Levensverhalen (pagina 465)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

zelfmoord op 15 jaar

Hallo,
Ik ben Annet 15 jaar.
Ik werd toen ik rond 10/11 jaar mishandeld door mijn vader en moeder.
Toen ik 6 jaar was ben ik een topje van mijn vinger verloren.
Ik denk nu; kan het nog erger?!
Ik wor op school gepest.
Ik heb op Sociale vaardigheden gezeten
misschien dat dat nog hielp
Ik ben naar de dokter geweest om naar een psychiater te mogen.
Dat mag niet van mijn moeder maar de dokter vond het wel een goed idee.
Daarom wil ik Zelfmoord plegen.
alleen weet ik niet hoe.
Het liefste pijnloos maar daar heb je slaappillen voor nodig.
Weet iemand nog een ander idee??
Gr. Annet
ps. Ik hoop da jullie het snappen waarom ik dat zo graag wil. Graag reactie:D
Datum:
01-11-2011
Naam:
Annet
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

ben boos van verdriet

hoi ik ben iemand van 15 jaar ben volgens mensen zwaar agressief ik haat dat als mensen dat zeggen ik sla nooit iemand ja heb 1 x gedaan en ik ben gelijk Zwaar agressief ik ben verdomme x uitgemaakt voor moordenaar loverboy terwijl ik alleen iemand uit de put hielp en dan komen nu zus en ma tegen mij ik haat dat dan wil ik gewoon dood maar ik de mensen ommeheen dat niet aan doen ookal zouden ze me niet missen ja rede wrm ik nog blijf is omdat ik een broertej heb en iemand die ontzettend lief is en waar ik van hou ..
Datum:
01-11-2011
Naam:
justin
Leeftijd:
15
Provincie:
Zeeland

waarom

hoi ik snap me leven niet meer alles van vroeger komt weer terug tewel ik dat niet wil maar daar door krijg ik wel vaak dat ik zelfmoord wil plegen waarom is me leven zo kut geweest waarom kon ik dat niet verkommen wat er met mij is gebuurt ik wil het geen eens meer weten me leven is een hel en zal dat blijven dan wil ik het niet meer dan ben ik er echt klaar mee zins het uit is met me vriend ben ik verder achter uit gegaan ik wil niet meer verder met me leven ik denk vaak ben ik wel gewenst maar denk ik niet dat ik dat ben en wat heb ik aan me leven als er bijna niemand van me hou er zijn wel een paar mensen die van me houden maar dat zijn er niet veel daar door ben ik weer op de verkeerde pad gekomen drink weer ik gebruik soms druks om al me problemen tevergeten maar dat help niet dat weet ik maar toch voelt het soms wel goed als ik dat doe maar het is niet goed is en dat wil ik ook niet ik wil liever ook niet dood maar dan moet me leven wel veranderen anders kan ik het niet meer aan maar ik ga het verbeteren maar dan moeten sommige mensen me wel helpen en dat doen ze ook wel maar sommige mensen laten me ook stikken nu dat ze weten dat ik zelfmoord wel gaan doen ze vinden me gek en dat snap ik ook wel wie wil er nouw een einde aan haar leven makken ik dus maar ik ga er voor ik ga er voor vechten dat ik kan blijven leven wand ik heb nog beste vrienden en vriendinnen die wel om me geven en me begeleiding helpen me ook goed als ik dat niet had waar was ik dan nu geweest ik weet het niet dan zat ik dit nu niet meer te tippen dan was ik er al niet meer geweest dus ik wil iedereen bedanken die me heeft geholpen om toch teblijven leven wand die waren er op tijd er bij en daar was ik ook heel blij mee gr tammy
Datum:
01-11-2011
Naam:
tammy
Leeftijd:
22
Provincie:
Flevoland

mijn leven

hooi
toen myn ex het met me uitmaakt was k zo ontzettend verdrietig ik dacht van dat hy wel by me terug kwam maar dat was dus niet zoo ..
ik was zoo verdrietig dat ik een touw vast maakte aan mijn gordijn reels ,, en toen kwam mijn moeder naar boven maar die hoorde niets en die zag dus ook niets ,
ik heb het meerdere keren geprobeerd maar mijn oma die was ziek en daar dacht ik aan om niet door tegaan met het proberen van zelfmoord


liefs ,,,,,,
maar toch bedankt
Datum:
01-11-2011
Naam:
meisje
Leeftijd:
15
Provincie:
Utrecht

Moe

Niets gaat fout, en niets gaat juist. Je moet zo veel in deze wereld: studeren, werken, geld verdienen, trouwen, kinderen krijgen, maar alles laat mij onverschillig. Leven maakt mij niet gelukkig. Eeuwig rusten misschien wel. Had ik maar het lef.
Datum:
01-11-2011
Naam:
Nelly
Leeftijd:
22
Provincie:
België

Zelfmoord

Ik denk er steeds vaker over na zelfmoord te plegen. Ik woon in een zorgboerderij met anderen van mijn leeftijd. Ik heb vaak het idee dat weinig mensen echt om me geven. Ik word een klein kind, mongool door mijn verzorger genoemd en hij zeg dat ik weg moet. Ik zou dan naar mijn moeder willen gaan, maar dan sta ik dezelfde avond weer thuis. Ik snap de zijn van het leven niet ik ben er er klaar mee. Ik wil alleen niet mijn moeder in de steek laten.

Hoe kan ik wat positiever worden?
Datum:
30-10-2011
Naam:
Martijn
Leeftijd:
16
Provincie:
Groningen

Well...........that's life.......... I guess........

ik ben gelukkig nog heel jong maar mijn leven is niet altijd makkelijk geweest... vanaf mijn 7de was mijn vader gokverslaafd. Hij heeft daardoor heel veel geld verspild waardoor we in de schulden zijn gekomen. Hij dacht slim te zijn en in de drugstransport te gaan om geld te verdienen en van de schulden af te komen. Helaas was dat niet zo. De mensen waar die voor vervoerde betaalden niet. Dat is zo een tijd doorgegaan waardoor wij ook veel (slecht) contact hebben gehad met de politie. Uiteindelijk toen er maar geen geld kwam van de mensen waar mijn vader voor vervoerde heeft hij een lading gestolen. Dit is hem niet in dank afgenomen. We zijn verschillende malen met de dood bedreigd en ik heb gezien hoe mijn moeder met een pistool tegen haar hoofd is bedreigd. Toen het zo ver kwam zijn wij 3 maanden uit huis gevlucht. Vaak was het zo dat mijn vader die mannen tegenkwam en hij beschoten, bedreigd en achtervolgd is waardoor wij nergens veilig waren. Uiteindelijk moest ik ook weer naar school. Dat is toen zo geregeld dat ik doordeweeks bij een kennis van mijn moeder logeerde. Dit was een hel voor mij. Ik miste mijn ouders en wist niet of ze veilig waren. Ook moest ik onder strenge regels leven en huilde ik continu. Op een gegeven moment toen ik bij mijn ouders mijn 10de verjaardag vierde werd ons vakantiehuisje binnengevallen door 12 politie agenten. Ze hebben toen mijn moeder en vader opgepakt. Ik had geluk dat mijn oma mij op wou komen halen anders was ik in een pleeggezin gestopt. Die dag was er van alles geregeld om mijn verjaardag te vieren op het park maar toen ik met mijn oma daar langs ben geweets wisten ze van niks, tot overmate van ramp. Ik ben toen terug naar het huis van mijn opa en oma gegaan en heb daar de hele avond gehuild. Uiteindelijk kwam mijn moeder terug. Toen ik aan haar zag hoe erg ze het vond om vast te hebben gezeten kwelde mij dit heel erg. Ik wou de pijn van mijn moeder weg nemen maar kon dit niet. Ik haatte mezelf hierdoor. Mijn moeder vertelde me toen dat papa een tijdje niet terug zou komen. Hij had zichzelf aangegeven omdat ie het vluchtte zat was. hij heeft voor alles wat ie had geflikt 3 jaar gevangenis straf gehad. We hebben hem telkens opgezocht. Het was voor mij heel moeilijk om mijn vader zo te zien lijden. Het afscheid viel me telkens ook heel zwaar. uiteindelijk is hij vrij gekomen maar omdat ie aangifte had gedaan werden de bedreigingen alleen maar erger. De kans was heel groot dat als ze mijn vader vonden ze hem zouden vermoorden. We hebben die tijd ook wel last gehad van een aantal dingen maar het liep al soepeler dan daarvoor. Nu een paar weken terug is alles weer mis gegaan. Mijn vriendje heeft het uit gemaakt en daar zit ik erg mee. Mijn vader is een man van het verleden tegen gekomen die ons bedreigd heeft in ons eigen huis. En mijn ouders hebben heel vaak ruzie. Ik ben hierdoor erg depressief en haal slechte cijfers en huil heel vaak. Ik laat hiervan alleen niks merken aan mijn ouders want ik wil ze niet teleurstellen. Sinds kort snijd ik mezelf ook. Het helpt de pijn vergeten. Want als je lichamelijke pijn hebt let je niet op de geestelijke. Ik vind het vreselijk om weer te moeten leven in angst en continu achterom moet kijken omdat die mannen ieder moment weer voor de deur kunnen staan. Ook heeft mijn vader kanker gehad waar die gelukkig weer van is genzen. Ikzelf heb ook diabetes en ben daar 2 keer bijna aan dood gegaan. Nu wil ik niets liever. Iedereen om mij heen is gelukkig en ik val hun allemaal lastig met mijn verdriet. Ik vind mezelf ook dik en lelijk en ben niet de enige die dat vind. Ik hoor het heel vaak. Ik ben nu echt hopeloos en heb geen idee wat ik moet doen. Ik wil wel zelfmoord plegen maar ben te laf om het daadwerkelijk te doen. Het leven is voor mij een sleur geworden en ik zie geen toekomst voor mezelf...

sorry dat ik iemand hiermee lastig val!!!
Datum:
30-10-2011
Naam:
Anoniempje
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

.

ik wil gwn een einde aan mn leven maken. ik kan het echt neit meer. toen ik bijna 13 was ben i k begonnen met niet meer eten. het was op het laatst zo erg dat ik niet meer wist hoe honger voelde. dat is zo erg. ik ben in 1 jaar. 11 kilo afgevallen. ik ben er nu van afgekomen. omdt ik op het laatst zo ziek was dat ik niet meer zelf kon lopen. nog steeds weet niemand van mijn ziekte. ik heb het overwonnen. nouja. niet overwonnen. maar ik zit op gezond gewicht. soms heb ik nog een terugval. niet vaak. behalve als er emotionele dingen gebeuren. het ging een hele tijd goed met mij. (een half jaar) ik maakte veel lol met mn vrienden. mn cijfers zijn wel wat slechter.. maar ik had weer plezier in mijn leven. maar nu gaat het weer helemaal mis. op school haat bijna iedereen me. omdt ik mn beste vriend een kusje op zn wang gaf omdt ik elke dag eten en alles van hem krijg. een vriendin van mij heeft dat tegen zijn vriendin gezegd en die haatme nu. ze zet de hele school tegen me op. ze stalken me op hyves en op school. ik heb iedereen die me stalkt op hyves er al af 'gegooid' maar op school is het niet echt heel fijn. ik word in elke gang nageroepen. hoer en slet zeggen ze dan. ik gaf gwn mn allerbeste vriend een kus omdt hij der altijd voor mij is. mag dat niet meer? gelukkig zijn mijn 9 beste vriendinnen er voor me ll' en laat mijn beste vriend me neit stikken ook al isdit gebeurd. zonder hun was ik hier denk ik niet meer geweest. jongens ik hou super veel van jullie. ik weet dat jullie dit togh neit lezen. omdt jullie geen idee hebben van mijn anorexia. maar ik beloof dat op 1 dag alles weer goed is!
Datum:
30-10-2011
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Friesland

ik voel niks meer en heb geen zin in het leven

Jaren lang werd ik gepest op school op de basis school en de middelbare school ik werd bedreigd geslagen en alles.
Mijn vader ging vreemd toen mijn moeder in verwachting was me moeder was ernstig ziek en kon dood gaan de baby in haar buik ook.
Toen mijn broertje geboren was werd hij de lieveling van de familie ik kreeg bijna geen aandacht en in mijn familie's oog was ik de slechte kind.
Elke ruzie thuis werd er ziek van ik begon mezelf te snijden maar er gebeurde niks klein beetje bloed en dat was het ik wou gewoon dood ik begon pillen te slikken er gebeurde nog niks.
3 dagen voor mijn 15e verjaardag ben ik verkracht door een groep jongens op mijn 15e verjaardag ben ik terecht gekomen in een mishandeling waar door ik een heftige hersenschuding had
Nu schuil ik onder omdat ik bang ben dat het weer gebeurd
Op school word ik nog steeds gepest mijn vader had mij laatst geslagen en toen ben ik weggegaan ze ontkennen het en nu heb ik geen contact met ze ik wil niet meer leven ik ben gewoon levens moe allemaal dingen gebeuren elke x alleen ongeluk geen geluk wil gewoon DOOD !:)
Datum:
30-10-2011
Naam:
zelfmoord
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

Mededeling

Ik heb momenteel niet zo'n behoefte mijn hele verhaal te vertellen, maar wat ik wel even kwijt wil is dat men belooft dat alles goedkomt als je volhoudt. Welnu, ik ben nu bijna 44, dus God heeft nog zo ongeveer dertig jaar om die belofte waar te maken. Ik doe mijn best om er niet aan onderdoor te gaan, maar ik heb vertrouwen in Hem en in hemelsnaam in mezelf. Ik heb al enkele verhalen hier gelezen, en wil ze allemaal gaan lezen, omdat verhalen die je het leven benemen je ook vaak de adem benemen, zo onthutsend is het om te zien hoe goede mensen door Hem in de steek worden gelaten. Het doet mij verdriet dat achter elk verhaal een doodswens zit, want ik weet wat het is.

Misschien dat ik later ook mijn verhaal hier vertel, maar momenteel gaat het relatief aardig goed en dat wil ik zo houden.
Datum:
30-10-2011
Naam:
E.T.
Leeftijd:
43
Provincie:
Utrecht

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.