Levensverhalen (pagina 795)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Niet normaal

Ik vind het werkelijk niet normaal dat, terwijl mensen hun verhaal vertellen, NIEMAND erop reageert! Iedereen is te druk met zijn eigen verhaal. Ik heb zelf ook veel dingen meegemaakt die deze mensen ook meemaken. Je moet gewoon de hoop blijven houden je realiseren dat je over een paar jaar de dingen kunt relativeren. Niemand is beter dan een ander, dus vijzel jezelf op en hou op met je zelfmedelijden. Dat zelfmedelijden drijft je tot zelfmoord. Ik zeg niet dat het niet logisch is dat mensen zo denken ( door wat ze hebben meegemaakt en meemaken) maar denk GVD NA. Over oplossingen. Ga mediteren ofzo... Of zoek iets. Zelfs in je eentje kun je de wereld aan!
Als je wordt gepest, zul je in de komende jaren merken waarom. Dat is om je sterker te maken, want dat ben je nu duidelijk niet. Lekker belangrijk, bijna iedereen die ik ken is gepest... in mindere of sterkere mate. Draai het om, hier word je sterker van. Zijn je ouders op een vervelende manier gescheiden? Ook lekker belangrijk, op een gegeven moment( heel langzaam) zul je je eigen weg vinden.

Alle mensen die hier hun verhaal vertellen.... ik vind het allemaal vreselijk maar het is van tijdelijke aard.

Wie heeft gezegd dat iedereen ten alle tijden gelukkig moet zijn? Sommige dingen moet je zien als levenslessen, lekker belangrijk als jouw levenslessen harder zijn als die van een ander.

HOU OP met zelfmedelijden, jouw tijd komt wel. Die komt niet als je er nu een einde aan maakt.
Datum:
18-12-2009
Naam:
Marieke
Leeftijd:
31
Provincie:
Gelderland

wat is dit toch?

Ik kom deze site tegen en ben diep geschokt. Wat is dit toch een macabere webpagina. Al die jonge mensen die dood willen, de dood wensen net alsof iemand die op vakantie wil. Ik heb zelf een goede vriendin aan zelfmoord verloren, weet maar al te goed wat het betekent voor de achterblijvers. Ik vind nog steeds dat het een egoistische daad is, uiteraard pure wanhoop, maar toch. Lieve zelfmoordaanbidders, het leven is niet altijd leuk, mooi, makkelijk!! Accepteer dat nou eens, want dood zijn is ook niet alles!!
Datum:
18-12-2009
Naam:
anoniem
Leeftijd:
41
Provincie:
Zuid-holland

Ik wil rust.

Hallo,
Het begon allemaal toen ik hoorde dat we naar België gingen verhuizen.
Ik was er kapot van, ik hou van Nederland, van mijn vrienden en familie. En in België heb ik niemand. Een tijdje later zijn mijn 2 oudere zussen en ik naar de politie gegaan om aangifte te doen. Want mijn vader sloeg ons vroeger, vooral mijn oudste zus. We waren aan de winnende kant, maar uiteindelijk moesten we toch naar België. Mijn oudste zus was 19, dus zij bleef. Mijn andere zus vvan 15 en ik 14 moesten gaan. We lieten onze oma achter, onze zus, familie en vrienden. Mijn school ging heel goed in België, maar die van mijn zus niet. dus zij mocht teruggaan naar Nederland. Nu zit ik hier in mijn eentje, zonder familie, zonder vrienden op school. En verdorie zonder mijn zussen en oma. school gaat niet goed, ik haat mijn vader, ik heb alleen mijn stiefmoeder. Ik ben kapot, ik ben altijd verdrietig al laat ik dat niet altijd zien. Ik wil gewoon dood. Weg van de stress, verdriet, pijn en eenzaamheid. Mijn vader wilt ook niet terug, want hij heeft erg veel geld verloren door naar België te verhuizen, dus geen koophuis, maar een huurhuis. En dat is erg moeilijk in deze tijd. Hij wilt niet gaan en heeft gezegd dat hij NIET gaat. Ikzelf kan niet wachten tot mijn achttiende. Niemand begrijpt hoe ik me voel, iedereen zegt dat ik het moet volhouden, maar ik KAN HET GEWOON NIET! Ik wil zelfmoord plegen, maar eerlijk gezegd durf ik het helemaal niet. Ik heb altijd gedroomd van een gezin, een mooie vrouw, leuke kinderen. Maar ik kan niet wachten, ik hou het geen vier jaar vol. Ik ben alleen en achtergelaten. Gebeurde er nu maar een wonder.
Datum:
17-12-2009
Naam:
S
Leeftijd:
14
Provincie:
België

geen zin meer om te leven

woon nu al 5 jaar in Nederland vanuit Indonesië, m'n ma was overleden toen ik 2,5 jaar oud was door bevalling van m'n kleine zusje.

m'n vader .. ik ken m'n vader nooit goed.. ik kon hem nooit leren kennen omdat hij was ongeduldig wachten voor hertrouw, of was het de ouders van m'n ma / m'n grootouders wou ons hebben omdat ze hadden hun dochter verloren....

ik weet echt niet omdat ik haat hun allebei, ik woonde bij hun huis tot ik 10 jaar oud was tot m'n vader had mezelf naar privé kostschool in Indonesië gestuurd tot ik 17 werd,

ben altijd jaloers op m'n maatjes in kostschool als hun ouders aan het bezoek waren met hele gezin en zag het echt gezellig uit.. maar moi.. rien... alleen maar geld en geld en geld werd naar mij gestuurd..

toen ik klaar was met kostschool moet ik op m'n eigen leven omdat ben ik niet welkom thuis door stiefmoeder

ik heb veel tantes en ooms maar ze zijn alleen maar bezig met hun eigen gezin en bezitten,
terwijl m'n oudere zus heeft meer geluk omdat m'n grootouders hadden haar gesteund tot ze hoogste diploma gehaald en eigen kantoor krijgen in golden triangle in Jakarta
et moi... rien !!

terwijl m'n vrienden en maatjes die ouders hebben, ze hebben nu mooi carrière en mooie leven

toen besloot ik om te vluchten naar buitenland, Nederland was de keuze omdat heeft veel verband met Indonesië

maar sinds m'n vorige werkgever failliet ging, en al 7 maanden zonder baan en geen uitkering en nog m'n verblijfsvergunning is in gevaar...

dus ik had paar keer gedacht om zelfmoord te plegen omdat niemand, echt niemand zou mij gaan missen
Datum:
17-12-2009
Naam:
Ferdi
Leeftijd:
25
Provincie:
Noord-holland

How did it come to this.

Sinds ik geen vriendin meer heb, lijkt alles zo nutteloos. Ik heb niet het gevoel dat ik alles ergens voor doe. Studeren, werken, noem maar op. En zelfs; stel je hebt veel bereikt in je leven, wie gaat zich dat nog herinneren na 10 jaar? Je bent gewoon een zuchtje wind die ook weer over gaat. Wat heeft het dan voor zin om te leven, denk ik.
Vandaag was ik bij een vriendin en heb maar mijn gevoelens uitgelegd. Ik kon niet geloven wat ik te horen kreeg; ze begreep me. Opeens voel ik me dan beter, voor eventjes. Ik vraag me af hoe lang dat goede gevoel gaat duren.

Ik wil redenen hebben, dat is het enigste.
Datum:
17-12-2009
Naam:
Rens
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-brabant

Is dit nou hoe ik wil leven?

Heeft iemand dat ook wel eens?
Dat op één dag alles fout gaat.
Zelf heb ik dit bijna elke dag
Het is zo verschillend, de ene dag ben ik hartstikke vrolijk en de andere dag denk ik gewoon aan zelfmoord. Ik weet niet hoe het komt, ik ben ineens heel emotioneel om dingen geworden. Als er gelijk iets kleins gebeurt, reageer ik daar heel erg op. Het begon dit jaar. Ik had wel wat vriendinnen, maar ik was niet zo spontaan of breedmonds. Een paar maanden later deed iedereen heel vreemd tegen mij, net alsof ik veranderde. Ik ben nu veranderd, maar zelf vind ik dat het goed was. Ik zie nu mijn vriendinnen als een stelletje nepbarbies die alleen maar gezellig met elkaar kunnen doen en niet een woordje over een serieus onderwerp kunnen hebben. Toen ik dit ontdekte wist ik wel dat ik eerst ook zo was. Ik wist niet wat ik moest doen toen ik dit ontdekte. Wanneer het op school niet goed ging, vriendinnen deden onaardig en thuis was het een drama. Dacht ik gewoon aan een ding. Ik wil dood. Ook al meen ik het niet altijd, ik denk er wel aan. Na al die jaren vol onzin en ruzies, dacht ik.
Is dit nou hoe ik wil leven?
Datum:
16-12-2009
Naam:
Sophie
Leeftijd:
16
Provincie:
Groningen

Dood is meer lief dan leven!

Niemand houd van mij, er is geen houden van in mijn leven. Ik ben drugs en alcohol verslaafd, waarom maakt dat je helemaal stuk en kapot? Toen ik nog jong en aan het ontwikkelen was moest zonodig mijn broer en zijn vrienden regelmatig zich aan mij vergrijpen. Wat soms op verkrachting uit liep.....Ik werd vast gehouden door mijn bloed eigen broer en zijn vrienden konden op mij los gaan............Ik wil gewoon DOOD!
Datum:
16-12-2009
Naam:
Berend
Leeftijd:
35
Provincie:
Friesland

vriendin

nadat mn vriendin het met me heeft uitgemaakt hebk niks meer om voor te leven geen enkel meisje ziet iets in me ben ik lelijk ben ik dom is het mn karakter wa is er mis aan me ik weet datk nie de knapste ben maar ik zou alles doen voor mn vriendin maja kwil gwn dood byebye
Datum:
16-12-2009
Naam:
sjorven
Leeftijd:
14
Provincie:
België

alleen zijn

het begon allemaal op de basisschool, ik werd vaak gepest en hoorde r nooit bij, maar toen ik naar de middelbare school ging. ( die vervelende pestkoppen zijn naar een andere school gegaan ) kreeg ik vrienden, ik had het na me zin voor het eerst. maar nu volgend jaar gaan al mijn vrienden naar een anders school want die doen havo, en ik doe gt dus moet ik op deze school blijven. en die pest kinderen komen terug bij mij op school met nog heel wat andere kinderen die ze mee gesleurt hebben. en nu kan ik niet van het rot gevoel afkomen dat ik zo eenzaam zal zijn tegen die tijd. en daarom ben ik aan zelfmoord aan het denken
Datum:
16-12-2009
Naam:
Fabian
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

De Man Die Zelfmoord Wilde Plegen

Er was een man die dolgraag zelfmoord wilde plegen.
Waarom precies, dat was hem zelf niet goed bekend.
Hij had die drang bij zijn geboorte meegekregen,
zoals een ander taalgevoel of zangtalent.
En in de lente had-ie enkel het verlangen,
om zich alleen met groene takken op te hangen.
Dat is een tamelijk bescheiden wens, nietwaar?
Een mens zijn lust dat is zijn leven, zeg ik maar.

Alleen hij kon het niet meteen, al niet als jongen,
toen hij na schooltijd dikwijls aan de spoordijk zat.
Och, hij was ziels en zielsgraag voor een trein gesprongen,
om te vergeten, hij wist niet nauwkeurig wat.
Hij wou zijn vader en zijn moeder niet verdrieten,
en daarom liet ie de gedachte steeds weer schieten.
Want een geweten is iets moois, maar als je 't hebt,
dan ben je wel ontzettend zwaar gehandicapt.

Hij nam zich voor z'n ouders sterven af te wachten,
en had geluk, ze werden geen van beiden oud.
Maar zie het leven wordt bepaald door vreemde krachten,
en in de tussentijd was hij gewoon getrouwd.
Hij had een uitgebreide voorraad slaaptabletten,
die hij vaak telde als de schemering aan kwam zetten.
Och, hij kon makkelijk bereiken wat hij wou:
hij deed het niet, hij had een brave vrouw.

En toen die eindelijk gestorven was na jaren,
zag hij de kans tot zijn verdriet nog steeds niet schoon,
om zelf die lang verbeide haven in te varen:
hij was de vader van een dochter en een zoon.
Maar zijn geduld begon zo langzaamaan te slinken.
Hij was nu vastbesloten zich te verdrinken
en had de plek al uitgezocht, 't was bij de brug.
Hij dacht: hier doe ik het, en God, maak 't toch vlug.

Het duurde lang voordat hij klaar was met zijn taken,
maar toen hij voor zijn kinderen nauwelijks meer bestond,
ging hij er op een avond blij een eind aan maken.
En bij die brug vond hij toen een zieke hond.
Hij had het dier het liefst ter plekke willen wurgen.
Maar nee, hij bleef er tot zijn laatste snik voor zorgen,
en gaf toen eigenlijk met tegenzin geest.
Hij dacht: wat gaan ze met hem doen, het stomme beest.

Er was een man die dolgraag zelfmoord wilde plegen,
waarom dat wist hij niet, al zijn er redenen zat te geven.
Ik weet er zo al uit mijn hoofd een stuk of negen,
al heb ik zelf die aandrang nooit zo sterk gehad.
Ach, om iets waar te maken van zijn liefste dromen,
had ieder ander het vast niet zo nauw genomen.
Maar hoe dan ook, dat heeft die man dus wel gedaan:
hij is gewoon als ieder ander doodgegaan.
Datum:
16-12-2009
Naam:
Herman Van Veen
Leeftijd:
64
Provincie:
Utrecht
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.