Ik Ben al te Lang kapot, kapot van mijn eigen leven. Kapot van de keuzes die gemaakt zijn, keuzes gemaakt door mijzelf, door anderen.
Zaken die je over komen, zaken die je opzoekt, zaken die je slopen.
Continue aan eisen willen voldoen van vrienden, familie, relaties. Willen leven zoals de maatschappij het doogd.
In mijn hart wetende dat ik niet gelukkig Ben.
Te koppig zijn om te Kiezen voor mezelf, wat ik wil. Te koppig om toe te Geven dat ik hulp nodig hebt. Het masker dat ik Draag is zo sterk dat niemand ooit enig idee had van wat Er speelt achter mijn ogen.
Leugen na leugen na leugen, het goede weer spelen.
Een traan rolt over mijn gezicht, ik heb over alles gelogen, alles en nog meer. Wanneer een traan rolt over mijn gezicht is het alle pijn die ik van binnen voel in vloeibare vorm. Alleen wij Homo sapiens kunnen tranen met tuiten huilen. Het Zou medeleven op moeten wekken, Dit is uit onderzoek gebleken.
Maar wat Als Jij Altijd dat harde meisje was. Die zich nergens door liet raken?! Dat meisje van steen?! Die dodelijke Vrouw?!
Niemand had enig idee wat speelde achter mijn exterieur. En een verandering van karakter, van Rol, had Geen effect meer.
Ik wil dood, ik ga niet dood(ooit wel). Maar ik wil het wel. Ik wil dood. Ik wil rust.
Mijn hoofd zit vol met gedachtes en weetjes waar Geen Enkel "normaal" mens last van heeft.
Er zijn maar weinig Mensen die mij echt kennen. Mijn hart van binnen kennen en mijn gedachtes weten en accepteren.
Te horen moeten Krijgen dat niemand in jouw hoofd wil Zijn omdat Er nooit rust is, is een feit.
In mijn ogen gaat het Dan allemaal Terug naar hoe conditioneer ik mezelf.
Mijn grootste ergernis is, dat ik weet hoe het "hoort" in het leven. Ik kan het Gewoon niet.
Ik Ben Geen prima Donna zoals mijn Andere "siblings" zijn. Ik Ben dat schaap, dat zwarte schaap. Ik vecht, ik wil zo graag goed doen in ieders ogen, maar ik kan het niet.
Nu Ben ik al bijna 2 jaar nutteloos. Ik lig op bed, ik Val af, ik leefde van geld wat ik kreeg van de ib groep. Toen dat stop gezet werd had ik mijn plan. Ik ging Er een eind aan maken. Alsof ze t rook, Belde mijn beste vriendin. Ze zei je hebt niks meer te verliezen Mel.. Vecht! Terwijl ik dacht dat ik al gevochten had!
Zoals t in mijn familie eraan toe gaat, is Er nooit iets psychisch mis met je! Nooit! Tis of lichamelijk de oorzaak en Anders is het met hard werken wel te fixen. Dus ik ging hard werken. T brak me en DIt Keer was mijn depressie nog heviger Als eerst. Ik stootte iedereen die me dierbaar was af. Ik was mezelf niet meer. Wie dat ook mag zijn. En toen gebeurde Er iets. Iemand zag me. Ze zag me echt. En zij zette de eerste stappen voor mij. Want zij snapte het, zij snapte dat een brief openen al teveel Werk voor me was. Ze deed het voor me. Nu wil ik nog steeds dood.
Ik voel me misbruikt en mishandeld door Mensen in het verleden en het heden. Ik zoek t ook Zelf op. mijn ex is een soort maatstaf geworden voor me, hoe Zeer ik ook weet dat je nooit je leven moet laten bepalen door 1 persoon. Ik bedoel kijk hoeveel Mensen Er op aarde rondlopen, Waarom is de mening en houding zo belangrijk van dat ene minuscule hoopje mens? Toch is het zo bij mij, vaak is het des te kutter iemand met mij omgaat, des te meer ik iemand wil.
Heel ziek is dat van me. Dat terwijl ik er zelf een eind achter had gezet met hem. Ik wou dat ik daarvan af Kwam. Daar moet ik aan werken, maar telkens Als hij me Dan zo behandelt wil ik een einde maken aan mezelf. En ik kan met niemand praten. Vandaar mijn verhaal.
Ik weet het allemaal zo goed, ik kan Er Alleen niet naar handelen!
T besluit dat ik hulp wil is gevallen, nu moet ik door zetten! Opgeven is Geen optie meer, ik kies voor leven! Hoe Fucking tering tyfus zwaar het ook is. Sorry voor mijn taalgebruik!
Ik ben op, maar ik ga door! Ik ben alleen, zo kom je en ga je ook. Dus ik verdien t om met mezelf een leuke tijd te hebben. Ik verdien het om mezelf niet te verminken en de masochist uit te hangen, zowel lichamelijk als psychisch niet.
Leven... Ik moet voor leven kiezen! En t word tijd dat ik echt achter mijn keuze sta.
Ik wil niet horen dat ik de capaciteiten heb om t ver te schoppen, ik wil het nu zelf weten. Ik wil zeggen dat ik het verdien en het Dan ook echt vinden. Want ik vind mezelf waardeloos.
Het is een lange weg, maar ik ga hem aan. Met mijn gedachtes... Die horen bij mij! En die zijn van mij! Op een dag laat ik ze Los en Ben ik verlost!
Was het maar nu... Conditioneer jezelf: no use crying over spuilt milk! Ik word gek.. Correctie: Ben het.
Alles komt goed... Zo niet? Dan toch!
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.