Levensverhalen (pagina 1825)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

leugens

door een grote leugen over een verkrachting heb ik veel problemen gekregen ik heb daar door veel mensen verloren .ze zien me niet meer staan en luisteren niet naar me ik heb mijn excuus aan iedreeen aangeboden ze hebben het alemaal geaccepteerd maar veel mensen laten me nog in de steek het is niet aleen mijn schuld dat weet ik ook maar zo laten veel mensen het wel merken ik kan hier niet verder mee leven mijn ouders zijn geschijden door een relatie die niets meer was dan een huis delen met zijn tweeen voor de kinderen ik heb het idee dat het alemaal mijn schuld is omdat ik dingen heb gedaan die niet hooren .ik moet verplicht psygische hulp omdat ik volgens mijn stief moedre altijd al heb gelogen ik kan niet meer verder leven zo ik heb al in een opvang te huis gezeten maar daar konden ze mij ook niet houden omdat ik te achresief was ik weet het iet meer ik ben vroeger misbruikt door mijn vader maar niemand geloofd mij ik ben vroeger mishandeld door mijn moedermaar niemand geloofd mij op school kon ik ook niet naar mijn menthor want die zat aan me warom is er dan niemand die naar mij luisteren wil en nog geen een dingetje van wat ik zeg geloofd door dat ene voorval het gaat zo niet langer ik weet niet hoe ik het gaa doen maar wel zo dat ze mij niet terug vinden en zo wel dan ben ik dood mischien dat de mensen dan na gaan denken dat niet alles is gelogen en die jongen maar weer gaan ondervragen net zo lang dat hij het toegeefd.
Datum:
08-09-2005
Naam:
shirley
Leeftijd:
17
Provincie:
Gelderland

mijn gezinnetje

ik ben van jongs af aan al een meisje die alles opkropt en vind het zo best ik bedoel dan val ik er niemand mee lastig want wat moet iemand ermee om mijn problemen te horen... nu ben ik vroeger vaak geslagen en mishandeld door mijn zus... ik heb heel vaak in mijn polsen gesneden en altijd kwam me hond erbij zitten en kon ik er niet mee door gaan... ik gaf egt om dat beest het was me allesje... nu is me hond dood.. en heb ik afgelope maanden aan 1 stuk door ruzie met me moeder en al helemaal met me zus... me zus vind dat ik niet geintreseerd ben in haar leven terwijl als ik bij haar ben ik alles te hore krijg wat er nieuw is in haar leve.. dang kan ik moeilijk nog meer vrage als ik alles al weet.. en nu is t dat ik agressief en boos reageer als ze tege me praat... nu vind ik dat ik normaal reageer maar zij dus niet... dat kan te maken hebben met het feit dat ik vind dt ze mij het gevoel geeft dat ik minder ben dan haar huidige vrienden en familie van haar vriend (rijke lui) omdat ik anders ben... en tjah dang heb ik geen zin om superblij te gaan reageren. .. maar volgens me zus moet ik me meer openstellen want anders wil ze niet meer met me omgaan... me ma wil dat ik naar psychiator ga omdat ik niet praat en omdat ik associaal zou zijn... maar ik wil niet prate niemand heeft er wat aan als ik met probleme kom zeure... de problemen zijn van mij en kan ik alleen oplossen ik ben nu een jaar van de zelfmoorideeen af... maar sinds deze afgelope maanden heb ik het gevoel alsof er niemand om me geeft.. dus waarom zou ik er geen eind aanmaken??
mijn problemen... ik vind wel oplossing...:(
Datum:
07-09-2005
Naam:
anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Utrecht

betoog voor en na de dood

Wanneer je dood wil, dus in principe uit de situatie waar je op dit moment in zit, wil je hoogstwaarschijnlijk terecht dood, maar je wil dood om uit de situatie te komen waar je in zit, dus niets meer relativeren, dood is de wens , want dan ben je van alles per defenitie af. En terecht, want dat is ook zo. Je bent van alles af. Tja en dat moet wel mooi zijn -). Of een zekere rust geven.

Ook de dood kent zijn charmes, je gaat al dood namelijk, dat is het enige waar je niets voor hoeft te doen.

Het is zaak je eigen ellende te relativeren tot op het bot.
Nee je bent niet belangrijk. Jij bent inderdaad de enige die in jouw lijf zit en de enige die er wat van zou kunnen maken, en nog steeds ga je dood.

Dus in principe kan je stellen, maakt niet uit hoe ellendig je er aan toe bent, je gaat per defenitie dood.

Kijk en dat maakt het leven nou zo leuk, iedereen gaat dood -)

Dus draai een goede cd, drink jezelf kapot, voer gesprekken met mensen waar je anders nooit gesprekken mee zou voeren, een huis, een baan, of misschien helemaal niets, dood ga je toch.

Dus het laatste waar je druk over hoeft te maken is dat je dood gaat. Dat staat namelijk al vast.

Het leven is waar de meesten het moeilijk mee hebben.
Dus is het zaak het leven te waarderen, relativeren, erom lachen, huilen, er over na te denken, gedichten lezen, sex, liefde , pijn hebben , doorgaan, het moeilijk hebben, je kwaliteiten erkennen, je mindere kanten erkennen, en doorgaan tot je erbij neervalt, want vergeet niet je gaat per defenitie dood.. daar hoef je zelf bitter weinig aan te doen....

Voor degenen die nog steeds zelfdoding willen praktiseren... en terecht ... afgezien van dat je weet dat je het zou kunnen doen, is het dan niet domweg interessanter om te kijken wat er dan nog wel is.... maar dat is voor de nieuwsgierige zelfdodingsmensen ... verbreed je perspectief ..
Datum:
07-09-2005
Naam:
heerlijk anoniem
Leeftijd:
28
Provincie:
Zuid-holland

te veel pijn

door een incest verleden dat verdrongen is en af en toe flitse naar boven komen wil ik soms zelfmoord plegen heb het gevoel dat niemand mij zal missen terwijl er mensen zijn die van me houden
Datum:
07-09-2005
Naam:
rianne
Leeftijd:
36
Provincie:
Zuid-holland

gepest door iedereen en geslagen door mijn broer

ik denk steeds aan zelfmoord omdat ik veel gepest word.
op school ook omdat ik heel goed kan leren en ik heb ook een beetje overgewicht.
elke dag weer moet ik dingen aanhoren zoals: dikke bolle studie en dat soortdingen

ook mijn broer doet dat. maar hij slaat mij ook zo nu en dan. en soms heel hard in mijn gezicht.
mijn ouders laten hem zijn gang gaan.
ze zeggen wel eens dat hij moet ophouden enzo maar hij heeft nog nooit straf gekregen omdat hij mij geslaan heeft.

nu denk je zeker: ach dat valt nog wel mee maar als je met zo'n broer moet leven........ dan denk je echt aan zelfmoord...
Datum:
07-09-2005
Naam:
annoniempje
Leeftijd:
11
Provincie:
Overijssel

Wanhopig

Ik schrijf dit verhaal s'nachts om 12.30 uur na weer een teleurstelling in mezelf, jazeker mezelf ik geef mezelf de schuld. Ik ben een vrouw met een man en 2 lieve pubers van 15 en bijna 18 jaar. Ik heb een verantwoordelijke baan waarin ik mijn geestelijke problemen heel goed kan verhullen, maar er zijn van die momenten. Ten eerste heb ik mijn moeder jong verloren, zonder afscheid zonder uitspreken van gevoelens, de jaren erna zijn vlak geweest weinig emotie, de reden dat ik nu zo wanhopig ben is het feit dat ik vooral mijn kinderen wil behoeden voor allerlei problemen, zo wil ik mijn dochter teveel regelen, ze heeft een vriend die ze erg claimt, overigens is dat andersom ook zo hoor. Als er iets gevraagd wordt regel ik het, achteraf hoor ik dan je moet er niet mee bemoeien, je hebt makkelijk praten jij zit een goede uitgangspositie. Ik hou van directheid, maar mensen zijn niet eerlijk, ben vrijuit, ik heb het gevoel alles verkeerd te doen, krijg weinig waardering, wordt smalend behandeld door hem, ik voel me zo machteloos, hulpeloos. Behalve op mijn werk daar ben ik een hele Piet, ik zit tussen 2 werelden in. Hoe kom ik hier in godsnaam uit?
Datum:
07-09-2005
Naam:
Mieke
Leeftijd:
44
Provincie:
Noord-brabant

Waarom...?

beste mensen ik ben een jongen van 19 een hele goede vriendin van mij heeft afgelopen zaterdag zelfmoord gepleegd het enige probleem is dat ik hier een schuldgevoel over heb. hoe dat komt..? kijk zei vond mij leuk en ik heb haar verteld dat ik graag goede vrienden wilde blijven komt dit nu door mij....?
Datum:
06-09-2005
Naam:
anoniem
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-brabant

waarom

hallo ik zie ut leve niet meer zitte alles draait bij mij om motorcross en ik wil dolgraag ook een motor mijn vader en moede rsnappen niet hoeveel dat voor me betekent en ik heb al slechte leve achter de rug ben lange tijd ziek geweest maar tgaat iets btr kunne jullie mij helpe ikzie ut niet meer sitte ik wil zo dolgraag een motor
Datum:
06-09-2005
Naam:
ton
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

y am i so good and shy

ik heb geen zin meer, heb het gehad. dat eeuwige vechten om mijn negatieve gedachtes om te zetten in positieve, want anders word ik weer depressief, en dat is zo een kut gevoel. en dan zeggen mensen "je moet gewoon positief denken dan komt het goed" of "na regen komt zonneschijn" nou die zon laat wel heel lang op zich wachten. ik voel me ook echt een apart geval alsof ik van een andere planeet kom, ik hoor hier niet thuis. ik heb een hekel aan mensen, het zijn afschuwelijke wezens, dus ik vind mezelf ook afschuwelijk. heb meer respect voor dieren dan voor mensen, van dieren krijg je tenminste nog echte liefde, bij mensen is het 9 van de 10 keer een strategie om iets van jouw te krijgen, of er zelf beter van te worden. ik word maar niet de persoon die ik wil zijn, hoeveel moeite ik ook doe, waarom ben ik zo verlegen, en durf ik niks, ik weet dat ik niet de enige ben. maar het lijkt er wel op. ik krijg steeds minder intresse in de dingen des leven. geen zin meer om te gaan stappen of gezellig met vrienden chillen. ik doe het wel allemaal, maar allemaal met tegenzin, ik bedoel het is beter dan thuis zitten en jezelf op te sluiten. dan word het alleen maar erger met die depressie. maar ja ben al een jaar al die leuke dingen aan het doen, maar ben nog steeds depressief en doe het nog steeds met tegenzin. als ik met vrienden ben, dan ben ik altijd vrolijk ik wil niet dat hun zien dat ik depressief ben, want wie heeft er nou zin om te gaan stappen met iemand die alleen maar somber is. maar het kost zoveel energie om elke dag maar weer blij en vrolijk te doen als je naar buiten gaat. doe het al een jaar, maar weet niet hoelang ik dit nog volhoud. ik heb vorig jaar december op een blaadje geschreven dat ik zelfmoord ga plegen als over een jaar de situatie niet beter is, het is nou al september, dus nog een paar maanden en dan is het december, en tot nu toe nog geen verbetering. dus het ziet ernaar uit dat ik de leeftijd 23 niet ga halen, wat zou het een opluchting zijn om hier weg te zijn. niet meer gecontroleerd worden als een robot in deze maatschappij, niet meer die kut emoties als angst, minderwaardigheid of schuldgevoelens ervaren. eerst dacht ik dat het aan mezelf lag dat de situatie zo is, maar na al die moeite die ik heb gedaan, begin ik te geloven dat het gewoon mijn lot is dat mijn leven zo moet zijn, ik kan er niks aan doen ik denk nou eenmaal negatief heel me leven al, ik heb aanleg om depressief te worden, dus eigenlijk heb ik aanleg om zelfmoord te plegen. yep mijn ambitie is om een getalenteerde zelfmoordenaar te worden. je denkt nou zeker, "zo hij is gestoord man". ja hoor je heb helemaal gelijk, ik ben gestoord en kom van een andere planeet en hoor hier niet thuis op deze helplaneet, wat zogenaamd het paradijs moet voorstellen. op deze wereld is het beter om slecht te zijn dan goed, en helaas ben ik het tweede, maar je word toch niet gewaardeerd, of ze misbruiken toch je goedheid.
IK WIL HIER WEG!!!!!!!!!!!!!!
het enige wat me tegenhoud is me familie, ik hou zoveel van ze, en hun ook van mij. en ik weet dat ik ze veel verdriet ga aandoen als ik wegga en dat wil ik niet.
dat is ook een reden dat je beter slecht kan zijn, want als ik slecht was geweest dan zouden andere mensen me niet intresseren (zelfs me familie niet) en dan was ik allang weg geweest, maar neeee ik ben weer een persoon die rekening met iedereen moet houden, en het weer goed moet voor hebben met iedereen.
ja toch een goeie vredelievende samenleving begint bij jezelf, hahahaha ik lach daarom, ben al heel me leven goed bezig maar als niemand je volgt gebeurt er ook niks he, ik baal er ook van dat ik soms ook slechte acties moet plegen, maar ja het moet wel in deze duivelsemaatschappij om te overleven, om te zorgen dat ze jou niet gaan kaal plukken. maar ik wil niet zo zijn, waarom kan niet iedereen gewoon van elkaars spullen of lijf afblijven, of waarom kan niet iedereen elkaar in de waarde laten, moet je perse even melden dat jij zo een mooie auto heb gekocht, of moet je bij die persoon even erin wrijven dat die iets verkeerds heeft gedaan, of dat hij slechts een vuilnisman is. humor is leuk, ik hou van lachen het is belangrijk voor iedereen.
ik hou ook van grapjes maken, ik doe dat ook wel veel, en gelukkig lachen ze meestal wel om me. maar ik maak leuke grapjes. moet je perse lachen om iemand die dik is, of een grote neus heeft, of omdat die lelijk is, of geen sociale vaardigheden heeft ondanks dat die persoon zijn best doet. leedvermaak dat is niet grappig.
maar ja ik heb weer genoeg gezeurt, ik ga maar weer verder met me "leuke" leven kijken of het de komende3 maanden verandert, en anders..... tja

bedankt voor het lezen, was best wel veel volgens mij :)
Datum:
06-09-2005
Naam:
loonetic
Leeftijd:
22
Provincie:
Zuid-holland

eenzaam

ik voel mee heel erg eenzaam.
ik heb altijd maar ruzie met mijn moeder.
elke dag bijna wel .
als we ruzie hebben dan scheld ik m,n moeder en zei mij altijd uit.
altijd met kanker.
ik weet niet meer wat ik nog te zoeken heb op deze wereld .
ik ben het helemaal zat me eenzaam te voelen.
ik denk er heel vaak over zelfmoord te plegen.
Datum:
06-09-2005
Naam:
pello
Leeftijd:
15
Provincie:
Friesland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.