Levensverhalen (pagina 265)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

mijn eigen schuld!

Ik weet het niet meer.
Na 7 jaar een relatie te hebben, en 2 kinderen, waarin ik heel veel verdriet had, omdat ik mezelf steeds maar weer moest aanpassen en op mijn tenen moest lopen. Heb ik de fout gemaakt om verliefd te worden op een andere man, omdat ik van hem wel het gevoel krijg dat ik er echt mag zijn,en dat ik mezelf kan zijn, zonder dat ik te horen krijg dat ik het niet goed genoeg doe en je moet aan jezelf werken. Maar na dat ik het mijn partner meteen vertelt heb dat ik deze gevoelens heb (heb ook met deze man het bed gedeeld) is hij helemaal omgedraaid van een niet kunnen liefhebbende vriend naar een lieve man die ik al die tijd nog nooit gezien, maar wel nodig had.
Nu ben ik al een paar dagen bij de nieuwe relatie en het voelt wel goed om bij hem te zijn, maar ik heb nog niet het gevoel dat ik mijn (ex) vriend helemaal heb losgelaten. Ik hou nog steeds veel van hem maar kan het niet meer aan om nog eens door hem verdriet te hebben.
Ik ben heel erg onzeker over mezelf. Denk omdat ik op mijn 15de verkracht ben, was mijn eigen schuld omdat ik teveel gedronken en geblowd had, waardoor ik sex en lievdevol vrijen niet kan onderscheiden. Sex verslaving noem ik het maar, want alleen als ik sex heb kan iemand mij geven wat ik wil en dat is vernedering en pijn!
Nu zijn er ook nog steeds problemen met mijn eigen drugs gebruik. Ik heb het gevoel dat ik mezelf kapot aan het maken ben. Mijn ouders zijn boos op mij( zal ook niet meer goed komen, omdat ze mijn dochter ( uit een erdere relatie) van 10 hebben ingelicht over wat ik allemaal gedaan heb.wat nog niet eens de waarheid is, want ik heb mijn eigen verhaal nog niet eens kunnen doen. ) en mijn dochter is ook boos. Mijn (ex) partner wil ik graag vragen of hij mijn dochter op zijn naam wil zetten omdat ik weet dat ze daar goed af is. En dan de zelfde achternaam als haar broertje van 5 heeft, zodat ze niet alleen is en dan echt kan zeggen dit is mijn echte papa die heel goed voor mij zorgt.
Mijn vader en moeder hoef ik niet meer te zien. Want hoe zij zich gedragen is het foutste wat je ook maar kan doen.
Zelf wil ik nu het liefst niet meer leven maar hoop dat ik op deze manier Hulp krijg om aan mijn problemen te werken. Als het me niet lukt om hulp te krijgen dan zal ik voor het nieuwe jaar begint een einde aan mijn kutleventje maken, zodat iedereen verder kan met minder verdriet.
Ik wil nog wel even kwijt dat ik heel erg veel van mijn kindjes hou en dat het zeker niet aan hun ligt dat mama het iedereen zo moeilijk en verdrietig maakt.

Groeten van een vrouw die nog maar een oplossing ziet!
Datum:
17-10-2013
Naam:
mirjam
Leeftijd:
31
Provincie:
Noord-brabant

...

Het begon op de basisschool toen een tweeling was blijven zitten. Ik weet niet meer hoe het precies is komen op dagen.. Maar door hun werd ik foor de hele klas 5 jaar gepest. Altijd werdt er gezegt dat ik eng was (gele ogen) vreemd, idioot, lelijk, dom en dat ik stonk. Ik heb (een beetje) ADHD en ik heb ook pdd-nos (autisme) Elke dag werd ik uitgescholden en in onze buurt kwam er zelfs een viezerik van 16 tevoorschijn die seks wou voor geld en dat ik dan weer mee mocht doen met verstoppertje :s Ik had al zelfmoordneigingen sinds groep 7. Nu wordt er nog altijd achter mij gefluisterd en van mijn "vrienden" vertrouw ik ook al zowat niks meer. Ze willen vaak niks van mij en geloven mij nooit en vertrouwen mij nooit. Ik doe dit jaar examen op vmbo en heb constant stress en faal elke dag. En bij volleybal mogen de nieuwe teamgenoten van mij, me geloof ik ook al niet. Ik meld me vaak ziek, ik was een soort van hoertje op de basisschool en voor alles schaam ik me nog altijd kapot. Ik stond op een nacht bij het spoor en de trein kwam er aan. Ik wou springen maar ik was te laat en de trein reed door... Elke nacht wil ik vertrekken, weg van hier. Het is alsof de dood om het hoekje zit..
Datum:
17-10-2013
Naam:
Lianne
Leeftijd:
15
Provincie:
Friesland

Vandaag

Vandaag is de dag. Ik ben vreemd genoeg heel rustig, het is 22:07 en de slaappillen liggen onder mijn kussen op mij te wachten. Zometeen nog veel verschillende pillen pakken van beneden, en dan ga ik ze innemen. Het is genoeg geweest. Ik weet niet hoelang ik al met deze depressie zit, te lang in ieder geval. Ik ben mentaal al wekenlang dood, alleen mijn lichaam leeft nog. Het gaat zo slecht tussen mijn ouders, ik heb 2 lesbische moeders en die maken zovaak ruzie, echt niet normaal meer. Het gaat daardoor super slecht met mij. Ik zit te denken aan wie ik allemaal een afscheids berichtje ga sturen, natuurlijk nadat ik de pillen heb ingenomen. Ik hou dit niet meer vol. 22:10, nog maar 110 minuten, dan ga ik naar beneden en haal de pillen. Als die niet snel genoeg werken ga ik over op mn polsen doorsnijden. Liever niets met bloed eigenlijk, dat vind ik zielig voor degene die me vind. Ik weet het niet meer, ik ben kapot, gebroken, en heb een deja vu. Net alsof ik dit al een keer eerder heb geschreven, maar dan in een droom. Misschien was dit allemaal al wel voorspeld, wie weet. Zou ik kunnen doodgaan aan een flink aantal verschillende medicijnen, waaronder slaappillen? Geen idee. Daar ga ik over 106 minuten achter komen. Ik zou het liefst de hele avond willen blijven schrijven, maar dat is geen optie. Op het moment moet ik alles proberen om te zorgen dat ik niet in slaap val. 105 minuten. Ik heb me gerealiseerd toen ik naar boven ging, en mijn moeder welterusten kuste, dit waarschijnlijk de laatste keer was dat ik dat zou doen. Met tranen in mn ogen schrijf ik dit, lijkt wel mijn afscheidsbrief. Die moet ik trouwens ook nog maken, geen idee wat erin gaat staan. Ik moet me maar is gaan voorbereiden. Ik kan er niet meer tegen, ik ben gewoon zo klaar met het leven. 14 jarige oude mensjes zouden niet zo hoeven denken. Die zouden zich ook niet moeten snijden, zoals ik doe. Mijn armen en benen omder de littekens, en zelfs mn buik moest er aan geloven. Ik ben benieuwd wat ze morgen op school gaan zeggen als ik er niet ben. Zou ik bezoek krijgen van leraren als ik in het ziekenhuis lig als mn zelfmoordpoging mislukt? Geen idee. Allemaal vragen waar ik binnenkort antwoord op ga krijgen. Over 100 minuten. Dan neem ik ze in. Waarschijnlijk besta ik morgenochtend al niet meer, ik hoop het. Ik ga nu aan mijn afscheidsbrief beginnen. Bedankt voor niets wereld, vaarwel
Datum:
16-10-2013
Naam:
P
Leeftijd:
14
Provincie:
Utrecht

...

ik zit al jaren met het gedacht om zelfmoord te plegen, al 5jaar... het begon allemaal door een rechtzaak tussen mijn ouders en ikzelf die begon te beseffen dat ik overgewicht heb ... Ik begon mezelf te krassen met typex en ben daarom ook naar een psycholoog moeten gaan. Achter die sessies ging alles weer een tijdje beter, tot ik in contact kwam met liefde... Mijn uiterlijk veranderde en ik kwam van een heel onschuldig verlegen meisje een meisje die er heel onschuldig uitziet, maar veel liegt en ondertussen al veel liefjes gehad heb :'( Mijn mama heeft onlangs een moeilijke operatie achter de rug en mijn stiefmoeder heeft borstkanker. Mijn hond is deze vakantie ook gestorven waar ik enorm van afzie. Sinds vandaag ben ik ook een jongen kwijt die ik enorm graag zag, maar ik heb al een liefje. Ik heb namelijk die jongen toen laten vallen voor mijn lief nu en hij heeft nu ook een ander meisje. Dit weekend loog hij daarover tegen mij en zei dat het geen waar was... maar toch ben ik het te weten gekomen. Mijn hart is gebroken, maar ik moet hem laten gaan, wat nu echt niet gaat :'( ik mis hem nu al voor dood :'( ik overleef dit echt niet, want dat meisje doet er nog scheppen bovenop door te zeggen dat ze bij hem is enzo :'( het kwetst me meer en meer :'(
ik ben het beu hier te zijn :'(
Datum:
16-10-2013
Naam:
A.R.
Leeftijd:
16
Provincie:
België

Geef nooit op.

Geef nooit op. Het komt allemaal goed, alles komt goed. Heb er vertrouwen in.
Datum:
16-10-2013
Naam:
N
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

missie kansloos

de dagen zijn net zo somber als het weer alles wat je doet is voor niks alles waar je van houd blijkt toch niet van jou te zijn geen liefde te geven waar is het nut van leven als de dood alles is om naar uit te kijken! want die is uiteindelijk toch onvermijdelijk moet toch nog even door voor anderen niet voor mezelf?
Datum:
13-10-2013
Naam:
rob
Leeftijd:
40
Provincie:
Gelderland

klaar mee

Ik ben voor de zoveelste keer ontslagen, Dit keer vooral omdat ik negatief ben.
Ik ben negatief over mezelf, ik verkloot alles.
K snap niet waarom Me vriend bij me blijft en waarom Me ouders Me nog willen helpen.
K heb al een opleiding verkloot en bij me stage toen. De tijd 2 keer weggestuurd.
K ben nog steeds te dik en afvallen lukt niet meer, ik kots het er vaak uit of zit aan de laxeer.
Me school geld kan ik nu niet meer betalen doordat ik me baan kwijt ben.
Ik ben al 4 keer gezakt voor me autorijbewijs en ben nu voor €1200 overgestapt naar een andere rijschool.
Gister ging ik uit met me vriendinnen, ik heb me zo klem gezopen uit narigheid dat ze me met een taxi naar huis stuurden.
Ik ben er gewoon klaar mee. Niets gaat goed bij mij.. T is over nu. K wil niet oud worden
Datum:
13-10-2013
Naam:
d
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

Ik zie al heel lang het leven niet meer zitten.

Vanaf toen ik kind was zag ik het leven niet meer zitten. Ouders die altijd ruzie hadden,kreeg nooit liefde of een knuffel.
Naarmate ik ouder werd,werd ik steeds depressiever en werd steeds zieker. Nooit steun gehad,wel van mijn oma maar ze is nou al sinds 2009 niet meer op deze aarde. Op mijn ouders kan ik niet rekenen,heb daardoor ook het contact verbroken. De leegte en leven zonder goede ouders,zonder liefde van je familie zwak ik elke dag af. Weet dat dit zo niet verder kan,ik doe mezelf iedere dag pijn door op deze wereld te zijn. Ik wil niet meer,wil rust. Wil bij mijn oma zijn die er wel voor mij was. Weet hoe het gaat eindigen,daarom doet het zoveel pijn. N.
Datum:
13-10-2013
Naam:
Nathalie
Leeftijd:
33
Provincie:
Limburg

ruzie

ik denk altijd dat alle ruzies door mij komen omdat ik geslagen word maar sins vanavond weet ik het me vader zij alle ruzies komen door jou me zus zij hetzelfde dus daarom wil ik dood om meer ruzies te voorkomen
Datum:
11-10-2013
Naam:
steijn
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

wil het niet meer

Ik wil het niet meer.
Ik ben vanaf kleins af aan gepest tot ongeveer mijn 16e jaar.
met 11 jaar was ik al volgens mij depresief
vanaf mijn 2de jaar was ik al bang voor mannen zo erg dat ik al huilde als iemand keek.heel vreemd. :'(
altijd erg verlegen extreem verlegen geweest.en bang voor alles.
Ik heb vanaf mijn 18de bij psychiaters gelopen en ook antidepressiva geslikt,met mijn 18de kreeg ook mijn eerste vriend hij was mijn alles tot mijn 26ste jaar.met hem heb ik nu een kindje van 3. ben nu 28 jaar.
mijn relatie is klaar , sta er alleen voor.
vanaf jongs af aan heb ik ook nooit goed contact met mijn vader gehad,hij heeft vaak dom gedaan en mijn zusje 1 jaar jongen dan mij was alles en die leek net een jongen.ik was meer het trutje zo als mijn moeder dat dan ook zegt , doet me ook veel pijn. ik heb totaal geen zelfvertrouwen. ik heb met mijn 21ste diazepam voorgeschreven gekregen hielp me wel voor mijn angsten en rust in mijn hoofd. tot nu toe slik ik het nog niet via de huisarts meer.al 3 jaar niet. ik voel me niks waard en als ik dan zo naar mijn dochter kijk houd ik zo ontzettend veel van haar!! ze is mijn alles.en dan denk ik ik kan het niet. maar aan de andere kant ze heeft ook een vader. sinds ander half jaar heb ik een vriend , hij heeft alleen niet de nl nationaliteit lastig. Hij mag mijn ex niet en wil hem iets aan doen, ik zeg dat doe je niet omdat dat mijn kind pijn doet , ze is mijn alles. hij denkt dat ik dus nog om mijn ex geef en daarom dat zeg , kan het hem niet aan ze verstand brengen.ik huil er om om de hele fucking situatie van mijn k**** leven!!!! Heb ook geen contact met mijn familie omdat ik anders ben in hun ogen,ik ben bekakt ik ben trutje ik ben van alles en nog wat.mijn zus vind dit leuk en zet expres met een vriendin van mijn moeder waar ze dan ook mee omgaat dingen op fcb. plaatjes met teksten die dan op mij slaan of die vriendin van mijn moeder zet er bv op : vrienden heb je niet,laat staan familie . nou dat doet ontzettend pijn. heb ze nu allemaal verwijderd. Mijn ex zit mij expres dwars , ik kan geen vaste afspraken maken wanneer zijn dochter bij hem is en blijft. hij doet het wanneer hem het uit komt. ook als ik bel het gaat niet goed neem het over, dan doet hij het niet.
Ik ben echt helemaal alleen.
ik snap niet dat mijn familie mij niet accepteerd hoe ik ben, ik geloof in god dat vinden zij ook al niks, en ik ben een rustig en eerlijk persoon. terwijl mijn zus met een man gaat die haar vader had kunnen zijn en eruit ziet als een zwerver en die steelt en land verader is.dat accepteren ze wel.ze deugen zelf niet. Het doet mij zo pijn. IK WEET HET NIET MEER!!!!!!!!!!!!!
Datum:
10-10-2013
Naam:
Prive
Leeftijd:
27
Provincie:
Zuid-holland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.