Levensverhalen (pagina 770)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

haat

ik wil nie echt over mijn verhaal wenen ofzo maar ik wou dit hier schrijven omda het misschien mensen zou kunnen helpen...wat ik meemaak is eigenlijk nie erg vergeleken met anderen,weet ik wel nouja hier is mijn verhaal....ik ben een meisje van 17,ik ben een buitenbeentje,al sinds ik in het kleuterklas zat,ik voel mij gewoon zo anders en nie begrepen,sommige mensen zouden denken da het door mijn leeftijd is veel mensen zeggen dan ''pfff zal wel over gaan je bent 17'' maar zo is het niet...echt nie....ik werd vroeger gepest op school en ik ben blij dak een sterk karakter heb want ik zou dat nooit overleefd hebben...mijn ouders scheidden toen ik 7 was en da heeft een enorme invloed gehad op mij,ik werd nog meer een buitenbeentje op school maar soms is het beter dat ouders scheiden want ruzie maken elke dag is ook geen oplossing,das wel goed.En dan kwam ik terecht in het middelbaar...en dan werd het me teveel ik kwam daar terecht en hoe ouder ik werd,hoe erger het werd,ik werd buitengesloten omda ik anders was,ik droeg 2 verschillende schoenen,rare kleren maar ik deed da omda da echt mij is ik doe da nie maar zo maar hoe meer ze derover praten,hoe meer ik het deed omdat ik hen niet wou laten winnen en nu een paar jaar later ben ik nog altijd zo en soms is mijn moeder zelfs beschaamd om zo over straat te lopen me mij,ik voel me nu meer buitengesloten dan ooit en niemand versta mij,ik ben gewoon een rock'n'roll freak en mensen bekijken me als een freak terwijl da ik er normaal uitzie,ik weet dat het jaloezie is en toch is het echt iets die me pijn doet.
en het ergste is da ik 1 ding wil doen in mijn leven en das muziek spelen,ik wil in een band spelen en op wereldtournee gaan en muziek voor mensen te maken en ik hoop zo mensen te helpen en misschien de wereld een beetje veranderen door te zingen voor de mensen want ik weet wel da 1 mens de wereld nie kan veranderen maar het is wel iets en ik wil gewoon aan alle mensen die zich nie goe voelen van gewoon door te gaan,ik zeg nie da je jezelf nie moe vermoorden want iedereen moe het zelf weten maar weet wel da er nog veel mooie dingen in de wereld zijn die jullie moeten zien en er zullen altijd mindere dagen zijn maar blijf sterk mensen!
ik wou zelfmoord plegen in juli 2009 en tis gelukkig nie gelukt en dan begon ik met drugs te experimenteren en ik ben blij dak nu weer redelijk ok ben maar ik ben agressif en impulsief en ik word zomaar boos op mensen maar ik probeer nu kalm te blijven dus ik steek mijn agressie in mijn muziek en ik was ook zo omda ik dacht dak nooit een groep ging vinden omda iedereen na shit techno luistert hier in belgie en punkrock blijf maar raar hier maar ik blijf zoeken en ik zal vinden,ik ben nie echt sociaal maar ik wil veranderen en ik hoop da mijn verhaal mensen heeft kunnen helpen,blijf sterk mensen en laat niemand over je heen lopen.....jullie zijn jullie en niemand kan da veranderen! doe wat jullie willen mensen want veel mensen zijn bang om te doen wat ze willen daarom krijgen ze't niet.
de grootste fout dat we kunnen maken is bang zijn om er eentje te maken dus denk na voor je iets doet. dikke groetjes aan iedereen mensen
Datum:
23-01-2010
Naam:
melanie
Leeftijd:
17
Provincie:
België

help

Ik ben blijven hangen in mijn verleden heb niet naar mijn eigen gevoel geluisterd. Ik praat wel maar ik zie niks meer helder. Ben me eigen gewoon kwijt, door het overlijden van mijn moeder ben ik dicht geklapt. Wilde terug. In haar baarmoeder het kind gevoel en nu kom ik er niet mer uit. Ik ben helemaal terug in me jeugd, als ik kleine kinderen hoor praten vind ik dat fijn. Ik ben een vrouw van 27 besef nu pas dat ik volwassen ben nooit mee bezig gehouden. Voelde geen stress maar ben nu gewoon gek geworden.....het klinkt misschien raar maar. Als een kleinkind nam ik dingen over te erg gewoon. Ik wist niet dat al je dingen die je mee maakt in je jeugd ooit weer eens boven kwamen. Of je angsten etc........had ik maar eerder naar mijn gevoel geluisterd. Niemand herkend me meer het ergste is dat ik niet meer geniet omdat ik de dingen zie net zoals ik toen klein was.
Datum:
23-01-2010
Naam:
anoniem
Leeftijd:
27
Provincie:
Noord-holland

Geen Hoop meer op de toekomst

Ik ben een meisje van 17 jaar, ik heb op mijn 4e mijn vader zien overlijden! Ik heb daar nog steeds erge nare dromen van! Maar ik heb niemand die ik dat durf te vertellen.. Mijn vriend weet het wel maar hij toont soms bijna geen begrip! Ik heb het vaak heel moeilijk en dan wil ik het liefste dood! maar ik durf niet ik ben gelovig opgevoed en ben bang dat ik naar de hel ga!
Datum:
23-01-2010
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Gelderland

Twee gezichten

Twee gezichten.

Dat ene meisje.. met die mooie krullen, en die mooie lach. Ze is altijd zo lief en vriendelijk.. wauw, echt een leuke meid hoor!
Ze doet ook alles altijd zo goed, wie wilt er nou niet met haar samenwerken? Jane, doet altijd alles goed en geweldig..

Maar,..
Onder dat gezicht zit iets heel anders. Een onzeker meisje, met een laag zelfbeeld. Om de dag wel zelfmoordneigingen, of depressies.
Ze schreeuwt duidelijk voor hulp, ze is bang.. maar niemand hoort haar hulpkreet. Ze is niet alleen, maar wel eenzaam.
Haar hoofd is een ballon vol confetti, en elke confettti heeft zijn eigen kleur. Elke confetti staat voor een gedachten of gevoel,
maar de ballon word altijd door elkaar geschud, en waarom weet ze zelf niet. Hoort die confetti wel zo te zijn? Is de kleur goed?
Klopt alles wel? Vraagt ze zich af. Ze ziet alles helder en realistisch, de wereld is kil en koud.. niemand is nog eerlijk.
De duivel heeft gewonnen. Trots? Dat woord kent ze niet, en dat zal zeker niet aan haar besteed zijn.

Bah.. denkt ze in de vroege ochtend, weer een dag..
Wachtend op een dag.. waarop ze niet meer wakker zal worden.

Datum:
23-01-2010
Naam:
Jane
Leeftijd:
19
Provincie:
Gelderland

verdriet

mijn ex vriendje jonnatan wil wel nog met me maar zeg dak ni meer bestaa en ik gad in mijn armen gesneeden en zij dak dieper mogt gaan snijden dak dood mogt en door zijn vriend is het uit tussen ons en oz ben ik al 3maanden zo en wil dood gaan van mijn verdriet voor em en ik wil nog me em maar em ni met em geef welgevoelen voor mij maar hei doe fel als ik bij em kome
Datum:
23-01-2010
Naam:
melany
Leeftijd:
15
Provincie:
België

'Je eigen rugzakje is het zwaarst'

Ik een 20-jarige student en heb een prettige jeugd gehad. Toch kun je je depri voelen ook al heb je een prettige leefomgeving.

Stel je eens voor..

Je bent een tikkeltje arrogant, Je wilt jezelf bewijzen, je wilt dat andere mensen trots op je zijn.
Drie eigenschappen die mij representeren.
Maar het lukt niet! Ik wil het allemaal zo graag maar heb de lat misschien te hoog voor mezelf gelegd.

Ik had in mijn ouderlijk huis de boel goed verkloot. 5 jaar lang gelogen over hoe ik zoveel spulletjes kon kopen (had als vroege puber mijn spaarrekening aangebroken), eigenlijk loog ik bijna over alles terwijl ik schatten van ouders heb en die dat ab-so-luut niet verdiend hebben. Ik ben altijd gesteund door mijn ouders en heb altijd veel liefde gevoeld.
Het liegen gebruik(te) ik denk ik als dekmantel en schild om mijn ouders (en mensen om me heen) verdriet te besparen. Nadat mijn ouders ontdekten dat ik altijd zoveel gelogen heb gingen de remmen los.
Jarenlange emoties die ik als puber altijd heb opgekropt (want ik heb me er nooit goed bij gevoeld over hoe ik mijn dingen deed) kwamen los en als verplichting tegenover de mensen om me heen wou ik mezelf veranderen.
Zelfstandig worden, eerlijk zijn, verantwoordelijk met situaties en geld omgaan en ga zo maar door..

Ik ben toen ,om een statement te zetten, rommelig en met een woordenwisseling op kamers gegaan. Alles moest ik zelf betalen.. opleiding, kamer, kleren noem maar op. MAAR DAT WOU IK! Ik wou die verantwoordelijkheid en zelfstandigheid. Maar sinds die tijd gaat het alleen maar bergafwaarts. De eerste opleiding heb ik verslonsd, en nu mijn tweede opleiding het einde van dit jaar ook niet zal halen vraag ik me af of ik wel op de goeie plek zit.
Ik ben in een bepaald milieu opgevoed waar de mensen toch altijd wel wat van je verwachten en ik ben vrijwillig dat verwachtingsniveau aangegaan.
Ben ik wel een student? Moet ik zo wel verder leven? Moet ik misschien terug naar mijn ouderlijk huis?

Ik kan het wanneer ik het zo opschrijf nog steeds niet goed verwoorden hoe ik me over z'n 'identiteits-crisis' of 'uitzichtloos toekomstbeeld' voel.
Ik weet alleen dat ik altijd een fijne jongen ben geweest met een leuk leven, maar dat het in een paar jaar van +70 naar - 80 is gegaan.

Ik hou me vast aan het feit dat ik weet dat er mensen zijn die van me houden en dat in vergelijking met zoveel andere verhalen en problemen het misschien allemaal wel meevalt. Maar je eigen rugzakje weegt het zwaarst en dan ga je toch wel eens denken...what if
Datum:
23-01-2010
Naam:
W.
Leeftijd:
20
Provincie:
Groningen

Life is beautiful

Lieve mensen,

Ik kan begrijpen dat je wel eens aan zelfmoord denk. Maar iedereen denkt wel eens aan zelfmoord. En als je er aan blijf denken, totdat je gek word. Zoek dan hulp. Leven is te mooi om het te geven. Ups and downs, that's life. Leer van je fouten. En maak soms een andere keuze. Maar als je kut voel, probeer iets leuks te verzinnen. Ga er even tussen uit, afspreken met vrienden. Familie bezoeken. Er zijn zoveel mooie dingen in het leven.

En geloof me, ik heb ook al zoveel meegemaakt, dat je er kippenvel van krijg. Maar gelukkig ben ik er nooit in blijven "hangen".

Dus ik hoop voor jullie allemaal dat het beter met jullie gaat.

But 1 thing is for sure.
Blijf je zelf, be happy and enjoy life.

Kiss*
Datum:
22-01-2010
Naam:
Just me *
Leeftijd:
20
Provincie:
Noord-brabant

Sad Song and a Wicked Game

21jaar, geen lelijke jongen nee echt niet,
maar van binnen helemaal kapot, verscheurt, uit elkaar getrokken.
maar waarom....? weet jij het, ik zal het zo goed mogelijk probeeren uitteleggen,
waarom hier ...? weet ik veel ik verveel me en voel me kut via google dit gevonden dacht najha warom ook niet ?:S?
het begon van kleinsafaan van tehuis naar tehuis hoeveel ik er wel niet heb gehad weet ik niet, elk tehuis er uit gestuurt om dat ik een kut kind ben die niet luisterd, school altijd gepest en neee niet met woorden alleen zoals homo lul eikel enz nee , dief kanker jogh mongool debiel en nee daar bleef het niet bij ze pakte mij vast en schopte me helemaal kapot ze gooide me in een staalen afvalcontainer mijn vingers op de rand en dan maar met 6 man er op springen spugen en zo maar door!
16 jaar laaste tehuis kwamen ze er achter dat ik autisme heb WOW dat duurde lang!, daar na ginge het heel erg mis!
mijn ex heeft mij samen met 2 ander meiden aan gegeven wegens verkrachting ,,,,ik NEVER! nooit! voor de duidelijk heid als ik het gedaan zou hebben zou ik dit nu niet kunnen typen! het proces speeld nu bijna 6 jaar 24maart zou ik voorkomen nu weer verzet naar eind april, het sloopt je helemaal!
sinds de eerst aangifte is het dus mis gegaan meerdere keren uit bed gehaald door de politie en megenomen , foute dingen gaan doen foute vrienden als ik dat allemaal moet zeggen neem ik de hele site in beslag, maarjha kreeg mijn vriendin ruzie met een ander wijf waar door ik nu 4x poginge tot moord het staan :S ik zou op een jongentje van 14 of zo ingereden zijn (broertje van dat wijf),
ik snap niets van deze kanker weereld!
het sloopt mij!
mijn autisme : ik kan me zo goed voor doen dat het goed gaat en dat ik blij en vrolijk ben maar nee echt niet ik vertoon gewoon gewenst gedrag en dat ik mijn sterkste punt maar wel kut!
veel zien niet dat het heel slecht gaat met me ik wil wel hier ik wil opnieuw beginnen maar weet niet hoe heb geen geld om ergens anders te wonen en me pa vertrouwd me niet om alleen te wonen :S sukkel mijn moeder is er op mijn 17 vandoor gegaan naar gelderland nou fuck haar ook want dat doe je niet en dan ook mij nog eens de schuld geven dat ik geen contact op zoek :S wie is nou moeder ik of zij?
me broer ja dat is mijn beste vriend maar of hij weet hoe ik mij voel :S goeie vraag ik weet het niet.
mijn vriendin pff die snapt er niets van heeft zelf een kut verleden maar ze weet niet hoe ze moet om gaan met liefde .
WAT HEB JE AAN LIEFDE ALS JE NIET EENS EEN DEELTJE TRUG KRIJCHT VAN WAT JE GEEFT?????
nooit knuffelen nooit een normaal gesprek altijd ruzie en ze doet dingen achter mijn rug om het voeld als of ze mij aan een lijntje houd:( echt KUT!
2009 getattooeerd op mijn rug vleugels met de naam van mijn broer vader en moeder er in met de text er onder FREE MY SOUL
mooier kan het niet!
ik ben het beu ik wil verder maar weet niet hoe ik wil dood maar ik weet ik ben er van af maar mensen die om mij (even) krijgen het van mij, wie geeft er om mij ???:S weet ik veel!!!!

weet je voor de mensen die mij kennen even een uitleg hoe ik mij voel!

ik voel me kut het liefst ben ik dood en van alles af wat maakt mij nou uit wat ik achter laat .... ik ben er van af en daar gaat het mij om!
ik durf niet naar buiten bang voor contact .
ja klinkt raar he!
werk :S het moet ik doe wel of ik het leuk vind en zo maar ik kan het bijna niet ik slaap max 2 uurtjes elke avond ! altijd nachtmeries echt altijd en niet over fucking monsters nee over vast zitten en dood geredenworden enz
jonge je weet niet hoe ik me voel ik voel me ver kankert en dat is het allemaal !

weetje niemand gaat dit helemaal lezen als zo wel dan ben je gek je hebt je eigen problemen en of leven !

bas
Datum:
22-01-2010
Naam:
bas
Leeftijd:
21
Provincie:
Zeeland

ik lijd

ik ben 14 jaar en heb geen vrienden. ik heb het gevoel olsof iedereen me haat!
op school kan ik niet vertrouwen en ik ga er alleen nog maar nou toen omdat ik anders prooblemen krijg met mijn ouder!
ik word helemaal gek ik wil mijn ouders er niet bij betreken, want dan gaan ze zeuren. ik heb 1 iemand in vertrouwen genomen en die heeft zo net mijn hard gebroken. ik kan gwn niet meer stop met huilen. ik ben het zat ik weet niet meer wat ik moet doen iederen keer als ik iemand in vertrouwen neem kom ik de prooblemen ik kan er niet meer tegen ik wil niet meer naar school toe want ik weet dat hij me maandag geen moment met rust gaat laten. naar een anderen klas gaan heeft ook geen zin want ik ben te dom voor havo en er is maar 1 vembo t klas
Datum:
22-01-2010
Naam:
een meisje
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

zelfmoord

afgeloprn jaar ben ik meer dan 5 mensen verloren aan kanker en ik kende ze allemaal heel goed. Ik wil bij hun zijn,niemand zal me hier missen iedereen laat me in de steek en ik doe nog tans niets verkeert ik pest,plaag of haat niemand zelf niet zij die me in de steek hebben gelaten. Op school gaat het ook niet goed met mijn punten dus ik heb toch geen toekomst. Ik wil niet meer leven en er is niemand die me zal missen of me wil tegenhouden.
Datum:
22-01-2010
Naam:
zelfmoord
Leeftijd:
15
Provincie:
Gelderland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.