Levensverhalen (pagina 63)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Te veel

Ik heb problemen en het is te veel om nu te typen. Ik kan er niet meer mee omgaan, normaal gesproken kan je jezelf tegen houden maar ik weet het niet meer.
Datum:
31-12-2017
Naam:
Bram
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

Niemand die van me houdt

Ik ben 13 jaar en weet niet wat ik moet doen
Ik ben altijd een beetje een buitenbeentje geweest op school en buiten school niemand die me mocht en nog steeds niemand die me mag ik voel me heel alleen en huil vaak en denk dat ik maar gwn zelfmoord moet plegen maar heb er de moed niet voor ik ben bang dat ik veel pijn zal lijden maar aan de andere kant voel ik niks meer mijn “vrienden” hebben altijd hele leuke feestjes en krijgen veel cadeaus voor hun verjaardagen ik ben binnenkort jarig en ben bang dat. Ik het alleen of helemaal niet ga vieren ik wil niet zielig lijken dus heb dit alleen maar tegen 1 iemand Gezegd ookal heb ik daar heel veel spijt van ik weet gewn niet wat ik moet doen
Datum:
30-12-2017
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Friesland

Weet ik veel

Het was 2010 toen ik voor het eerst op deze site iets schreef. Tot 2015, aan het sterfbed van mijn tante, heb ik me ellendig en suïcidaal gevoeld. Ik heb depressie grotendeels achter me gelaten en heb goed werk als freelancer en een hele slimme vriendin waarmee ik samenwoon.

Jammer dat we de laatste tijd zo'n ruzie maken dat het me leegzuigt en dat ik er wakker van lig. Ze maakt me gek en ik haar maar beiden willen we de knoop niet doorhakken. Ik kan het niet helpen dat ik steeds moet denken aan zelfmoord. Ik ben kwaad en onverschillig naar iedereen. Mijn vrienden laten zich nauwelijks meer zien tenzij ze iets nodig hebben en zij begint ook elke dag na dr kop koffie al te zaniken alsof ik haar alles zo moeilijk maak... ik haat ze allemaal. Maar ik kan er niet mee stoppen voor hun en behalve dat kan ik dat mijn ouders niet aan doen. Als ik zelfmoord pleeg, en dat ben ik voorlopig nog echt niet van plan, zolang ik niet verstandsverbijsterd raak, dan bepaal ik zelf wanneer en waarom en dat doe ik niet uit woede of moeheid om hoe de rest tegen me doet. Maar waarom moet ik me godverdomme zo met hun blijven bezighouden want ze willen me alleen maar alleen laten of kwetsen!
Datum:
29-12-2017
Naam:
Hogger
Leeftijd:
26
Provincie:
Utrecht

een leven is te lang om te vertellen

verkeerd begonnen, namelijk een mislukte abortus en alles wat daarna gekomen is, is hierdoor verstoord
Datum:
27-12-2017
Naam:
J
Leeftijd:
69
Provincie:
Noord-holland

er is veel maar ik zie niks meer

ik ben opgegroeid is een geweldadig gezin, niet een incident maar alleen maar geweld. geen rust, geen tijd om je te ontwikkelen, alleen zelfverdediging was nodig. toch heb ik mij ontwikkeld maar op de achtergrond bleef het wantrouwen. maatschapelijk heb ik iets gepresteerd. ook ben ik moeder van een aardig ontwikkeld kind. hij het het verdedigen en wantrouwen niet. in mijn beleving heb ik alles geprobeerd. zonder succes. ik leef in voortdurende angst. mag het alsjeblieft ophouden en weg van deze wereld.
Datum:
27-12-2017
Naam:
j
Leeftijd:
69
Provincie:
Zuid-holland

Ik kan niet meer

Dit is niet de eerste keer dat ik hierin mijn verhaal schrijf. Ik ben hopeloos. Erg hopeloos. Daarom kom ik ook hier om mijn emoties en frustaties los te laten en te uiten. Ik heb het niet zo makkelijk in het leven. Ik kan niets goed doen. Hoe ouder ik wordt, hoe zwarder het word. Sinds kleinsafaan vecht ik voor en tegen het leven. Ik ben vaak alleen, ookal zien mensen dat anders. Het is moeilijk om iedereen maar gelukkig te moeten maken terwijl men zelf ongelukkig is. ik zie het leven niet meer zo positief in en heb depressief maar dat begrijpt en ziet niemand. Ik heb niet zo een goede band met mijn ouders. Met mijn vader heb ik geen contact meer ookal wonen we in hetzelfde huis. We praten niet tegen mekaar en ik ontloop hem. Mijn moeder is de enigste die iets positiefs in mij ziet en mij goed behandeld. Ik heb een grote gezin maar dat geldt niet voor mij, mij zien ze niet als een zus maar eerder als hun vijand. Ik zit diep in de problemen met mij zelfs. Ik ben ziek. Maar durf het niet aan iemand te vertellen. Ze gunnen mij toch alleen maar het slechte dus hou ik het voor mezelf. Ik ben omringd van mensen maar toch zo alleen. Ik huil iedere dag. Ik huil als ik ga slapen, als ik opsta, als ik alleen ben. Ik heb echt pijn vanbinnen. Wel heb ik een vriendje waarmee ik al bijna 4 jaar mee heb maar laatste tijd gaat ook mijn relatie de brug onder. Vroeger was alles perfect en nu gaat het kapot. Terwijl ik dacht dat hij juist aan mijn kant altijd zou staan en er voor me is begint hij ook laatste tijd mij uit te lachen. Ookal zegt hij dat hij me plaagt. Het kwetst om pijnlijke dingen van je vriendje te horen te krijgen. Hij was de enigste persoon die ik nog kon vertrouwen en had maar dat is niet meer zo. Ik mis hem en de oude tijden. Waarom kan ik niet eens 1keer gelukkig zijn. Waarom heeft iedereen commentaar op mij en waarom haat iedereen mij. Wat ik ook doe het is altijd verkeerd. Ik ben dat beuh pff..
Datum:
27-12-2017
Naam:
Waarom ik
Leeftijd:
19
Provincie:
Limburg

Moe

Ik ben moe
Ik ben het moe
Ik ben het leven moe
Alles grijs, donkere wolken in mijn hoofd
Geploetert maar niets bereikt
Gefaald in het leven, teleurgesteld in de liefde
Geleefd in een leugen, niemand om voor te leven
Mijn hart gebroken, mijn leven verwoest
Geen vreugde, geen blijdschap, geen energie
Alleen, eenzaam, het leven een last
Verdriet om het verleden, angst voor de toekomst
Spijtig van de dingen die ik nog had willen doen
Maar dankbaar voor de fijne dingen die ik heb beleefd
Wil ik enkel nog slapen
En niet meer wakker worden

Welterusten allemaal
Datum:
25-12-2017
Naam:
annoniem
Leeftijd:
51
Provincie:
Limburg

Hopeloos

De een heeft meer geluk als de ander. Ik heb mij altijd al alleen gevoelt, in korte periodes hebben verschillende gebeurtenissen plaatsgevonden waardoor ik alleen was n mij zo voelde. Ik kan nooit echt mijn gevoel kwijt bij mijn weinige vrienden en zeer schaarse familie. Ik heb niet het idee dat het leven voormij nog lang zo door kan gaan. Naar mijn idee stel ik vaak anderen maar ook mezelf teleur,hier kan ik niet meer mee leven. Deze 17 jaar lang is mijn leven vooral negativiteit geweest. Ik wou dat het op hield zodat ook ik op niemand meer een negatieve afdruk achter laat. En ook ik mijn rust in het niks zal vinden
Datum:
24-12-2017
Naam:
Elise
Leeftijd:
17
Provincie:
Zuid-holland

Zelfmoordpoging

Ik zie het leven niet meer zitten... ik heb alles kwijtgeraakt en krijg het nooit meer terug... ik denk dat ze me niet meer nodig hebben hier dus ben ik vanplan om mezelf neer te steken maar ... ik durf het niet echt wil een poging proberen en dan weer herstellen en dan pas defenitief weg gaan.
Datum:
24-12-2017
Naam:
Alely
Leeftijd:
15
Provincie:
Friesland

Veel te verduren

Ik heb veel meegemaakt in mijn leven, ik ben op de basisschool gepest. Op de middelbare school gingen er zogenaamde naaktfoto�s van mij rond en toen begon alle ellende. Ik begon met mezelf pijn te doen. In dat zelfde jaar is mijn oma overleden dus kwam er nog meer op me af om te verduren. Ik sliep slecht, at niks meer. En dacht alleen maar wan zelfmoord. Ik heb al een aantal pogingen gedaan. Het ging een hele tijd goed met me. Ik sliep weer goed, at weer normaal. Heb mijn examens gehaald en ging naar het MBO. Nu begint alle ellende opnieuw. Een jongen dreigt screenshots door te sturen van een gesprek tussen hem en mij op seksueel gebied. En zegt dat iedereen op school ze te zien krijgt. Om te voorkomen dat hij ze doorstuurd zeg ik dingen die hij wil horen. Hij vindt me leuk maar ik wil niks met hem te maken hebben. Door dingen te zeggen die hij wil horen stuurt hij ze niet door maar sloopt het mij emotioneel gezien heel erg. Elke dag gaan er gedachtes over zelfmoord door mijn hoofd en heb me ook al een aantal keer weer beschadigd. Nu gaat het echt gewoon ontzettend slecht en durf het aan niemand te vertellen.
Datum:
23-12-2017
Naam:
Nina
Leeftijd:
17
Provincie:
Overijssel

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.