Levensverhalen (pagina 266)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

niemand zo erg als mij

er is niets zoerg als alleen opgroeien ( iedere dag inelkaar geslagen worden omdat je anders bent ( in mijn geval gabber) ik keek in het begin erg op tegen mijn broer ( hij was sterk Werd in elkaar geslagen maar vocht wel 5 tegen 1 en won ) ik vecht 3 tegen 1 en ik verlies ( wordt vast gehouden door 2 en 1 slaat me helemaal kapot) mijn ouders houden niet van mij en zoeken een manier om me kwijt teraken ( heb ik zelf achter me rug om horen zeggen ( tegen elkaar) ik ben berijd om voor alles dood tegen zolang iemand waarom ik geef. ben me vriendin kwijt geraakt door mensen die keer om keem maar gelul vertellen en twijvel schopen in mijn relatie, er kwam zelfs een moment dat me vriendin zij dat i moest kiezen tussen haar en mij zelf ( ik heb add en een heel erg verdraaid zelfbeeld ik zou knap zijn en een heel erg goede denk wijze) maar nog steeds ben ik alleen sins 13 en is mijn DROOM sins dat ik 13 ben dat ik dood wil ( maar dan wel een goede dood ( zoals ik sterf om iemand tebeschermen) mijn vriendin vond dat ik raar was en vrienden ( laterr KANKER ZIEKE KANKER RATTEN DIE GVD AL JAREN LANG MIJ ACHTER ME RUG OM zwart en belachelijk maakten) ik loop al sins een gebroken hard sins dat ik 13 ben ( het eenigste dat ik nodig heb is iemand die van houd ( weet dat dit heel zielig klinkt voor ieder normaal persoon ( maar dit is vanwege dat iedere normaal persoon ( in zijn behoefte wordt voorzien) ) ik zou willen dat ik in een tijd zat waar ik iemand kon vermoorden zonder dat er iemand achterzou kunnen komen met zoon kut dna proef ( MIJN VRAAG NU IS OF IEMAND MIJJ ZOI KUNNEN WILLEN HELPEN MET NIET LANGER ALLEEN TEZIJN IEDEREEN DIE ZIJN VERDRIED KWIJT WIL KUNNEN ZOU IK GRAAG MEE PRATE N WANT DAT ZIJN DE MENSEN DIE WETEN WAAR IK OVER PRAAT DE MENSEN DIE KEER OP KEER MAAR DE DUPE ZIJN VAN ANDERE DIE KEER OP KEER MAAR BETER WORDEN VAN HET GEBREUK VAN ANDERE @ VOEG MIJ TOE IK ZIT TOCH ALLEEN MAAR OP DE PC ( VOEG ME TOE MET EEN BERICHT VAN JA IK WIL NIET ALEEN ZIJN OP SKYPE VOEG ME TOE IK ZOU GRAAG MET MENSEN PRATEN DIE MET EEN VERGELIJKBAAR GEVOEL ZITTEN ( DUS MAFFIADOG ACCOUNT NAAM IN SKYPE :d ) IK HEB GELEERD DAT ALS JE OVER IETS PRAAT DAT GAAT HET BETER ALS JE MET GELIJKEN MENSEN PRAAT ( HET ZELFDE VERDRIED ZOALS UIT HET LEVEN WILLEN STAPPEN OFZO) is echt niet wat je wil geloof me ik heb het vaak geprobeerd :S en keer op keer kom ik op dat soort momenten mensen tegen die het zelfde hebben als mij
Datum:
08-10-2013
Naam:
maffiadog
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

Op slot

Ik weet het allemaal niet meer. Ben zwaar depressief, en heb al merdere pogingen gedaan. Ik kan geen enkel vertrouwen meer opbrengen voor mensen. Kan niet praten en heb constant een gevecht met woorden. Woorden zijn nooit toerijkend genoeg. Ik ben overspannen geweest en waarschijnlijk weer. Ik voel me geen meisje. Ik heb nooit aansluiting gehad. Bij niemand. Nooit mezelf kunnen/durven zijn. Mijn vader heeft een paar jaar geleden zelfmoord geprobeerd te plegen. In coma gelegen maar het overleefd. Thuis gaat het niet goed in gezin. Moeder is overspannen, vader kan nog steeds niet genieten. Ben erg gevoelig. Hooggevoelig en hoogbegaafd. Pik alles op om me heen. Wil niet meer elke dag opstaan, elke dag een masker opzetten. Ik weet niet meer wie ik ben. wat ik ben. Ik kan mensen het niet laten begrijpen, niet laten zien. Wie ik ben, hoe ik me voel. Ik voel me zo alleen. Heb hulp gehad bij lentis maar is gestopt omdat ze niet echt iets konden doen als ik niet kan praten. Ben aan de medicatie, en ik heb altijd al een hekel gehad aan medicijnen. Ik ben zo moe. Zo ongeloofelijk moe. Wil weg.
Datum:
06-10-2013
Naam:
-
Leeftijd:
14
Provincie:
Groningen

moeder

Ik ben een meisje van 12 ( bijna 13 ). Ik heb zo vaak ruzie met mijn moeder. ik mag dit niet ik mag dat niet. ik wordt er gestoord van. doordat ik heel veel dingen niet mag, krijg ik ook nog eens ruzie met mijn vrienden. Ik kan er niet meer tegen. Ze schreeuw altijd naar me. ze kan nooit normaal antwoorden...
Datum:
06-10-2013
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

zelfmoordgedachten

het is niet normaal dat een meid zo als ik die meestal positief in het leven staat het leven niet meer ziet zitten, ook het feit dat ik tot drie keer aan toe zo'n poging gedaan heb. ik begon ermee toen ik nog een meisje was van 8 of negen jaar, ik zocht toen alle mogelijke pillen want mijn moeder was in die tijd behoorlijk overspannen door mijn broer, mijn broer heeft een drugsverslaving en heeft ADHD hij ging dan ook altijd naar een speciale school en werd met een busje opgehaald. hij uitte zich thuis vol agressie en geweld en als het eten hem niet aanstond smeet hij het van tafel of tufte erin. de omstandigheden waren niet normaal. ik kon goed met mijn moeder opschieten maar ze was dan ook vaak moe, ik deed altijd mijn best voor haar. mijn tweede poging was op mijn 16e toen nam ik een overdosis , die tabletten kon ik krijgen van de zus van mijn beste vriend, ik kon ze voor 5 euro per stuk halen, ik haalde er 6 stuks, ik heb ze diezelfde nacht alle zes te gelijk ingenomen uit de hoop dat ik het niet zou overleven, maar helaas, ik overleefde het, ik was erg ziek geworden, ik had mijn wangen aan de binnenkant helemaal kapotgebeten en ik zag lijkwit, mijn moeder zag me en schrok zich dood, ze zei wat is er met je aan de hand, we gaan naar de dokter want dit gaat niet goed. de dokter kon niets vaststellen en ik had mijn mond ook niet opengetrokken over wat ik die nacht gedaan had, ik schaamde me enorm. mijn laatste poging was een jaar of twee geleden. toen had ik allerlei pilletjes genomen met tequila ingenomen ik had een hele fles op met die pillen, en overleefde dat ook weer. Ik begrijp het gewoon niet, alsof het mijn tijd niet is. maar goed ik weet niet hoe ik verder moet, ik studeer aan de hotelschool en ik ben de laatste tijd zo moe dat ik het niet meer trek maar wel zo graag wil. ik heb het gevoel het niet meer aan te kunnen en ik voel me dan ook erg eenzaam, moet soms bijna huilen over hoe mijn leven eruit ziet. nu denk ik weer aan een poging tot....
Datum:
05-10-2013
Naam:
jenny
Leeftijd:
25
Provincie:
Overijssel

Ik heb op het forum mijn vriend ontmoet. Met hem kan ik alles delen. Bij hem voel ik me in volle vertrouwen en gelukkig.
Nu heeft hij het erg moeilijk met zichzelf en wil daarom breken. Zelf onze vriendschap of gewoon contact, wil hij niet bewaren. De echte redenen gaf hij me nog niet... Ik hoop dat ik deze ooit zal kennen.
Ik wens dat onze relatie blijft bestaan, maar hij doet er alles aan om zichzelf te overtuigen dat ik beter dan hem verdien en dat het goed voor ons komt maar zonder elkaar.
Ik zou hem en jullie met het boek: "The secret" van Rhonda Byrne kennis willen laten maken. Ik ben er van overtuigd dat het allemaal klopt, al kan ik de kracht zelf nog niet benutten. Ik ben er nog niet voldoende mee vertrouwd.
Als ik iemand van jullie er mee kennis kan laten maken en dat er één iemand uit haalt wat er in zit, dan ben ik gelukkig.
De kracht van het universum is er voor iedereen, altijd en is onuitputtelijk. Moge hij jullie allemaal liefde en vreugde brengen.
Datum:
04-10-2013
Naam:
Diane
Leeftijd:
39
Provincie:
België

zelfmoord de enigste oplossing?

ik ben een meisje van 13 en voel me al jaren kut.. ik vind mezelf dik en lelijk.. wordt gepest en uitgescholden.. mensen maken er grappen over, maar ik vind het niet meer grappig.. sinds een jaar denk ik na over zelfmoord en sta ik ook met een mes in mijn hand in de keuken.. maar dan doe ik het toch maar niet.. ik voel me klote en wil dit niet... MAG IK WEG?!
Datum:
03-10-2013
Naam:
...........
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

onzichtbaar

Hallo ik ben Jens ik wil er niet meer zijn ik denk dat niemand het zal merken mijn ouders hebben liever iemand anders als zoon alstublieft help me ik denk dat het anders niet lang meer duurt
Datum:
30-09-2013
Naam:
Jens
Leeftijd:
14
Provincie:
België

suppp

hallo allmaal.

Mijn beste vriendin is drie jaar geleden overleden aan kanker. Daarna is een hele goede vriend van me overleden omdat hij voor de trein sprong. Een half jaar later overleed mijn oom, en drie maanden daarna mijn oma.
Sinds dien gaat het slecht met mijn opa, hij heeft alzheimer.
Mijn vader heeft een ergnstig auto ongeluk gehad en heeft twee maanden in coma gelegen, waar hij gelukkig goed uit is gekomen want hij is mijn alles.
Mijn beste vriendin en mijn beste vriend, mijn oom en mijn oma waren ook mijn alles, serieus mijn vangnet, mijn steun en toeverlaat.
Maar God had het anders in gedachte voor hun.

Maar serieus ik ben zes jaar lang mishandeld door de vriend van mijn moeder, waar zij nu nog steeds bij is en waardoor ik nauwelijks contact met haar heb, omdat ik elke dag het gevoel heb dat ze me in de steek heeft gelaten, en heeft verraden omdat ze nog samen woont met die klootzak.

Zo allemaal samen heb ik het de laatste jaren best zwaar gehad. En het ergste is, dat ik mijn beste vriendin niet meer bij me heb.

Maar hey, wil ik dood?
Nee ik leef voor mezelf en zeer zeker niet voor anderen.
Dus alsjeblieft hou op met te zeggen dat je dood wil.
Als je écht dood wilt, dan spring je voor te trein zonder dit met iemand te delen.
Echte depressieve mensen delen niks, doen alles alleen. Dat heb ik gemerkt aan mijn vriend die voor de trein is gesprongen.

Dus als je, zoals de meeste van jullie, niet echt zelfmoord wilt plegen. maar wss gewoon beetje aandacht willen, of te jong (of te dom) zijn om na te denken wat zelfmoord eigenlijk betekend, zoek gewoon hulp en gedraag je.
Doe niet zo zwak en laat niet merken hoe kut je je voelt.
Zet je over je liefdes verdriet heen. of whatever.

Suck it up, smile en move on.
Maar ga niet janken om alles wat er gebeurd, want elke dag gebeuren en dingen die 1349384 keer erger zijn als jou zielige verhaaltje.
Datum:
28-09-2013
Naam:
heyheyheeeey
Leeftijd:
19
Provincie:
Groningen

Verdriet

Iedere dag wil ik sterven op iedere manier die er is en het snelste kan komen. Het begon toen mijn ouders op mijn 5e met een gigantische ruzie uit elkaar gingen. Ik was toen erg verdrietig en ik dacht echt nergens meer aan. Mijn vader ging toen roken en aan de alcohol hij kreeg ook erg veel woedeproblemen en is ook af en toe op mij gaan afreageren. Mijn moeder was er al snel eroverheen en ging met een andere man en trouwde met hem 2 jaar later. Maar toen kreeg mijn moeder weer erge ruzie met mijn vader en het liep uit de hand, hij heeft haar geslagen ik had eerst nog medelijden met mijn moeder maar zij had een week later haar computer aan laten staan en ik ging erop kijken. Toen zag ik dat er een mail openstond uit 2004 en daarin stond dat zij al omging met mijn stiefvader terwijl ze nog met mijn vader was. Ik was geshockt en bleef een week lang in mijn kamer met steeds dezelfde nerveus makende vragen: is mijn leven wel echt? Is dit allemaal om mij ellendig te voelen? Waarom gebeurt dit? Het enige lichtpuntje in mijn leven was mijn overgrootopa. Hij was aardig en hij speelde altijd met mij als hij tijd had en we speelden met kleine zelfgebouwde auto's maar dat lichtpuntje werd mij bruut afgenomen op 28 december 2012: mijn overgrootopa brak zijn nek 2 meter voor mij. Ik was toen helemaal kapot de eens nog een beetje fleurige wereld werd grauw en hard ik wou niet meer leven en iedere dag snak ik naar een strop, ik wil een kogel als laatste ontbijt en ik verlang naar de dood.
Datum:
26-09-2013
Naam:
Sadness
Leeftijd:
13
Provincie:
Flevoland

wat moet ik doen??

mijn vader is 2 dagen voor mijn 3e verjaardag overleden aan longkanker en 11 maanden later kreeg ik leukemie, ik heb het overleefd. mijn moeder is er altijd voor mij geweest maar ze is verslaaf aan medicijnen, voornamelijk slaappillen en anti-depressiva. mijn moeder heeft altijd wel een vriendje gehad die mij in elkaar sloegen en mijn moeders geld stolen zonder dat we het door hadden. we hebben in een wijk moeten wonen waar mijn ex-stiefvader is vermoord, ik sexueel misbruikt ben door de vader van mijn toenmalige beste vriendin en waar mijn moeder altijd aan het vechten was met onze buurvrouw. we hebben toen moeten vluchten en van mijn spaargeld (wat mijn ouders sinds mijn geboorte hebben opgespaard) een vouwwagen moeten kopen om te kunnen overleven met onze 2 honden. we hebben in 7 maanden op 3 campings gewoont, ik moest inmiddels naar mijn 6e school, ik had veel zelfvertrouwen en ik had er zin in. toen ze er op school eenmaal achter kwamen dat ik in een caravan woonde, was het allemaal voorbij, ik werd zoveel gepest dat ik me tijdens de pauzes moest verstoppen op de toiletten boven. jeugdzorg heeft meerdere keren gedreigd mij uit huis te plaatsen maar dat wil ik natuurlijk niet, mijn moeder en mijn honden zijn alles wat ik nog heb, mijn familie wilt mij niet zien en de rest is allang overleden. ik sta er dus helemaal alleen voor. jeugdzorg heeft mij nu dus aangemeld bij Riagg en willen dat ik daar 6 weken hele zware therapie ga doen en als dat niet werkt word ik alsnog uit huis geplaatst. ik heb PTSS (post traumatische stress stoornis) waardoor ik niet naar school kan/mag. ik zit dus al bijna een jaar thuis. ik durf niet eens meer alleen de straat op of alleen de winkel in. ik voel me hier opgesloten en gevangen, ik wil met rust gelaten worden, ik wil die therapie helemaal niet! ik moet alles doen wat zij zeggen en anders kom ik diep in de problemen, ik ben het zat!! ik wou dat ik al 18 was, dan kon ik hier weg, ik wil dan graag stewardess worden, dan kom ik overal op de wereld, ik wil dan uiteindelijk in Amerika wonen en Amerikaanse kindjes krijgen, ik wil een echt fijn en normaal gezinsleven lijden zonder al dit gezeik!
Datum:
26-09-2013
Naam:
mel
Leeftijd:
15
Provincie:
Limburg

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.