hmm, k weet niet goed hoe ik dit moet beginnen, dus ik begin maar gewoon;
k ben een meisje van 12, en wordt over 5 weken 13.
eigenlijk weet ik niet goed, hoe ik het moet vertellen.
Het begon een tijdje geleden,
er was een jongen, maar hij is 6 jaar ouder. Ik vond hem echtecht leuk. Ik had echt gevoelens voor hem. Ik kende hem nog niet heel goed, de gevoelens kwamen ook pas later. Ik had geen idee dat hij een vriendin had. Maar toen hun recht voor mij neus zaten te zoenen, brak er iets.
ik heb thuis 3 uur liggen huilen.
ik ziehem 1x per week,
de laatste tijd ben ik er wel een beetje over heen. Hetis nu uiteindelijk uit met zijn vriendin, die ech ontzettend aardig is! Maar hij is echt gewoon ineens veranderd in een klootzak.. En hij doet me gewoon echt pyn, en dat weet ie.
naja, uiteindelijk ben k voor mezelf opgekomen.
Het is nu ongeveer een weekje geleden dat mn vriendin, een vriendje kreeg ze is 15. Haar vriend is echt ontzettend lief, en heb hem mijn verhalen verteld (via msn). Hij zei dat hij er voor mij was. Ook hij heeft vroeger problemen gehad, diehij niet verdiend(e), het is echt een super bijzondere jongen. Hij had mij verteld dat hij een jaar geleden voor de trein wou springen, ik vertelde hem dat ik alles zou doen om hem geen zelfmoord te laten plegen. Ik zou zelfs zelf voor die trein springen. En eigenlyk meende ik het een beetje..
Nu zeggen ze allebei steeds op msn,of via smsjes ofzo, hoe blij ze met elkaar zijn. Ik ben niet jaloers ofzo. Maar het doet pyn als ze dat steeds zeggen. maar natuurlyk zeg je dat niet, want k ben super blij voor dr. En ik mag hem ook echt.
En ze is zo ontzettend dun & knap, net als al mijn vriendinnen. Ik voel me echt zon buitenbeendje. mn 4 beste vriendinnen, zijn ammal superknap en hebben alllemaal een vriendje. ik ben ook niet dik ofzo, maar ik voel me wel altijd zo. Ik eet eigenlyk ook wel veel. en hun zeggen allemaal, ah je bent zon knap meisje he. Maar ik vin mezelf zo ontzettend lelijk. En ik hoef het allemaal neit te horen, vn je bent niet dikof lelijk. Want k weet dat ik dun ben, maar ik vin mezelf nogwel lelijk.
ik weet echt niet wat het is, ik voel me zo ontzettend depressief. Ik zit altijd om na te denken, op zon stukje vn mijn dak. En laatst keek k naar beneden, en dacht k spring gewoon. k heb die vriend alles verteld, want ik vertrouw hem echt. Ook dat ik zelfmoord gedachtes heb k verteld.
en net, had k een soort ruzie met mijn vriendin, want k ben best jaloers op het feit, dat zij eik maar heel weinig hoeft te eten, terwijl k altijd honger heb, en me dan weer dik voel. en op dat moment brak dr echt iets. Ik had naar dr gesmst dat ik het heb gehad, en dat ik er morgen een einde aanmaak. Die vriend zou me komen halen, als ik ooit naar boven ging, (als je die snapt) maar, k heb ook wel weer een mooi leven. maar met al deze depressie wil k ook niet verder. En het grootste probleem is niet die jongen , of mijn vriendinnen, of lelijk of dik, maaar iets anders. Maar k weet dus niet wat. Ik ben zowiezo niet bly met mezelf. maarja, dus ik twijfel of ik er morge echt mee stop. Ik ga morgen dan waarschynlyk voor de laatste keer naar mijn (bynaeigen)pony.. waar ik nu best hard om huil.. en daar denk ik nog eens na, over wat ik ga doen. Maar hun 2en komen daar ook morgen.. ik weet echt echt niet meer wat ik moet doen..
help..? ;x
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.