Levensverhalen (pagina 33)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Mijn verhaal

Hallo iedereen,

Ik wil even mijn verhaal kwijt!
Ik ben ondertussen al 3 jaar depressief en ik geraak er maar niet van af. Ik heb al zoveel meegemaakt en voel me zo onbegrepen. Het is alsof mensen me niet willen begrijpen. Door dit gevoel ben ik mezelf beginnen pijn doen. Wat natuurlijk niet de beste oplossing is maar ik dacht het is goed voor voorlopig. Na een tijdje werd ik er verslaafd aan en kon ik niet meer stoppen. Er bleven ook mar dingen mislopen in mijn leven en ik kon er niet meer mee omgaan. Toen besloot ik om uit het leven te stappen. Het is me niet gelukt en uiteindelijk vind ik het best zo! Natuurlijk zijn die gedachten nog niet weg maar dat komt wel. Na die poging heb ik een tijdje in opname gezeten. Ze hebben me daar wel geholpen maar ook niet echt goed genoeg. De momenten dat het thuis weer heel lastig werd kon ik met een medewerker van 113 chatten of bellen. Zij hebben mij enorm geholpen keer op keer. En samen met mij om een oplossing gezocht. Zonder hen waren er waarschijnlijk wel dingen anders gelopen. Ik voel me elke keer opnieuw begrepen door de medewerkers. Ook al weet ik niet precies tegen wie ik spreek. Ik raad jullie allemaal aan om te chatten of te bellen met 113! En blijf er niet mee zitten! Je kunt dit!!!

Groetjes,
Amber
Datum:
21-01-2020
Naam:
Amber
Leeftijd:
14
Provincie:
West-vlaanderen

Mijn verhaal

Borderline, een mentale emotieregulatie stoornis die er voor zorgt dat je van binnen helemaal kapot gaat. Het ene moment gaat het goed, het volgende moment kom ik niet meer uit mijn gevoelens en gedachten. Helaas was vanavond ook weer zo'n moment en zet dit veel druk op mijn relatie. De relatie met mijn man, maar hoofdzakelijk die met mijzelf. 30-40-50 minuten tegen jezelf als een mantra herhalen dat de dood het niet zal oplossen is zó ontzettend vermoeiend. Bij ieder 'naar' moment met mijzelf merk ik dat ik steeds minder wil vechten. Steeds meer luister naar het aanlokkelijke stemmetje en steeds sneller handelingen maak die alles 'zouden moeten oplossen'. Steeds iets verder naar het randje schuiven, even er over heen kijken en weer terug stappen. Daarna toch weer wat verder en langer kijken en in je hoofd beslissen dat dit toch echt misschien het beste is. Ik weet heel eerlijk niet hoe lang ik hier nog tegen kan en wil vechten.
Datum:
10-01-2020
Naam:
Meisje
Leeftijd:
30
Provincie:
Utrecht

haat aan kerst

kerst is klote kerst is stom waarom vieren mensen er nou om?
kerst is stom kerst is klote waarom vieren mensen er nou om?
Het is frustrerend het is er niks aan waarom vieren mensen kerst?
Voor mij is het niks aan, geen vriend, geen baan, geen opleiding, geen vrienden.
Een stommeling ben ik.....
Datum:
22-12-2019
Naam:
anoano
Leeftijd:
29
Provincie:
Anders

Mijn verhaal...

Mijn verhaal begon allemaal op de dag van mijn geboorte. ik kwam uit de baarmoeder en was mijn leven nu al zat. toen ging mijn leven lekker tot ik in groep 8 kwam en werd gepest om mijn penis-lengte. Later ging het verhaal ook naar mijn middelbare school. Maar het is allemaal een leugen want volgens internet heb ik een normale penis-lengte. en nu zit ik op het ROC en word ik nogsteeds gepest om mijn penis-lengte. Ik heb meerdere zelfmoordpogingen gedaan maar allemaal zijn mislukt want ik ben kanker dik en kan grote hoeveelheden ketamine wel aan.
Datum:
19-12-2019
Naam:
Nigel
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

Opgeven

Vanaf me zevende wou ik al naar boven gaan .. zelf weet ik niet eens meer waarom maar het naare gevoel wat ik had kan ik me wel herinneren
Ik hoorde vroeger ook altijd verschillende stemmen en ze waren eigenlijk altijf negatief gelukkig zijn de stemmen nu weg
Ik heb al meerder keren het geprobeerd en uiteindelijk ben ik ook voor korte duur in een kliniek geweest daar hadden ze vast gesteld dat ik borderline heb en dat mijn mood heel snel veranderd zelf probeerde ik er altijd controle over te krijgen door zelfbeschadiging langzaam en met veel moeite ging alles weer stapje voor stapje beter maar nu na een tijdje ook geen therapie meer gaat alles weer slechter ik doe ook weer meer zelfbeschadiging en ben plannen aan het maken om op te geven ik weet dat er veel mensen om me geven en door hun ben ik al een lange tijd aan het vechten maar ik wil zo graag rust hebben ik ben uitgeput en ik zit nu weer echt diep in de put ik hoop dat iedereen me uiteindelijk kan vergeven
En als je dit leest ik weet dat je me niet kent en je het ook echt super zwaar hebt maar denk eerst heel goed na tot dat je het 100% zeker weet dat je er een einde aan wilt maken
Datum:
08-12-2019
Naam:
Louise
Leeftijd:
16
Provincie:
Anders

Mijn leven

Ik wil niet meer leven elke dag weer als ik opsta mijn problemen worden steeds groter ik heb iedere dag pijn omdat ik versleten ben zo wil ik niet meer wie kan me zeggen om een pijnloze dood te hebgen
Datum:
28-11-2019
Naam:
Jaap
Leeftijd:
60
Provincie:
Zuid-holland

Wat te doen?

Beste mensen,

Dit is voor het eerst dat ik op een forum iets plaats. Ik loop al enkele jaren met een zware depressie en ik kom er maar niet uit. Ik zowel met mijzelf in de knoop als financiële problemen. Ik denk er vaak aan om alles ‘gewoon’ te laten stoppen, maar ik denk eerlijk gezegd dat ik daar te ‘laf’ voor ben. De gedachte die vaak door mijn hoofd spookt is: ‘krijg ik maar een hartaanval’. In die trend dat mij dan niks kwalijk valt te nemen; tegenover mijn familie. Ik weet niet wat ik moet doen en óf ik iets kan doen.

Help
Datum:
27-11-2019
Naam:
W
Leeftijd:
25
Provincie:
Noord-holland

Voor altijd slapen

Ik wou dat er een snelle en pijnloze manier is om het leven te beëindigen. Een moeder die je van jongs af aan links laat liggen. Epilepsie hebben en daardoor geen werk en ook nauwelijks geld. Ik heb 4 jaar geleden een overdosis medicijnen ingenomen die ik geuik voor de epilepsie. Dit werd op tijd ontdekt waardoor ik niet weet wat er had gebeurt na die overdosis medicijnen. Er komt op korte termijn weer een dag dat ik het ga doen. En niemand zal het ontdekken. Alleen wanneer het Leven HOPELIJK eindigt.
Datum:
25-11-2019
Naam:
M...
Leeftijd:
35
Provincie:
Zuid-holland

Mijn verhaal

Waarom ik zm wil plegen is omdat ik elke dag in strijd leef met mijn hoofd. Ik heb last van OCD (dwangstoornis) ik heb autisme. En ik ben toen ik jonger was heel erg gepest. Ik heb nog veel meer dingen waardoor ik zm wil plegen bijv dat ik eenzaam ben. Ik wil voral een mooi einde t mag best pijn doen want anders kom je er denk ik niet aan. Maar ik wil wel alles gedaan hebben voor ik zm pleeg daar bedoel ik mee een afscheidsief mezelf gewassen hebben geschoren zodat ze niet een vies dood persoon vinden. Ik wil gewoon dat mijn familie kan rouwen en zich niet schuldig voelen want ik hou van hun. Maar mensen die mij opzettelijk gepest hebben en nu net doen alsof ze niks gedaan hebben. Hoop toch eigenlijk dat hun beetje spijt hebben.

Nou dit was mijn verhaal
Datum:
23-11-2019
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

Het is klaar

Ik ben volledig klaar voor de dood. Na 32 jaar van afzien, teleurstellingen, naiviteit, ongeloof. Op school mislukt, altijd het buitenbeentje, autisme. Depressie, meer depressie. Van al mijn stageplaatsen afgekickt. Daarna drugsverslaving. Meer dan 10 jaar drugsverslaving. Daarna gestopt met de "verslavingen", hoewel sporadisch nog steeds. Geen enkel contact met de buitenwereld, geen relatie's, geen vrienden, geen enkel perspectief op "iets". Ik ben al zo lang levensmoe ik weet alleen niet hoe ik het ga beeindigen. Ik heb voor mezelf besloten dat ik geen perspectief meer zie. Ik heb veel zitten zoeken maar ik kom niet echt verder.

Hoe kan ik mijn leven beeindigen zonder dat ik enorme pijn lijd? Ik wil een snelle, pijnloze dood, die niet bloederig is.

De huisarts of gemeente verlenen 0,0 hulp. Zij zien de ernst niet in, ze zeggen alleen je hebt nog je hele leven voor je blabla, allemaal gelul. Ze zijn gewoon bang en ze willen zich graag aan de protocollen houden zodat hun geen blaam treft.

Waar in godsnaam kun je terecht als je denkt dat je leven voltooid is?
Datum:
18-11-2019
Naam:
M
Leeftijd:
32
Provincie:
Limburg

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.