud, maar al heel wat te verduren gehad. keer op keer opstaan van de grond, maar er komen dagen dat je blijft liggen want opstaan is te moeilijk.

toen ik 6 jaar was ben ik aangeramd door mn oppas, als 6 jarige weet je niet hoe je hier mee om moet gaan wat moet je tegen je ouders zeggen ?? als je niet eens weet wat hij doet. een paar jaar later was mn buurmeisje door de zelfde jongen verkracht en zo doende vroeg mijn moeder of die ook wat bij mij had gedaan, ik schaamde me om het te vertellen je voelt je dom en lelijk.

mijn broer is gehandicapt en dat is toch af en toe een hele klus om mee te leven, het kost veel tijd en gaat soms ten kostte van anderen maar je heb het er voor over want je leert er mee leven en het is jou broer, het is vervelend om in je achter hoofd altijd te hebben van hij word nooit uit en mijn kinderen zullen geen oom hebben van mij kant.

sinds eind de 2e kreeg ik een vriendje alles ging zo goed de eerste 6 maanden nooit ruzies en hij was er voor me met alle steun en begrip voor me problemen, niks hoefde overhaads alles was goed wanneer het kwam. maar door dat hij het veel drukker kreeg was er eigenlijk geen tijd meer voor mij en dat liep steeds fout en fout tot na 1 jaar en 3 maanden is het uit gegaan we zijn vechtemd uit elkaar gegaan ik ben nu zo bang voor die jongen maar toch wil ik hem terug.

alle problemen blijven maar komen en komen ik heb laatst bijna zelfmoord gepleegd en lijd deels aan een eedstornis
ik heb me polsen besneden en me lijf verminkt. ik wil er niet meer zijn en dat heb ik ook tegen hem gezegt, maar hij lijkt of het hem niet veel kan schelen ik kan het mn ouders niet aan doen want k weet zeker dat zij ook in een diep gat vallen en misschien er niet uit komen maar ik kan niet meer ik ben op.

kapot gemaakt emotioneel loos.

als je je waare liefde verliest en de rest van mijn problemen zie je steeds sneller het witte licht naar de hemel komen

van anoniem
Datum:
12-12-2009
Naam:
-
Leeftijd:
15
Provincie:
Anders
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.