Levensverhalen (pagina 771)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Kapotgevochten

Hoi,
Ik ben een meid van 20 jaar en heb al veel en keihard moeten vechten.
Het begon al toen ik werd geboren en niet welkom was bij mijn moeder. Ze sloeg me regelmatig en belande zo nu en dan in het ziekenhuis.
Daarnaast ben ik vanaf mijn 4e sexueel misbruikt en heb met mannen dingen moeten doen waar een ander dan weer geld voor kreeg.
Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest en ging veel sporten en muziek maken.
Op school liep het ook niet lekker. Werd erg veel gepest en had dan ook geen vrienden om me heen.
Binnen in huis, op school, op straat, bij sport of bij muziek.... Nergens voelde ik me meer veilig.
Op mijn 12e lagen mijn ouders op scheiding en nam m´n moeder me mee naar het buitenland waar we een paar weken verbleven.
Heb gedaan wat ik kon om m´n ouders weer bij elkaar te krijgen. En met het gewenste resultaat.
Helaas was dit voor mij niet het beste en werd mijn thuissituatie alleen maar erger.
Toen ik 13 was kregen we te horen dat mijn vader kanker had en op mijn verjaardag kregen we te horen dat hij stervende was. Dit bracht nog meer ellende met zich mee. M´n moeder kon dit niet aan en werd nog agressiever.
M´n vader overleed enkele weken later.
Het half jaar daarna was een hel. Ik woonde nog steeds bij mijn moeder maar wilde daar niet meer blijven. Ik voelde me nergens meer veilig en was continu bang dat ik weer geslagen zou worden of verkracht.
6 maanden nadat mijn vader stierf werd mijn moeder ziek en ze overleed een maand later in het ziekenhuis.
Ons laatste contact was een ruzie waarin ik iets niet naar haar zin deed en ze mij sloeg.
Na de dood van mijn moeder was er geen tijd om te rouwen want het volgende gevaar lag al weer op de loer.
Een man die ik al langer kende ging doodleuk verder met misbruik en de mishandeling.
Ik heb zo vaak het leven op willen geven maar nooit is het echt goed gelukt en op andere momenten had ik er te weinig lef voor.
De laatste tijd loopt alles weer in het honderd... Heb veel herbelevingen en voel me nergens meer veilig en bijna nergens meer welkom.
Ik heb 20 lange jaren kei en keihard gevochten.
Maar nu wordt het voor mij toch echt te veel en wil ik echt weg uit dit leven. Ik kan zo niet meer verder leven.
Het meer en deels van m´n leven heb ik me depressief gevoeld, mezelf verminkt (automutilatie) Heb in verschillende instanties van jeugdzorg gezeten en in een kliniek voor therapie.
Maar niks lijkt te helpen.
Ik ben kapot gevochten!!!
Datum:
21-01-2010
Naam:
Lonely Girl
Leeftijd:
20
Provincie:
Anders

???

hoi ik ben een meisje van 13 jaar en ik zie het leefen niet meer zitten het begon toen ik 7 was en mijn vader voor de 2e keer werd uitgezonden omdat hij militair is mijn moeder kon dat niet aan en ging het op mij en mijn broertje ( nu 10 ) afreageeren ze ging druks gebruiken en ze dronk toen mijn vader terug kwam was hij heel boos op haar ik kon het niet aanzien en ik liep weg ik kwam in contact met foute jongens en raakte druks verslaaft op mijn 9e ik ging steeds meer druks gebruiken en ik ben nu elke dag stoned ik ga niet meer naar school en ik weet niet meer wat ik moet doen volgens mij is de enige oplossing zelfmoord want er is toch niemand die om mij geeft ik typ dit nu op de computer van een vriend
Datum:
21-01-2010
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-brabant

haat aan alles

hallo.

ik heb sinds groep 5 al zelfmoordneigingen.
als k ruzie heb met mijn vriend zoals nu wil ik echt dood.
ik heb het gevoel dat mijn ouders niet om me geven.
ze geven me ook altijd straf! :S
ik haat mijn leven.
en ik wil niet meer verder.
Datum:
21-01-2010
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Groningen

@

ik haat alles wat in me op komt
ik wil zelfmoord plegen
en dat zal gebeuren ook
me mentor had het door ofzo
en hij hebt alles doorgelult aan me klas en sgol.
ik haat hem
ik wil dood

x robert
Datum:
21-01-2010
Naam:
robert
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

Mijn moment is dichtbij "Michelangel"

Mijn moment is dicht bij. Dichter dan iemand zich maar kan verbeelden. Echter moet ik nog wat kleine zaken regelen. IK wil voor ik ga een schrijven achter laten voor de mensen van wie ik hou zodat ze weten dat ik straks net zoals ik heel mijn leven heb gedaan "op ze zal letten" IK ben helaas moe gestreden, kind uit groot gezin, waarin er veel vervelende dingen zijn gebeurd o.a. verhuizing naar platte land zo rond mijn 14e jaar. daar ben ik uiteindelijk opgegroeid om rond mijn 17e 18e weer terug te komen omdat mijn moeder niet kon wennen. op naar de grote stad maar dat was niks voor mij. Terug dus maar en aan het werk. iemand leren kennen 2 kinderen gekregen helaas de pech dat ik heel mijn leven alles heb gegeven om vervolgens afgedankt te worden door een manisch depressief persoon waarvoor ik alles had gedaan. Me zelf pijn deed door met andere mannen aan de deur te komen zeuren haar kinderen trouwens achterlatend bij mij. Mijn leven was veranderd en van slag ik had 2 kinderen een baan en er bestond toen geen kinderopvang, Dus weinig keus naar de grote stad terug. Inmiddels leerde ik de vrouw van mijn dromen kennen, een vriendin, een maatje een lver een gewoon zeg allezie maar ook een moeder voor mijn kinderen tot het moment kwam dat de telefoon ging en ik hoord e dat er ene ongeluk gebeurd was. Precies een week later stond ik opnieuw alleen met de kinderen, er echter 2 bij die bij hun oma zijn gaan wonen. Echter in elkaars hart zijn we voor eeuwig. Ook zij zullen opnieuw pijn gaan hebben en dat weet ik maar al te goed. Maar om verder te gaan kwam er uiteindelijk een vrouw die bijna 2 druppels water was. Probleemwas dat ik eerlijk was geweest en dat ik kinderen had om vervolgens te horen dat kinderen erbij toch niet alles is. Nu jaren later heb ik echt mijn 2e droomvrouw een uit miljoenen en die er voor me is en alles voor mij betekend. Maar mijn oudste kind is net als moeder ziek en heeft veel meegemaakt. Er zijn in een mensenleven altijd keuzen, ik heb er 3 niks doen wat niet gaat, iets doen en andere mensen doden of heel erg pijn gaan doen of zeggen het is mooi zo. Alle spanningen hebben lasten gegeven tot ik geopereerd moest worden. Nu tja nu is het genoeg, de kinderen oud en kunnen voor zich zelf zorgen mijn droomvrouw heeft me pijn gedaan, zo zou ik niks in mijn leven hebben bereikt en is het beter om alleen verder te gaan maar ondanks alles is er wel een reis geboekt en is het de bedoeling dat we lekker weg gaan plezier maken allemaal dubbel.
Pijn wat is pijn stel die vraag eens?????
Pijn is voor mij verdriet en verdriet is pijn maar pijn heeft ook mooie kanten…. Denk er eens overna straks als mijn moment is geweest.

Michelangelo
Datum:
21-01-2010
Naam:
Michelangelo
Leeftijd:
46
Provincie:
Zuid-holland

ruzie

ik heb altijd ruzie met mijn ouders en als ik niets heb gdn krij ik nog de schuld op school gaat het slecht overal kheb ook ruzie met mijn best vriend ik heb geen reden meer om te leven ik wil mij het liefst zo snel mogelijk ophangen
Datum:
20-01-2010
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Help

Ik zoek hulp, ik zit met mn handen in mn haar, ik kom er niet meer uit!
Ik ga nietmeer naar school, kom het huis niet meer uit en lijd aan bipolaire stoornis type II. Op school gepest en geen zelfvertrouwen meer, zoveel problemen...help..
Datum:
20-01-2010
Naam:
Kevin
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

Mijn verhaal

Iedereen zegt altijd: Ik vind het leven zo leuk! maar ik bekijk dat heel anders.
ik heb zoveel dingen mee gemaakt
ik voel me in de steek gelaten, en het voelt ook alsof niemand mij mag en dat iedereen mij gebruikt.Ik heb nu ook hele erge ruzie met een paar vriendinnen.
ik heb al zovaak zelfmoord pogingen geprobeerd maar toch ging ik niet te ver.
ik wil echt ZO GRAAG dood maar dan niet op een pijnlijke manier dat ik het voel.
Datum:
20-01-2010
Naam:
Jade
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-holland

Wil niet meer denken.

Ik zit echt helemaal vast. Ben moe van praten met mensen. Professionele hulp is zo ver weg. Huisartsen willen geen nieuwe patienten, wachttijden zijn te lang en ben moe van het proberen. Waarom kan niemand me gewoon helpen als ik aan de bel trek. Functioneer niet meer in maatschappij. Verpruts alles waar ik vol overgave aan begin.
Mezelf geisoleerd, niet eten. Veel slapen. Wil niet meer denken. Geen bericht van mensen. Niemand mist me. Zou willen dat ik me nu al op durfde hangen. Vrijdag achter gekomen dat ZM niet pijnloos kan zonder moeite of illegale middelen. Moeite die ik niet meer kan doen. M'n wereld stortte in. Wegteren tot psychische pijn fysieke pijn wegblot en dan op vakantie gaan. Het wordt een wilde rit.
Datum:
20-01-2010
Naam:
Catullus
Leeftijd:
22
Provincie:
Anders

kweetnizt

kweenie of ik dood wil maar ik wil gewoon zeggen wat ik voel
ik voel me :
er zit geen leven meer in mij ik lach altijd en doe gek maar ik houd me gewoon voor dat anderen me leuk vinden achter mijn lach heb ik pijn
Datum:
20-01-2010
Naam:
anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
België
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.