Levensverhalen (pagina 243)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Zelfmoord

Hallo beste mensen,
Ik ben een meisje van 15 en ik zou graag mijn verhaal vertellen, ik kan echt bij niemand anders terecht dus ben ik wat op internet gaan zoeken of er mensen zijn die mij zo konden helpen. Mijn leven is van vroeger al heel moeilijk geweest maar er is een tijd geweest dat het goed ging nu niet meer. Ik werd vroeger van het 1ste leerjaar tot het 4 de leerjaar gepest ik ben toen veranderd van school en toen werd ik van het 5de leerjaar tot het 6de gepest, maar hard gepest mensen schelden me uit gooide met stenen naar mij en deden me pijn. Leerkrachten deden er bijna niets aan, iedereen zag mij als iemand slecht alsof ik foute dingen deed.. Toen het middelbaar eraan kwam had ik het ook moeilijk, heel mijn vakantie was niet echt tof ik weende elke dag omdat ik zo een bang had dat ik weer gepest zou worden en slechte punten zou halen.. Ik ben in het 2de leerjaar moeten blijven zitten. Toen het school terug begon werd ik inderdaad van de 1ste dag al gepest.. Ik ging dagen zelfs maanden niet naar school.. Vanaf het 2de middelbaar ging het iets beter maar nog steeds mensen die achter mijn rug mij uitlachte of zeiden dat lelijk en dik was.. Begin 2de middelbaar heb ik een jongen leren kennen die nu ondertussen al 1 jaar en 8 maanden samen met mij is. Ik ben samen met hem vanaf het 3de middelbaar van school veranderd omdat ik wist dat ik me niet goed ging voelen op de grote speelplaats van de oude leerlingen.. En op de nieuwe school wel omdat die leerlingen me toch niet kennen en omdat mijn vriendje er bij is. Er zijn ook heel veel tijden geweest dat hij mij gekwetst heeft, het is al 4 keer gedaan geweest. Ik hou echt van hem.. Maar nu, in mijn nieuwe school heb ik nog steeds het gevoel dat iedereen wel altijd iets slecht over mij zegt en dat ik nooit iets goed voor iemand kan doen. En leerkrachten doen ook bot tegen mij en ik doe echt mijn best + ik heb altijd slechte punten op wiskunde dat is echt nooit een goed vak geweest. Maar nu.. Ik moet van mijn ouders volgend jaar terug naar mijn vorige school omdat ze deze school te moeilijk vinden voor mij.. Mijn vriend moet ook naar een andere school maar wel in de dezelfde stad, gelukkig. Maar ik ga echt bang hebben om terug naar daar te gaan.. En mama denkt ook echt dat de school waar ik nu zit me niet gaat doorlaten naar het 4de jaar en dat zou ik echt niet aankunnen, dan is het nog erger blijven zitten en terug naar mijn oude school.. Mijn ouders maken ook heel veel ruzie en mijn papa is alcolieker.. Een haar geleden heeft mijn buurjongen zijn papa (de jongen kende ik al van mijn 1 jaar zelfde leeftijd als mij) zelfmoord gepleegd, zijn papa had zich opgehangen en we hadden hem samen gevonden.. Het was een hele schok. Het was ook natuurlijk de beste vriend van mijn papa en mama. Maar dan nog nu.. Ik ween elke dag, het is precies of iedereen mij haat of iedereen mij gewoon laat zitten.. En dan de schrik voor niet door te mogen naar het 4de jaar en ik voel me gebruikt door mensen ik doe zoveel voor iedereen ik krijg niets terug. Mijn vriend soms ook hij heeft agressieproblemen hij kan soms zo lief zijn en soms zo kwaad daar kan ik echt van wenen. Het lijkt alsof ik niet word bekeken soms. Ik heb al 1 keer ophanging willen doen, al 1 keer snijwonden en al 1 keer onder een trein willen springen en 2 keer pillen willen slikken. Ik zie het echt niet meer zitten de andere keer ben ik gestopt omdat om dat ik toen aan mijn vriend dacht die betekent echt alles voor mij zonder hem ben ik helemaal verloren. Waarom kan hij niet mee met mij naar school dat helpt al een beetje.. Nu zit ik weer met een moment om gewoon weg te gaan ik voel echt niet dat mensen om mij geven als ik mijn vriend vertel dat ik het soms niemeer zie zitten negeert hij mij of word hij heel kwaad terwijl ik het dan zou kunnen gebruiken om echt iets lief te horen wat me zou steunen. Ik doe dat ook niet om aandacht.. Wil gewoon dat 1 iemand naar mij luistert en zelfs hij doet dat niet.. Daarom doe ik hier mijn verhaal.. Ik ben nu ook al de hele dag aan het wenen ik ben ziek nu en zou moeten rusten en morgen thuisblijven van school.. Maar het lukt mij toch niet zit de hele tijd met dit in mijn gedachten. Ik weet echt niet meer wat doen ik zie geen hoop meer in mijn leven.. Ik voel me lelijk, dik, gehaat op de wereld.. Ik hoop dat ik een van deze dagen nog gelukkiger kan worden anders zie ik het echt niet meer zitten. Ik weet dat ik hier heel veel mensen mee kan kwetsen.. Maar de mensen zien niet hoe hard mensen mij nu kwetsen. Ik bedank jullie echt om naar mij te luisteren. Ik hoop dat iemand mij kan helpen. Groetjes
Datum:
21-05-2014
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
België

ik ben zo moe

Ik wilde zo graag dat het goed ging met de mensen om mij heen. Ik maakte me zo lang zorgen over mijn moeder, mijn vader en mijn zus. Het wordt steeds minder door boosheid en verbitterdheid. Bij mijn zus voel ik al niets van liefde meer. Alles begint af te zwakken, omdat ik mijn hoofd niet meer boven water kan houden. Mensen weten dat het me teveel energie kost en toch blijven ze het doen. Mensen blijven me pijn doen en over mijn grenzen gaan. Waarom doen ze dat? Omdat ik het toelaat? Moet ik dan grof doen tegen iedereen om mij heen, omdat ze me anders allemaal misbruiken? Zo bot dat ik verbitterd en boos door het leven moet gaan? Is het dan niet beter om gewoon rust te nemen en eruit te stappen? Mensen gebruiken me nu als vangnet, maar als ik weg ben dan zoeken ze dat wel bij iemand anders. Mij als persoon boeit ze niet genoeg om in bescherming te nemen tegen zichzelf. Waarom nemen zij mij niet in bescherming tegen zichzelf? Waarom word ik niet gevangen als ik val?
Datum:
21-05-2014
Naam:
wallflower
Leeftijd:
28
Provincie:
Zuid-holland

LIEVER VAN DAAG DAN MORGEN

HET IS EEN HEL OM DAAR MEE TE LEVEN NACHTEN BRENG IK DOOR BIJ DE TREIN NA DE GEBOORTE VAN MIJN TWEEDE DOCHTER BEN IK VOL GEDAUWT MET MEDICIJNEN MAAR MOEST DAAR BIJ OOK NOG VOOR 2 KINDEREN EN EEN DRONKEN ECHTGENOOD ZORGEN ENZ ENZ 40 JAAR DAARNA ZIT IK NOG AAN DE PROZAC DE DOKTER DOET NET OF HIJ HET NIET BEGRIJPT 40 JAAR GEEN GEVOELENS HEBBEN AAN DE BUITEN KANT MAAR BINNEN SCHREEUWT HET EN DAN WORDT ER MAAR GEZECHT JE ZIET ER GOED UIT SCHIET JE WAT MEE OP ALS JE 40 JAAR ALS VROUW ZIJN DE ALLEEN BENT HET LIJKT ZO SIMPEL ALS IK DIT SCHRIJF ER ZIJN ZOVEEL ZIEKEN DIE WILLEN LEVEN MAAR DIE TREIN ZIT IN MIJN HOOFD VOOR AL HET VERDRIET WAT ME AAN GEDAAN IS IK MOET EEN BESLISING NEMEN WANT IK WIL NIET MEER NAAR DAT POLITIE BUREO ALS HE OM DIT KLEINE BEETJE ZOU GAAN WAS HET NOG OM TE DOEN MAAR HET IS IN MIJN HOOFD NIET GOED
Datum:
21-05-2014
Naam:
Rianne
Leeftijd:
71
Provincie:
Noord-brabant

Te slecht

Er zijn de laatste paar jaar te veel dingen fout gegaan, en momenteel komt alles bij elkaar. Een relatie van 14 jaar is plotseling afgebroken op een heel vervelende manier. We waren serieus bezig om een kindje te maken, maar ik had mijn twijfels, die heb ik ook naar hem uitgesproken. Ik ben 45 en dus zijn er verhoogde risico's waar je rekening mee moet houden. We woonden ook niet samen, en dat was voor mij prima, ik dacht dat het voor hem ook prima was. Toen leerde mijn partner een andere vrouw kennen, die had wel een kind, en hij kon het ineens heel leuk met hun vinden. Voor ik het wist was de relatie tussen ons verbroken. Hij heeft me dit laten weten via een e-mailtje...
Ik heb ook een overlevingsmechanisme dat nu heel erg tegen me werkt. Als ik stress heb dan sluit ik mensen buiten, en nu heeft dit de relatie met mijn broer gekost. Ik mis hem erg, maar de ruzie is te erg opgelopen en het is nu definitief tussen hem en mij over. Dit gaat echt nooit meer goed komen, dat is nu net duidelijk geworden.
Op gebied van werk gaat het goed fout. Ik zit al 9 jaar in de wia, 100% afgekeurd. Ik zou weer iets willen gaan doen, maar jaren geleden heb ik dat ook gedaan. Mijn top ligt op een paar uur in de week, en daar moet ik echt moeite voor doen. Mijn uitkering is niet hoog, en ik dacht er iets op vooruit te gaan. Maar helaas, het uwv houd 35% in, en bij de belastingdienst mag je maar 1x heffingskorting krijgen, dus je daar hou je niet veel aan over. In totaal mag ik 0.30 cent per verdiende euro houden. Plus het risico dat als je iets verdient weer beter verklaard word... nee, dat gaat 'm ook niet worden. Als ik dan weer een terugval krijg moet ik eerst weer door die mangelmolen heen.
Ik heb hier geen zin meer in, hoe lang moet ik zo nog doorgaan?
Datum:
21-05-2014
Naam:
D.M.
Leeftijd:
43
Provincie:
Noord-brabant

ruzie met thuis en vriendinnen.

thuis heb ik vaak ruzie heb het gevoel dat ik niks goeds kan doen. bij mik vriendinnen is dat ook zo ze verwachten dat ik overal mee ga maar ik heb daar geen geld voor dn als ik dat zeg dan krijg ik te horen dat niet de hele wereld om mij draait. ik heb hier geen nut meer ik zit te twijfelen of zelf moord of weglopen en ze laten denken dat ik dood ben
Datum:
20-05-2014
Naam:
nana
Leeftijd:
19
Provincie:
Gelderland

ouders

ik haat mijn ouders zo erg ik heb al mijn hele leven lang ruzie enzo en ik voel me gewoon *** als ik bij mn ouders ben ze schelden me altijd uit en denken dat k denk als een 8 jarige en dat blijven ze volhouden en daar word ik gwn dood moe van ! en doordat ze dat denken mzg ik niet eens naar brothers wat voor ijn leeftijd maar tot 15 jaar gaat !

ik word er gewoon gek van en erg verdrietig ..

toen ik klein was en niet luisterde sloeg mn meoder me vaak maar nu prbeerd me vader mij te slaan maar dat doet hij niet meer omdat ik n keer met spullen naar zn hoofd begin te gooien en toe i s ie erg geschrokken .. verder schelden ze me nog steeds verrot en mag ik nog gsdteeds niks

al met al heb ik dus n kut leven ..

Datum:
19-05-2014
Naam:
DarkHorse
Leeftijd:
14
Provincie:
Utrecht

ik weet het gewoon niet meer

Ik ben geadopteerd en heb daar heel veel last van dat ik niet weet wie mijn ouders zijn en welke familie ik heb . Ik heb al gedacht aan zelfmoord omdat dan wasik van al de zorgen af ook op school werd ik gepest daardoor kreeg ik het gevoel dat niemand mij wou en daarom mijn biobiologische ouders m u j hadden afgestaan. Ik heb nooit iets verteld over die pesterijen aan mijn ouders want dan moet ik waarschijnlijk naar een psycholoog en dat wou ik helemaal niet
Datum:
19-05-2014
Naam:
sanne
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-brabant

.

Ik voel me sinds kleins af aan alsof ik nooit gelukkig zou worden.ik hoor niet op deze aarde en had nooit geboren moeten worden.mijm eerste zelfmoord pogig was toen ik 9 was.ik heb een nare jeugd gehad maar zelfs in "normale" tijden voel ik me depressief. Ik heb nu een gezin en voel me schuldig om dit te zeggen maar ik ben nog steeds ongelukkig en het voelt alsof het beter is als ik er niet meer was.
Ooit zei een vriendin van mij dat als zij zelfmoord zou plegen dat de mensen die van haar houden , toch verder gaan met hun leven en zelfs momenten hebben dat ze haar zullen vergeten.en toen zei zelfmoorde pleegde gebeurde dat ook.iedereen ging leuk verder met hun eigen leven....dat zouden ze ook bij mik doen.ik word volgestopt met medicijnen en heb mn weekelijkse babbel momentjes maar het blijft hetzelfde. ik had nooit geboren moeten worden..
Datum:
19-05-2014
Naam:
e
Leeftijd:
25
Provincie:
Zuid-holland

Zelfmoord vanwege pesten

Hoi iedereen, Ik wou mijn verhaal even kwijt.
Toen ik in groep 2 kwam, dacht ik leuke kindjes, gezellig. In de Bouwhoek werden blokken naar mijn hoofd gegooid. Mijn spullen werden afgepakt. Al snel vond ik de klas niet meer leuk. en had ik geen 'vriendjes/vriendinnetjes' meer. Ik voelde me verlegen. Met het jaar werd het steeds erger. In groep 7, ik zat aan mijn tafel. en er werd met een pen in mijn arm gestoken. Iedereen lachte me uit. Ik schaamde me kapot en liep direct de klas uit. Dat het zo ver kon gaan wist ik niet. Dus ik ging naar een andere school, het laatste jaar. In groep 8, alles was verder leuk. Ik kreeg een beste vriendin A. We konden alles tegen elkaar zeggen. Totdat iemand begon te stoken, en er dingen werden vertelt over mij wat niet waar was. Al snel kreeg ik ruzie met mijn bff. Mijn geheim was dus: ' Op mijn 9, ben ik aangerand door een man rond de 40 , dat als ik niet mee zou werken een mes in mijn ribben kreeg' . Ze vertelde mijn geheim door. En de kinderen uit mijn klas zeiden : ' Man met mes, man met mes '. Ik voelde me beledigd, en gebruikt door A. Toen ging ik naar klas 1. Vanaf de eerste schooldag liep het goed. Maar een paar weken later, was ik een kut hoer, en een kanker slet. Ik probeerde zelfmoord: Ophangen. Het jaar liep verder en ik kon geen uitweg meer vinden. Klas 2 , waar ik nu inzit. Mensen uit mijn klas, verzinnen roddels, die niet waar zijn , en maken me daarom belachelijk. Zoals een keer, ik had ruzie met 2 meiden via social media. En opeens de hele klas tegen mij. Mijn oma zei me toen:' reageer maar niet ' . Ik dacht dat dat de beste oplossing zou zijn. Ik voelde me zo klote, en achtergelaten. Ik keek een uur later op mijn mobieltje en had wel 60 berichten. Ik las de berichten en toen werd het een hel. Een jongen D: Stuurde: ' Ik weet waar ze is' Iedereen zei : ' Nou, waar is ze'. Hij stuurde een foto van een trein, waar is zogenaamd voor was 'gesprongen'. Iedereen lachte me uit. Ik stond aan de waterkant met stenen in mijn jas, helemaal klaar om in het water te springen. Mijn zus haar ex vriendje hield me tegen. Ik sloeg hem in zijn gezicht, en ben keihard weggerend. Nu zitten we op 18 mei 2014. Ik kreeg ruzie met een meisje. Vervolgens noemde ik haar arrogant, hoe ze mij ook noemde. De hele fking klas deed mee. Ik moest mezelf ophangen. en ik moest maar oprotten van school. Ik heb op het punt gestaan om voor de auto te springen, op de hoop dat ik verlamd zou raken of dood zou zijn... :( Helaas mislukte mij dat. Vrijdag 16 Mei. Ik was gezellig aan het feesten met vrienden, dikke hardstyle, hardcore, alles. Donders leuk. Totdat mijn zus mij uitschuld voor kut wijf, en kanker op. Ik voelde me zo alleen en beledigd. Ik fietste weg en ging bij een hek zitten. Ik stopte mijn nek tussen het ijzeren hek, ik wou net mijn nek omdraaien totdat T. eraan kwam fietsen met een big smile. Snel ging ik weer op mijn plek zitten, op de hoop dat hij weg zou gaan. Maar dat gebeurde niet.. Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Ik voel me klote, en ben bang om naar school te gaan. Ik durf niet meer. Ik zie het niet meer zitten. Als mensen mij willen houden, zouden ze mij een reden moeten geven waarom ik nog op de aarde moet zijn/ blijven. Ik ben dom, lelijk, een hoer, een kutwijf, Achterlijk, arrogant, te dun, anorexia wijf... Vanalles..
Dit was het wel zon beetje.
Wie wil me helpen?
Dikke Kus A. Anoniempje.. xxx
Datum:
18-05-2014
Naam:
Anoniempjee
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

te veel bagage

dag iedereen,
ik zal maar eens bij het begin beginnen, waar het allemaal mee is begonnen. het is 12 jaar geleden begonnen toen mijn ouders uit elkaar gingen. ze gingen een vechtscheiding aan en ze speelde het allebei uit langs de kinderen ( mijzelf, men broer en 2 zussen). toen is alle ellende begonnen mijn moeder die altijd slecht prate over men vader, en omgekeerd ook. en wij als kinderen moesten maar alles slikken. toen ging ik heel vaak naar mijn meter ( een beetje mijn 2de moeder) en dat was echt een luisterend oor en ik kon er mijn hart luchten en dat is zo blijven gaan tot mijn 18de en ik niet meer thuis woonde. de band tussen mij en mijn meter is heel sterk gebleven.

ondertussen had ik ook een meisje leren kennen waarmee ik 3 jaar ben samen geweest. zij was ech het perfece meisje voor mij. ze steunde me in alles wat ik deed. stond altijd klaar voor mij. we hebben samen ook wel het een en ander mee gemaakt.

alles ging goed met mij tot ik plots een half jaar geleden telefoon kreeg van mijn meter. ze heeft kanker! nu een half jaar later hebben ze kunnen vaststellen dat de chemo niets afdoet en dat er niets meer aan te doen is. ik zie haar nog regelmatig en ik zie haar aftakelen. haar einde is in zicht :-(. in de tussentijd ben ik ook uit elkaar met mijn vriendin. mijn vrienden hebben me ook allemaal laten vallen en ik zit ook in de schulden door omstandigheden waar ikzelf niets aan kan doen.

ik weet me geen raad meer. ik kan nergens meer terecht om eens een babbeltje te doen. het is me veel te zwaar allemaal. ik kan het niet meer dragen. het is goed geweest. ik heb op het laatste half jaar na in de tijd dat ik ben samen geweest met mijn vriendin nog een mooie tijd gehad, maar het is te mooi om waar te zijn. ik ben geboren voor de ellende en ik zal ook altijd ellende rondom mij hebben. en genoeg is genoeg en teveel is teveel!
Datum:
18-05-2014
Naam:
jongo
Leeftijd:
21
Provincie:
België
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.