Levensverhalen (pagina 1849)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Sick of living @ 1 Juni 2005 ~ 0:09AM

Sick of living @ 1 Juni 2005 ~ 0:09AM


Sick of living, sick of fighting.
When does it stop, when does it stop.
Sick of being here, sick of living here.

I'm just a liar
My Father, My God when does it stop?
When is the time ready?
Please don't leave me here alone.
Don't leave me here..

When does it stop, when will it end?
How will it end, how will it stop?

I'm just a liar, not worth to live.
You know when it will end.

Don't let me wait
Please end it, please end it now

I'm sick and weak, not worth living.

Father, one time in my life..
Father, one time in my life..
let do it my way.. let do it my way

Let me end it now Father.
Let me end it now.
And please, accept me into your kindom

Let me end it now because I just don't wanna live anymore
Datum:
14-06-2005
Naam:
Alexander meijer (Love4God.nl)
Leeftijd:
20
Provincie:
Zuid-holland

Dit wou ik eventjes kwijt

Dit verhaal heb ik op mn eigen forum geplakt.. dus ik kopier het hier naar.


Het is nu +/- 3 weken uit met mn vriendin.
Hadden een relatie van 1,5 jaar waar er heel veel is gebeurd; hebben altijd voor elkaar klaar gestaan.
Hebben echt een hele leuke tijd gehad.
Ze is door mij model geworden, heeft photoshoots gehad en heeft nu ook een toekomst daar in.

Ik ben een redelijk gesloten boek, ik ben bijna niet te snappen en praat nooit over mijn gevoelens, niet met mn vriendin.. wel met andere. Het is niet goed maar dat ben ik.

Afgelopen zondag heeft ze aangegeven dat ze niet meer opnieuw wou proberen omdat ze dit niet trekt, en ik snap het ook allemaal wel.
Omdat ik nooit laat zien hoe ik me voel heb ik gister een foto gemaakt hoe / wat ik me voel...

Een foto waar ik aan de trap hang en mezelf ophang...
na die foto hebben we vandaag elkaar voor het laatst rest des levens gezien.
En heeft al aangegeven dat ze de contact verbreekt met me.

Kijk, ik hou van der, en dat weet ze.
Ze zegt ook dat ze van mij houdt, maar we gaan niet verder.
En dat maakt het extra lastig, zelf heeft ze ook aangegeven, als ik echt niet meer wil leven.. zal ze mn hand vast houden tot op het laatste moment.. vind ik wel weer lief.
Maar zoals mensen weten inmiddels ben ik Christelijk, en God zal nooit vergeven als ik dit zou doen... en dat is het ergste dat me kan overkomen.

Los van dat het uit is, loop ik al jaren met deze gedachten in mijn hoofd... ik ben Gelovig opgevoed,.. op mijn 12e dacht ik dat ik het geloof niet nodig had en het allemaal zelf wel aan kon.
Nou niet dus, ik ben toen heel erg achteruit gegaan enz.
Depri, ZM neigingen, niet meer eten, drinken, slapen mezelf kapot maken.

Nu ik weer met het geloof bezig ben gaat het wel beter met me. Tot 2 weken terug, ik hou me met mn geloof bezig omdat ik dit echt wil.
Maar ik wil niet meer elke ochtend wakker worden met Pijn, en elke nacht slapen met Pijn.. dat ben ik zo onwijs zat.
En dan denk ik weer van, maar als ik nu stop dat hoef ik dat niet meer te doen: Dan lees ik de bijbel en staat duidelijk dat het Niet mag, en dat dit leven me is gegeven wie ben IK om te zeggen dat ik er mee stop? niemand....

In de bijbel staat dat ik niet sterk hoef te zijn omdat er al voor me is gevochten, maar als ik nog verder terug ga naar mijn verleden:
Als ik niet sterk was geweest had ik misschien? nu niet meer geleeft, voor de ZM neigingen hadden mijn ouders me wel omgebracht.
Omdat ze altijd ruzie hadden, mij mishandelde... niet een tikje hier en daar.
Schoppen, slaan, met voorwerpen slaan, en los daarvan ook nog eens compleet geestelijk kapot maken.

En ik weet dat ik het makkelijk heb, er zijn mensen die veel en veel meer mee maken dan mij.
Maar toch vind ik het allemaal zo onwijs moeilijk
Gister vroeg een bekende van me: Ga met vrienden naar buiten,,. welke vrienden? waarom denk je dat ik zovaak op IRC/Forum's zit?
Heeft redenen..

En nu heeft ze ook nog eens een nieuwe vriend dat me kapot maakt.

Maja...
Dit wou ik ff kwijt

GBY
Datum:
14-06-2005
Naam:
Alexander meijer
Leeftijd:
20
Provincie:
Zuid-holland

ik wil dood

ik voel me gewoon slecht
op school gaat het sleht
ik heb aleen nog maar pijn
ik ben autistisch
ik word gepest
dan wil je toch wel dood
ik heb al meezelf proberen op te hangen

hopelijk ga snel dood
Datum:
14-06-2005
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

haat mii

ik haat mezelf me 0uders kiezen altijd v0or anderen plaats van mij ikziej t egt nii zitten en ik ga binnek0rt h0op ik zelfm0ord plegen ik h0op dat ik de m0ed heb en ik wil nu egt graag d0od ben me liedjes aant uitz0eken ens0w kusj jessica
Datum:
13-06-2005
Naam:
jessica
Leeftijd:
16
Provincie:
Limburg

wrm nOuw Nujj..!!

heej..
ik weet hOe jullie, jullie vOelen een beetje dan want iedereen heeft een ander gevOel.. ma ik heb oOk een gOede vriendin terminste dat denk ik.. want zij heeft mij al een paar keer laten vallen.. vOor iemand anders.. en als ze der achter kwam hOe die in het egt was al ze hun langer kende.. kreeg ze er steeds vaker ruzie mee en kwam ze later weer bij mij..
en ik heb der al heel vaak om gehuild.. en heb al vaak tegen mij Ouders gezegt dat ik niet meer met haar Om will gaan maar tOg dOe ik het wel weer als ze mij weer Opbelt OfzOw.. en vrOeg Of ik kOn zei ik altijd ja ik kan wel.. maar de laaste tijd neem ik steeds meer afstand van haar.. en ze heeft altijd een grote bek Over iemand maar ze gaat er nu wel steeds meer mee Om en laat mij weer vallen en dat pik ik nu niet meer ik ben Ook vaak chagereinig als zei er bij is en als ik bij iemand anders ben en zij is der bij ben ik veel blijer en dat kan zij niet hebben dan kan zij oOk een keer vOelen hOe ik mij vOel.. ik heb zelf Ook al een paar keer in mijn pOlsen gesneden.. maar dat is niej gOed gegaan.. mij .... en ik hebben vrOeger oOk met een stuk touw wat niet echt waar je, je aan kon snijden.. maar daar hebben wij elkaar aan die tOuw gehangen niemand weet het nOg behalfe mijn zus en ik.. ik en ik wil Nuj wel dat ik echt dOod was in plaat van alleen een paar min van de wereld..
Datum:
13-06-2005
Naam:
mii..
Leeftijd:
15
Provincie:
Zeeland

alleen

mijn ouders zijn vaak boos over school en ze roepen dan dat ik doem ben enzo (ik zit op havo/vwo). en vaak heb ik het gevoel dat niemand mij zal missen. ik heb wel vriendinnen enzo. maar je die hebben elkaar nog dan.
Datum:
13-06-2005
Naam:
anoniempje
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

Zelfmoord...

Ik vind me leven gewoon kut!
Ik heb problemen genoeg...
Bijvoorbeeld:
Me vriendin en ik in de bios...
Getongzoen enzo en jha vanzelf gaat je hand naar beneden(boobs)...
En dat wou ze niej maar dat liet ze niet merken dus ik dagt,ow ze vind het wel leuk...
blijk later van niej enzo...
Ik ben het huis uitgezet,woon bij me oom nu...
Het gaat kut op sgool...
Heb veel ruzie...
Wat een kut leven!
Weet je wel neij hoevaak ik met een mes op me pols heb gestaan,dat ik gewoon de neiging had om me te laten overrijden?
Sjit hey!

Ik hoop egt dat ik dood ga!

Greetz, Iemand...
Datum:
13-06-2005
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

STOP!!!

dit zelfmoord gebeure is heel stom wat je doet...er gebeure altyd nog wel wat dinge waar je bly om kan zyn...begin gwoon van vor af aan dan komt ales goed...mn naam is younes...over en uit
Datum:
13-06-2005
Naam:
Younes Saban
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

Zelfdoding; dit deed het met mij...!

Ik was nog maar een jaar of 14 toen ik voor het eerst geconfronteerd werd met zelfdoding. Ik heb het voelen aankomen, en ik kon er niet tot nauwelijks mee omgaan. Ik was nog jong, en kon mij nooit bedenken dat zelfdoding ook maar een oplossing kon zijn voor problemen.

Destijds voelde ik me zelf ook niet erg lekker in mijn vel zitten, en die zelfdoding heeft me toen tot denken gezet. Was het misschien wél een oplossing?

Frustraties en onmacht namen mijn leven over, en uiteindelijk kwam ik bij het Riagg terecht. Therapieën gevolgt, maar echt helpen deed het niet. Conclusie; 'het zal de puberteit wel zijn' Maar natuurlijk, dat is een makkelijk excuus!

Toen ik zestien was kwam ik voor de tweede keer in contact met een zelfdoding. Op dat moment dacht ik er zelf regelmatig aan, maar dit schrikte mij enorm af. Ik kwam in contact met de nabestaanden, heb het verdriet gevoeld, en de vragen die je achterlaat voor de nabestaanden. Ik was ervan overtuigt dat ik het nooit zou kunnen maken. En ik zette de plannen uit mij hoofd.

Helaas niet lang, op mijn 17e ging het zo slecht dat ik geen andere uitweg meer zat. Ik zat destijds al lang in therapie, slikte antidepressiva, maar merkte weinig vooruitgang. Op een impulsieve avond (al had ik mijn medicatie al een jaar opgespaard) besloot ik dat het niet langer zo kon. Ik heb een flinke overdosis genomen, maar had mij er toch in vergist. Mijn moeder vond mij de volgende ochtend rond zes uur (ik was in de war, trilde, en lag in mijn eigen braaksel). Ze vroeg of ik iets gebruikt had, maar dat ik kon 'nee' zeggen. Daarna zakte ik weg. Ze belde de ambulance, en deed mond op mond beademing. Na een paar dagen Intensive Care kwam ik op een gesloten afdeling terecht. Na twee maanden ging ik door naar een open afdeling, en daar heb ik nog eens 9 maanden gezeten.

Inmiddels weer thuis, maar gevoelsmatig; geen stap verder. Ik kan niets uit het leven halen, hoe hard ik ook probeer. Ik volg nog steeds therapie, maar ik blijf vastlopen. Ik ben op, ik ben kapot... Ik wil perfect zijn, maar dat kan niet. Het maakt me ongelukkig, dat ik niet kan zijn wat ik wil zijn. Ik begrijp dat perfectionisme onmogelijk is, maar het is een wens; die ik moeilijk maar loslaat. Daarnaast talloze anderen dingen, waar ik niet over kan en mag praten. Een tweestrijd in mijn hoofd, elke dag weer, maakt me kapot. De voordelen en nadelen compenseren wat betreft zelfmoord, en het leven. En ik blijf er tegenaan hikken. Ik leef in complete angst, en vecht elke dag voor het leven.
Sta moeizaam op, en ga zo vroeg mogelijk weer naar bed. Sociale contacten vervagen, en ik voel me leeg en eenzaam.

Nou vraag ik me af; hoe gaan jullie hiermee om?

Grtjs....
Datum:
13-06-2005
Naam:
Anno 1986
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-holland

tja..

ik denk er nu heel erg aan om zelfmoord te plege. een heleboel kenissen van mij hebben dat al gedaan, en alles gaat mis hier. me ouders hebben de hele dag ruzie, mn moeder doet dingen die niet horen en ik krijg overal de schuld van. toch zit ik te twijfelen, er zullen mensen zijn die zich er rot door gaan voelen.. maar ik voel me ook rot..!! ik weet echt niet meer wat ik moet doen..!!!
Datum:
12-06-2005
Naam:
Cynthia
Leeftijd:
14
Provincie:
Utrecht

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.