ik zit in de put en het is niet de eerste keer.het begon al als kind vond ik.voelde me steeds uitgestoten omdat ik een heel strenge opvoeding heb gehad maar een heel strenge met veel slagen en opsluitingen van mijn ouders.we werden heel kort gehouden en dat was heel kort.
mochten niet weg met vrienden niets.en dat is raar ik geef dat de schuld dat ik daardoor schrik heb om de mensen aan te spreken.kijk steeds weer de kat uit de boom.de tegenslagen stapelen zich op .ja ok iedereen heeft zijn tegenslagen en ook iedereen vind dat van hem wel iets erger en weet ik wat nog allemaal.en ja veel zijn we zelf schuld en hebben we dus zelf in de hand.maar soms heb je zo van die momenten dat je denkt pfff wat loop ik hier te doen.ik wil stoppen met dit pokken leven.wel dat heb ik veel gedacht ook verschillende keren geprobeerd zit hier nog .en eerlijk wil hier ook nog wat zitten.ik heb veel dingen mee gemaakt ben als kind sexueel misbruikt heb kanker gehad een heel ziek kind moeten helpen overleven wat me gelukt is trouwens een vrouw die mij bedroog van alle kanten . enz enz iedereen heeft of kan wel een boek schrijven denk ik.heb het op dit moment ook heel zwaar maar ben niet van plan om daarom mijn leven stop te zetten.want dan pfff laat ik iedereen in de steek die mij wel graag hebben en die ik graag heb.ik persoonlijk geef de schuld aan 2 grote oorzaken .de eerste ben ik zelf want ik moet mijn verdriet en pijn aanpakken en dat is soms zo zwaar dat je het wil opgeven.de tweede oorzaak is onze maatschapij die is koud en moordend.de mensen persoonlijk ok die je echt kent geven mss nog een beetje om u maar in het algemeen laat het iedereen eigenlijk koud of je u al dan niet goed voeld of je ziek ben of ergens in een hoekje licht te sterven kijk gewoon naar het nieuws.het raakt onze koude kleren niet daar 100 mensen dood daar 20 dood ok denken mss 1 sec wat erg maar dan ook weer pfff is ver van mijn bed pfff heb ik of wij niks mee te maken pech voor hun.wat dus wil zeggen dat het ons allemaal ja ook mij eigenlijk gewoon koud laat.eigenlijk ben ik beschaamd in deze tijd te leven.als ik soms terug kijk naar oude opnames hoe de mensen zich vroeger konden plezieren met iets heel simpels de mensen samen kwamen voor in het dorpje te dansen elkaar te steunen dan denk ik nu pfff wegwerpwereldje .dat maakt veel mensen ziek de mensen hangen niet meer aan elkaar.ik mis vrienden ik ben de eenzaamheid kotsbeu.zelfs ben ik tussen 20000 mensen is het absurd en zorgwekkend omdat ik me dan nog steeds eenzaam voel.ik hou van spychologie het boeid mij en mocht ik het gestudeerd hebben wel ik zou mijn beste klant zijn denk ik.ik weet dat ik meer lotgenoten heb dan dat er water naar de zee gaat maar het is niet plezant.ik vind het dan ook jammer de reaktie van sommige mensen heb je een depressie dan durven ze links te laten liggen soms zelfs voor altijd ze willen je niet meer kennen want je bent ziek in je hoofd zeggen ze dan.of van ja zeg heb je het weer man laat u helpen.ik versta die mensen niet.niemand op deze aarde is daar vrij van niemand rijk dik dun of arm ben je zwart of blank maakt niet uit je komt er niet onderuit.de mensen moeten eens gaan verstaan dat mensen om hulp roepen als ze depri zijn en zeker als ze met zelfmoord gedachten zitten net zo als ik die nu heb.ik denk er veel aan maar durf het niet.wat ik ook heel jammer vind is dat men mensen die in de put zitten of een depressie aanschoud worden als freacks of als niet normaal of triestige planten.dat de mensen durven zeggen als iemand zelfmoord gepleegd heeft wat is dat een vuile laffaard.sorry daar ben ik het niet mee eens.ik heb het verschillende keer geprobeerd maar tot een bepaald punt had schrik van de pijn.ok pillen maar als je dat niet hebt en niet kan krijgen sta je daar.je hebt heel veel moed nodig om het te doen zeker weten.het is niet goed dat klopt en je doet de mensen heel veel pijn die achter blijven en ze blijven met vragen zitten.maar zijn het dan ook niet die mensen die het moeten zouden zien dat er iets aan de hand is die u de hand moeten rijken en je helpen.nee je kan het niet zo maar vragen help mij dat durven wij niet want dan krijg je antwoorden och kom man dat gaat over hey zeg kop op he laat je niet hangen betert wel wij zeggen dan tja ok proberen we maar ondertussen kroppen we het weer verder op.dus preek niet dat wij laffaards zijn maar trek ook jullie ogen open wij roepen om hulp.ik kan uren wat zeg ik dagen verder gaan maar daar hebben jullie geen boodschap aan.ik wil gewoon zeggen voor de mensen die het heel zwaar hebben praat met mensen er over praat desnoods met mensen die het zelf heel zwaar hebben en ga niet maar akkoord met het antwoord kop op jong het betert wel want in je hoofd blijft het onopgelost zitten en pieker je verder
niet doen.verlang naar je hulp ik ben nu al geholpen door te kunnen schrijven .en ik hoop dat ik iemand kan helpen ook.
groetjes van michel uit belgie
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.